သူမ၏မိခင် ကောင်းမွန်သောဘဝကို ပိုင်ဆိုင်စေရန် သူမ ကြိုးစားမည်

လင်းယန်သည် တက္ကစီပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ် သူမစိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ ဦးတည်ရာသို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် စောစောက သူမ၏မိခင်အတွက် စူပါမားကတ်တွင် ဝယ်ခဲ့သော ပစ္စည်းများကို သယ်သွားသည်။

“မေမေ”

လင်းယန် တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအကြာတွင် တံခါးက ပွင့်သွားပြီး သူမရှေ့တွင် သိမ်မွေ့ပြီး နူးညံ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာတွင် အချိန်၏အမှတ်အသားများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ မူယွမ်၏ လက်များလည်း အရေးအကြောင်းများ ထင်နေသည်။ သို့သော် ဤအရာများသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ ကျက်သရေနှင့် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“ဘာလို့ ဒီလောက် ပစ္စည်းတွေ ထပ်ဝယ်လာရတာလဲ။ ငါ အကုန်မစားနိုင်ဘူး၊ အလဟဿ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်”

ဟေမူယွမ်သည် လင်းယန်ထံမှ အိတ်များကို ယူကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လင်းယန်သည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် နွေးထွေးသောလေကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှေးဟောင်းပုံစံ ပန်ကာတစ်ခုသည် ဆူညံစွာ လည်ပတ်နေသည်။

“မေမေ၊ သမီး ပိုက်ဆံအများကြီး မသုံးခဲ့ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် သမီး အလုပ်တစ်ခု ရထားတယ်” လင်းယန်သည် ဟေမူယွမ်ကို အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသည့်ပုံစံဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏မိခင်သည် မြို့ပြင်၊ မြို့စွန်တွင် နေထိုင်ရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

တကယ်တော့ လင်းယန်သည် ပြိုင်ကားမောင်းသူဖြစ်စဉ်က ငွေအတော်အတန် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏မိခင်သည် သူမပေးပို့သောငွေကို အမြဲတမ်း ပြန်ပေးခဲ့သည်။ လင်းယန်သည် သူမအတွက် အိမ်အသစ်တစ်လုံး ဝယ်ပေးချင်သော်လည်း သူမ၏မိခင်က ပြောင်းရွှေ့ရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ လင်းယန်သည် ဤငွေကို ရရှိရန် အလွန်ကြိုးစားခဲ့ရပြီး မလွယ်ကူနိုင်ကြောင်း သူမက ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် လင်းယန်သည် အမှန်တကယ် အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏မိခင်သည် အတိတ်ကို မေ့ပစ်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ သူမသည် ဤနည်းဖြင့် သူမကိုယ်သူမ အပြစ်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်း အလုပ်ရခဲ့ရင်တောင် ဒါ မင်းရဲ့ ချွေးနည်းစာနဲ့ ရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံပဲ။ ငါ ဘာမှ မလိုဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါ့မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်။ မင်း ပိုက်ဆံလိုရင် ငါ့ကို ပြောရမယ်။ ငါ့ရဲ့ ပန်းချီကားတွေက တန်ဖိုးရှိတယ်။”

ဟေမူယွမ်က ပြုံးရင်း လင်းယန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လင်းယန် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ဟေမူယွမ်က “ရှောင်ယန် အရင်ထိုင်လိုက်ဦး။ ငါတို့ မထွက်ခင် ပစ္စည်းအနည်းငယ် ထုပ်ပိုးရဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

လင်းယန်က နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ် သူမ၏မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာနေသည်။

နံရံများတွင် အခြေအနေကောင်းမွန်သော ပန်းချီကားများစွာရှိပြီး ဖုန်မှုန့်ကို လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

ဤပန်းချီကားများအားလုံးသည် သူမ မိခင်၏ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ သူမ၏မိခင်သည် အရေးအသားနှင့် ပန်းချီဆွဲရာတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ပန်းချီဆွဲခြင်းနှင့် ပန်းချီရေးဆွဲခြင်းတွင် သူမသည် ထူးချွန်ပြီး သူမ၏ အနုပညာလက်ရာများအားလုံးက အသက်ဝင်လှသည်။

သူမ၏မိခင်က သူမ၏ပန်းချီကားများကို ရောင်းချနိုင်ပြီး ငွေအလုံအလောက်ရှိသည်ဟု ဆိုသော်လည်း လင်းယန်သည် သူမသည် မည်သည့်ပန်းချီကားကိုမျှ မရောင်းချခဲ့ကြောင်း သိသည်။

သူမသည် ဆိုဖာအနီးတွင် စက္ကူအဟောင်းများနှင့် သတ္တုဓာတ်ပါသောရေသန့်ဘူးများနှင့် သံဘူးများကို တွေ့လိုက်သည်။

လင်းယန်၏မျက်လုံးများသည် သူမ၏မိခင်ကို ခိုးကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းနေသဖြင့် နာကျင်နေသည်။

သူမမိခင်၏ ကျန်းမာရေးသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဆိုးရွားလာခဲ့သောကြောင့် အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဝမ်ကျင်းယန်က သူမ၏မိခင်သည် ရောင်းရန်အတွက် အမှိုက်ကောက်နေသည်ကို သူမြင်ခဲ့ကြောင်း သူမအား အရင်က ပြောခဲ့သည်။

“မေမေ သမီး တိုက်ခန်းတစ်ခု ငှားထားတယ်။ သမီးနဲ့အတူ လာနေပါ။ ဒီနေရာက အရမ်းဝေးလွန်းတယ်” ဟု လင်းယန်က ဟေမူယွမ်ကို ပြောသည်။

ဟေမူယွမ်သည် ပြုံးကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ တိုက်ခန်းက အရမ်းသေးတယ်။ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ နေလို့ရမယ်။”

“ငါတို့နှစ်ယောက်အတွက် လုံလောက်တဲ့ နေရာရှိပါတယ်”

လင်းယန်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေရာက ကောင်းပြီး တိတ်ဆိတ်တယ်။ ပြီးတော့ ငါလည်း အသားကျနေပြီ။ ငါ့ဆီ မကြာခဏ လာလည်ရုံပါပဲ” ဟု ဟေမူယွမ်က သူမကို မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

လင်းယန်သည် သူမ မိခင်ကို အလွန်ကောင်းစွာ သိသည်။ သူမ၏စိတ်ကို မည်သူမျှ ပြောင်းလဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လင်းယန်သည် သူမ၏မိခင်သည် ပြောင်းရွှေ့ရန် ငြင်းဆိုရခြင်း၏ အမှန်တကယ်အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏သမီးကို ဒုက္ခမပေးလိုသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းလည်း သိသည်။

သူမသည် သူမမိခင်က ချမ်းသာသောမိသားစုမှ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ပြီး အခွင့်ထူးခံဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ငယ်ရွယ်သော မယားငယ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိသည်။ သို့သော် ယခု သူမသည် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ...

လင်းယန်သည် သူမ၏မိခင် ကောင်းမွန်သောဘဝကို ပိုင်ဆိုင်စေရန် သူမကိုယ်သူမ တည်ကြည်စွာ ကတိသစ္စာပြုခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် ဤအရာကို သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်မည်ပင်။