စုရှင်း၏ နိုဗယ်၊ ကျင်းချုံးရွှယ်!

“နဝရွှေအမြုတေကို ရရှိပြီးနောက် ငါ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရဲ့ အရှိန်အဟုန်က သိသိသာသာ မြန်လာတယ် ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အရှိန်အဟုန်နဲ့ဆိုရင် မစားမသောက် မအိပ်ဘဲ တစ်ရက်ကို မျက်နှာ အာဟာရပြု ဆေးလုံး သုံးရာလောက် လုပ်နိုင်ပြီး တစ်ပတ်ကို နှစ်ထောင်လောက်တောင် အနိုင်နိုင် လုပ်ရမယ်။ အဲဒီပမာဏက လုံလောက်ဖို့ အဝေးကြီးပဲ…”

စုရှင်းသည် ဆေးများကို ပေါင်းခံရင်း စဉ်းစားနေသည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်လုပ်ပြီး နောက်မှ ပြောတာပေါ့။ ဆေးတွေ ပို စုဆောင်းထားနိုင်တာက ပိုက်ဆံ ပိုရောင်းရမယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတာဘဲ!”

ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ပတ်တွင် စုရှင်းသည် နေ့ရောညပါ ဆေးများကို ပေါင်းခံကာ အဆာခံ ဆေးလုံးများဖြင့် သူ၏ ခံနိုင်ရည်အားကို ထိန်းထားပြီး ခုနစ်ရက် ဆက်တိုက် အိပ်စက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ခုနစ်ရက်အကြာတွင် စုရှင်းသည် စုစုပေါင်း မျက်နှာ အာဟာရပြု ဆေးလုံး တစ်ထောင်၊ အဆင့်မြင့် မျက်နှာအာဟာရပြု ဆေးလုံး သုံးရာနှင့် အနာကျက်ဆေးလုံး ရှစ်ရာတို့ကို ပေါင်းခံခဲ့သည်။

ဤအရှိန်အဟုန်သည် စုရှင်း၏ ခွန်အား တိုးတက်ပြီးနောက် သူ၏ နောက်ဆုံး စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို ညှစ်ထုတ်ပြီးမှ အနိုင်နိုင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ရက်အကြာတွင် စုရှင်းသည် မျက်ကွင်းများ ညိုကာ ချောင်းဆိုးခြင်းကို မရပ်တန့်နိုင်တော့ပေ။

ခုနစ်ရက် ခုနစ်ည ဆက်တိုက် ဆေးများ ပေါင်းခံခြင်း၊ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများစွာ အသုံးပြုခြင်း။ စုရှင်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေလို့သာ ကံကောင်းသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သူ့ သိုလှောင်မှု လက်စွပ်ထဲရှိ ဆေးအနည်းငယ်ကို ကြည့်ရင်း စုရှင်းသည် ကျေနပ်သော အပြုံးကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

“အရင်က စုဆောင်းထားတဲ့ ဆေးအနည်းငယ်နဲ့ဆိုရင် အခု ငါ့လက်ထဲမှာ ဆေး သုံးထောင်ရှိတယ်။ လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ကို ဝယ်ယူဖို့တော့ မလုံလောက်သေးပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် စမ်းကြည့်ဖို့တော့ လုံလောက်တယ်!”

စုရှင်းသည် ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ကျင်းချုံးရွှယ်ထံ မက်ဆေ့ခ်ျပို့ပြီး တွေ့ဆုံရန် အချိန်တစ်ခု သတ်မှတ်လိုက်သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် နှစ်ဦးသားသည် ညစာကို ကြိုတင် မှာယူထားပြီး စကားပြောရင်း စားရန် ဗီလာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

စုရှင်း၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ရက်အနည်းငယ် မတွေ့ရတာနဲ့ ရှင်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပိုကြည့်ကောင်းလာတာလဲ—ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ကျောက်ကပ် အားနည်းနေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်”

စုရှင်းသည် ထိုမှတ်ချက်ကို မျက်လုံးပြူး ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုကြည့်ကောင်းလာခြင်းသည် သူ့ စွမ်းရည်၏ အကျိုး သက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပြီး ကျောက်ကပ် အားနည်းခြင်းသည် ညလုံးပေါက် အဂ္ဂိရတ်ပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းများကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ အစေခံများသည် ၎င်းတို့ မှာယူထားသော ဇိမ်ခံညစာကို ပို့ဆောင်လာခဲ့သည်။ စုရှင်းသည် ရက်ပေါင်းများစွာ အစာမစားခဲ့ရ‌သေးပါ။ အဆာခံ ဆေးလုံးများသည် သူ၏ ခံနိုင်ရည်အားကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း ဇိမ်ခံညစာကို မြင်သောအခါ သူသည် အားရပါးရ စားသောက်ချင်စိတ်ကို မရှောင်လွှဲနိုင်ဘဲ ကြက်ခြေထောက် အကြီးကြီးကို ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်း ထည့်လိုက်သည်။

စုရှင်း၏ အားနာမှု မရှိသော စားသောက်ပုံကို ကြည့်ရင်း ကျင်းချုံးရွှယ်သည် မျက်လုံးပြူးကာ လက်သုတ်ပုဝါကို လှမ်းပေးပြီး သူ့ကို စနောက်လိုက်သည်။

“ရှင်က ငတ်မွတ်နေတဲ့ တစ္ဆေ ပြန်ဝင်စားတာလား ကလေးရယ်? ဘာလို့ အချိန်အတော်ကြာ အစာမစားခဲ့ရသလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ?”

စုရှင်းသည် အစားအသောက်ကို အားရပါးရ စားနေစဉ် လက်မထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက တကယ်ကို ဗေဒင်ဆရာအဖြစ် မွေးဖွားလာတာ ဖြစ်ရမယ်! တကယ်တော့ ငါ ရက်ပေါင်းများစွာ အစာမစားခဲ့ရဘူး။ ဒီအရသာရှိတဲ့ အစားအသောက်တွေကို မြင်တော့ တကယ်ကို မခံနိုင်တော့ဘူး!”

အားရပါးရ စားသောက်ပြီးနောက် စုရှင်းနှင့် ကျင်းချုံးရွှယ်တို့သည် အလုပ်စကား စပြောကြသည်။ သူမသည် ပထမဦးစွာ တစ်ပတ်အတွင်း သူမ ရရှိခဲ့သော အရည်အသွေးနိမ့် ကိရိယာ သုံးသောင်းကို စုရှင်းအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမ ဆက်ပြောသည်။

“စုရှင်း၊ မကြာသေးခင်က ကျိုတို ရဲ့ စီးပွားရေး လောကမှာ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ သတင်းကြီးကို သိလား? လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့က စီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့ဖျင်းတာကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှု အမြောက်အမြားကို စတင် ရောင်းချနေရပြီ။ အထူးသဖြင့် အဆင့်နိမ့် ကိရိယာတွေကို ရောင်းချနေတာ။ ရှင် အဲဒါတွေကို ဝယ်ယူဖို့ စဉ်းစားနေတာလား?”

စုရှင်းသည် ဤအရာကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားသောကြောင့် သူသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

“လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့အကြောင်းတော့ ကြားဖူးပါတယ်၊ ပထမတန်းစား အဖွဲ့အစည်းလို့ သိပ်မသတ်မှတ်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဝယ်ယူဖို့ ငွေသား ဘယ်လောက် လိုအပ်မလဲ?”

ဤအရာကို ကြားပြီးနောက် ကျင်းချုံးရွှယ်သည် လက်ညှိုးနှစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံး ရှားဒင်္ဂါး ဘီလီယံ နှစ်ရာ! လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေမှာ ကျဆင်းခဲ့ပေမဲ့ အထွတ်အထိပ် ရောက်တုန်းက ကျိုတိုမှာရှိတဲ့ အဆင့်နိမ့် ကျွမ်းကျင် ပညာရှင်တွေအတွက် ဈေးကွက်ကို လုံးဝနီးပါး ချုပ်ကိုင်ထားပြီး တြီလီယံနဲ့ချီ တန်ဖိုးရှိခဲ့တယ်။ ပိန်တဲ့ ကုလားအုပ်က မြင်းထက် ပိုကြီးသေးတယ်လေ!”

“လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ကျဆင်းသွားပေမဲ့ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှု တန်ဖိုးက ရှားဒင်္ဂါး ဘီလီယံ ငါးရာအထက်မှာ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ရှယ်ယာရှင်တွေကြားက ပြဿနာ တစ်ချို့ကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဒီလောက် ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းချနေရတာ!”

“ငါတို့ လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ကို ဝယ်ယူနိုင်သရွေ့ တစ်နှစ်အတွင်း ရှေးဖြစ်ဟော ကုန်သွယ်ရေး အသင်းကို ပထမတန်းစား ကုန်သွယ်ရေး အသင်း အဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်!”

စုရှင်းသည် ဤအရာကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ကျင်းချုံးရွှယ်၏ စီးပွားရေးဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည် ထက်မြက်မှုကို ချီးကျူးခဲ့သည်။

ပထမတန်းစား ကုန်သွယ်ရေး အသင်း၏ အမှတ်အသားမှာ ၎င်း၏ စက်မှုလုပ်ငန်း တန်ဖိုးသည် တြီလီယံကျော်အထိ ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခင် သရုပ်ပြခြင်းများတွင် ကြိုတင် မြင်နိုင်စွမ်းနှင့် ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော် အချိန်ကုန်ခံကာပင် စုရှင်းသည် ရှေးဖြစ်ဟော ကုန်သွယ်ရေး အသင်းကို ပထမတန်းစား ကုန်သွယ်ရေးအသင်း အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ကုန်သည်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာပြီး ထက်မြက်သော မျက်လုံးများ၊ ကျယ်ပြန့်သော အရင်းအမြစ်များနှင့် ဆက်သွယ်မှုများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျင်းချုံးရွှယ်ကဲ့သို့ ထူးချွန်ထက်မြက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ သူမ၏ ပြောဆိုချက်ကို ဤမျှ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်တွင်လည်း စွမ်းရည်သာ ရှိပါက အနည်းဆုံး ခရမ်းရောင်အဆင့် စီးပွားရေး သူဌေး၏ အရည်အချင်း ရှိမည်ဟု စုရှင်း တွေးတောခဲ့သည်။

စုရှင်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘီလီယံနှစ်ရာဆိုတာ ငါတို့ ကုန်သွယ်ရေး အသင်းအတွက် အခုထိ များလွန်းနေသေးတယ်၊ အခုဆိုရင် စက်မှုလုပ်ငန်း တန်ဖိုး ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲရှိတဲ့ ဒုတိယ ဒါမှမဟုတ် တတိယအဆင့် ကုန်သွယ်ရေး အသင်းတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်... အသင်းက ဒီလောက်ငွေတွေ စုဆောင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?”

အမှန်စင်စစ် စုရှင်းသည် သရုပ်ပြခြင်းများတွင် သံသယအချို့ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာတွင် အားသွန်ခွန်စိုက် လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ဘီလီယံနှစ်ရာ စုဆောင်းရန်မှာ အလွန် လက်တွေ့မကျပေ။ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အသင်းကို မည်သို့ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သနည်း။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် စုရှင်း၏ တောင့်တင်းသော ကိုယ်လုံးကို ပုတ်ကာ မျက်လုံးပြူးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“စုရှင်း၊ ရှင်က စီးပွားရေး လောကကို လုံးဝ နားမလည်ဘူးပဲ! ကျင်းကုန်သည်များ အသင်းအတွက်တောင် ငွေသား ဘီလီယံနှစ်ရာ စုဆောင်းဖို့ ဆိုတာ ခက်ခဲမှာဘဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် စက်မှုလုပ်ငန်း တစ်ခုကို ဝယ်ယူတာဟာ ပိုင်ဆိုင်မှု လဲလှယ်တာ ဒါမှမဟုတ် တဖြည်းဖြည်း ဝယ်ယူတာမျိုးနဲ့ လုပ်လေ့ရှိတယ်”

“ရှေးဖြစ်ဟော အသင်းရဲ့ လက်ရှိ လုပ်ငန်း နယ်ပယ်က ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မရှိသေးတော့ ပိုင်ဆိုင်မှု လဲလှယ်တာက မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်း ဝယ်ယူတာက လုံးဝ ဖြစ်နိုင်တယ်! ပထမ အရစ်ကျ အတွက် စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပဲ လုံလောက်တယ်၊ အဲဒါက ဘီလီယံ နှစ်ဆယ်ပဲ!”

ဤအရာကို ကြားပြီးနောက် စုရှင်းသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏ သိုလှောင်မှု လက်စွပ်မှ ဆေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒီမှာ မျက်နှာအာဟာရပြု ဆေးလုံး ၁၅၀၀၊ အဆင့်မြင့် မျက်နှာ အာဟာရပြု ဆေးလုံး ၅၀၀ နဲ့ အနာကျက် ဆေးလုံး ၁၀၀၀ ရှိတယ်၊ ဒါ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး လက်ကျန်ပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ပတ်ကို ဆေး ၁၅၀၀ ကျော် ပေးမယ်၊ ဒါကြောင့် လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ကို အမြန်ဆုံး ဝယ်ယူဖို့ ကြိုးစားပါ”

စုရှင်းသည် တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ဆေးများစွာ ထုတ်ယူသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

စုရှင်း၏ လက်ထဲရှိ အမြုတေများသည် ရှားဒင်္ဂါး ၃၅ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိသည်!

ထို့အပြင် စုရှင်းသည် တစ်ပတ်လျှင် အမြုတေ ၁၅၀၀ ထောက်ပံ့နိုင်သည်ဟု ဆိုထားပြီး ၎င်းသည် တစ်ပတ်လျှင် အနည်းဆုံး ၁၅ ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ၊ ရှင်က လက်တွေ့ကျတဲ့ ငွေထုတ်စက်ပဲ!”

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မက အသက လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ရဲ့ ကိရိယာ ကုန်သွယ်ရေး လုပ်ငန်းကို အနည်းဆုံးလောက်ဘဲ သိမ်းပိုက်မယ်လို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု ရှင်က ပိုက်ဆံရှာတဲ့ အရှိန်ကို မြင်တော့ လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို လုံးဝ သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီ!”

ကျင်းချုံးရွှယ် ထိုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်သောအခါ စုရှင်းသည် ရယ်မောကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ အတွင်းစိတ်၌ တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ၃၅ ဘီလီယံ ရဲ့ အစောပိုင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ဝယ်ယူဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ကို ဆေးတွေနဲ့ဘဲ ဝယ်ယူတာက သိပ်မမှန်ဘူး ထင်တယ်…”

စုရှင်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ရှင် မေ့သွားပြီလား? ကျင်းကုန်သည်များ အသင်းရဲ့ သခင်မလေး‌လေ။ ကျွန်မမှာ အာဏာ အနည်းငယ်တော့ ရှိပါတယ်! ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မတို့ ဆေးတွေနဲ့တင် တိုက်ရိုက် ရောင်းဝယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ ဒီဆေးတွေကို ကျင်းကုန်သည်များ အသင်းမှာ အရင်အပ်ပြီး ဘီလီယံ သုံးဆယ် ဒါမှမဟုတ် လေးဆယ်လောက် ချေးငွေရရင် ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး!”

“ပြီးတော့ ကျင်း ကုန်သည်များ အသင်းရဲ့ အမွေခံအနေနဲ့ ဝယ်ယူရေးကို ညှိနှိုင်းမယ်၊ အသင်းကို အာမခံအဖြစ် သုံးမယ်! ဒီနာမည်နဲ့ဆိုရင် အစောပိုင်း ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်းလောက်က နည်းနည်း နည်းပုံရပေမဲ့ မင်းက လတိုင်း ငွေအသုတ်လိုက် ပေးနိုင်သရွေ့ ခြောက်လအတွင်း ဝယ်ယူမှုတစ်ခုလုံးကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မှာပါ။ ပြဿနာကြီး မဟုတ်ပါဘူး!”

ဤအရာကို ကြားပြီးနောက် စုရှင်းသည် တစ်ဖန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် သရုပ်ပြခြင်းများတွင် တစ်နှစ်အတွင်း လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ကို မည်သို့ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ ထိပ်တန်း ကျင်းကုန်သည်များ အသင်းကို အာမခံအဖြစ် ထားရှိသောကြောင့် လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့သည် သဘာဝကျကျ စိတ်ချလက်ချ ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ကျင်းချုံးရွှယ်က တကယ်ကို ငါ့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲ။ သူမ မရှိရင် ရှေးဖြစ်ဟော အသင်းရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အများကြီး နှေးကွေးသွားမှာ…”

…