လောထျန်း အစည်းအဝေး!
Vol. 7 Ch. 97
သုရှင်းသည် ခေါင်းမူးသလို ခံစားရပြီး မျက်လုံးများ ပြာကာ မူးလဲသွားသည်။ သတိပြန်ရသောအခါ မသိသော ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဘာတွေ ငေးနေတာလဲ? အထဲကို အမြန်ဝင်ပြီး အမြန်ထွက်! မင်းနောက်မှာ လူတွေ တန်းစီနေတာ မြင်လား!”
နောက်မှ ယူနီဖောင်းဝတ်ထားသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက အော်လိုက်သောကြောင့် စုရှင်းသည် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ့ရှေ့ရှိ နယ်မြေ ပြောင်းရွှေ့ရေး အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။
သူ၏ အမြင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မကြာမီ စုရှင်းသည် အခြားနေရာ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“ဒီက လေက တကယ် ကောင်းတာပဲ~”
စုရှင်းသည် တိုက်တာ အဆောက်အအုံများနှင့် ကင်းဝေးသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိမ်းလန်း စိုပြေသည့် သစ်ပင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုက်ခတ်သော လေသည် လတ်ဆတ်သည်။
သို့သော် သူသည် အလျင်အမြန် သတိ ပြန်ဝင်လာပြီး အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“သေစမ်း ဒီနေရာရဲ့ လေထုထဲမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အလွန်ထူထပ်နေလို့ လျှံတောင် ထွက်တော့မယ်! ဟမ်~ ဒါက နတ်ဘုံများလား?”
စုရှင်း၏ နှလုံးသားသည် တဒုန်းဒုန်း ခုန်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင် ဤကမ္ဘာရှိ စွမ်းအင်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံမျှပင် မကြွယ်ဝသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆို ဒါက လောထျန်း အစည်းအဝေး နယ်မြေ တည်ရှိတဲ့နေရာပေါ့။ အခု ငါ လောထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေမှာ ရောက်နေတာလား?”
စုရှင်းသည် သူ့စိတ်ထဲ၌ အချိန်တစ်ခု၏ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး လောထျန်း အစည်းအဝေး နယ်မြေအတွင်း သူ၏ အထောက်အထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိခဲ့သည်။
“လောရှောင်ချွမ် လောထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်း ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး၊ အဆုံးမရှိနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိသော သန္ဓေတည် ဝိဉာဉ် အဆင့်ရှိ လူငယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး... ဒီ လောထျန်း အစည်းအဝေးမှာ ပါဝင်တဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းသား တစ်သိန်း နှစ်သောင်း ကိုးထောင် ခြောက်ရာထဲက တစ်ယောက်လား?”
စုရှင်းသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်-
“ထူးဆန်းတယ်၊ နယ်မြေရဲ့ မိတ်ဆက်မှာ လောရှောင်ချွမ်က အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?”
သို့သော် စုရှင်းသည် ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို မကြာမီ သတိပြုမိခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သူအစားထိုးခဲ့သော လောရှောင်ချွမ်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ပုံစံနှင့် မတူညီသည့် အသွင်အပြင် ရှိနိုင်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် နယ်ပယ်သည် မူလသူနှင့် အတိအကျ တူညီနေခြင်းပင်!
နှစ်ဦးစလုံးသည် သန္ဓေတည် ဝိဉာဉ်အဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ခဲ့သော ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ဦးစလုံးသည် မူလ မသေမျိုး နယ်ပယ်၏ ဒုတိယအလွှာတွင် ရှိနေကြသည်!
ကိုးပတ်လည် ရွှေအူတိုင်ပင် အတိအကျ တူညီသည်!
စုရှင်းသည် မကြာမီ သဘောပေါက်လိုက်သည်-
“ဒါဆို ဒီလောရှောင်ချွမ်က အခြေခံ အုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က နယ်မြေထဲကို ဝင်လာတဲ့သူရဲ့ အဆင့်အတိုင်း အတိအကျ ပေါ်တာပေါ့!”
“ငါ့ကလွဲရင် တခြား ကျွမ်းကျင်သူတွေက ကျင့်ကြံမရကြတော့ သူတို့ ဒီနယ်မြေထဲကို ဝင်လာတဲ့အခါ အနိမ့်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်တဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကိုပဲ ပြသကြတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား?”
စုရှင်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး လောထျန်း အစည်းအဝေး နယ်မြေ၏ နက်နဲမှုများကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့သြခဲ့ရသည်။
“အခုတော့ ငါ့မှာ တာဝန်တစ်ခု ရှိသေးတဲ့ပုံဘဲ။ လောထျန်း အစည်းအဝေးမှာ ပါဝင်ဖို့ ဦးလေးငယ်ကို ဖိတ်ခေါ်ရအုံးမယ် မလား?”
စုရှင်းသည် သူ့စိတ်ထဲရှိ မှတ်ဉာဏ်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် နောက်ကျောဘက်က တောင်စီသို့ ဦးတည် သွားခဲ့သည်။
လှည့်စားခြင်း များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် စုရှင်းသည် လောထျန်းဂိုဏ်း၏ နောက်ကျောတောင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
နောက်ကျောတောင်သို့ ရောက်သောအခါ စုရှင်းသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နေရာတိုင်းတွင် သာမန်မြင်တွေ့ရသော ဆေးပင်များမှသည် ဝိညာဉ်ပန်းများ၊ ကြီးမားသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်များအထိ ဝိညာဉ်အပင် အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။
“ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒါ အရိုးပြန်ဆက်တဲ့ပန်း မဟုတ်ဘူးလား? ဒါကိုစားရင် ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတွေကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြပြီး၊ လွတ်မြောက်နယ်ပယ်က လူတွေတောင် သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို တောင့်တကြတယ်…”
“ဒါက ဉာဏ်အလင်းရတဲ့ သစ်ပင်လား? ကျွတ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သိန်းပေါင်း များစွာကတည်းက မျိုးတုန်းသွားပြီလို့ ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား? ဒီလိုအရာမျိုးက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ကျန်ရစ်နိုင်သေးတာလဲ... ဉာဏ်အလင်းရတဲ့ သစ်ပင်အောက်မှာ စိုက်ပျိုးရင် တုံးအတဲ့ဝက်တောင် မသေမျိုးထျန်ပင်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ် မဟုတ်လား?”
“ပြီးတော့ နေရာတိုင်းမှာရှိတဲ့ အနှစ်သာရဖြည့် ဆေးပင်တွေ၊ ကျွတ်၊ သူတို့ကို နေရာတိုင်းမှာ တွေ့နိုင်တဲ့ ပေါင်းပင်တွေလို သဘောထားကြတာဘဲ…”
“အိုးမိုင်ဂေါ့ ဒါက ကိုးကောင်းကင်ပန်း မဟုတ်ဘူးလား!? စားရင် မသေနိုင်တဲ့သူ ဖြစ်သွားမယ်လို့ ကောလဟာလတွေ ထွက်နေတဲ့ ကိုးပတ်လည်ရွှေအူတိုင် လုပ်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်လား?”
စုရှင်းသည် လျှောက်သွားသည့် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ ပန်းများ၊ မြက်ပင်များ၊ ကျောက်တုံးတစ်ခုစီကပင် ထူးခြားနေပုံ ရသည်။
စုရှင်းသည် ပန်းများ၊ မြက်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံး အားလုံးကို အိမ်သို့ ပြန်ယူရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သည်။
“သေစမ်း၊ ဒီနေရာက အကျိုးအမြတ်တွေ ယူလို့ရတဲ့ အကျဉ်းခန်းသာဆိုရင် ဘယ်လောက် ကောင်းလိုက်မလဲ!”
စုရှင်းသည် ဤ ‘လောထျန်းအစည်းအဝေး’ နယ်မြေရှိ အရာအားလုံးကို ထုတ်ယူ၍မရကြောင်း သိသောကြောင့် သွားများကို အံကြိတ်ထားရသည်။ ၎င်းသည် သူ့အား ယင်ကောင် စားရသည်ထက်ပင် ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
လီမီး အဂ္ဂိရတ်မှ ဆေးဖော်နည်း ၃၆၀ ကို မှတ်မိပြီး ရှန်းနန် ဝိညာဉ် ပျိုးထောင်နည်းဖြင့် ချီးမြှောက်ခံထားရသော စုရှင်းသည် ဤနေရာရှိ အပင်များစွာကို မှတ်မိခဲ့သည်။
သို့သော် ပြဿနာမှာ စုရှင်းသည် ၎င်းတို့အနက် အနည်းငယ်သာ မှတ်မိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမည်များကို မဖော်နိုင်သော ဝိညာဉ်အပင်များ ပို၍ပင် ရှိခဲ့သည်။ ပို၍ နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး ထူးခြားလို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဟူး၊ ငါ တာဝန်ကို အရင် ပြီးအောင် လုပ်သင့်တယ်၊ ဒီဝိညာဉ် အပင်တွေက မျက်စိပသာဒ ဖြစ်ရုံပဲ ရှိတာပါ…”
သူ၏ စိတ်ထဲရှိ နောက်ထပ် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် သတိရကာ စုရှင်းသည် နောက်ကျောတောင်ရှိ သက်ကယ်တဲရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ဤသက်ကယ်တဲသည် တောင်ပေါ်ရှိ အလွန် သာမန်ကျသော လယ်ယာအိမ်လေးနှင့် တူသော်လည်း တံခါးဝရှိ ထူးခြားသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင် နှစ်ပင်သည် စုရှင်း၏ အကြည့်ကို စွဲဆောင်ထားခဲ့သည်။
တစ်ခုမှာ ဉာဏ်အလင်းရသော သစ်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာလည်း ဉာဏ်အလင်းရသော သစ်ပင်ပင်ဖြစ်သည်!
“ဘုရားရေ တံခါးဝက ဒီပန်းတွေ အားလုံးက ဝိညာဉ်စုစည်းတဲ့ ပန်းတွေလား?”
စုရှင်းသည် သက်ကယ်တဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်များကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အဖြူရောင်ပန်းများကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ခဏကြာသည် အထိ မျက်စိမခွာနိုင်ခဲ့ပါ။
အားလုံးသည် ဝိညာဉ်စုစည်း ပန်းများဖြစ်ကြပြီး အားလုံးသည်လည်း ပွင့်လန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်!
“ဒီနောက်ကျောတောင်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ဒီလောက်များနေတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီ ဝိညာဉ်စုစည်းတဲ့ ပန်းတွေချည်းတင်ကို သိန်းနဲ့ချီပြီး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား?”
စုရှင်းသည် သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသွားသည်။
စုရှင်း ထိုသို့ ရေရွတ်နေစဉ် သူ့နောက်မှ နွေးထွေးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တူတော်မောင်လော မှားနေပြီ၊ ငါ့နောက်ကျောတောင်မှာ ဝိညာဉ်စုစည်းတဲ့ပန်း တစ်သိန်း နှစ်သောင်း ကိုးထောင် ခြောက်ရာ အတိအကျ ရှိတယ်၊ မဟာညီညွတ်မှုရဲ့ အရေအတွက်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်…”
“ဒီနောက်ကျောတောင်က ဝိညာဉ်စုစည်းတဲ့ပန်းတွေဟာ ငါ့ရဲ့ လောထျန်းဂိုဏ်း တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီလောက်များတဲ့ ဝိညာဉ်စုစည်းတဲ့ပန်းတွေနဲ့ ငါ့ လောထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ မဟာဝိညာဉ် စုစည်းတဲ့ အစီအစဉ်ကြောင့်ပဲ ငါတို့မှာ ဒီလောက်ကြွယ်ဝတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ရှိနေတာ၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးတယ်။”
အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သော စုရှင်းသည် သူ့နောက်တွင် လယ်သမားဝတ်စုံနှင့် ရိုးရိုးသားသား ပုံစံရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် စုရှင်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် မောက်မာဝင့်ကြွားရန် မဝံ့ရဲပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူငယ်သည် လောထျန်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ တစ်ဦးနှင့်တူသည့် အလွန် မြင့်မားသော ရာထူးရှိပြီး အဂ္ဂိရတ် ပညာနှင့် ဝိညာဉ် ပျိုးထောင်ခြင်းတွင် ပါရမီရှိသည်။ သူသည် လယ်သမားဝတ်စုံကို မကြာခဏ ဝတ်ဆင်ကာ ဤနောက်ကျောတောင်တွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဦးလေး ရှန်းနန် နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်... ဆရာက ဦးလေးကို လောထျန်း အစည်းအဝေးကို လာဖို့ ကျွန်တော့် ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ပါ။”
စုရှင်းသည် သူ၏ မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များရှိ အချက်အလက်များ အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။
…