← Chapters

အရိုးမဇ္ဈိမ သန့်စင်ခြင်း

Vol. 4 Ch. 43

အရိုးမဇ္ဈိမ သန့်စင်ခြင်း

Vol. 4 Ch. 43

ချန်ချွမ်ဈေးမှ ထွက်လာပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် စိတ်ဝိညာဉအခန်း ၄၃။ အရိုးမဇ္ဈိမ သန့်စင်ခြင်း

်သားရဲအိတ်ထဲမှ ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး လင်းရှန်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပစ်ကျွေးလိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ တိုက်ရိုက်ကိုက်စားပြီး မျိုချကာ ကျေနပ်သော အကြည့်ကို ပြသလိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်နှင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော သတ္တဝါသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ တိမ်တိုက်များကြားသို့ လျင်မြန်စွာ ပေရာနှင့်ချီ မြင့်တက်သွားပြီး တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းနေစဉ် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသက်ရှူသွင်းရုံ အနည်းငယ်ကြာသောအခါ ကျယ်ပြောသော တိမ်တိုက်များကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏ လိုဏ်ဂူအိမ်တော်၏ လျှို့ဝှက်အခန်းတွင် လင်းထျန်းမင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ယခင်က ရှီဆွီဆေးလုံး ခြောက်လုံးကို သန့်စင်ပြီး ယခု ဤအနားယူချိန်တွင် တစ်လုံးသောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

သူသည် ရှီဆွီဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မဆိုင်းမတွဘဲ မျိုချလိုက်သည်။

နာရီဝက်၏ လေးပုံတစ်ပုံကြာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တရုန်းရုန်းမြည်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး နာရီဝက်ကြာမျှ မရပ်မနား ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုလှိုင်းများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ပဲစေ့အရွယ် ချွေးစက်များက သူ၏နဖူးမှ မရပ်မနား ကျဆင်းလာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မိုးရွာထဲတွင် စိမ်ထားသကဲ့သို့ စိုရွှဲနေသည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် နာကျင်မှု သက်သာသွားပြီး သူသည် တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာသည်။

လင်းထျန်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အော့အန်ဖွယ်ကောင်းသော အနံ့အသက်ရှိသည့် အနက်ရောင်အညစ်အကြေးအလွှာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယခင်က သူ၏ တိုးတက်မှုအတွင်း ထွက်ခဲ့သော ပမာဏထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဆကျော် ပိုများကာ ရက်ပေါင်းများစွာ ရွှံ့အိုင်ထဲတွင် မြှုပ်နှံခံထားရသကဲ့သို့ပင်။

ထရပ်လိုက်သော လင်းထျန်းမင်သည် လက်အမှတ်အသားတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ မိုးရေထိန်းချုပ်နည်းစနစ်ကို သုံးစွဲပြီး လူလုပ်မိုးရေထဲတွင် သက်တောင့်သက်သာ ရေချိုးခြင်းကို ခံစားပြီးနောက် သူ၏ သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲမှ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံတစ်စုံကို ထုတ်ယူကာ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ သူ၏အရေပြားသည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနူးညံ့ချောမွတ်ပြီး ကြွက်သားများ သိသိသာသာ ပိုမိုထွားကျိုင်းလာသည်။

လက်သီးဆုပ်လိုက်သောအခါ လေထဲရှိ အားပျော့သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ကွဲထွက်သွားပြီး သူ၏အင်အားက များစွာတိုးလာသည်။ ယခင်က လက်သီးတစ်ချက်သည် ဂျင်တစ်ထောင်ကျော်ရှိပြီး ယခုတွင် ဂျင်တစ်ထောင်နှစ်ရာခန့်ရှိသည်ဟု သူခန့်မှန်းလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူ၏သွေးလည်ပတ်မှုစနစ်တစ်ခုလုံးသည် ယခင်ကထက် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး ပိုမိုထူထဲပြီး ခိုင်မာလာကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားစီးဆင်းမှုက ယခင်ထက် များစွာချောမွေ့လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အနည်းငယ်သာ ထင်ရသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စုပြုံအကျိုးသက်ရောက်မှုက သိသာထင်ရှားသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ရှီဆွီဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကို အတော်အတန် ကျေနပ်ပြီး သူကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားလာသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးသာ သုံးနိုင်ပြီး ပိုသောက်ခြင်းက အာနိသင်ကို များစွာတိုးတက်စေမည်မဟုတ်ပေ။

သူ့ကိုယ်သူ လောဘကြီးသည်ဟု သက်ပြင်းချရင်း လင်းထျန်းမင်သည် နောင်တရသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှီဆွီဆေးလုံး ငါးလုံး ကျန်ရှိနေသောကြောင့် သူသည် နီးစပ်ရာ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို ပေးကမ်းနိုင်သလို ဈေးကောင်းဖြင့်လည်း ရောင်းချနိုင်သည်။

မီးလျှံနည်းစနစ်များစွာကို သုံးစွဲ၍ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ရေများကို ခြောက်သွေ့စေကာ အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော လျှို့ဝှက်အခန်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး ဈေးမှ မထွက်သရွေ့ အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သိသောကြောင့် လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မကြာမီ လမ်းကျယ်ကျောက်ခင်းလမ်းပေါ်တွင် တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး ဈေးထဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေသူ လင်းထျန်းမင်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

"အနောက်ပိုင်းရပ်ကွက်က ဆိုင်တွေအားလုံးနီးပါးကို သွားလည်ပြီးပြီ။ တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်က ဆိုင်ခန်းတွေဘက်ကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူး"

လင်းထျန်းမင်သည် ထိုနေရာသို့သွားကာ မည်သို့ရှိသည်ကို ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်သို့ ထွက်ခွါသွားလိုက်သည်။

ကျယ်ပြောသော စတုရန်းတစ်ခုတွင် ဆိုင်ခန်းရာနှင့်ချီ တည်ဆောက်ထားပြီး ကျင့်ကြံသူရာနှင့်ချီ အပြိုင်အဆိုင် ဈေးဆစ်နေကြကာ အလုပ်များနေကြသည်။ အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်မြေတွင်ရှိပြီး ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် လင်းထျန်းမင်သည် လူအချို့၏ အတိအကျအဆင့်ကို ခွဲခြား၍မရဘဲ သူထက် အဆင့်မြင့်သူများ သို့မဟုတ် သူတို့၏ အစစ်အမှန်ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် အထူးစိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များကို အသုံးပြုနေကြသည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ထို့အတူ ဟန်ဆောင်ထားပြီး သူ၏အမည်ခံပြောင်းလဲထားသောကြောင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ မည်သူမဆို သူ၏အစစ်အမှန်ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဆိုင်ခန်းငှားရမ်းခသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးလုံးသာ ကုန်ကျပြီး တစ်နေ့လုံး စတုရန်းတွင် ဆိုင်ခန်းထူထောင်ခွင့်ရရှိသည်။ လူအများအပြားနှင့် အရောင်းအဝယ်ကောင်းမွန်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အတော်အတန် ဈေးသက်သာသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် စတုရန်းကို ဖြတ်လျှောက်ကာ ဆိုင်ခန်းတစ်ခုစီရှိ ပစ္စည်းများကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးနေသည်။ အများစုမှာ သာမန်စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသားရဲအတွင်းသားများနှင့် အလောင်းများဖြစ်ပြီး အချို့ဆိုင်ခန်းများတွင် ဖူလူ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များရှိသော်လည်း အဆင့်မမြင့်ဘဲ အများစုမှာ ပထမအဆင့်၊ အနိမ့်မှ အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြစ်သည်။ ဆေးရည်ရောင်းသော ဆိုင်ခန်းများမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး ငါးခု သို့မဟုတ် ခြောက်ခုသာရှိပြီး ဆေးရည်များသည် အလွန်သာမန်ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု လင်းထျန်းမင်က ယူဆသည်။ ဤနေရာတွင် ဆိုင်ခန်းထူထောင်သော ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ အဆင့်နိမ့်သူများဖြစ်ပြီး သာမန်ပစ္စည်းများသာ ကမ်းလှမ်းနိုင်ကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များ အလွန်အမင်း လိုအပ်မှသာ အရည်အသွေးမြင့် ဆေးရည်များနှင့် အဆောင်များကို အရောင်းအဝယ်အတွက် ထုတ်ယူကြမည်ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ဈေးထဲတွင် လျှောက်သွားရင်း ဆိုင်ခန်းနောက်ကွယ်မှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ စကားပြောသော်လည်း ဘာမှမဝယ်ခဲ့ပေ။ အစားအစာများစွာ၏ ဈေးနှုန်းများကို သူစုံစမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးရပါက သူသည် သူ၏ အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းအချို့ကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များနှင့် လဲလှယ်ရန် ဆိုင်ခန်းထူထောင်ရန်လည်း စီစဉ်ထားသည်။

ဆယ်ကြိမ်ကျော် မေးမြန်းပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ချန်ချွမ်ဈေးရှိ ဈေးနှုန်းများနှင့် ကုန်ပစ္စည်းများကို အတော်အတန် နားလည်သွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေသည်။

သူတစ်ဝက်ခန့် လှည့်ပတ်သွားနေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးကို ဖမ်းစားနိုင်သော ဘာတစ်ခုမှ မတွေ့ခဲ့ပေ။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ဆေးရည်များနှင့် အဆောင်များကို မလိုအပ်သောကြောင့် တန်ဖိုးရှိသော ဘာတစ်ခုမှ တွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းလာကာ ဆက်လက်ရှာဖွေနေသည်။

သူသည် စတုရန်းထဲသို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသောအခါ အလယ်အလတ်အရွယ် အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လင်းထျန်းမင်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။

ကျင့်ကြံသူသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ခန့်ရှိပုံရပြီး သူ၏ဆိုင်ခန်းတွင် ပစ္စည်းနှစ်ဆယ်ကျော် ပြသထားသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအတွက် သင့်လျော်သော ဆေးရည်အမျိုးမျိုး၊ စိတ်ဝိညာဉ်မြက်အဆင့်အမျိုးမျိုးနှင့် ကျောက်စိမ်းပြွန်အနည်းငယ် ပါဝင်သည်။

ထိုလူသည် မျက်လုံးမှိတ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ငြိမ်သက်သော ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် အော်ဟစ်နေသော အခြားဆိုင်ခန်းပိုင်ရှင်များနှင့်မတူဘဲ ဤလူသည် သူ၌ ဝယ်သူရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ စိတ်မဝင်စားဟန်ရှိသောကြောင့် သူသည် ကျန်သူများထက် ထင်ရှားနေသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤသူသည်လည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဖြစ်ရမည်၊ အဂ္ဂိရတ်နှင့်သက်ဆိုင်သော ပစ္စည်းများကို ရောင်းချပြီး သာမန်ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော ခပ်မောက်မောက် စိတ်နေသဘောထားကို ပြသနေသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းပြွန်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စစ်ဆေးကြည့်သည်။ အများစုမှာ နာမည်များနှင့် ဖော်ပြချက်များကိုသာ ပြသထားသော ဆေးလုံးဖော်မြူလာများဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ မမြင်နိုင်ပေ။

"နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးလို့ခေါ်တဲ့ ဆေးလုံးဖော်မြူလာတစ်ခု တကယ်ရှိနေတာပဲ" ဟု သူကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင် အတော်အတန် အံ့သြသွားသည်။ နာမည်အရ နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးသည် နတ်ဆိုးသားရဲများ ကျင့်ကြံရန် အသုံးပြုသော ဆေးရည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော လင်းရှန်ဆေးလုံးနှင့် ဆင်တူသော်လည်း နတ်ဆိုးသားရဲများအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားပြီး လူသားများအတွက် မသင့်လျော်ပါ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အစွမ်းထက်မှုကို မခံနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပျော့စားဖြစ်ရပ်များသည် မသန်စွမ်းမှုဖြစ်စေနိုင်ပြီး ပြင်းထန်သောဖြစ်ရပ်များသည် သေဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်နိုင်သည်။

လင်းထျန်းမင်အတွင်း၌ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တစ်ဝက်ခန့် လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်သော အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလုံးဖော်မြူလာကို ဝယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်အတွက် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားရန် စားသုံးဖို့ အကောင်းဆုံးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် နောင်တွင် သူယဉ်ပါးနိုင်သော အခြားစိတ်ဝိညာဉ်သားရဲများအတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်သည် ဦးစွာ မေးမြန်းရန် အစပြုခဲ့သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းက ဒီနတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးဖော်မြူလာကို ဘယ်လောက်နဲ့ ရောင်းမှာလဲ" ဟု သူ မေးမြန်းခဲ့သည်။

အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူသည် တင်းတင်းစေ့ထားသော သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ပြီးသား၊ ဖော်မြူလာအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်ကိုးဆယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ဒီ 'ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအံ့ဖွယ်မှတ်တမ်း' ဘယ်လောက်လဲ"

လင်းထျန်းမင်သည် သူ့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲအရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စာအုပ်ကို ညွှန်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။

"အနိမ့်တန်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်ဆယ်လုံး" ဟု ပြန်ဖြေလာသည်။

ဤအရာကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် အံ့သြမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဆေးလုံးဖော်မြူလာသည် သူအမှန်တကယ် လိုအပ်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအံ့ဖွယ်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော စာအုပ်နှင့်အတူ သူသည် ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်၌ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များ မရှားသော်လည်း သူသည် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာကို ပြသကာ "တာအိုရောင်းရင်း ကျွန်တော်ဘက်က လင်းရှန်ဆေးလုံး သုံးပုလင်း လဲလှယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းလိုပြီး စာအုပ်ကို အပိုဆုလက်ဆောင်အဖြစ် ထည့်ပေးနိုင်မလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အရောင်းအဝယ်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် လင်းရှန်ဆေးလုံး သုံးပုလင်းကို အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ ကျင့်ကြံသူသည် ကျောက်စိမ်းပြွန်များပေါ်ရှိ တံဆိပ်များကို ဖယ်ရှားပြီးသည်နှင့် လင်းထျန်းမင်သည် ဆေးလုံးဖော်မြူလာနှင့် စာအုပ်ကို သူ၏ သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ လမ်းမတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွားနေသည်။

တစ်ဝက်ခန့် ကုန်လွန်ပြီး ညနေချဉ်းကပ်လာသောအခါ ဈေးတွင် တစ်နေ့တာလုံးနီးပါး အချိန်ကုန်ခံပြီး ကျောက်စိမ်းပြွန်များနှင့် အံ့ဖွယ်စာအုပ်ကို ဝယ်ယူခြင်းအပြင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူတို့သည် အားပြည့်စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလုံးတို့၏ အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး အားလုံးကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များအစား လင်းရှန်ဆေးလုံးများဖြင့် ပေးချေခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်၌ လင်းရှန်ဆေးလုံးများ အများအပြားရှိသည်။ ယနေ့ တစ်ဒါဇင်ကျော် သုံးစွဲခဲ့ပြီး အလားတူ အရေအတွက် ကျန်ရှိနေကာ မိသားစုမှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ ဆုလာဘ်လည်း ရှိသောကြောင့် မလုံလောက်မှု မရှိပေ။ သူသည် ဆေးများကို အချိန်မရွေး ဆေးရည်များအဖြစ် သန့်စင်နိုင်ပြီး အားလုံးကို မသုံးစွဲနိုင်ပါက အချို့ကို ရောင်းချရန် လိုအပ်သည်။

တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်မှ ထွက်ပြီးနောက် သူသည် မြောက်ပိုင်းရပ်ကွက်သို့ အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။ ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် အဂ္ဂိရတ်ကို ပြန်လည်စတင်နိုင်ရန် နောက်ထပ် နှစ်ရက် အနားယူနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် အဆင်မပြေသောကြောင့် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏လိုဏ်ဂူအိမ်တော်သို့ ပြန်ကာ အနားယူပြီး နောက်ထပ် အစီအစဉ်များ ဆွဲရန်သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

All Chapters