← Chapters

ရူးသွပ်သော အဂ္ဂိရတ်

Vol. 4 Ch. 45

ရူးသွပ်သော အဂ္ဂိရတ်

Vol. 4 Ch. 45

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် သူ၏လိုဏ်ဂူအိမ်တော်အတွင်း မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ လက်အမူအရာများစွာကို ပြုလုပ်ပြီး ဆေးဖိုပေါ်တွင် မန္တန်များရွတ်ဆိုကာ လျှို့ဝှက်ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပူပြင်းသောလေများဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် ယဲ့ပင်ဟိုင်တို့သည် သူတို့၏လျှို့ဝှက်ခန်းမတစ်ခုစီတွင် ထိုင်ကာ ဆေးရည်များကို အားသွန်ခွန်စိုက် ဖော်စပ်နေကြသည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကို သန့်စင်နေစဉ် လင်းထျန်းမင်သည်လည်း ဘေးနားရှိ အဂ္ဂိရတ်ခန်းမတွင် လင်းရှန်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန် အလုပ်များနေသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ခုနစ်ရက်မှ ရှစ်ရက်အထိ အဆက်မပြတ် အဂ္ဂိရတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး နေ့ဘက်တွင် ဆေးလုံးများကို သန့်စင်ကာ ညဘက်တွင် သူ၏ကုန်ခန်းသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် နတ်အာရုံကို ပြန်လည်ရရှိရန် တရားထိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏နေ့စဉ်အချိန်ဇယားက ပြည့်ဝပြီး ခက်ခဲသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှု မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ လင်းထျန်းမင်သည် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်တန်း လင်းရှန်ဆေးလုံးများ ထုတ်လုပ်ခြင်းကို ကျွမ်းကျင်လာပြီး ဆေးလုံးများ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် အရေအတွက် နှစ်ခုစလုံး သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်တန်း လင်းရှန်ဆေးလုံးများ၏ အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် ၆၀% အထိ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အရေအတွက်သည် အလွန်တည်ငြိမ်ကာ တစ်သုတ်လျှင် ခုနစ်လုံးအထက် အမြဲရှိသည်။ ပို၍ပင် ထိရောက်စွာဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ဆေးလုံးငါးသုတ် သန့်စင်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ဤသည်မှာ နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှု၏ အားသာချက်ဖြစ်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ သုံးသုတ် သန့်စင်ပြီးပါက လုံးဝကုန်ခန်းသွားခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။

လင်းရှန်ဆေးလုံးများ သန့်စင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် စမ်းသပ်လိုသော စိတ်ထားဖြင့် သူ၏ငါးရောင်မျက်လုံးကို အသက်သွင်းကာ အဂ္ဂိရတ်ပညာတွင် အထောက်အကူဖြစ်မလား စမ်းကြည့်ရာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းစွာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ငါးရောင်မျက်လုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးတစ်ခုစီ၏ အတွင်းပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အညစ်အကြေးများကို လွယ်ကူစွာ သိမြင်စေသည်။

အမှန်စင်စစ် အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ တားမြစ်ဖွဲ့စည်းမှုများကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်သော ငါးရောင်မျက်လုံးသည် အောက်တန်းစား စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများကို သဘာဝအားဖြင့် လွယ်ကူစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို အသုံးချကာ လင်းထျန်းမင်သည် သန့်စင်ခြင်း၊ ဖြိုခွဲခြင်းနှင့် ဆေးလုံးခိုင်မာစေခြင်းတို့ကို အံ့သြဖွယ် တိကျမှုဖြင့် ကိုင်တွယ်နိုင်ကာ အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် ဆေးလုံးအရေအတွက်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့သည်။ လုံးဝနီးပါးပြီးပြည့်စုံသော ၈၀% အောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် တစ်သုတ်လျှင် ဆေးလုံးကိုးလုံး၊ ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်း၏ အကန့်အသတ်နီးပါးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသန့်စင်သော လင်းရှန်ဆေးလုံးများသည် သာမန်လင်းရှန်ဆေးလုံးများထက် ၁၀% ပိုမိုအစွမ်းထက်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်မြင့်စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဆေးလုံးများတွင် အထူးကောင်းမွန်သည်။

ငါးရောင်မျက်လုံး၏ အကူအညီဖြင့် လင်းထျန်းမင်သည် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လင်းရှန်ဆေးလုံး အသုတ်လေးဆယ်ကျော်ကို သန့်စင်ပြီး လင်းရှန်ဆေးလုံး သုံးရာကျော်၏ ကြီးမားသော စုဆောင်းမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံကမ္ဘာတွင် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်တန်း လင်းရှန်ဆေးလုံးသည် အများအားဖြင့် အနိမ့်တန်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ရှစ်လုံးဖြင့် ရောင်းချပြီး အချို့နေရာများတွင် ကိုးလုံးအထိ ဈေးကောင်းရသည်။ ဈေးနှုန်းနိမ့်ဖြင့် တွက်ချက်လျှင်ပင် ဆေးလုံးသုံးရာသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်ထောင်လေးရာနှင့် ညီမျှသည်။ တကယ်ပင် များပြားသော ဥစ္စာဓနဖြစ်သည်။

လင်းရှန်ဆေးလုံးများစွာ လက်ထဲတွင်ရှိခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွင်း သူ၏လိုအပ်ချက်ထက် သေချာပေါက် ပိုလျှံနေလိမ့်မည်။ သူသည် မျိုးနွယ်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် မျိုးနွယ်၏ ဈေးဆိုင်များမှတစ်ဆင့် အများစုကို ရောင်းချရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် လင်းရှန်ဆေးလုံးများသည် ဝယ်သူရှားပါးမည်မဟုတ်သလို မျိုးနွယ်အတွင်း၌ ထားရှိကာ မျိုးနွယ်ဝင်များအား ပေးကမ်းရန်လည်း ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့ အရည်အသွေးကောင်းမွန်သော ဆေးလုံးများကို တွေ့ရခဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏အတွေးများကို စုစည်းပြီး လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏နောက်တစ်ဆင့်များကို စဉ်းစားခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်မှ ဆုချီးမြှင့်သော လင်းရှန်ဆေးလုံးများအတွက် ပစ္စည်းအားလုံးကို သူနီးပါး သန့်စင်ပြီးခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလုံးနှင့် အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အသုတ်နှစ်ဆယ့်ငါးလုံးအတွက် ပစ္စည်းများအပြင် ပိုကျန်းဆေးလုံး သုံးသုတ်အတွက် ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ပထမအဆင့် အရည်အသွေးမြင့် ဆေးရည်များကို အကြီးအကျယ် သန့်စင်ရန် အချိန်ရောက်ပြီဟု ဆိုလိုသည်။

ထို့အပြင် သူပိုင်ဆိုင်သော နတ်ဆိုးအူတိုင်နှစ်ခုကို အသုံးပြု၍ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို အမြန်ဆုံး သန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်။ တစ်ခုမှာ ချင်ဖန်းမြို့ကို ကာကွယ်စဉ်က ရရှိခဲ့သော အစင်းကြောင်းပါသော မိကျောင်း၏ အတွင်းဆေးလုံးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သော မြွေ၏ အတွင်းအူတိုင်ဖြစ်သည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် သင့်လျော်သည်။

လက်ထဲရှိ အစင်းကြောင်းပါသော မိကျောင်း၏ အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် ပထမအဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သော မြွေတို့မှ နတ်ဆိုးအူတိုင်နှစ်ခုသည် သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ သန့်စင်ရန် လုံလောက်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလုံးတို့ကို မကိုင်တွယ်မီ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများကို ဦးစွာ သန့်စင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

စည်းချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိကာ လင်းထျန်းမင်သည် ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးနှင့် လင်းရှန်ဆေးလုံးကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားမှုမရှိပေ။ နတ်ဆိုးအူတိုင်ကို ဖြိုခွဲခြင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများနှင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲသည်မှလွဲ၍ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးအူတိုင်သည် အလွန်အမင်း မတည်ငြိမ်သောကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ဆေးလုံးပေါက်ကွဲရန် ပိုမိုလွယ်ကူပြီး ဆေးဖိုကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အစင်းကြောင်းပါသော မိကျောင်း၏ နတ်ဆိုးအူတိုင်ကို ဂရုတစိုက် ခွဲစိတ်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အရာအားလုံး ချောမွေ့စွာ သွားခဲ့ပြီး ပေါက်ကွဲမှု မဖြစ်ပွားခဲ့ဘဲ ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း နတ်ဆိုးအူတိုင်ကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လိုက်ပါလာသည်မှာ ရင်းနှီးသော နယ်မြေဖြစ်ပြီး နာရီဝက်အတွင်း ပထမဆုံး သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးအသုတ်သည် ဖိုမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖိုအတွင်း၌ အစိမ်းရောင် ဆေးလုံးငါးလုံး လှည့်ပတ်နေပြီး တစ်လုံးစီသည် လင်းရှန်ဆေးလုံးထက် အနည်းငယ် ပိုကြီးကာ အစွမ်းထက်မှုမှာ သေချာပေါက် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

တစ်နေ့ဝက်အတွင်း နောက်ထပ် ပထမအဆင့် နောက်ပိုင်းအဆင့် နတ်ဆိုးအူတိုင်တစ်ခုသည် သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဆေးလုံးခုနစ်လုံး ခိုင်မာလာပြီး ပထမအသုတ်မှ ဆေးလုံးများနှင့်အတူ စုစုပေါင်း သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဆယ့်နှစ်လုံး ရှိခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်အတွက် ခဏတာ အသုံးခံနိုင်သည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ ဘေးနားရှိ ကျောက်စင်ပေါ်တွင် သေသပ်စွာ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

လင်းထျန်းမင်သည် အရာရာကို လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလုံးနှင့် အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတို့၏ သန့်စင်ရန် ခက်ခဲမှုသည် ရှီဆွီဆေးလုံးနှင့် သိပ်မကွာခြားသောကြောင့် သူတို့ကို သန့်စင်ရာတွင် ပြဿနာမရှိပေ။ ဆေးလုံးအောင်မြင်မှုနှုန်းနှင့် အထွက်နှုန်း မည်မျှရှိမည်ကိုသာ သူ မသိခဲ့ပေ။

ယခင်က ငါးရောင်မျက်လုံးမပါဘဲ ရှီဆွီဆေးလုံးကို သန့်စင်သောအခါ အောင်မြင်မှုနှုန်းက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ငါးရောင်မျက်လုံးဖြင့် ထိုဆေးသည် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသင့်သည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ လင်းထျန်းမင်သည် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမတွင် တစ်လနီးပါး နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဘေးနားရှိ အဂ္ဂိရတ်ခန်းမတွင် ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ဆေးလုံးများကို ဆက်လက်သန့်စင်နေသည်။ အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး တစ်သုတ်လျှင် သူသည် ခုနစ်ရက်ကြာ သန့်စင်သည်။ သုံးရက် အနားယူပြီးနောက် သူသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာကို ပြန်လည်စတင်သည်။ သူ၏လေ့ကျင့်မှုကို မပြီးဆုံးသေးပေ။

လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းများ အားလုံးနီးပါးကို သန့်စင်ပြီးခဲ့ပြီး သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

ဤတစ်လအတွင်း လင်းထျန်းမင်သည် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ ငါးရောင်မျက်လုံး၏ အကူအညီဖြင့် ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလုံးတို့ကို သန့်စင်သောအခါ သူ၏အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထက်တွင် ရှိနေပြီး ဆေးလုံးအရေအတွက်သည် တစ်သုတ်လျှင် ခြောက်လုံးဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသည်။

တစ်လကြာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်ဆေးလုံး ကိုးဆယ်နှင့် အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ရှစ်ဆယ့်ငါးလုံး ရရှိခဲ့သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အတွက် ဆေးရည်များ လိုအပ်ချက် မရှိတော့ပေ။ သူသည် ယခုမှစ၍ သူ၏ကျင့်ကြံမှုတွင် အင်အားအားလုံးကို အာရုံစိုက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏တိုးတက်မှုကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် လေးနီးပါးလကြာ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံမှု သို့မဟုတ် ဆေးရည်များစွာ သောက်သုံးခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

ယခု သူသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော ဆေးရည်များ လိုအပ်ချက်ကို ဖြေရှင်းရုံသာမက သူ၏ပိုကျန်းဆေးလုံး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း သုံးစုံမှ နှစ်စုံကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဆေးလုံးဆယ့်တစ်လုံး ရရှိခဲ့သည်။

ပိုကျန်းဆေးလုံးသည် အလွန်စျေးကြီးပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုများစွာရှိသည်။ သောက်သုံးပြီးနောက် လည်ပင်းနာခြင်းကို ဖယ်ရှားပေးပြီး တစ်ဦး၏အဆင့်တွင် အောင်မြင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်၊ သူသည် ထူးခြားသည်။ အစပိုင်းတွင် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်း သုံးမျိုးကို ဝယ်ယူရုံဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်ရာကျော် ကုန်ကျခဲ့သည်။ ပိုကျန်းဆေးလုံးတစ်လုံးသည် ဈေးကွက်တွင် အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာဖြင့် ရောင်းချနိုင်ပြီး ဝယ်ယူရန် မလွယ်ကူပေ။ အလွန်နည်းပါးသော ဆေးလုံးများကိုသာ ဈေးအလွန်မြင့်မားစွာဖြင့် လေလံတင်ရောင်းချပြီး တစ်ကြိမ်စီ ရောင်းချတိုင်း ဈေးအလွန်မြင့်မားစွာဖြင့် ရောင်းချရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် အတော်အတန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးကို အသုံးပြုခြင်းက သူ့ကို အလွန်နာကျင်စေခဲ့သည်။ ယခု သူ၏စုစုပေါင်းတန်ဖိုးသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်သောင်းအောက် မနည်းပေ။ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအနက် သူသည် တကယ်ပင် သူဌေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အဓိကမိသားစုများ၏ အဓိကမျိုးဆက်များသာ သူ့နှင့် ယှဉ်နိုင်ပေမည်။

သူသည် ဆေးရည်အားလုံးကို သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ လျှို့ဝှက်ခန်းမရှိ ရှုပ်ပွနေသောအရာများကို သန့်ရှင်းပြီး အဂ္ဂိရတ်ခန်းမမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်လကြာ မနားတမ်း အဂ္ဂိရတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ လင်းထျန်းမင်သည် လမ်းများမှ လျှောက်သွားကာ မြောက်ပိုင်းရပ်ကွက်ရှိ သူ၏နေအိမ်သို့ ဦးတည်နေသည်။

သူ၏ကျောက်ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း လင်းထျန်းမင်သည် စဉ်းစားတွေးတောနေသည်။

"ဆယ့်ငါးယောက်မြောက် အဘိုးက အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးတွေကို မိသားစုကို ပြန်ယူသွားပြီလား မသိဘူး။ အချိန်ဇယားအရဆိုရင် သူတို့ မိသားစုကို ရောက်နေလောက်ပြီ။ သူ မနေခဲ့ရင်တောင် ချန်ချွမ်ဈေးကို တိုက်ရိုက်ပြန်လာရင် အသွားအပြန် ရက်လေးဆယ်ကြာမယ်။ အခုတော့ ငါ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ရုံပဲတတ်နိုင်ပြီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါစေလို့ မျှော်လင့်ရုံပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ဆေးက အရမ်းအဖိုးတန်တော့ စိတ်ပူမိတာပေါ့။"

မသိစိတ်ဖြင့် ပင်ပန်းနေသော လင်းထျန်းမင်က နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားသည်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း သူသည် ကောင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

All Chapters