ဈေးကြီး စုဝေးပွဲ
Vol. 4 Ch. 47
ချန်ချွမ်ဈေးရှိ တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်ရှိ ရင်ပြင်၌ ကြည်လင်သော နံနက်ခင်းတစ်ခု။
တစ်လဝက်ကြာ လေ့ကျင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏လေ့ကျင့်မှုမှ လွတ်မြောက်လာတော့သည်။ ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးငယ်များကို ဆက်လက်သန့်စင်နေပြီး အနှောင့်အယှက်မဖြစ်သင့်သောကြောင့် လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ အသုံးမဝင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ၊ ဆေးရည်များနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်အချို့ကို ရောင်းချရန် ဆိုင်ခန်းထူထောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်တုံးအဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်သို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်၊ ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူအတော်များများ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြပြီး ဆိုင်ခန်းငှားရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ရှစ်အောက်ဖြစ်ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ခွဲခြား၍မရသော အနည်းငယ်လည်း ရှိသည်။
အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လင်းထျန်းမင်က ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
ခန်းမအတွင်း၌ တူညီသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူငါးဦးသည် ထင်ရှားစွာ ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ရွှေရောင်အဝတ်အစားများတွင် တောက်ပသော နေမင်းပုံကို ထွင်းထုထားသည်၊ သူသည် ဝေနိုင်ငံ၏ ကျင်ယန်ဂိုဏ်း အမှတ်အသားဖြစ်သည်။
ချန်ချွမ်ဈေးသည် ကျင်ယန်ဂိုဏ်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သောကြောင့် ဈေးနှင့်ဆက်စပ်သော ကိစ္စရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် ဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းသားများအား တာဝန်ပေးအပ်ထားသော လုပ်ငန်းများအဖြစ် သဘာဝကျကျ သတ်မှတ်ထားသည်။
ကျင်ယန်ဂိုဏ်းတွင် အဖွဲ့ဝင်တစ်ထောင်ကျော်ရှိသော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ငါးအထက်ရှိ အတွင်းဂိုဏ်းသားများသာ ထိုကဲ့သို့သော ဝတ်ရုံများ၊ တူညီဝတ်စုံများကို ထုတ်ပေးသည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ငါးအောက်ရှိ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူများကို ပြင်ပဂိုဏ်းသားများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ပြောစရာအဆင့်အတန်း မရှိသလောက်ဖြစ်ကာ ကျင်ယန်ဂိုဏ်းဝင်များအဖြစ်ပင် အနည်းငယ်သာ ရေတွက်နိုင်သည်။
ကျင်ယန်ဂိုဏ်းတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကိုသာ အဓိကဂိုဏ်းသားများအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အဆင့်မြင့်သော အမှန်တရားတပည့်များကို ထားလိုက်တော့၊ တစ်ဦးစီသည် ထူးခြားသော ပါရမီရှိသော လူငယ်များဖြစ်သည်။
ကျင်ယန်ဂိုဏ်းသည် အလတ်စားဈေးနှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ချန်ချွမ်ဈေးသည် သူတို့ထဲမှ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အခြားအလတ်စားဈေးသည် ကျင်ယန်ဂိုဏ်း၏ မြောက်ဘက်တွင် ဤနေရာမှ မိုင်တစ်သောင်းကျော်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။
လင်းထျန်းမင်သည် အလွန်အားကျခဲ့ပြီး တစ်နေ့တွင် လင်မိသားစုတွင်လည်း အဖွဲ့ဝင်ထောင်နှင့်ချီ၊ တူညီဝတ်စုံများရှိပြီး ချန်ချွမ်ဈေးကဲ့သို့ အလတ်စားဈေးကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါစေဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။
ခန်းမအတွင်း၌ ကျင်ယန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူလေးဦးသည် ဆိုင်ခန်းငှားရန်လာသူများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေကြသည်။ အဆင်ပြေစွာ လွတ်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရှိသောကြောင့် လင်းထျန်းမင်သည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးကာ တာဝန်ခံဂိုဏ်းသားနှင့် စကားပြောဆိုခဲ့သည်။
စကားပြောဆိုပြီး သူ၏နေရာကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် အနိမ့်တန်း စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်ငါးလုံးကို ထုတ်ယူကာ ဂိုဏ်းသားထံ ပေးအပ်ပြီး ရွှေရောင်ကတ်ပြားတစ်ခုကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။
ထိုကတ်သည် ဆိုင်ခန်းထူထောင်ရန် ခွင့်ပြုချက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့သည် တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို မကြာခဏ ကင်းလှည့်ကာ စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းပြီး ဆိုင်ခန်းပိုင်ရှင်များအားလုံး မှန်ကန်သော စာရွက်စာတမ်းများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးသည်။ ကတ်မရှိဘဲ ရောနှောကာ တရားမဝင် ဆိုင်ခန်းထူထောင်ရန် ကြိုးစားသူများကို ဖမ်းဆီးအရေးယူမည်ဖြစ်သည်။ ခုခံသူများကို ထိုနေရာ၌ပင် သတ်ပစ်သည့် ဖြစ်ရပ်များပင် ရှိခဲ့သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် ကတ်ကို သူ့အိတ်ထဲထည့်ကာ ခန်းမမှထွက်ပြီး ရင်ပြင်အလယ်သို့ ဦးတည်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရင်ပြင်၌ ဆိုင်ခန်းရာနှင့်ချီ တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူများ ပိုမိုရောက်ရှိလာကြသည်။
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ယနေ့ဈေးသည် လင်းထျန်းမင်အတွက် အထူးအလုပ်များနေပုံရပြီး သူအံ့သြသွားသည်။
အလျင်အမြန် သူရွေးချယ်ထားသောနေရာ၊ ရင်ပြင်၏အနောက်ပိုင်းရှိ ထောင့်တစ်နေရာ၊ စတုရန်းမီတာအနည်းငယ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အလယ်တွင်မဟုတ်သလို ရင်ပြင်၏အစွန်းအနီးတွင်လည်း မဟုတ်ပါ။ တည်နေရာသည် တကယ်ပင် သာမန်ဖြစ်သည်။
သူစောစောထသည်ဟု ထင်သော်လည်း အခြားသူများက ပိုစောပြီး အကောင်းဆုံးနေရာများကို ငှားရမ်းပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤဘေးထွက်ထောင့်များသာ ကျန်တော့သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သားရဲအရေခွံတစ်ပိုင်းကို ခင်းလိုက်ပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲမှ လင်းရှန်ဆေးလုံး ဆယ့်တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ သူတို့သည် ငါးရောင်မျက်လုံး၏ အကူအညီမပါဘဲ သန့်စင်ထားသော သာမန်လင်းရှန်ဆေးလုံးများဖြစ်ပြီး သူတို့သည် သူ၌ကျန်ရှိသော အရာအားလုံးဖြစ်သည်။ သူတို့၏အစွမ်းထက်မှုသည် နောက်ပိုင်းတွင် သန့်စင်ထားသော ဆေးလုံးများနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သာမန်လင်းရှန်ဆေးလုံးများအကြားတွင် ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကောင်းစွာရောင်းချသင့်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူသန့်စင်ခဲ့သော အဆင့်မြင့်စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဆေးလုံးများနှင့်ပတ်သက်၍ မလိုအပ်သော အခက်အခဲများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သောကြောင့် သူတို့ကို ဤနေရာတွင် ရောင်းချရန် သူ မရဲခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်သာ သောက်သုံးနိုင်သည် သို့မဟုတ် မျိုးနွယ်ဝင်များ လဲလှယ်အသုံးပြုရန် မိသားစုသို့ ရောင်းချနိုင်သည်။
နာရီဝက်၏ လေးပုံတစ်ပုံကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်ရှေ့တွင် ပစ္စည်းအနည်းငယ်ရှိနေသည်။ လင်းရှန်ဆေးလုံး ဆယ့်တစ်ပုလင်းအပြင် ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေး သုံးဆယ်ကျော်လည်းရှိသည်။ ချင်ဖန်းမြို့ကို ကာကွယ်စဉ်က ရရှိခဲ့သော ဆုများဖြစ်သည်။ သူသည် ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ဆေးအနည်းငယ်ကို သိမ်းဆည်းထားပြီး ကျန်လင်းရှန်ဆေးလုံးပစ္စည်းများနှင့် အသုံးမဝင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအချို့ကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များနှင့် လဲလှယ်ရောင်းချခဲ့သည်။
သူသည် နီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူထံမှ ရရှိခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များဖြစ်သည့် တူအစုံကိုလည်း ထုတ်ယူခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးနောက် တစ်နှစ်ဝက်ကျော်ကြာခဲ့ပြီး ချန်ချွမ်ဈေးနှင့် သူ၏ပြည့်နှက်နေသော၊ ကွဲပြားသော လူအုပ်ကြီးတွင် နေ့စဉ် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များစွာ လက်ပြောင်းလက်လွှဲဖြစ်နေသောကြောင့် ထိုမကောင်းသော အကျိုးအမြတ်များကို ရောင်းချရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူရရှိခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ဓားသုံးလက် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ရောင်းချရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူတို့ကို အချိန်အတော်ကြာ အသုံးပြုပြီးနောက် သူတို့သည် လင်းထျန်းယွဲ့အတွက် အလွန်သင့်လျော်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။
လင်းထျန်းမင်သည် သူ၏ဆိုင်ခန်းအတွက် ထုတ်ထားသော ပစ္စည်းများသည် ဆေးရည်များ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များ အပါအဝင် များပြားလှပြီး အားလုံး အရည်အသွေးကောင်းမွန်ကာ ချင်ဖန်းမြို့မှ အများစု ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ရင်ပြင်၌ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဆိုင်ခန်းရာနှင့်ချီရှိလာပြီး လင်းထျန်းမင်ပင် အံ့သြသွားခဲ့သည်။
"ဒီနေ့ ဘာနေ့မို့ ဆိုင်ခန်းအရေအတွက်က ရုတ်တရက် သုံးဆကျော် တိုးလာတာလဲ? တကယ် ထူးဆန်းတယ်။"
လင်းထျန်းမင်ဘေးက ဆိုင်ခန်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ခြောက်တွင်ရှိပြီး အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိပုံ၊ သူဌေးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်စားထားသည်။ သူသည် သူမ၏အစစ်အမှန်ပုံစံဖြစ်သည် သို့မဟုတ် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြောင်းလဲထားခြင်းရှိမရှိ မသဲကွဲပေ။
လင်းထျန်းမင်သည် အချက်အလက်အချို့ကို သိရှိရန် ရည်ရွယ်၍ စကားစမြည်ပြောဆိုရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
"ခွင့်ပြုပါအုံး မိန်းကလေး ဒီနေ့ ဘာလို့ ဆိုင်ခန်းတွေ ထူထောင်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိနေတာလဲ သိပါသလား။ အရေအတွက်က အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာတယ်။"
လင်းထျန်းမင်ရောင်းရန် ထုတ်ထားသော ထူးခြားသော ပစ္စည်းများကို မြင်သောအခါ ကောင်းစွာ ဝတ်စားထားသော အမျိုးသမီးက သူ့ကို သိကျွမ်းလိုခြင်းပင်။
"ကျွန်မနာမည် ရှင်းချင် လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ တာအိုရောင်းရင်းရဲ့ နာမည်ကို မေးခွင့်ပြုပါလား"
"ကျွန်တော်မျိုးက ချန်ထျန်း လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ မိန်းကလေးရှင်းနဲ့ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"
လင်းထျန်းမင်သည် အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေပြီး သူ၏အစစ်အမှန်နာမည်ကို မဖော်ပြဘဲ မတူညီသော အမည်ကို တမင်တကာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် အတော်အတန် သာမန်မျိုးရိုးနာမည်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ချန်သည် ဝေနိုင်ငံအတွင်း အဓိကမိသားစုအမည်ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက သူကို သုံးစွဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ဒါက မင်း ချန်ချွမ်ဈေးကို ပထမဆုံးလာတာလား။ ဈေးရဲ့ ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပတဲ့ ကြီးမားတဲ့ စည်းဝေးပွဲအကြောင်း မင်း မသိဘူးလား"
လင်းထျန်းမင်သည် ရှက်ရွံ့သော အပြုံးကို ပြသပြီး ရှင်းချင်သည် ကြီးမားသော စည်းဝေးပွဲ၏ မူလအစကို ရှင်းပြသည်ကို နားထောင်ခဲ့သည်။
ချန်ချွမ်ဈေးသည် နှစ်နှစ်တစ်ကြိမ် သေးငယ်သော စည်းဝေးပွဲနှင့် ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကြီးမားသော စည်းဝေးပွဲကို ကျင်းပကြောင်း သိရသည်။ သုံးရက်အတွင်း ဆယ်နှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပသော ကြီးမားသော စည်းဝေးပွဲ ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန် သို့မဟုတ် စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်များ ရရှိရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူများစွာ ဈေးသို့ လာရောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူအချို့သည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်မြင်ကွင်းအတွက်သာ လာရောက်ကြသည်။ နာဆန်စိတ်ဝိညာဉ်မာစတာများပင် ကုန်သွယ်ရေးညီလာခံသို့ တက်ရောက်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဈေးစည်းဝေးပွဲတစ်ခုစီတွင် ကျင့်ကြံနည်းစနစ်များ၊ လက်စွဲစာအုပ်များ၊ ဆေးရည်များ၊ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် ရှားပါးရတနာများစွာကို တင်ပြသော လေလံပွဲကြီးများစွာ ပါဝင်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများအတွက် နောက်ဆုံးကြီးမားသော စည်းဝေးပွဲတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးများပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်လုံးလျှင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးသောင်းကျော်ဖြင့် ရောင်းချခဲ့ပြီး သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းလေလံအဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။
ရှင်းချင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်သည် အတော်အတန် အံ့သြသွားသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးများ ရရှိနိုင်သောကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများအပြား ချန်ချွမ်ဈေးသို့ အဘယ့်ကြောင့် လာရောက်ကြသည်ကို အံ့သြစရာမရှိပေ။
လင်းထျန်းမင်သည် ထိုအချိန်တွင် လှုပ်ရှားခံစားရပြီး စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်တွင် ရှစ်ရာစုနှစ်ကြာ တည်ထောင်ခဲ့သော လင်မိသားစုသည် အခြေခံတည်ဆောက်ရန် အမြဲတမ်း အလွန်ခက်ခဲကြောင်း၊ ဘိုးဘေးများစွာက ထိုအရာအတွက် စတေးခံခဲ့ရကြောင်း စဉ်းစားနေသည်။ ကျင့်ကြံသူများ မည်သည့်အခါမျှ မရှားပါးသော လင်မိသားစုကဲ့သို့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူမိသားစုပင် ခက်ခဲနေသောကြောင့် ချီသန့်စင်ခြင်း မိသားစုများနှင့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ဒုက္ခသည် ပို၍ပင် ခက်ခဲမည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။
အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တောင်ပိုင်းရပ်ကွက်ရှိ ရင်ပြင်ရှိ ဆိုင်ခန်းအားလုံးကို ကျင့်ကြံသူများက သိမ်းပိုက်ထားပြီး ကျင့်ကြံသူအုပ်စုများ ဈေးဝယ်ရန် ဝင်ရောက်လာကာ ထိုဒေသကို အသက်ဝင်စေသည်။
လင်းထျန်းမင်သည် ရှင်းချင်နှင့် သူ၏ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ကို ခဏရပ်ကာ သူတို့၏ဆိုင်ခန်းများသို့ ပြန်သွားပြီး ဈေးနှုန်းများအကြောင်း မေးမြန်းရန် လာရောက်သော ကျင့်ကြံသူများကို ကိုင်တွယ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။