စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

နောက်နံနက်တွင် ချန်ချွမ်ဈေးအပြင်ဘက်၌ တောက်ပသော နီရောင်နံနက်ခင်းအလင်းရောင်သည် ကြည်ပြာရောင်ကောင်းကင်တွင် တန်းလျက်ရှိပြီး အဆုံးမရှိသော အလှကို ဖော်ညွှန်းသော လေနုအေးက တိုက်ခတ်နေသည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် ဈေးမှထွက်ခွာပြီး ဓားများဖြင့် မိုင်ဆယ်ကျော် ပျံသန်းပြီးနောက် တောင်ငယ်တစ်ခုထိပ်တွင် ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်မှ ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ကို လွှတ်လိုက်သောအခါ သူသည် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း သိသိသာသာ ပိုကြီးလာခဲ့သည်။

သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးဖြင့် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်သည် လစဉ်ဆေးရည်များ၏ အကူအညီဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်မှ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ထံ ပစ်ချလိုက်ရာ သူသည် တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် ဖမ်းယူကာ မျိုချလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ကြီးမားသော ဦးခေါင်းဖြင့် လင်းထျန်မင်ကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်ကာ ကျေနပ်စေရန် အလွန်စိတ်အားထက်သန်ပုံရသည်။

"ကဲပါ၊ ဆူညံတာတွေ ရပ်လိုက်တော့၊ ငါတို့ သွားရတော့မယ်"

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ နောက်ကျောတွင် တက်ရောက်ခဲ့ပြီး သူသည် လျင်မြန်စွာ ပေရာနှင့်ချီ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လင်းရှီလုသည် သူ့ကိုလိုက်ပါသောကြောင့် လင်းထျန်မင်အတွက် ခရီးက ပိုမိုလွယ်ကူလာခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ နောက်ကျောတွင် ထိုင်ကာ လမ်းတစ်လျှောက် မြင်ကွင်းများကို ခံစားရင်း အတော်အတန် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

သူတို့၏ ယခင်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လမ်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ခရီးသည် ချောမွေ့စွာ သွားခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ ပျံသန်းမှုအရှိန် တိုးလာခြင်းနှင့်အတူ သူတို့သည် စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်အနီးသို့ တစ်လဝက်အတွင်း ရောက်ရှိခဲ့သည်။

အဝေးမှ စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်ထိပ်ကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်မင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ခံစားလိုက်ရသည်။ ခြောက်လကြာ ဝေးနေခဲ့ပြီးနောက် သူသည် သူ၏မျိုးနွယ်ကို အလွန်တမ်းတခဲ့သည်။

သူ၏အဘိုးသည် အခြေခံကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိကို စိုးရိမ်စိတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ ရောထွေးကာ လူနှစ်ဦးနှင့် သားရဲတစ်ကောင်သည် အကာအကွယ်မျိုးနွယ်အစီအရင်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အကာအကွယ်မျိုးနွယ်အစီအရင်အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ လင်းရှီလုသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ထျန်မင်၊ မင်းအရင် ပြန်သွားလိုက်။ မနက်ဖြန် မင်းအဘိုးနဲ့အတူ မျိုးနွယ်အကြီးအကဲများ စည်းဝေးပွဲကို လာခဲ့။ ငါတို့ ဆွေးနွေးစရာတွေ ရှိတယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

လင်းထျန်မင်သည် လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေပြုပြီး တောင်စောင်းဘက်သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

လင်းထျန်မင်၏ နောက်ဆုတ်သွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လင်းရှီလုသည် အလွန်ကျေနပ်ခဲ့သည်။

ဤကလေးသည် စဉ်းစားတွေးတောမှုတွင် သေချာတိကျပြီး ပါရမီထူးချွန်ကာ ကံကြမ္မာထူးခြားသည်။ တကယ်ပင် မျှော်လင့်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး!

လင်းရှီလုသည် နောက်ထပ် မနေတော့ဘဲ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လင်းထျန်မင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းငယ်သို့ ပြန်မလာဘဲ သူ၏အဘိုး၏ အောင်မြင်မှုကို စစ်ဆေးရန် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

အဂ္ဂိရတ်ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် လင်းထျန်မင်သည် အပြင်သို့ ထွက်လာသော လင်းထျန်ဟောင်နှင့် တိုက်ဆိုင်စွာ တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

လင်းထျန်မင်သည် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

"ထျန်မင်က ဒုတိယအစ်ကိုကို အရိုအသေပြုပါတယ်။"

"ခြောက်ယောက်မြောက် အစ်ကို၊ ကြာပြီနော်။ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ"

နှစ်ဦးသား အဂ္ဂိရတ်ကို အတူတကွ လေ့လာခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်နီးပါးရှိပြီဖြစ်သည်။

လင်းထျန်ဟောင်သည်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် လေးမှ ငါးသို့ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအစ်ကို၊ အဘိုးက အထဲမှာလား"

"ကိုးယောက်မြောက် အဘိုးက အထဲမှာ။ ငါ အခုမှ သူ့ကို သွားတွေ့ပြီး ပြန်လာတာ၊ သူ အခု အားနေတယ်။ မင်း အကြာကြီး ဝေးနေခဲ့တာဆိုတော့ မင်းကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘူး။ ဝင်သွားလိုက်တော့။"

"ဒါဆို ကျွန်တော် အထဲဝင်ဦးမယ်၊ နောက်တစ်ရက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

"သေချာတာပေါ့၊ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ့်ကျင့်ကြံမှုမှာ နစ်မြုပ်နေခဲ့ကြတာ၊ အတော်ကြာ စုစည်းမှု မရှိခဲ့ဘူး။ မကြာခင် တစ်ရက်မှာ ပထမအစ်ကိုနဲ့ တတိယနှမကို ခေါ်ပြီး အတူတူ ပြန်ဆုံတွေ့ကြတာပေါ့။"

လင်းထျန်ဟောင်နှင့် ခွဲခွာပြီးနောက် သူသည် လှည့်ကာ ခန်းမကြီးထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အဂ္ဂိရတ်ခန်းမ၏ ခန်းမကြီးထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသောအခါ လင်းရှီကောင်းသည် အတွင်း၌ ထိုင်လျက် လင်းထျန်မင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီဖြစ်သည်။

လပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် သူ၏အဘိုးနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့သောအခါ လင်းရှီကောင်း၏ အသွင်အပြင်သည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က အဓိကအားဖြင့် မီးခိုးရောင်ရှိသော ဆံပင်သည် ယခုအခါ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရတော့ဘဲ ဂျက်အနက်ရောင် ဆံပင်များဖြင့် အစားထိုးထားပြီး သူ့ကို အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ပေးသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ့ငါးဆယ်ကျော် အသက်ရှင်နိုင်ပြီး ထိုအချိန်တွင် လင်းရှီကောင်းသည် အသက်တစ်ရာမပြည့်သေးသောကြောင့် အမှန်စင်စစ် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရဆဲပင်။

အဘိုးသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကို အောင်မြင်ပြီးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လင်းထျန်မင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းပင်။

လင်းမိသားစုသည် နောက်ထပ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုသာ ရရှိသည်မဟုတ်၊ ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးကိုလည်း ရရှိရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

လင်းရှီကောင်း၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာသည် ပထမအဆင့်၏ အဆင့်မြင့်အဆင့်တွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တန့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ကျင့်ကြံမှုတွင် အတားအဆီးမရှိခဲ့ပါက သူသည် ဒုတိယအဆင့်သို့ ကြာမြင့်စွာကပင် တိုးတက်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ယခု သူ၏ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်သွားသောကြောင့် ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းသည် အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုအပ်လိမ့်မည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော စိတ်ခံစားချက်များကို ငြိမ်သက်စေပြီးနောက် လင်းထျန်မင်သည် ဂုဏ်ပြုစကားများ စတင်ပြောကြားခဲ့သည်။

"အဘိုး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်"

လင်းရှီကောင်းသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကို ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး အခွင့်အရေးအနည်းငယ်မျှပင် ရှိလိမ့်မည်ဟု တကယ်မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ၊ သူသည် ဘဝ၏ မခန့်မှန်းနိုင်သော သဘောသဘာဝ၏ သက်သေပင်။

"ဟွန်း၊ ငါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းမှာ ကံကောင်းလို့ အောင်မြင်ခဲ့တာ။ ဒီတစ်ခါ မင်းကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ငါနဲ့ ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက် ညီလေး အောင်မြင်ခဲ့ပေမယ့် ပဉ္စမမြောက် ညီလေးအတွက်တော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး..."

လင်းရှီလု၏ မျက်နှာတွင် နောင်တရသော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်မင်သည် လင်းရှီဂျီသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းတွင် ကျရှုံးခဲ့ကြောင်း သိခဲ့သည်။

"အဘိုး၊ ငါတို့မိသားစုရဲ့ အခြေခံက တကယ်ကို အားနည်းလွန်းတယ်။ ငါတို့မျိုးနွယ်ဝင်တွေ အများကြီးက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အလကား အချိန်ကုန်ခဲ့ကြတာ၊ မဟုတ်ရင် အသက်တစ်ရာမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ဘူး။ လုပ်လို့ရတာ ဘာမှမရှိဘူး"

"ဟုတ်တယ်။ ငါတို့မတိုင်ခင် အခြေခံတည်ဆောက်ဖို့ အထောက်အကူဖြစ်မယ့် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကိုတောင် မရရှိဘဲ အသက်ကုန်သွားတဲ့ မျိုးနွယ်ဝင်တွေ အများကြီးရှိခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ အတင်းအကျပ် အောင်မြင်ဖို့ ကြိုးစားမှုတွေလည်း အောင်မြင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့နဲ့ယှဉ်ရင် ငါတို့က တကယ်ကို ကံကောင်းတယ်။"

လင်းထျန်မင်၏ နှစ်သိမ့်မှုကြောင့် လင်းရှီကောင်းသည် အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီးနောက် လင်းထျန်မင်အား ချန်ချွမ်ဈေးတွင် သူ၏အတွေ့အကြုံများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

ထို့နောက် လင်းထျန်မင်သည် တားမြစ်မန္တန်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကာ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း သူ၏အတွေ့အကြုံများကို လင်းရှီကောင်းအား ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

"ဒီတစ်ခါ အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဆယ့်နှစ်လုံးတောင် ရရှိခဲ့တာ"

လင်းရှီကောင်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာက နီရဲသော လှိုင်းများဖြင့် တောက်ပြောင်လာသည်။ သူသည် သူ၏မြေးကို ကောင်းစွာ မသိပါက သူကို ယုံကြည်ရန်ပင် မရဲရဲပေ။

"ယဲ့ပင်ဟိုင်ဟာ တကယ်ကို ပေါင်းသင်းထိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒီတစ်ခါ သူ့ကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့မိသားစုက ပိုမြင့်တဲ့အန္တရာယ်နဲ့ အများကြီး အားထုတ်ရမှာဖြစ်ပြီး အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဒီလောက်များများ ရဖို့ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

လင်းထျန်မင်လည်း သူ၏ကျေးဇူးတင်စကားကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယဲ့က တကယ်ကို အစွမ်းကုန် ကူညီပေးခဲ့တယ်။ သူက အဂ္ဂိရတ်ပညာကို ကူညီရုံတင်မကဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို အများကြီး သင်ပေးခဲ့တယ်။ အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာက အများကြီး တိုးတက်လာပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်းရော အထွက်နှုန်းပါ မြင့်မားတဲ့ ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် ဆေးရည်တွေကို ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိလာပြီ။"

မပြန်ရောက်မီ ငါးရောင်မျက်လုံး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မဖော်ထုတ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စသည် အလွန်အရေးကြီးပြီး သတိဖြင့် ချဉ်းကပ်ရမည်ဖြစ်ရာ အဘိုးအိုအား မသိစေခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ မင်း တကယ် ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ဘူး။ ငါ့ဘဝမှာ ဂုဏ်အယူရဆုံးအရာက မင်းပဲ။ ဆက်ကြိုးစားပြီး ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ကျော်လွန်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ မြေးတော် တကယ် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"အဘိုး၊ ကျွန်တော်မျိုး ချန်ချွမ်ဈေးက လေလံပွဲမှာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို လေလံတင်ခဲ့တယ်။ ကြည့်ပေးပါဦး။"

ဤအရာကို ကြားသောအခါ လင်းရှီကောင်းသည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သံသယတစ်ဝက်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းလည်း စိတ်ဝိညာဉ်အနုပညာတစ်ခုကို လေလံတင်ခဲ့တာလား"

လင်းထျန်မင် ခေါင်းညိတ်ကာ သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်မှ လျှို့ဝှက်အနုပညာ ကျောက်စိမ်းပြွန်ကို ထုတ်ယူကာ စစ်ဆေးရန် လင်းရှီကောင်းထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

လေးပုံတစ်ပုံကြာပြီးနောက် လင်းရှီကောင်း၏ မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှ တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်အရောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

"သနားစရာပဲ၊ သနားစရာပဲ"

"အပေါ်ပိုင်းတစ်ဝက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့် လေလံတင်ထားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါဘူး။ အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားတာက မြက်ပုံထဲက အပ်တစ်ချောင်းကို ရှာဖွေတာနဲ့ မခြားပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် မျှော်လင့်ချက် မရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ အကယ်၍ အစစ်အမှန်ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့ အမြတ်အများကြီး ရခဲ့ပြီ။ အတုဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးတာက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒီလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို တခြားမျိုးနွယ်ဝင်တွေကို အခုတော့ မဖော်ထုတ်သင့်ဘူး။ မင်းရဲ့တတိယဦးလေးနဲ့ တခြားသူတွေနဲ့ ငါ ဆွေးနွေးမယ်။ ငါတို့ တိတ်တိတ်လေးပဲ ရှာဖွေနိုင်တယ်။ တွေ့ရင် ငါတို့ရဲ့ လင်းမိသားစုအတွက် ကံကောင်းခြင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ မတွေ့ရင်တော့ ထားလိုက်တော့။"

လင်းထျန်မင်သည် အလွယ်တကူ သဘောတူခဲ့သည်။ လင်းရှီလုသည် သူ့ကို ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ တိုက်တွန်းထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် သဘာဝအားဖြင့် အခြားသူများကို ပြောမည်မဟုတ်ပေ။

နှစ်ဦးသား တစ်နာရီအပြည့် စကားပြောပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အဂ္ဂိရတ်ခန်းမမှ အတူတကွ ထွက်ခွာကာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းငယ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။