ခြောက်လ

လင်းရှီကောင်း အောင်မြင်ပြီး နောက်တစ်ရက်၊ သုံးဆယ်ရက်မြောက် နောက်ဆုံးနေ့တွင် လင်းရှီဂျီသည် တံခါးပိတ်ထွက်လာပြီး ခြံဝင်းမှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

လင်းရှီဂျီ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်၊ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေပြီး သူ၏အရွယ်ရင့်သော မျက်နှာသည် ပို၍ပင် အိုမင်းသွားခဲ့သည်။

"ငါ အခု အိုမင်းနေပြီ၊ ဒါက ကံကြမ္မာပဲထင်တယ်"

လင်းရှီဂျီသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လင်းရှီကုန်းသည် သနားသော မျက်လုံးများဖြင့် လင်းရှီဂျီထံ ချဉ်းကပ်ကာ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

"ညီငယ်၊ မင်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပြီးပြီ။ ခဏလောက် ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါ၊ အင်အားသုံးခန်းမမှာ အခု လူငယ်တွေက ထောက်ပံ့ပေးနေပြီ၊ မင်း အရမ်းအလုပ်လုပ်စရာ မလိုဘူး"

လင်းရှီဂျီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် တံခါးပိတ်မဝင်မီ မျှော်လင့်ချက် နည်းပါးသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း အောင်မြင်နိုင်မလားဆိုပြီး နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ကြိုးစားချင်သေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မည်သူမျှ တိုးတက်မှု မလုပ်ချင်ကြပေ။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကိုးယောက်မြောက်နဲ့ ဆယ့်နှစ်ယောက်မြောက် အစ်ကိုတွေ အောင်မြင်ခဲ့ကြလား"

အောင်မြင်မှုရရှိစဉ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါနှစ်ခုကို သူခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူတို့၏စစ်မှန်မှုကို အတည်ပြုချင်သေးသည်။

"ရှီဟွာက အနည်းငယ်ငယ်သေးတယ်၊ သူလည်း အောင်မြင်ဖို့ နှစ်ဆယ့်ငါးရက် ကြာတယ်။ ရှီကောင်းရဲ့အခြေအနေက ပိုအန္တရာယ်များတယ်၊ သူ မနေ့ကမှ အောင်မြင်ခဲ့တာ"

ဤအရာကို ကြားသောအခါ လင်းရှီဂျီ၏ ခါးသက်သက် မျက်နှာတွင်လည်း အနည်းငယ် ပြုံးရွှင်မှု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သုံးယောက်တွင် နှစ်ယောက် အောင်မြင်ခဲ့သည်မှာ အလွန်ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ရှီကောင်းနဲ့ တခြားသူတွေ တံခါးပိတ်က ထွက်လာရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ဂုဏ်ပြုစကားတွေကို ပြောပေးပါ။ ကျွန်တော်မျိုး အခု ထွက်ခွာတော့မယ်၊ အင်အားသုံးခန်းမမှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိတယ်"

လင်းရှီကုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို နှစ်သိမ့်စကားပြောချင်သော်လည်း မည်သို့စတင်ရမှန်း မသိသောကြောင့် စကားကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လင်းရှီဂျီသည် စတုရန်းရင်ပြင်မှ လျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏အထီးကျန်သော ပုံရိပ်သည် နှလုံးသားကို နာကျင်စေသည်။

လင်းရှီကုန်းသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားသည် ခါးသီးမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် မခိုင်မာခဲ့လျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်ကဆိုလျှင် တရားမျှတသော အခွင့်အရေးရရှိနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ အချိန်သည် မည်သူ့ကိုမျှ စောင့်မနေပေ။

“ထားလိုက်တော့၊ ထားလိုက်တော့”

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် နှစ်ဦးသား အောင်မြင်မှုသည် မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း လင်းရှီဂျီ၏ ကျရှုံးမှုကို မြင်ရခြင်းက နောင်တကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲစေသည်။

လင်းရှီဂျီ ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းရှီကုန်းသည်လည်း သူ၏ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းငယ်သို့ ပြန်သွားကာ လင်းရှီကောင်းနှင့် အခြားသူတို့၏ ကျင့်ကြံထားသော အင်အားကို စုစည်းပြီး တံခါးပိတ်မှ ထွက်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

သူ၏ခြံဝင်းငယ်တွင် ထိုင်နေသော လင်းရှီကုန်းသည် မိသားစု၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုလည်း စဉ်းစားနေသည်။

လင်းရှီကောင်း၏ အောင်မြင်မှုနှစ်ခုသတင်းကို လျှို့ဝှက်ထားသင့်သည်၊ ဖုံးကွယ်ထားသော အင်အားတစ်ခုအနေဖြင့်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးနှင့်အတူ လင်းမိသားစု၏ အင်အားသည် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် ဂုဏ်သိက္ခာကို မြိုသိပ်စရာ မလိုတော့သော်လည်း အလွန်အမင်း ထင်ပေါ်ကျော်ကြား၍လည်း မရပေ။ လင်းမိသားစုသည် သူတို့၏ အလုံးစုံ အင်အားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ရန် အချိန်လိုအပ်သည်။

ချန်ချွမ်ဈေးတွင် လင်းထျန်မင်သည် သူ၏လိုဏ်ဂူအိမ်တော်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းမတစ်ခုတွင် လက်အုပ်ချီကာ မျက်လုံးများ တင်းတင်းစေ့ကာ နဖူးမှ ချွေးစေးများ တစ်ခါတစ်ရံ စိမ့်ထွက်လာကာ ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံနေသည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ခြောက်လကြာသွားခဲ့သည်။

လင်းထျန်မင်သည် ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အဂ္ဂိရတ်ခန်းမသို့ လတိုင်း ရက်အနည်းငယ် လေ့လာရန် သွားရောက်လေ့ရှိပြီး ကျန်အချိန်များကို ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အပ်နှံခဲ့သည်။

ဤခြောက်လအတွင်း လင်းထျန်မင်သည် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ အရည်အသွေးမြင့် ဆေးရည်များစွာဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးလကတည်းက လင်းထျန်မင်သည် ဆုံးရှုံးသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ထိုမျှသာမက နောက်သုံးလအတွင်း တိုးတက်မှုသည်လည်း အတော်အတန် များပြားခဲ့သည်။ သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ခုနစ်၏ နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ နီးကပ်လာခဲ့သည်။ နောက်တစ်နှစ် သို့မဟုတ် တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း သူသည် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှစ်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အပြင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းသည်လည်း ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ သွေးကြောအားလုံးသည် ပိုမိုထူထဲလာပြီး ယခင်ကထက် အရွယ်အစား အပြည့်အဝ ပိုကြီးလာကာ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အင်အားသည်လည်း သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။

ခြောက်လကြာ ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏အတွင်း၌ တက်ကြွသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံစားရင်း လင်းထျန်မင်သည် အလွန်ကျေနပ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ပင်ဟိုင်ထံမှ သတင်းစကားတစ်ခု လျှို့ဝှက်ခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

'အကြီးအကဲယဲ့သည် ရှစ်လကြာ အချိန်ယူကာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများအားလုံးကို သန့်စင်ပြီးပြီ။'

လင်းထျန်မင်သည် သူ၏အထီးကျန်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းမမှ လှမ်းထွက်ကာ လင်းရှီလုကို စောင့်ဆိုင်းရန် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် လင်းရှီလုသည် သတင်းစကားကို ရရှိခဲ့ပြီး လက်နက်သန့်စင်ပစ္စည်းအချို့ကို အလျင်အမြန် စုဆောင်းကာ သူ၏အထီးကျန်မှုမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်းရှီလု ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းထျန်မင်သည် သူ့ကို ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးလာခဲ့သည်။

"ဆယ့်ငါးယောက်မြောက် အဘိုးအို၊ အကြီးအကဲယဲ့ဆီက သတင်းစကားကိုလည်း ရရှိထားပြီးပြီ မဟုတ်လား"

လင်းရှီလုသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သွားကြရအောင်။ သူ့အိမ်ကို သွားလည်ကြတာပေါ့။"

နာရီဝက်အတွင်း နှစ်ဦးသား ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အိမ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီလုနှင့် ယဲ့ပင်ဟိုင်တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြပြီး လင်းထျန်မင်သည် လင်းရှီလု၏အောက်တွင် ထိုင်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ ထရပ်၍ နှစ်ဦးစလုံးအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စီ လောင်းပေးနေသည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ကျောက်စိမ်းလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူကာ စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီး ကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောကြားခဲ့သည်။

"မင်း ငါ့ကို အပ်နှင်းခဲ့တဲ့ အလုပ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ကြောင်း သတင်းပို့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ အခု ရလဒ်တွေကို ပေးအပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

ပြောပြီးနောက် ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းငါးလုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှီလုထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

လင်းရှီလုသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများကို ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောကာ လက်ခံရယူလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သူ၏နတ်အာရုံကို လှမ်းကြည့်ကာ ပုလင်းငါးလုံးအတွင်း၌ အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးများဖြစ်ကြောင်း အမှားအယွင်းမရှိသော ဆယ့်လေးလုံးရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အလွန်ဝမ်းသာအားရစွာဖြင့် လင်းရှီလုသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုခဲ့သည်။

"ညီလေးယဲ့ဟာ ခြောက်လကျော်ကြာအောင် မမောမပန်း အဂ္ဂိရတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သုံးစွဲခဲ့တယ်။ ခင်ဗျား ရက်အနည်းငယ် အနားယူသင့်တယ်၊ ဒီလောက် အလျင်စလိုလုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်မြေးနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးက ခြောက်လကျော် စောင့်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ဆိုတာ ဘာမှ မထူးခြားပါဘူး။"

နာရီဝက်ကြာ ချိုသာသော စကားများပြောဆိုပြီး ကျေးဇူးတင်စကားများစွာ ဖလှယ်ပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ရှစ်ထောင်ပါဝင်သော သိမ်းဆည်းအိတ်တစ်ခုနှင့် အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ခြောက်လုံးပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းပုလင်းနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ယဲ့ပင်ဟိုင်ထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

လင်းရှီလုသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာ၏ ထုံးစံအတိုင်း ယဲ့ပင်ဟိုင်အား သူ၏အကူအညီအတွက် ဆေးလုံးသုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ဆုအဖြစ် ပေးခဲ့သည်။

အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးများအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း ၁၅ အသုတ်မှ ဆယ့်ခုနစ်လုံး အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ လင်းရှီလုကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလုံး ၁၅ လုံးရရှိလျှင် အလွန်ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းမည်ဟု ထင်ခဲ့ပြီး ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာသည် ထိုကဲ့သို့သော ကြိုဆိုထိုက်သော အပိုဆုကို ရရှိစေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးများသည် ဒုတိယအဆင့် နိမ့်တန်းဟုသာ သတ်မှတ်သော်လည်း သူတို့၏ သန့်စင်ရန် ခက်ခဲမှုသည် ဒုတိယအဆင့် အလယ်အလတ်တန်း ဆေးလုံးများစွာနှင့် တူညီသည်။

ဆေးလုံး ၁၇ လုံးရှိရခြင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများ ပေါများသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး အကြိမ်များစွာ သန့်စင်ပြီးနောက် လေ့ကျင့်မှုက အကောင်းဆုံးဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံးနှစ်သုတ်တွင် တစ်သုတ်လျှင် ဆေးလုံးလေးလုံးစီပါဝင်သောကြောင့် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် နှစ်လုံးပိုလာသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ကမ်းလှမ်းမှုကို မငြင်းခဲ့ပေ။ သူသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ကာ အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးတစ်လုံးကို လောင်းထည့်ပြီး သီးခြားကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲသို့ ထည့်ကာ လင်းရှီလုထံ ပြန်ပေးခဲ့သည်။

"အစ်ကိုလင်း ကျွန်တော်မျိုးက အခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ငါးလုံးနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တွေကို ငြင်းမှာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပြန်ယူသင့်တယ်။ ခင်ဗျားမိသားစုက ကျွန်တော့်ထက် ဒီဆေးလုံးတွေကို ပိုလိုအပ်တယ်။"

လင်းရှီလုသည် အလျင်အမြန် ငြင်းဆိုခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အခိုင်အမာ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ဆေးလုံးကို လက်ခံခဲ့သည်။

ချန်ချွမ်ဈေးသို့ ဤခရီးသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ဤအခြေခံအနည်းငယ် တည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ကိုးလုံးနှင့်အတူ လင်းမိသားစုသည် ယခုအခါ စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူတို့၏မျိုးနွယ်ဝင်များစွာကို ချက်ချင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကို စတင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

ထိုညနေတွင် လင်းရှီလုသည် ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် ဧည့်သည်တော်မျှော်စင်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် သုံးရာကျော် သုံးစွဲကာ ဇိမ်ခံပွဲတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် ကတိအတိုင်း ပျော်ရွှင်သော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အသီးများမှ ပြုလုပ်ထားသော ဝိုင်ပုလင်း ဆယ်လုံးကျော် သောက်ခဲ့ကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဝိုင်၏ ကုန်ကျစရိတ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် တစ်ရာကျော်သာ ရှိသည်။

လင်းထျန်မင်သည် ညနေခင်းတစ်လျှောက်လုံး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သောက်ခဲ့ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာတွင် ယဲ့ပင်ဟိုင်၏ အကူအညီအတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် လင်းထျန်မင်၏ ပါရမီနှင့် စရိုက်ကို အမြဲတမ်း တန်ဖိုးထားခဲ့ပြီး သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန်ပင် စဉ်းစားကာ အမြဲတစေ လမ်းညွှန်မှုပေးခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် သူ၏အချိန်နှင့် အားထုတ်မှုကို ဖြုန်းတီးမည်မဟုတ်ပေ။

ပွဲကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လင်းရှီလုသည် ယဲ့ပင်ဟိုင်ထံမှ ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံးအချို့ကို ဈေးသက်သက်သာသာဖြင့် ဝယ်ယူရန် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ထောင်နှင့်ချီ သုံးစွဲခဲ့ပြီး အဓိကအားဖြင့် လင်းရှန်ဆေးလုံးများအပြင် ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးသော ဟွီယွမ်ဆေးလုံးများနှင့် အနှစ်သာရခိုင်မာစေသော ဆေးလုံးများ ပါဝင်သည်။

စားသောက်ပြီးနောက် လင်းရှီလုသည် ခွင့်ပန်ကာ နောက်တစ်နေ့ နံနက်လင်းအား စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်သို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ယဲ့ပင်ဟိုင်သည် မတားဆီးဘဲ ကောင်းသော ဆုမွန်ကောင်းအနည်းငယ်သာ ပေးကာ နှစ်ဦးသား နှုတ်ဆက်ပြီး သူတို့၏နေအိမ်များသို့ အနားယူရန် ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။