ဘဝသရုပ်ပြစက် ၃.၀ဗားရှင်း၊ အလယ်အလတ် စွမ်းရည် အသုတ်သစ်_၂

ဤအရာကို တွေးတောရင်း စုရှင်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အင်အား လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာစေရန် စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲရမည်။

သို့သော် စွမ်းအင် သုံးစွဲခြင်း ဆိုသည်မှာ ဆင်တူရိုးရာစက်တွင် လုပ်ဆောင်ချက်များ ပိုမိုဖွင့်၍မရဟု ဆိုလိုသည်။

ရေတိုအကျိုးအမြတ်နှင့် ရေရှည်အကျိုးအမြတ်တို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သည် ပြေလည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။

အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စုရှင်းက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဒါ့ကြောင့် ကုန်ကျစရိတ် လျှော့ချဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး! ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်မှုနှုန်း နှေးသွားရင် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မှာလဲ? အရင်းအမြစ် အသစ်တွေ ရှာမှပဲ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိဘဝကို အနည်းဆုံး အနေနဲ့ ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာ!”

သူ့လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိသည့် စွမ်းအင် တစ်သန်းအောက်ကို ကြည့်ရင်း စုရှင်းသည် ကျင်းချုံးရွှယ်ထံ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

“ဟယ်လို၊ ချုံးရွှယ်!”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ အလုပ်များနေတဲ့ လူကြီး? ဘာကများ ကျွန်မကို ဖုန်းခေါ်ရလောက်အောင်ထိ ရှင့်ကို အရေးကြီးစေတာလဲ?” နောက်ခံတွင် ရေစီးသံ တိုးတိတ်စွာဖြင့် ကျင်းချုံးရွှယ်၏ ပျင်းရိပျင်းတွဲသော အသံသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ ရေချိုးနေသည် ထင်သည်။

စုရှင်းသည် သူ ယခင်က မြင်ဖူးသော ဟာသတစ်ခုကို ထူးဆန်းစွာ တွေးမိသွားသည်- မိန်းကလေး တစ်ဦးသည် ရေချိုးနေစဉ်မှာတောင် သင့်စာများကို ပြန်ကြားပါက သင်သည် သူမအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

“အဟမ်း၊ ဒါဆို… ချုံးရွှယ်၊ လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အသင်းက ပစ္စည်းတွေကို အချိန်မတိုင်ခင် ပို့ပေးနိုင်မလား? ဒီမှာ ငါ နည်းနည်း အလျင်လိုနေလို့!”

စုရှင်းသည် လက်ရှိကိစ္စသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အသင်းတွင် ပို့ဆောင်ရန် ကုန်ပစ္စည်းများစွာ ကျန်ရှိနေသင့်သည်။ သူမက များပြားသော ပမာဏဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း စုရှင်းသည် အတိအကျ မည်မျှဖြစ်သည်ကို မသိခဲ့ပါ။

ကျင်းချုံးရွှယ်က ရယ်မောကာ စနောက်လိုက်သည်။

“ဘာလဲ၊ ရှင် အရင်တုန်းက စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးက ရှင့်အတွက် မလုံလောက်ဘူးလား? ရှင့် ဘယ်လောက်အထိ စားဖို့ လိုသေးလဲ?”

စုရှင်းက ရယ်မောကာ “ဟုတ်ပါပြီ၊ များတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့! ငါ အစားကြီးမှန်း မင်းသိပါတယ်!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်က မျက်လုံးပြူးကာ “လုပ်ပြီ တစ်နိုင်ငံလုံးက ကုန်ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းဖို့က အချိန်လိုတယ်နော်? တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းရဲ့ ဆိုင်ခွဲ တစ်ဒါဇင်ကျော်ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို ကျိုတိုကို ရွှေ့ပြီး စာရင်းစစ်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံး လ တစ်ဝက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လ တစ်ဝက်တဲ့လား? စုရှင်းသည် အဲဒီလောက်ကြာအောင် မစောင့်နိုင်ပါ။

ဒါကြောင့် စုရှင်းသည် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တောင်းပန်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးပြုပြီး အမကြီးရယ်၊ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပါဦး? ဒီအပတ်အတွင်း ကုန်ပစ္စည်း အများစုကို ကျိုတိုကို ရွှေ့ပေးနိုင်မလား?”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် သက်ပြင်းချကာ “ဟူး၊ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ငြင်းလို့ရမှာလဲ! ဒီရက်ပိုင်း အသည်းအသန် လှည့်ပတ်‌နေရတာ ဝယ်ယူမှုတွေ ပြီးတော့မှ သူဌေးကြီးက အလုပ်တွေ ထပ်ပေးနေတယ်? ကျွန်မကို နားခွင့် မပေးနိုင်ဘူးလား? ရှင့်ဝန်ထမ်းတွေကို ဒီလို အမြတ်မထုတ်သင့်ပါဘူး!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုရှင်းသည် အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်ကာ “ဟီးဟီး၊ လုပ်ပါ အမကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပါဦး! ဒီပစ္စည်းတွေ ရောက်လာရင် ကျွန်တော် ထမင်းဝယ်ကျွေးမယ်လေ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျင်းချုံးရွှယ်က ပြန်ဖြေသည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်မတော့ နောက်ထပ် နည်းနည်း ကြာတဲ့အထိ အလုပ်များနေရတော့မှာဘဲ။ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို အမြန်ဆုံး ကျိုတိုကို ရောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် လာကြည့်လိုက်ပါလား?”

စုရှင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ “ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် အမ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် စုရှင်းသည် သက်ပြင်းရှည်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

ဤအသုတ်ရှိ ပစ္စည်းအရေအတွက် လုံလောက်ပါက စုရှင်းသည် များစွာ စောင့်ဆိုင်းစရာမလိုဘဲ ဆင်တူရိုးရာစက်ကို အပ်ဒိတ်လုပ်ရန် စွမ်းအင် လုံလောက်လိမ့်မည်။

“ဟူး၊ နည်းနည်းလေးပဲ သည်းခံလိုက်ဦး၊ ဆေးအနည်းငယ် ထပ်ဖော်စပ်လိုက်ဦး၊ အဲဒီအခါမှ ငါ စွမ်းအင် ပိုစုဆောင်းနိုင်မှာ!”

စုရှင်းသည် သက်ပြင်းချကာ ပထမဦးစွာ ဝိညာဉ်အပင်များကို တစ်နာရီကြာ စိုက်ပျိုးပြီးနောက် ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းသော ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အလုပ်တွင် နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။

တစ်ပတ်အတွင်း စုရှင်းသည် မပင်မပန်းသော အလုပ်သမားတစ်ဦး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆေးခြောက်ထောင်ကို ဖော်စပ်ခဲ့သည်။

စုရှင်းသည် အားကစားခန်းမတွင် မူလ မသေမျိုး နယ်ပယ်၏ သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူရရှိခဲ့သော အင်အားကို စမ်းသပ်ရန် အချိန်ယူခဲ့သည်။

အံ့သြဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် အလေးချိန် နှစ်သန်းခွဲ!

ဤသည်မှာ စုရှင်း၏ မူလအင်အားကို မသုံးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အင်အား သပ်သပ်သာ ဖြစ်ပြီး မူလအင်အားကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ၏အင်အားသည် ပေါင် သုံးသန်းအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

အင်အားတိုးလာမှုသည် သူထင်ထားသလောက် မကြီးမားဘဲ နှစ်ဆတိုးလာခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သေးသည်။

မူလ မသေမျိုး နယ်ပယ်တွင် အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ မူလအင်အားကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာမှာ စုရှင်းသည် ၎င်းကို အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေးပေ။ လောထျန်း အစည်းအဝေးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်မှသာ မူလအင်အား အကြောင်း ပိုမိုလေ့လာ နိုင်တော့မည်။

မကြာမီ တစ်ပတ် ကြာသွားသည်။

ထိုနေ့တွင် စုရှင်းသည် သူဖော်စပ်ထားသော ဆေးများကို ထုပ်ပိုးပြီးနောက် စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင်တွင် VIP အခန်းကို ကြိုတင်မှာယူထားပြီး ကျင်းချုံးရွှယ်ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

နေ့လည်တွင် ကျင်းချုံးရွှယ်သည် အချိန်မှန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် ကျင်းချုံးရွှယ်သည် မီးရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော နှုတ်ခမ်းနီရဲရဲနှင့် လိုက်ဖက်သည့် အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန် တပ်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသည်။

“ဟေ့၊ အလုပ်များတဲ့လူကြီး၊ ဒီနေ့ တကယ်ပဲ ကျွန်မကို ထမင်းကျွေးမှာလား? တကယ်ကို ဝမ်းသာလိုက်တာ!”

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် စကားပြောရင်း မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

စုရှင်းသည် ခေါင်းကုတ်ကာ “အဟမ်း၊ ဟုတ်ပါတယ်! ဟင်းလျာတွေ အကုန် မှာထားပြီးပြီ၊ အကုန်လုံး မင်းအကြိုက်တွေပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ ထမင်းစားပြီးသွားကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး အလျင်အမြန် အလုပ်ကိစ္စ စတင်ခဲ့ကြသည်။ (အဟမ်း၊ အထင်မလွဲပါနဲ့)

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ် အချို့ကို ထုတ်ကာ စုရှင်းအား ပေးအပ်ရင်း “ဒီမှာပါ သူဌေး။ ဒါတွေအားလုံးက ရှင်လိုချင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ! ဒါတွေက လင်ယွင် ကုန်သွယ်ရေး အသင်းရဲ့ ဆိုင်ခွဲအသီးသီးက ယူလာတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ”

“ရှင် တောင်းထားတဲ့ အဖြူရောင် ပစ္စည်းတွေအပြင် အစိမ်းရောင်နဲ့ အပြာရောင်တွေလည်း အတော်များများ ရှိတယ်၊ စုစုပေါင်း လေးသန်းနီးပါး!”

“ဟုတ်တယ်။ ဒီအသုတ်မှာက ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ မဟုတ်ဘူး၊ မပြုပြင်ရသေးတဲ့ ထူးခြားတဲ့ သတ္တုတွေ၊ ကျွမ်းကျင်သူတွေ လိုအပ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု စာလိပ်တွေ၊ ဆေးရည်တွေနဲ့ မတူညီတဲ့ အကျဉ်းခန်းတွေကနေ ရလာတဲ့ အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေလည်း ပါသေးတယ်။ ရှင်ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်။”

ခဏရပ်ပြီးနောက် ကျင်းချုံးရွှယ်က ချိုသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“သူဌေး ရှင် မသိဘူး‌နော်။ ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်မ တစ်နိုင်ငံလုံး လှည့်ပတ် သွားနေရတာ။ ခြေထောက်တွေ အတော်လေး ညောင်းနေပြီ၊ ထမင်းတစ်နပ်ထဲနဲ့တော့ မလုံလောက်ဘူးနော်!”

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် စုရှင်းသည် မျက်တောင်ခတ်ကာ ကျင်းချုံးရွှယ်၏ ဖြူဖွေးတောင့်တင်းသော ခြေထောက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏စိတ်သည် ခဏတာ သတိမေ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူက ပြောလိုက်သည်-

“မင်းကို နှိပ်ပေးရမလား? ငါ အဲဒီအပိုင်းမှာ တော်တော် ကျွမ်းကျင်တယ်!”

ကျင်းချုံးရွှယ်က ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ခြေထောက်ကို တကယ်ပင် ဆန့်ထုတ်ကာ “ကောင်းပြီလေ၊ သူဌေးဆီက နှိပ်နယ်ခံရတာ ဂုဏ်ယူစရာပဲ!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

VIP အခန်းသည် နွေဦး၏ အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အခြားသူများ အဆင့်တက်သွားသော်လည်း ငါသည် ကျင့်ကြံမှုနောက် လိုက်နေဆဲပင်။