ဒဏ္ဍာရီဓား၊ ရေခဲမှင်!

“ငါ တက်လှမ်းတော့မယ်!”

စုရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် တရားထိုင်ကာ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။

ထို့နောက် စုရှင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရောင်အဝါသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားသည်။

သန္ဓေတည် ဝိညာဉ်အဆင့် ခုနစ်ဆင့်… ရှစ်ဆင့်… ကိုးဆင့်! သန္ဓေတည် ဝိညာဉ်အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်!

တစ်မိနစ်အတွင်း စုရှင်း၏ တန်ခိုး အရှိန်အဝါသည် သုံးဆင့်တိုင် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို သန္ဓေတည် ဝိညာဉ်အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပြီးနောက် စုရှင်းသည် မန္တန်အသစ်ကို စမ်းသုံးရန် အလျင်စလို မပြုလုပ်ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဆက်လက် တရားထိုင်နေသည်။

နာရီဝက် အကြာတွင် စုရှင်းသည် ဤစွမ်းအားနှင့် အပြည့်အဝ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသောအခါ သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီးနောက် သူသည် ခွန်အား တိုးတက်မှုကို စတင် နားလည်လာသည်။

ဝူး!

တွေးလိုက်ရုံဖြင့် စုရှင်း၏ လက်ထဲတွင် မီးလုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်—၎င်းသည် လီမီးနည်းပညာ၊ နတ်ဘုရား အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စုရှင်းသည် မီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ၏လက်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားစေသည်။

အားနည်းသော မီးတောက်မှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်အထိ စုရှင်းသည် အဆက်မပြတ် စမ်းသပ်ခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် စုရှင်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် လီမီး နတ်ဘုရား အတတ်ပညာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်-

“မဆိုးဘူး၊ သန္ဓေတည် ဝိညာဉ်အဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးနောက် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရဲ့ သိပ်သည်းဆက နှစ်ဆနီးပါး တိုးလာတယ်! ပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရဲ့ အရည်အသွေးလည်း တိုးတက်လာတယ်!”

“ငါ လီမီးနည်းပညာကို တစ်ညလုံး ဆက်သုံးနေရင်တောင် အခုဆို မပင်ပန်းဘဲ နေနိုင်ပြီ…”

စုရှင်းသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာခြင်းသည် စုရှင်းအတွက် ခွန်အားတိုးတက်မှု တစ်ခုသာမက... သူသည် ပိုမိုကြာရှည်ခံနိုင်ပြီး ထိရောက်သော အဂ္ဂိရတ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်စေခဲ့သည်!

နောက်ဆုံး၌ ယခု လောလောဆယ်တွင် စုရှင်းအတွက် အဂ္ဂိရတ်ပညာသည် သူ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ အကြီးမားဆုံး အသုံးပြုမှု ဖြစ်သည်။

“သန္ဓေတည် ဝိညာဉ်အဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်၊ ဒါက မျှော်လင့်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီ အဂ္ဂိရတ် နတ်လမ်းစဉ် ပါရမီရှင်ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက တကယ်သုံးတဲ့အခါ ဘယ်လောက်ထိ ထိရောက်မှာလဲ?”

သရုပ်ပြခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် စုရှင်းသည် သူ၏ ပုံမှန်ဆေးလုံး ထုတ်လုပ်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းသည် ရှည်လျားပြီး ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ စုရှင်းသည် အပတ်စဥ်တိုင်း လုံလောက်သော ဆေးလုံးများကို ထုတ်လုပ်ရန် သည်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူ၏ ခွန်အားသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လလောက်ကို ပြန်တွေးကြည့်ရင် ငါက ကြေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနဲ့ တူတဲ့ စွမ်းအင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ အခု ခြောက်လအကြာမှာ ငါဟာ သန္ဓေတည် ဝိညာဉ် အကြီးအကဲ ဖြစ်လာပြီ! ငါဟာ စစ်ဘုရင်ရဲ့ ခွန်အား နီးပါး ချဉ်းကပ်နေပြီ!”

ဆေးဝါး ဖော်စပ်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေစဉ် စုရှင်းသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ရူးသွပ်သော အတွေးများတွင် နှစ်မြောနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းက သူ့ကို မာနစိတ်ဖြင့် အနည်းငယ် မူးဝေစေခဲ့သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း! ငါ အပူချိန်ကို သေချာ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒီဆေးလုံး တစ်သုတ်လုံး အလကား ဖြစ်တော့မယ်!”

ဆေးဖိုထဲရှိ အမည်းရောင် အနှစ်ကို မြင်မှ စုရှင်းသည် မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

သူသည် မျက်နှာ အာဟာရပြု ဆေးလုံးများ ပြုလုပ်ရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း ခဏတာ စိတ်လွင့်သွားခြင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“သောက်ကျိုးနည်း၊ ငါ တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မထိန်းနိုင်တော့ဘူး! တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေ၊ မစိုးရိမ်နဲ့ စုရှင်း!”

စုရှင်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ် သူ့ဘာသာသူ ရွတ်ဆိုကာ စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်သော စကားများ ပြောရန်နှင့် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ချိန်ညှိရန် ခဏတာ အချိန်ယူခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဆေးဝါး ဖော်စပ်ခြင်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

တစ်ပတ်အတွင်း စုရှင်းသည် ဆေးလုံး ခြောက်ထောင်နီးပါး ထုတ်လုပ်ပြီးခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ စုရှင်းသည် အတိတ်တွင် နေ့ရောညပါ မနားတမ်း အလုပ်လုပ်မှသာ ရရှိနိုင်သည့် ဆေးလုံး ထုတ်လုပ်မှု အရှိန်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ဆယ်နာရီ အတွင်း၌ပင် ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

ထိရောက်မှုသည် အမှန်ပင် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး စုရှင်းအတွက် နောက်ထပ် နှစ်နာရီ အားလပ်ချိန် ကျန်ခဲ့သည်။

အိပ်စက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍... ယခုအခါ သန္ဓေတည် ဝိညာဉ် အကြီးအကဲ ဖြစ်နေသော စုရှင်းအတွက် တစ်ရက်တာလုံး ပြန်လည် လန်းဆန်းစေရန် တစ်နာရီ တရားထိုင်ရုံမျှဖြင့် လုံလောက်သည်။

မကြာမီ တစ်ပတ် ကုန်လွန်သွားသည်။

ယနေ့တွင် စုရှင်းသည် သူ၏ ဆေးလုံးများကို သယ်ဆောင်ကာ ကျင်းချုံးရွှယ်နှင့် ပုံမှန် တွေ့ဆုံလေ့ရှိသော ဗီလာသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူမထံမှ ကြိုတင်သတင်းစကား ရရှိခဲ့သည်။

“သူဌေး! ဒီနေ့ စောစောလာခဲ့ပါ၊ ကျွန်မ ရှင့်အတွက် အံ့သြစရာ အကြီးကြီးတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားတယ်! ဘာဖြစ်မလဲ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး?”

စုရှင်းသည် ကျင်းချုံးရွှယ်၏ သတင်းစကားကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏အဖြေကို ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်... မင်းကို ငါ့အတွက် ရှာခိုင်းထားတဲ့ အရည်အသွေး ကောင်းတဲ့ ဓားလား? မင်း တွေ့ပြီလား?”

ကျင်းချုံးရွှယ်: "... ရှင်က ဗေဒင်ဆရာလား? ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒါကို ခန့်မှန်းနိုင်တာလဲ?”

စုရှင်း: “ဟဲဟဲ! နောက်ထပ် မင်းရဲ့ ဗေဒင်ကို ပြောပြစေချင်လား၊ အိမ်ထောင်ရေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် အလုပ်အကိုင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်?”

ကျင်းချုံးရွှယ်: “အဲ့လို မဟုတ်ဝာာတွေ လုပ်မနေနဲ့၊ လာခဲ့တော့! မဟုတ်ရင် ဒီတန်ဖိုးရှိတဲ့ ဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်မယ်! (မျက်လုံးလှန်ပြသည်.jpg)”

စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် စုရှင်းသည် ဗီလာဆီသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဆယ်မိနစ် အကြာတွင် စုရှင်းသည် ခရမ်းရောင် စကတ်နှင့် မိတ်ကပ် ပါးပါး ခြယ်သထားသော ကျင်းချုံးရွှယ်ကို တွေ့ရသည့် ဗီလာ၏ အခန်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

စကား နှစ်လုံးတည်းသာ၊ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသည်!

အစဉ်အလာအတိုင်း စုရှင်းနှင့် ကျင်းချုံးရွှယ်တို့သည် ဦးစွာ အတူတကွ ညစာစားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကျင်းချုံးရွှယ်သည် သူမ၏ သိုလှောင် လက်စွပ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဓားအိမ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စုရှင်းအား ပေးလိုက်သည်။

“လာလေ၊ ကြည့်လိုက်ပါဦး!”

ကျင်းချုံးရွှယ်က တိုက်တွန်းသည်။

စုရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဓားအိမ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ဖွင့်လိုက်ရာ မှင်ကဲ့သို့ လုံးဝ နက်မှောင်သော ဓားတစ်လက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုရှင်းသည် ဓားကို ဓားအိမ်မှ ဆွဲထုတ်ကာ ဓားအိမ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဓားသည် သူ့အတွက် အတိအကျ ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်…

စုရှင်းသည် ဓားကို ကိုင်ထားစဉ် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးမြမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအေးမြမှုသည် မသက်မသာ ဖြစ်စေသော အေးစက်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ သာယာသော ငြိမ်သက်စေသည့် အေးမြမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

“ဘယ်လို ဓားမျိုးလဲ!”

စုရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပမှုတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ဓား၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခံစားသိရှိနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ယင်းမှာ အလွန် စိတ်ချမ်းသာစရာ ကောင်းသည်။

စုရှင်းသည် ၎င်းမှာ သူ၏ ဓားစွဲလမ်းခြင်း စွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီး ဓားနှင့် လုံးဝကိုက်ညီစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်စေသည်။

ဆူရှင်းသည် ဓားရိုးဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ရာတွင် နဂါးပုံသဏ္ဌာန်နှင့် စာလုံး နှစ်လုံး ထွင်းထုထားသည့် နက်မှောင်သော စတုရန်းပုံ ကျောက်စိမ်း တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရေခဲမှင် !

ဤစာလုံး နှစ်လုံးကို မြင်သောအခါ စုရှင်းသည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဒီဓား၊ ဒါ ရေခဲမှင်လား?”

စုရှင်းသည် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျင်းချုံးရွှယ်ကို သတိမထားမိဘဲ အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။

စုရှင်း၏ စွဲလမ်းနေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သော ကျင်းချုံးရွှယ်သည် နှုတ်ခမ်းကို စူကာ ပြောလိုက်သည်-

“ဟုတ်တယ်! ဒဏ္ဍာရီဓား၊ ရေခဲမှင်! ဒါက မြေအောက်ခန်းတွေမှာ ထုတ်လုပ်တဲ့ အကောင်းစား ဓားအမျိုးအစား လက်နက် အနည်းငယ်ထဲက တစ်ခုပဲ!”

“ဒီလက်နက်ကို ရဖို့ ကျွန်မ ဘယ်လောက် ကြိုးစားခဲ့ရလဲ ရှင် သိရဲ့လား?”

စုရှင်း၏ စိတ်သည် ထိုအချိန်တွင် ဓားပေါ်၌သာ အာရုံရောက်နေပြီး ကျင်းချုံးရွှယ်၏ စကားများကို သူ ကောင်းစွာ မကြားခဲ့ပေ။

…