ဝိဉာဉ်ဆန် စီမံကိန်း၊ လူသားအားလုံး အတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနိုင်မည်လား?

စုရှင်းတစ်ယောက် မိမိ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ကောင်းစွာ ခံစားသိရှိနေရသည်။

သူ၏ လက်ရှိ ခွန်အားသည် မူလ စစ်သည်တော် နယ်ပယ်တွင် ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ကို ပထမဆုံး ရောက်ရှိခဲ့စဉ်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက် များပြားလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး စခန်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် အားနည်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“အရေးအကြီးဆုံး လုပ်ငန်းတာဝန်က ငါ့ခွန်အားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲ!” ဟူ၍ စုရှင်း တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အစီအစဥ်တစ်ခု ချမှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထင်မှတ်မထားသော အခြေအနေများ မဖြစ်ပေါ်ပါက နတ်ဘုရား အင်အား နယ်ပယ်၏ ပထမအဆင့်ကို ရောက်ရှိရန် အတွက် စွမ်းအင်ယူနစ် သန်းတစ်ရာ လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဥ်အဆင့်ကို အချိန်တိုအတွင်း သိသိသာသာ မြှင့်တင်ရန် အတွက် လုံလောက်သော စွမ်းအင်ပမာဏ မရှိသေးပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ချီကျင့်စဥ်ကို နတ်ဘုရား အသွင် ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကြိုးပမ်းရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“စွမ်းအင်တွေ စုဆောင်းရင်းနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံမှုကို နတ်ဘုရား အင်အား နယ်ပယ်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်ထိ ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တခြား ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ နှင်းအရိုးဂျင်ဆင်းရဲ့ တည်နေရာကိုလည်း ရှာဖွေရမယ်!”

“ဟူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမတိုင်ခင်တော့ စွမ်းအင်ရဖို့ အတွက် ပိုက်ဆံ ရှာရဦးမယ်!”

သူသည် သက်ပြင်းချရင်း ပုံမှန်အတိုင်း ဆေးဖော်ခြင်း လုပ်ငန်းကို စတင်လိုက်သည်။

ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်လာသော်လည်း ဆေးဖော်ခြင်း လုပ်ငန်းအပေါ် မည်သည့် အကူအညီမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် နတ်ဘုရား အင်အားနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခြင်းထက် နတ်ဘုရားအသွင် ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်အား ဦးစွာ ရောက်ရှိရန်ကိုသာ သူ ပိုမို နှစ်သက်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအဆင့်သည် ဝိညာဥ်စွမ်းအင် ပိုမိုရရှိစေပြီး ဆေးဖော်ခြင်း လုပ်ငန်းကိုလည်း ပိုမို မြန်ဆန်စေမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

နောက်တစ်ပတ်လုံးတွင် စုရှင်းသည် ဆေးဖော်ခြင်း လုပ်ငန်းများဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။

တစ်ပတ်အတွင်း သူသည် ဆေးလုံးပေါင်း ငါးထောင် ထပ်မံ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ။ အချိန်ကြည့်ရတာ ကျင်းချုံးရွှယ်ကို သွားတွေ့ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီထင်တယ်!”

စုရှင်းသည် အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဗီလာဘက်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီပင် စုရှင်းသည် ကျန်းနန် စက်မှုသိပ္ပံ တက္ကသိုလ် အပြင်ဘက်ရှိ ဗီလာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျင်းချုံးရွှယ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

မေလ ဖြစ်သောကြောင့် ရာသီဥတုသည် ပူနွေးစ ပြုလာသည်။ ကျင်းချုံးရွှယ် စကပ်တိုလေး ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စုရှင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် စုရှင်းကို မျက်နှာသေလေးဖြင့် ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းဆူကာ

“ဘယ်ကိုကြည့်နေတာလဲ? လာစားလေ!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စုရှင်းက ရယ်မောရင်း ကျင်းချုံးရွှယ်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်ကာ သူ့ရှေ့မှ အစားအသောက်များကို အငမ်းမရ စားသုံးတော့သည်။

စုရှင်း နတ်ဘုရား အင်အား နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏အစားအသောက် လိုအပ်ချက်များသည် ပိုမို မြင့်မားလာပြီး သူသည် ထမင်း တစ်နပ်တိုင်း ပိုမို များပြားစွာ စားသုံးဖြစ်လာသည်။

စုရှင်းသည် သန္ဓေတည်ဝိဉာဉ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အစာမစားဘဲ နေနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း သူ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံမှု၏ ခွန်အား ကြီးမားမှုနှင့် နတ်ဘုရား အင်အား နယ်ပယ်၏ စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုတို့ကြောင့် လုံလောက်သော အစားအသောက် မရှိပါက သူ၏ ခွန်အားသည် သိသိသာသာ ထိခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သာမန် အစားအစာများသည် စုရှင်းအတွက် များစွာ အသုံးမဝင်သော်လည်း သူသည် စိတ်ကျေနပ်မှု အပြည့်ဖြင့် စားသုံးနေခဲ့သည်။

“အင်း... ဒီဟင်းက အရမ်း အရသာ ရှိတာပဲ! ထမင်းကတော့ အရသာမရှိဘူး…”

ဝိညာဥ်ဆန် စားသုံးနေကျ ဖြစ်သော စုရှင်း အတွက် အကောင်းဆုံး မြောက်ပိုင်းဆန်ကပင် အရသာ မရှိသလို ခံစားနေရသည်။

“ဒါနဲ့... ငါ့မှာ ဝိညာဥ်ဆန်တွေ ရှိတာပဲ... အခုကစပြီး ဝိညာဥ်ဆန်နဲ့ပဲ ချက်ပြုတ်တော့!”

စုရှင်းသည် သူ၏ သိုလှောင် လက်စွပ်ထဲမှ ဝိညာဥ်ဆန် ရာပေါင်းများစွာကို ထုတ်ယူကာ ကျင်းချုံးရွှယ်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ဝိညာဥ်စိုက်ခင်း အကျဉ်းခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဝိညာဥ်ဆန် အချို့ ရရှိခဲ့ဖူးသည် ဖြစ်ရာ ယခင်ကပင် ဝိညာဥ်ဆန်ကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အစားအသောက် အဖြစ် အသုံးပြုရန် စိတ်မပါ့တပါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

စုရှင်း ဝိညာဥ်ဆန် အများအပြား ထုတ်ယူလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင်းချုံးရွှယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဝိုး... ရှင့်မှာ ဝိညာဥ်ဆန်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိတာလဲ? ဘယ်လိုလုပ် တစ်ခါတည်း ဒီလောက် အများကြီး ထုတ်နိုင်တာလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။

စုရှင်းသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခဏ စဥ်းစားလိုက်သည်။

သူသည် ဝိညာဥ်စိုက်ခင်း အကျဥ်းခန်းတွင် ဆယ်ဧက ကျယ်ဝန်းသော ဝိညာဥ်လယ်ကွင်းကို ထွန်ယက်ထားသည်။

ဝိညာဥ်စုဆောင်းခြင်း အစီအရင် နှင့် သူ၏ ဝိညာဥ်စွမ်းအင် ကို အသုံးပြု၍ အပင်များ မြန်မြန် ရင့်မှည့်စေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်...

နောက်ပိုင်းတွင် မြေနဂါးနည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်လာပါက တစ်ဧကလျှင် ငါးထောင်ပိဿ အထွက်နှုန်း ရရှိ‌စေရန်သည် ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ...

တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေရာသီဖြစ်ပြီး ဝိညာဥ်စွမ်းအင် ပေါများသော ထိုနယ်မြေပိုင်နက်တွင် ဝိညာဥ်စပါးများကို တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ကြိမ် ရိတ်သိမ်းနိုင်သည်။

တွက်ချက်မှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက်…

“သိပ်မများပါဘူး... တစ်နှစ်ကို ပိသာ တစ်သိန်း လောက်ပဲ ရှိတာ၊ ငါစားဖို့တောင် အနိုင်နိုင်” ဟု စုရှင်းက ပြောလိုက်သည်။

ပိသာ တစ်သိန်း၊ ရှင် တစ်ယောက်တည်း စားဖို့ကို အနိုင်နိုင်တဲ့လား။ ရှင် ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကိုယ့်ဘာသာလည်း နားထောင်ကြည့်ဦး!

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်သည်။ စုရှင်းက အပိုပြောနေသည်ဟု သူမ ထင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ဆန်ပိသာ တစ်သိန်းက လူရာပေါင်း များစွာကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျွေးမွေးဖို့ လုံလောက်တယ်။ အဲ့ဒါကို ရှင်က ရှင် တစ်ယောက်တည်း အတွက်ပဲလို့ ပြောနေတာလား?”

စုရှင်းက ခေါင်းကို တည်ကြည်စွာ ငြိမ့်လိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်! ငါက အစားကြီးတယ်လေ... ဝိညာဥ်ဆန်ကလည်း အရသာရှိတယ်... ဒါကြောင့် အဲ့ဒီလောက် စားနိုင်တာ!” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

စုရှင်း ဝိညာဥ်ဆန် အများအပြား ထုတ်ယူလာသည်ကို မြင်ရသည်နှင့်အမျှ ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ထိုဝိညာဥ်ဆန်များ၏ ပင်ရင်းဇစ်မြစ်ကို ခန့်မှန်းပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထိုဆန်များသည် ဝိညာဥ်စိုက်ခင်းမှ လာသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ တစ်နှစ်လျှင် ဝိညာဥ်ဆန် တစ်သိန်းပိသာ ရရှိနိုင်သည် ဆိုသည်မှာ... စုရှင်းသာ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပါက... သူသည် ယခင်က ထိုဝိညာဥ်စိုက်ခင်း တစ်ခုလုံးကို အမွေဆက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် စုရှင်းကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် များစွာ တွေးတောနေခဲ့သည်။ စုရှင်း ဤဆေးဖော်ပညာ နှင့် ဝိညာဥ်စပါးများ ကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိခဲ့သည်နှင့် ပတ်သက်၍ သူမတွင် အချို့သော ခန့်မှန်းချက်များ ရှိနေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ မဆန်းပြားပေ။ ကံကောင်းသူ အချို့သည် အကျဉ်းခန်း တစ်ခုထဲသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်မိကာ ထိုနေရာမှ ရတနာများကို အမွေဆက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အကျဉ်းခန်း တစ်ခုလုံးကိုပင် အမွေဆက်ခံရကာ နောက်ဆုံးတွင် အင်အားကြီးမားသော ကျင့်စဥ် ပညာရှင်များ ဖြစ်လာတတ်ကြသည်။

မဟာရှားနိုင်ငံတွင် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်တိုင်း ထိုကဲ့သို့သော အကျဉ်းခန်းမျိုး ပေါ်ထွက်တတ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျင်းချုံးရွှယ် တစ်ယောက် ထိုမျှ တန်ဖိုးရှိသော အကျဉ်းခန်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးသေးပေ။

စုရှင်း ထုတ်လုပ်သည့် ဆေးလုံးများ ဖြစ်စေ၊ သူမရှေ့မှ ဝိညာဥ်ဆန်များ ဖြစ်စေ၊ လူတစ်ယောက် အတွက် အလွန်အမင်း အထောက်အကူပြုသည်။ ၎င်းပစ္စည်းများဖြင့်ဆိုလျှင် နိုင်ငံများကိုပင် ယှဥ်ပြိုင်နိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝနိုင်သည်ဟု ဆိုလျှင် ချဲ့ကားရာ မရောက်ပေ။

ထိုမျှကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို စုရှင်းက သူမအား ဖုံးကွယ်ထားရန် ရည်ရွယ်သည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကျင်းချုံးရွှယ်၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားသွားရသည်။ စုရှင်းကို ကြည့်သည့် သူမ၏ အကြည့်များတွင် ချစ်ခင် တွယ်ငြိစိတ်များ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။

“ဟမ်?”

ကျင်းချုံးရွှယ်က ရုတ်တရက် သူ့ကို ချစ်ခင်မှု အပြည့်ဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ စုရှင်းသည် စိတ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ရုတ်တရက်ကြီး ဘာလို့ အဲ့လိုမျက်လုံးတွေနဲ့ ငါ့ကို ကြည့်နေရတာလဲ? ဝိညာဥ်ဆန်လေးတွေကြောင့်ပဲလား... တကယ်လား?”

စုရှင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ တွေးမိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ကျင်းချုံးရွှယ်နှင့် နှစ်ဝက်ကြာ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး မမျှော်လင့်သော အခြေအနေများ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါက နောင်တွင်လည်း ဆက်လက် ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကို ကျင်းချုံးရွှယ်ထံမှ မဖုံးကွယ်နိုင်တော့မည့် အချိန် မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်ရာ သူမအား သိရှိစေခြင်းသည် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိပေ။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ စုရှင်းသည် နတ်ဘုရား အင်အားနယ်ပယ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ စစ်ဧကရာဇ် အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဥ်နိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကျဉ်းခန်း တစ်ခုကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် သူ့အတွက် လွယ်ကူသော အလုပ် တစ်ခုပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုရှင်း၏ အကြီးဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်မှာ ဝိညာဥ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေ မဟုတ်ဘဲ သူနှင့်အတူ ရှိနေသော သရုပ်ပြစက် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူ့ခွန်အား၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် အစေခံတစ်ဦးကို ခေါ်ယူကာ ဝိညာဥ်ဆန် အချို့ကို ချက်ပြုတ်စေခဲ့သည်။ တစ်လုပ် စားကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။

“ဒီဝိညာဥ်ဆန်က တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ၊ ပြီးတော့ အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဥ် ပညာရှင်တွေရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှု အတွက်လည်း အများကြီး အထောက်အကူ ပြုတယ်။ ထုတ်ကုန်တစ်ခု အနေနဲ့ ရောင်းမယ်ဆိုရင် အရမ်းကို မြင့်မားတဲ့ စျေးနှုန်း ရနိုင်လောက်တယ်!” ဟု မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုရှင်းသည် သူ့ထမင်းကို အငမ်းမရ စားနေရင်း မေးလိုက်သည်။

“ဆန်ပဲဟာ၊ ဘယ်လောက်တောင် ရောင်းလို့ရမှာမို့လဲ?”

စုရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဆန်သည် လူတိုင်း တတ်နိုင်ရမည့် အရာဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးကြီးလှသည်ဟု မထင်ပေ။

ဆေးဖော်ခြင်းထက် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ငွေရှာနိုင်သည့် အရာ ဘာများရှိဦးမှာလဲ?

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျင်းချုံးရွှယ်က ခဏတာ စဥ်းစားလိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီဝိညာဥ်ဆန်က ရွှေအဆင့် အောက်ပိုင်းနဲ့ မာစတာ အဆင့်အထိ ကျင့်စဥ် ပညာရှင်တွေ အတွက် အရမ်းကို အကျိုးပြုတယ်။ ကျွန်မဆိုရင် ဝိညာဥ်ဆန် တစ်ပေါင်ကို ဒေါ်လာတစ်သိန်း ပေးဝယ်ဖို့လည်း ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး!”

“ဒီဝိညာဥ်ဆန်က စွမ်းအင်တွေ အများကြီးပါဝင်တယ်။ ရွှေအဆင့် ကျင့်စဥ် ပညာရှင်သာဆို တစ်နပ်ကို တစ်အောင်စပဲ စားရင် ပြည့်နေပြီ။ ခွန်အားကို အဓိက ထားတဲ့သူတွေဆိုရင် အများဆုံး နှစ်အောင်စပဲ စားရမှာ... အဲ့ဒီနှုန်းနဲ့ဆို တစ်ပေါင်က သူတို့အတွက် သုံးလေးရက်လောက် လုံလောက်တယ်!”

“ဒါ့အပြင် ဝိညာဥ်ဆန်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေးတဲ့ အာဟာရဓာတ်က ရေရှည်အတွက် ဖြစ်တယ်။ ငွေအဆင့် ကျင့်စဥ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဝိညာဥ်ဆန်ကို ပုံမှန် စားသုံးမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက တူညီတဲ့ အဆင့်မှာရှိတဲ့ တခြားသူတွေထက် အများကြီး သာလွန်နေမှာပဲ။ ပြီးတော့ ရွှေအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းက ပိုတောင်များလာနိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို သွယ်ဝိုက်ပြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောရင် လွန်မယ် မထင်ဘူး!”

ကျင်းချုံးရွှယ်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် စုရှင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ့အတွက် အရေးကြီးသည်မှာ ဝိညာဥ်ဆန် မည်မျှ စျေးရနိုင်သည် ဆိုသည်ထက် ဝိညာဥ်ဆန်သည် အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဥ် ပညာရှင်များ၏ အလားအလာကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်ဟူသော ကျင်းချုံးရွှယ်၏ စကား ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဥ် ပညာရှင်များ၊ ကလေးငယ်များပင် ဝိညာဥ်ဆန်ကို ရေရှည် စားသုံးခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးတက်စေနိုင်ပြီး အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ ခွန်အားသည် ပိုမို အားကောင်းလာမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါမည်ဆိုလျှင် ရေတိုတွင် အကျိုးအမြတ် မပြသနိုင်ပေ…

သို့သော်လည်း ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ် နှစ်ဆယ် ကြာပြီးနောက်... လူသားမျိုးနွယ်၏ အလုံးစုံသော ခွန်အားသည် အဆင့် နှစ်ဆင့်ခန့် မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။

မူလက ငွေအဆင့်သာ ရောက်ရှိနိုင်သည့် အလားအလာရှိသော ကျင့်စဥ် ပညာရှင်များပင် ရွှေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှေအဆင့်တွင် ရှိသူများသည် မာစတာ အဆင့်သို့ပင် တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မာစတာ အဆင့် ကျင့်စဥ်ပညာရှင်များ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ဆုံးတွင် မဟာ မာစတာများ ပိုမို ပေါ်ထွန်းလာမည်...

ထိုမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဘုရင် အဆင့်သို့…

ဤသို့ဖြင့် ဆက်လက် တွေးကြည့်ပါက…

“ဟူး~”

စုရှင်း သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်သည်။

ဤသို့ တွေးကြည့်သောအခါ ဤလုပ်ငန်းတွင် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော အလားအလာ ရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိပြဿနာမှာ စုရှင်းသည် မဟာရှားနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးရှိ အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဥ် ပညာရှင်များ သာမက ကလေးငယ်များ အားလုံးကိုပင် ကျွေးမွေးရန် အတွက် လုံလောက်သော ဝိညာဥ်ဆန်ကို စိုက်ပျိုးနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

မဟာရှား နိုင်ငံတွင် လူဦးရေ ဘီလီယံပေါင်း များစွာ ရှိပြီး သန်းတစ်ရာခန့်သာ ဝိညာဥ်ဆန် စားသုံးသည်ဆိုလျှင်ပင် ကြီးမားလှသော ပမာဏ ဖြစ်နေဆဲပင်။

စုရှင်း၏ ဝိညာဥ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေမှာ စုစုပေါင်း ဧက ငါးရာကျော်သာ ရှိသည်။ ဝိညာဥ်ဆေးဝါးများ စိုက်ပျိုးရန် အသုံးပြုသည့် မြေများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါက တစ်နှစ် ထွက်ရှိနိုင်သော အထွက်နှုန်းသည် ပေါင်ငါးသန်းခန့်သာ ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ တွက်ချက်ကြည့်ပါက လုံးဝ မလုံလောက်ပုံ ရသည်။

စုရှင်းသည် နက်နက်နဲနဲ စဥ်းစားနေရင်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရလိုက်သည်။

“နေဦး... ငါ မှတ်မိတာသာ မှန်ရင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး ဝိညာဥ်စုဆောင်းမှု အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ခြင်းဖြင့် သာမန်မြေများကို ဝိညာဥ်စိုက်ခင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်!”

ဝိညာဉ် စုဆောင်းခြင်း အစီအရင် မရှိပါဘဲ ဝိညာဥ် စုဆောင်းပန်း အနည်းငယ်ကို ပြောင်းရွှေ့ စိုက်ပျိုးကာ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ်အား သုံးစွဲရုံဖြင့်ပင် ဝိညာဥ်ဆန်မှ စုပ်ယူသော ဝိညာဥ်စွမ်းအင်သည် ဝိညာဥ် စုဆောင်းပန်းများထက် မများသရွေ့ သာမန်မြေ တစ်ဧကကို ဝိညာဥ်ဆန် စိုက်ပျိုးနိုင်သော ဝိညာဥ်စိုက်ခင်း အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့ အလားအလာတွေ အများကြီး ရှိပုံရတယ်!”

စုရှင်း၏ မျက်လုံးများ အလင်းရောင် တောက်လာကာ ကျင်းချုံးရွှယ်အား မေးလိုက်သည်။

“မင်းသာ ဝိညာဥ်ဆန်ကို ရောင်းမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်လောက် ရောင်းနိုင်မယ် ထင်လဲ?”

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ခဏတာ စဥ်းစားပြီးနောက် “ဒီဝိညာဥ်ဆန်ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးက တစ်ပေါင်ကို ဒေါ်လာ တစ်သိန်းလောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတာဘဲ... ဒါပေမဲ့ စီးပွားဖြစ် ထုပ်ပိုးမှုတွေ လုပ်ပြီး၊ ဉာဏ်ကြီးရှင်ဆန် ဒါမှမဟုတ် ကျင့်စဥ် ပညာရှင်များ အတွက် အထူးဆန် လို့ စျေးကွက်တင်ပြီး ရောင်းမယ်ဆိုရင် တစ်ပေါင်ကို သုံးသိန်းကနေ ငါးသိန်းအထိ ရောင်းမယ်ဆိုလည်း ပြဿနာတော့ မရှိဘူး!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် စုရှင်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ကာ “ဒီအချက်ကို ငါ သေချာ စဥ်းစားပါ့မယ်။ နောက်ပိုင်း ဝိညာဥ်ဆန်ကို ရှေးဖြစ်ဟော အဖွဲ့အစည်းကနေ အထူးပြု ရောင်းချဖို့ ဆုံးဖြတ် ဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းရဲ့အကူအညီ လိုအပ်လိမ့်မယ်!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျင်းချုံးရွှယ်သည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ခေါင်းငြိမ့်ကာ ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် “စိတ်မပူပါနဲ့! ရှင် တကယ်ပဲ ဝိညာဥ်ဆန်တွေ ရောင်းဖို့ လုံလုံလောက်လောက် ရှိတယ်ဆိုရင် ကျွန်မကို လွှဲထားလိုက်ပါ။ ဒီဆန်က ကျွန်မတို့ဆီမှာပဲ သီးသန့်ရောင်းတာ – တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ တစ်ခုတည်းပဲ။ စျေးကြီးရင်တောင် ရောင်းရဖို့ ခက်မယ်လို့ ထင်သလား?” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် စုရှင်းနှင့် ကျင်းချုံးရွှယ်တိုသည့် အချိန်အတန်ကြာ စကားပြောကြသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း ကောင်းချီးမြေသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ပထမဆုံး အနေဖြင့် စုရှင်းသည် ကျင်းချုံးရွှယ်ထံမှ ရရှိသည့် ကုန်ပစ္စည်း အသစ်များကို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း သရုပ်ပြ စွမ်းအင်အမှတ် တစ်ဆယ့်တစ်သန်းကျော် ရရှိခဲ့ပြီး ရှေးဖြစ်ဟော ကူးသန်း ရောင်းဝယ်ရေး အဖွဲ့အစည်း ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ စုရှင်း ရရှိသည့် စွမ်းအင်လည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် စုရှင်းသည် သရုပ်ပြစက်ကို အလျင်စလို အသုံးပြုခြင်း မပြုဘဲ ဝိညာဥ်ဆန် ရောင်းချခြင်း၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို သေချာစွာ စဥ်းစားခဲ့သည်။

“ဝိညာဥ်ဆန်ကို တကယ်ပဲ စိုက်ပျိုးချင်တယ်ဆိုရင် သရုပ်ပြစက်ကနေ ဝိညာဥ် စုဆောင်းပန်းတွေကို ပိုပြီး ပြန်ယူလာနိုင်တယ်။ ဧက ထောင်ချီပြီး စိုက်ပျိုးတာက သိပ်မခက်ခဲဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက…”

“ဝိညာဥ်ဆန်ကို အကြီးစား စိုက်ပျိုးတာက လူသိများဖို့ လွယ်တယ်။ ဒါက တခြားသူတွေအတွက် စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်ရင်တောင်၊ အဲ့ဒီ ငနဲ ကျုံးက ကျင့်ကြံခြင်း ပညာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို အရမ်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတာ!”

ခဏတာ စဥ်းစားပြီးနောက် စုရှင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ သူသိသည့် ကျင့်စဥ် ပညာရှင် အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ကျုံး နှင့် သူ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နတ်ဘုရား အသွင် ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် ရှိသော စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဆိုလျှင် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် သရုပ်ပြခြင်း တစ်ခု စမ်းကြည့်ရအောင်၊ ဝိညာဥ်ဆန်ကို အကြီးစား စိုက်ပျိုးနိုင်မလား ဆိုတာ ကြည့်ရတာပေါ့!”

ထိုအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် စုရှင်းသည် သရုပ်ပြခြင်း ဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်…

“သရုပ်ပြခြင်း စတင်ပါ!”

…