အခန်း (၁၀၆)

ဒေမီယန်သည် သူမ၏ပေါင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ သူမ၏ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ဇာတ်လမ်းတွင် နစ်မြောနေစဉ် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာများကိုပင် မေ့သွားခဲ့သည်။

ရို့စ်တွင် သူနှင့်ဆင်တူသော ပြဿနာများရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ကွာခြားချက်တစ်ခုမှာ သူမသည် သူထက် သူတို့ကို ဖြေရှင်းရန် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပိုမိုကြာရှည်စွာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ရို့စ်သည် သူတို့ မတွေ့ဆုံမီ နောက်ဆုံး ၆ နှစ်အတွင်း သူမ၏အတိတ်အကြောင်းကို ဒေမီယန်အား ဆက်လက်ပြောပြခဲ့သည်။ ယင်းက အမှန်တကယ် နွေးထွေးစေသည်။

တောင်ထိပ်တွင် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဂျိမ်းစ်သည် သူ၏သမီးကို ရဲတိုက်သို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှစ်ဦးသား ပိုမိုရင်းနှီးလာခဲ့သည်။ ရို့စ်သည် သူမ၏ဘက်လိုက်မှုများနှင့် သံသယများကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ယခုအခါ ထိုအယူအဆကို လက်ခံလာခဲ့သည်။

သူမ၏လက်ထပ်မှုအတွက် မည်သည့်စီစဉ်မှုမဆို ပယ်ဖျက်ခံခဲ့ရပြီး မြင့်မြတ်သောမိသားစုများ၏ စိတ်ပျက်စရာများစွာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဂျိမ်းစ်သည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဤကိစ္စတွင် သူ၏သမီး၏ သုခချမ်းသာကိုသာ စဉ်းစားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ ရို့စ်အပေါ် သူ၏မျက်နှာသာပေးမှု စတင်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် နိုင်ငံရေးအိမ်ထောင်ကြောင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းရှိခဲ့သော သူမ၏အဖေ၏ အခြားအမျိုးသမီးအများစုကို ရွံရှာခဲ့သောကြောင့် သူမသည် အေပီရွန်၏မြေများကို စူးစမ်းလေ့လာရန် စတင်ခဲ့သည်။

ထိုစူးစမ်းလေ့လာမှုများတွင် သူမသည် စွန့်စားမှုကို နှစ်သက်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရို့စ်သည် တတ်နိုင်သလောက် လေ့ကျင့်ရန် စတင်ခဲ့ပြီး အင်ပါယာ၏ အထက်တန်းအလွှာရှိသူများကို အံ့အားသင့်စေသော သူမ၏အရည်အချင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြသခဲ့သည်။

၆ နှစ်အတွင်း သူမသည် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် စွန့်စားသူများအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ကာ ရှာဖွေမှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ဖြင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုနှင့် ပြန်ပေးဆွဲမှုများစွာကို ရှောင်ရှားခဲ့ကာ လူအများအလယ်တွင် သူမကို ထူးခြားစေသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏အခြားမောင်နှမများကို များစွာကျော်လွန်ခဲ့သော်လည်း ထီးနန်းအတွက် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ သူမသည် သူတို့ကို မနာလိုမှုတွင် နစ်မြောစေပြီး ယင်းကို ဖယ်ရှားရန် လမ်းကြောင်းမရှိစေခဲ့ပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် ထီးနန်းအတွက် တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသော်လည်း ရို့စ်သည် ဤအကြောင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူမသည် အခြားအရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ သူမလုပ်လိုသောအရာကို အာရုံစိုက်ပြီး သူမ၏အဖေနှင့် တွေ့ဆုံရန် တစ်နှစ်လျှင် အနည်းငယ်သာ နန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမ၏နောက်ဆုံးခရီးစဉ်တွင် ဒေမီယန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ကျန်တာက သမိုင်းပဲ။

သူသည် ဒေမီယန်အား ရို့စ်သည် အန်နီမီတစ်ခု၏ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးဖြစ်သည်ဟု ခံစားစေသော အမှန်တကယ် ကြီးပြင်းလာသော ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုများကို ကျော်လွှားကာ ယနေ့ သူမ၏ အားကောင်းပြီး လွတ်လပ်သော ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် သူအံ့အားသင့်ခဲ့သည်။ ရို့စ်အပေါ် သူ၏လေးစားမှုသည် ယခင်ကပင် မြင့်မားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို သိရှိပြီးနောက် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ ပိုမိုသက်သာသော အခြေအနေများနှင့်အတူ တူညီသောပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အတွက် သူရှက်ရွံ့ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက သူ့ကို အပြစ်တင်နိုင်မှာလဲ။ မာနာစတင်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် တူညီသော ရုန်းကန်မှုမရှိဘဲ သေတတ်သောကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လျှင်ပင်၊ ပြဿနာများကို ယခုအခါ သာမန်ဟု သတ်မှတ်နိုင်လျှင်ပင် သူသည် အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ပြုပြင်ပေးမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

မာနာသည် စကားလုံးတိုင်း၏ အဓိပ္ပာယ်အရ အံ့ဖွယ်အမှုဖြစ်သော်လည်း သူသည် အရာရာကို တတ်စွမ်းနိုင်သည်မဟုတ်သလို ဘက်လိုက်မှုလည်း မရှိပေ။ ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လူနေမှုပုံစံပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ အတိတ်က ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စွန့်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူငယ်စဉ်က သူ့ကိုထားခဲ့သော သူ၏အဖေသည် ယခုအခါ အသက် ၂၀ ကျော်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

အခြေအနေမည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ဒေမီယန်သည် သူသည် သူ့အတွက် ကောင်းကြောင်း မည်မျှပင်သိပါစေ၊ သူမ၏အလုပ်များသော အချိန်ဇယားကြောင့် သူ၏မိခင်ထံမှ မိသားစုချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မခံစားရသော အချက်သည်လည်း သူ့အပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

ကျောင်းတွင် သူခံစားခဲ့ရသော အနိုင်ကျင့်ခံရမှုနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ကို နှိမ့်ချရန်အတွက် လူများက သူ့ကို လမ်းညွှန်ခဲ့သော နည်းလမ်းတို့သည် သူ့ကို ယုံကြည်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများ ချန်ထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် သစ္စာဖောက်ခံရပြီး သေရန်အတွက် မြေအောက်ခန်းထဲသို့ ပစ်ချခံခဲ့ရသော အချက်ကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

သားရဲအဖြစ် သူနေထိုင်ခဲ့သော နှစ်နှစ်တာကာလသည် သူ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေပုံရစေကာမူ သူသည် သူပေါက်ကွဲရန် လမ်းကြောင်း သို့မဟုတ် အခြေအနေမရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဤအရာနှင့် အနီးဆုံးအရာမှာ ဂျင်ကို သတ်ရန် သူ၏ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကို မထိန်းနိုင်သောကြောင့် LA မြို့လယ်ကို သူဗုံးကြဲခဲ့သော အချိန်ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် တစ်ညလုံး စကားပြောခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏နွေးထွေးမှုသည် လုံးဝအဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏တားဆီးမှုများကို စွန့်လွှတ်ကာ အရာအားလုံးအကြောင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖွင့်ဟခဲ့ကြသည်။ သူသည် နှစ်ဦးစလုံးအတွက် စိတ်သက်သာရာရစေသော ခံစားချက်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ညမကုန်မီ တစ်ဦး၏နွေးထွေးမှုတွင် နစ်မြောသွားပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နွေးထွေးမှုကိုလည်း မျှဝေခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားရင်း အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ သူတို့သုံးစွဲခဲ့သော အေးချမ်းမှုသည် သူတို့အား ပျော်ရွှင်မှုနှင့် လွယ်ကူစွာ အိပ်မက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

အိမ်၏အခြားတစ်နေရာတွင် ကလဲရ်သည် သူမ၏အိပ်ရာပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း အိပ်ပျော်နေသည်။ သို့သော် သူမသည် ယခင်နှစ်ဦးကဲ့သို့ တူညီသော ငြိမ်းချမ်းမှုကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ကလေးများကို စိုးရိမ်ပူပန်စေလိုသောကြောင့် ယခုထိ မပြောပြသေးသော်လည်း ညတိုင်း အိပ်ပျော်သွားသောအခါ ထူးဆန်းသောအိပ်မက်များ မက်လေ့ရှိသည်။

ဤအိပ်မက်များသည် သူမ၏ ရိုးရှင်းသော ဘဝအတွေ့အကြုံများမှသည် သူမပင် မမြင်ဖူးသော အံ့သြဖွယ်မြင်ကွင်းများအထိ အမျိုးမျိုး ကွဲပြားသည်။ ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို အနည်းငယ်မျှ သိရှိရန်ပင် သူမအား တစ်လလုံး ကြာခဲ့သည်။

ယနေ့ညတွင် သူမသည် အခြားထူးဆန်းသောအိပ်မက်တစ်ခု မက်နေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ခုသည် ကျန်အရာများထက် အဆပေါင်းများစွာ ဆိုးရွားသည်။ သူမသည် အမှောင်ထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေပြီး သူမမြင်နိုင်ရသည့် တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းရင်းမှာ သူမသည် ဤပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူမသည် သစ်တောထူထပ်သောနေရာတစ်ခုကို တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားနေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုက သူမနောက်သို့ လိုက်နေသည်ဟု ခံစားနိုင်သည်။

သူမသည် နက်ရှိုင်းသောချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ပြေးရန်ကြိုးစားသော်လည်း သူသည် သူမ၏ခြေထောက်များကို ဆုတ်ဖြဲကာ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဤသည်မှာ အိပ်မက်ဖြစ်သောကြောင့် နာကျင်မှုကို မခံစားရပေ။ သို့သော် သူမအတွက် ရှင်းလင်းသောအရာတစ်ခုရှိပြီး ယင်းမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော၊ ရောနှောမထားသော ကြောက်ရွံ့ခြင်း။

သူမသည် လက်ရှိတွင် ယောက်ျားလေးတစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သော သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ထဲတွင် ဓားနှစ်လက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ဝံပုလွေနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ ဝံပုလွေသည် သူမထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုအားကောင်းသည်။ သူသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ သူမကို အသက်နှင့်သေခြင်းကြားတွင် လှဲလျောင်းစေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် တစ်ဖန် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပိုမိုရူးသွပ်သော၊ ရူးသွပ်သူတစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမပိုင်ဆိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝံပုလွေကို ဆုတ်ဖြဲနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏လက်တစ်ဖက်သည် ဆုတ်ဖြဲခံရကာ သူရှေ့တွင် စားသောက်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

သူသည် ဝံပုလွေပေါ်သို့ တက်ကာ ကျန်ရှိသော လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ခြစ်ကာ ဆုတ်ဖြဲနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏မေးရိုးများပင် ဝံပုလွေ၏အသားထဲသို့ ဆုတ်ဖြဲနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

လူသားက အနိုင်ရသောအခါ တိုက်ပွဲသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ဝံပုလွေသည် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ လူသားကိုပါ ဆွဲချသွားခဲ့သည်။

ဤချောက်ကမ်းပါးအတွင်း၌ ကလဲရ်သည် သူမ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားတိုမှ ပြန်လည်ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော အလင်းရောင်အနည်းငယ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုအခါမှ သူမသည် သူမပိုင်ဆိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်၏အသွင်အပြင်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

ရွှံ့ညွန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဆံပင်တိုနက်မှောင်၊ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော မျက်နှာနှင့် ထိုးဖောက်သော အမဲရောင်မျက်လုံးတစ်စုံ။ ဤမျက်နှာသည် မည်သူ၏မျက်နှာဖြစ်သည်ကို သူမသိသည်။

"ဒေမီယန်"

ကလဲရ်သည် ထိတ်လန့်တကြား အိပ်ရာမှ နိုးလာပြီး သူမ၏နောက်ကျောသည် ချွေးစေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။ သူမမြင်တွေ့ခဲ့သောအရာကို သဘောပေါက်သောအခါ မျက်ရည်များ သူမ၏မျက်နှာပေါ်သို့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ စီးကျလာခဲ့သည်။

"ငါ့သားလေး" ဟု သူမသည် ငိုရှိုက်ကာ "မင်း ဘာတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒေမီယန် နိုးလာသောအခါ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပြတင်းပေါက်မှ သူ၏အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသော နေရောင်နုနု၊ ငှက်ကလေးများ၏ တေးသံနှင့် သူ့ဘေးတွင် အိပ်ပျော်နေသော မိန်းကလေးတို့သည် သူ့ကို အတိုင်းအဆမဲ့ ပျော်ရွှင်မှုများ ပေးခဲ့သည်။

ရို့စ်သည် သူ၏လက်ကို ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေမီယန်သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် အနည်းငယ်ကြာကြာနေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမနိုးလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် သူသည် အိမ်အပြင်ဘက်ရှိ သာယာလှပသော မြင်ကွင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခံစားနေခဲ့သည်။

သူမ၏မျက်နှာကို အနည်းငယ်ပို၍ ကြည့်ရှုလိုသော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက သူမကို နမ်းချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါ့မလား သူ မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမသည် နိုးနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏အေးစက်စက်ဟန်ဆောင်မှုကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်ကာ အိပ်ပျော်နေဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်နာရီအတွင်း ရို့စ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမမျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမလည်း သူတို့အား လွှမ်းခြုံထားသော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော လေထုကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူတို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ရွှေ့ပြောင်းစတင်ရန် မလိုမီ ရက်အနည်းငယ်ကြာ တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် သူကို ခံစားရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် သူတို့၏အခန်းမှ ထွက်ခွာကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားပြီး ကလဲရ် အယ်လီနာနှင့် ဇာရာတို့က ကြိုဆိုခဲ့ပြီး သူတို့သည် ယခင်ညတွင် အယ်လီနာနှင့်အတူ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် အရေးကြီးသော စကားပြောဆိုမှုများ ပြုလုပ်နေသည်ကို သူမသိသောကြောင့် သူတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးလိုခဲ့ပေ။

အဖွဲ့သည် သာမန်အရာများအကြောင်း ပြောဆိုရင်း ပျော်ရွှင်ဖွယ်ညစာကို စားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သတင်းကိုဖွင့်ကြည့်ရာ နီဖယ်ဟိမ်း၏ ဖျက်ဆီးခံရမှုအကြောင်း ဇာတ်လမ်းများကို တွေ့မြင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

အဖွဲ့သည် အပန်းဖြေနေစဉ် တစ်ပတ် အချိန်ကုန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤလေထုကို ထာဝရ ထိန်းသိမ်းထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒေမီယန်နှင့် မိန်းကလေးများသည် ဆိုဖာ၏တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေပြီး ကလဲရ်သည် သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေသည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုက တင်းမာနေပုံရသည်။ တင်းမာမှုကို မခံနိုင်သော ဒေမီယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောလိုက်သည်။

"အမေ၊ အေပီရွန်ကို ပြောင်းရွှေ့ပေးပါ။"