အခန်း (၁၁၀)

ကလဲရ်သည် ပလ္လင်ခန်းသို့ ဝင်သောအခါ လူတို့၏အစစ်အမှန်အုပ်စိုးသူတစ်ဦး၏ အလွန်အကျွံအသုံးအဆောင်များကို ပိုမိုသိရှိခဲ့သည်။ တန်ဆာဆင်ထားသော အလှဆင်ပစ္စည်းများမှ တောက်ပသောပလ္လင်များအထိ အားလုံးသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းနေသည်။

အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် ကလဲရ်သည် ဒေမီယန်ကြီးပြင်းလာသောအခါ သူ၏စိတ်ဝင်စားမှုများကြောင့် အနည်းငယ် ကူးစက်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ထိုဝတ္ထုများနှင့် အန်နီမီများအကြောင်း အနည်းငယ်သိသော်လည်း ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရခြင်းသည် ကာတွန်းနှင့် များစွာကွာခြားသည်။

‘သူဒီကို ပထမဆုံးလာတုန်းက ဘယ်လိုခံစားခဲ့ရမလဲလို့ ငါတွေးမိတယ်။’ သူမသည် ထိုအတွေးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

ခန်းမကို လျှောက်သွားစဉ် သူမ၏အကြည့်သည် ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပန်းရောင်ဆံပင်ရှိသော ကြီးမားသော ယောက်ျားတစ်ဦးပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် တည်ကြည်သော်လည်း သူမသေချာမပြောနိုင်သော ထူးဆန်းမှုအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

ဂျိမ်းစ်သည် သူမရဲတိုက်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ သူမအား ခံစားနိုင်ခဲ့သောကြောင့် သူမ၏ အားနည်းချက်ကို သူသိခဲ့သည်။ ပြဿနာများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် သူ၏အရောင်အဝါအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် သေချာစေခဲ့သည်။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော့်နာမည် ဂျိမ်းစ် အဒယ်လေး၊ ရို့စ်ရဲ့အဖေပါ။" သူ၏မိတ်ဆက်စကားသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် မသင့်လျော်သော်လည်း သူသည် မည်သည့်သံသယမှမရှိဘဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူသည် ကလဲရ်အား တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံနေပြီး စကားလုံးအရဆိုလျှင် သူတို့သည် တန်းတူပင်ဖြစ်သည်။ ကလဲရ်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ အနည်းငယ် သက်ရှူကြပ်နေသော်လည်း သူသည် အရောင်အဝါကို မထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း သူမသည် အံတုခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ သင်အကြောင်း အများကြီးကြားဖူးပါတယ်။ ကျွန်မနာမည် ကလဲရ် ဝပ်ဆင်ပါ။ ကျွန်မသားက သင့်ကို အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်။"

"လုံးဝမရှိပါဘူး" ဟု ဂျိမ်းစ်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အဲဒီကောင်လေးက သူ့အမေဆုံးသွားပြီးကတည်းက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို ကျွန်တော့်သမီးဆီ ပြန်ယူလာပေးခဲ့တာပဲ။ မင်းက တကယ်ကို ကလေးကောင်းလေးတစ်ယောက်ကို မွေးမြူခဲ့တာပဲလို့ ကျွန်တော် ပြောနိုင်ပါတယ်။"

ကလဲရ်သည် ချီးမွမ်းစကားကို ပြုံးပြသော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူ့ကို မွေးမြူရန် ဘာများလုပ်ခဲ့ပါသနည်း။ ဒေမီယန်တစ်ဦးတည်းသာ သူတို့၏မိသားစု၏အတိတ်ကို နောင်တရနေသူမဟုတ်ပေ။

ဂျိမ်းစ်သည် သူ၏ပလ္လင်မှ ထရပ်ကာ ကလဲရ်အား သီးခြားစားသောက်ခန်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရိုးရာဓလေ့များသည် လွန်မြောက်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် တိုက်ရိုက်စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

မိဘများဖြစ်ခြင်းသည် လူတို့၏စိတ်သဘောထားကို အနည်းငယ်ပြောင်းလဲစေရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဤနှစ်ဦးသည် သူတို့၏အချိန်အများစုကို သူတို့၏ကလေးများအကြောင်းသာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ကလဲရ်သည် ကမ္ဘာမြေအကြောင်းကို အနည်းငယ်ပြောဆိုခဲ့ပြီး ဂျိမ်းစ်က သူမအား အေပီရွန်အကြောင်း ပိုမိုမိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

ဒေမီယန်၏အဖွဲ့သည် ရဲတိုက်သို့ရောက်ရှိရန် နာရီဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အစေခံများက ထမင်းစားခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ထူးဆန်းသောအမြင်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ဂျိမ်းစ်သည် ရယ်မောသံကြီးကြီးဖြင့် ရယ်မောနေပြီး ကလဲရ်သည် သူမ၏ရယ်သံများကို တတ်နိုင်သမျှ တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

"ဟုတ်တယ်၊ သူက ငါတို့ခြံထဲကို အမြဲဝင်လာပြီး ကမ္ဘာမြေမှာ မာနာမရှိခင်ကတည်းက ဒီရူးသွပ်တဲ့စကားတွေကို အော်ဟစ်ပြောတတ်တယ်။ အိမ်နီးချင်းတွေ ဘာတွေပြောနေလဲဆိုတာ မင်းယုံမှာမဟုတ်ဘူး!"

"ဟာဟား၊ ဒါက ရို့စ်နဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ သူမက နန်းတော်ပတ်ပတ်လည်မှာ ပြေးလွှားပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးနေတာက ငါ့ကို တိုင်ကြားစာတွေ အများကြီး ယူလာပေးလိမ့်မယ်"

ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် အံ့သြတကြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ရပ်နေနိုင်ရုံသာရှိပြီး အယ်လီနာသည် အသံထွက်ရယ်မောခြင်းမပြုရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေသည်။

ဧကရာဇ်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေသည်ကို မြင်ကွင်းသည် အံ့အားသင့်စရာဖြစ်သော်လည်း နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုနေသည့်အကြောင်းအရာကို သဘောပေါက်သောအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

"အမေ"

"အဖေ"

သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်သောကြောင့် နှစ်ဦးသား လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

"အိုး ဒေမီယန်၊ မင်းရောက်လာပြီလား။ ငါတို့ အတိတ်အကြောင်း နည်းနည်း ပြောနေတာ။"

"အတိတ်၊ ငါ့ရဲ့တင်ပါးကို အတိတ်နေ။ ငါ့ရဲ့မည်းမှောင်တဲ့သမိုင်းကို တခြားသူတွေကို ဖော်ထုတ်ရမလား"

တစ်ဖက်တွင် ရို့စ်သည် သူမ၏အဖေနှင့် ဆင်တူသော စကားပြောဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နေသည်။ သို့သော် မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် သူတို့၏ကလေးများ၏ စနောက်မှုကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြုံးပြခဲ့ကြသည်။

ဒေမီယန်၏အဖွဲ့သည် စားပွဲပတ်ပတ်လည်တွင် ထိုင်မနေမီ မြင်ကွင်းသည် ပိုမိုငြိမ်သက်သွားရန် အချိန်များစွာ ကြာခဲ့သည်။

အစားအစာများကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာပြီး လူတိုင်း ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်ရယ်မောခဲ့ကြသည်။ မိသားစုဝင်မဟုတ်သော အယ်လီနာပင် စိတ်ရင်းစေတနာအပြည့်ဖြင့် ပါဝင်ခဲ့သည်။

အဖွဲ့သည် ညရောက်သည်အထိ ဤကဲ့သို့ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး လူတိုင်းသည် သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာအခန်းများသို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ မကြာမီ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဒေမီယန်၏ သို့မဟုတ် ကလဲရ်၏အိမ်သို့ ပြန်မည့်အစား ရဲတိုက်အတွင်း၌ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏အခန်းအတွင်း၌ ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်ရာဝင်ခဲ့ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး နိုးနေသည်မှာ ရှင်းနေသည်။

"ငါ့အဖေ ဒီလောက်ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောတာကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက မမြင်ဖူးဘူး" ဟု ရို့စ်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါ့အမေနဲ့လည်း အတူတူပဲ။ သူမရဲ့ပခုံးပေါ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု လျော့သွားသလိုပဲ။"

"အန်တီ့ကို ဒီကိုခေါ်လာတာ ကောင်းတဲ့အကြံပဲ။ ငါတို့မိဘတွေဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပိုပျော်ရွှင်မယ်လို့ ခံစားရတယ်။"

ရို့စ်သည် ဤစကားကိုပြောသောအခါ နောက်ထပ်အတွေးတစ်ခု ရှိလာသော်လည်း သူမသည် သူကို အသံထွက်မပြောခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် သူမ၏မိခင်သေဆုံးပြီးကတည်းက သူမ၏အဖေသည် သူ၏ဟာရမ်နှင့် ဘယ်တော့မှ တူညီတော့ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချစ်သောသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိသော်လည်း သူတို့ကိုပင် တွန်းလှန်ခဲ့သည်။

ယခု သူမသည် သူမ၏အဖေနှင့် ဒေမီယန်၏မိခင်တို့အတူတူဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သို့မဟုတ် ဒေမီယန်၏မိခင်က သူမ၏အဖေ၏နှလုံးသားရှိ လစ်ဟာမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်သော်လည်း ကောင်းမွန်သော မိတ်သဟာယသည် ယနေ့မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း သူ၏အပြုံးကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။

ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် အိပ်ရာဝင်ရန် မသွားမီ အနည်းငယ်ပို၍ စကားပြောခဲ့ကြသည်။ လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်အတွင်း သာမန်ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသောကြောင့် မလိုအပ်သော်လည်း ညတိုင်း ကောင်းစွာအနားယူခြင်းသည် သူတို့အတွက် အလေ့အထတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူတို့၏သာမန်ဘဝသည် အေပီရွန်မှထွက်ခွာချိန်မတိုင်မီ နောက်ထပ်တစ်ပတ်ကြာ ဆက်လက်ခဲ့သည်။ ဒေမီယန်သည် ခဏတာ ငြိမ်းချမ်းစွာနေထိုင်ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်သော်လည်း သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို တောင့်တနေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဆန္ဒကို ကြာရှည်စွာ မထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဗော်မက်သည် အယ်လီနာ၏ဓားကို ပြီးစီးကြောင်း သတင်းရရှိသည့်အချိန်တွင် သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

"ဟေ့ကောင်လေး၊ ဒါက မင်းရဲ့မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းအတွက် ဓားပဲ။ သူမကို အရမ်းမခြစ်မိစေနဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါမင်းကိုပေးခဲ့တဲ့ ဓားနဲ့တူတူ အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ မထင်ဘူး။"

သူသည် ဒေမီယန်၏ဓား၏ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာသော အင်္ဂါရပ်ကို သဘာဝကျကျ ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဗော်မက်သည် ထိုအင်္ဂါရပ်ကို ထည့်သွင်းသူမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသောကြောင့် ဒေမီယန်၏ဓားကို တူညီစွာ ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်သော အခြားဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးရန် သူ့တွင် ယုံကြည်မှုမရှိပေ။

သို့သော် အယ်လီနာသည် သူမရရှိသော ဓားကို အလွန်ကျေနပ်ခဲ့သည်။ ဆိုင်ရှေ့မှ သူမရွေးချယ်ခဲ့သော ဓားနှင့်ဆင်တူစွာ ဓားသွားသည် လက်တွေ့အားဖြင့် ပွင့်လင်းမြင်သာပြီး ဖန်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သူ၏အရှည်သည် တစ်မီတာအောက် အနည်းငယ်သာရှိပြီး ကာတာနာကဲ့သို့ တစ်ဖက်သတ်ဓားဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ကိုင်သည် သစ်သားနှင့်တူသော်လည်း သူထက် များစွာမာကျောမှုရှိသော ရှုပ်ထွေးစွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ၏ဓားရိုးသည် စီးဆင်းနေသော မြစ်ကဲ့သို့ ပုံဖော်ထားသည်။

ဓားသည် အလေးချိန်မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ဗော်မက်က သူသည် ပစ္စည်း၏အရည်အသွေးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ သူသည် အယ်လီနာ၏ အရှိန်အဟုန်ကို အခြေခံသော တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ဖြည့်စွက်ချက်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ပြီးစီးသွားသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာရန် အချိန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပထမဆုံး ဦးတည်ရာမှာ ကမ္ဘာမြေသို့ အတိုချုံးပြန်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ထို့နောက် အဘိုးအိုများကို လိုက်ကာ တိမ်တိုက်လောကသို့ သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ နီဖယ်ဟိမ်းပျက်စီးပြီးနောက် ထိုကံဆိုးသောနေ့တွင် ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့၏ စကားပြောဆိုမှုအပြီးတွင် အများအားဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သိသော်လည်း သူ့အတွက် ခွဲခွာလိုခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို သူမစဉ်းစားခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးသည် တိမ်တိုက်လောကသို့ အတူတကွ သွားကြမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် သီးခြားစွန့်စားခန်းများ ရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ ရို့စ်သည် အယ်လီနာကို ခေါ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဒေမီယန်နှင့် ဇာရာတို့ အတူတကွ သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

အယ်လီနာ၏အပိုင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့နောက်လိုက်ရန် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။ ရို့စ်ကဲ့သို့ပင် သူမသည် ဒေမီယန်သည် မကြာမီ ထွက်ခွာတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ ကလဲရ်ပင် သူမ၏ အကန့်အသတ်ရှိသော အသိပညာဖြင့် ဤအဆုံးအဖြတ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အဖွဲ့သည် အေပီရွန်ကို နှစ်ပတ်ကြာ ခရီးသွားနေစဉ် အယ်လီနာသည် သူတို့နှစ်ဦးအား သူမကို လိုက်ပါခွင့်ပြုရန် ဆွဲဆောင်ရန် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ပန်းတိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

သူကိုပြုလုပ်ရန် နှစ်ပတ်နီးပါးကြာခဲ့သည်။ ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့နှင့်မတူဘဲ အယ်လီနာသည် အားကောင်းသော သတ္တဝါများ ပေါများသောနေရာတွင် နေထိုင်ခြင်းအတွေ့အကြုံမရှိပေ။ သူမသည် အခြေခံအားဖြင့် ရေတွင်းအောက်ခြေရှိ ဖားတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

သူမအား သူတို့နှင့် လိုက်ပါခွင့်ပြုမည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဒေမီယန် သို့မဟုတ် ရို့စ်သည် အချိန်တိုင်း သူမဘေးတွင် ရှိနေမှသာဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေအတွက် ရို့စ်ဖြစ်လိမ့်မည်။

လက်ရှိတွင် ဒေမီယန်နှင့် ကျန်အဖွဲ့သည် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များကို မနည်းထိန်းထားနိုင်သော ကလဲရ်ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။

"ဒေမီယန်၊ မင်းကို ဒီလောက်ကြာကြာ တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့တဲ့အတွက် ဒါကိုပြောဖို့ ငါ့မှာ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ သတိထားပါ။"

ဒေမီယန်ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ် အမေ။ ကျွန်တော် သေရဲတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ကျွန်တော် ပြန်မလာရင် အမေက ကျွန်တော့်ဝိညာဉ်ကို နောက်ဘဝကနေ ဆွဲထုတ်ပြီး ရိုက်နှက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား”

ကလဲရ်သည် သူ၏စကားများကို အနည်းငယ်ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါ အတိအကျပဲ။ ပြီးတော့ မင်းမရှိတဲ့အချိန်မှာ ငါအားကောင်းလာအောင် သေချာလုပ်မယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းအခုထိ ခံစားခဲ့ရသမျှထဲမှာ အပြင်းထန်ဆုံး ရိုက်နှက်မှုဖြစ်လိမ့်မယ်။"

သူမပြောသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခုရှိပြီး ဒေမီယန်အား ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ သို့တိုင် သူမ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ကောင်းစွာ လက်ခံခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ၏မိခင်ကို ခိုင်မာစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူမက ထိုကဲ့သို့ ဆူပူနိုင်သည့်အတွက် အတွင်းစိတ်မှ ကျေးဇူးတင်ကာ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်သွားရန် ပေါ်တယ်တစ်ခု ဖွင့်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စွန့်စားခန်း ဆက်လက်ရန် အချိန်ရောက်လာခဲ့သည်။