အခန်း (၁၁၂)

အဆုံးမရှိပေ။

သူတို့အား ဝန်းရံထားသော တောက်ပသော ကြယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မှောင်မိုက်ပင်လယ်သည် အမှန်တကယ် အဆုံးမရှိပေ။ အရာအားလုံးကို မြိုသိပ်နိုင်သော အဆုံးမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကြည့်နေရသကဲ့သို့ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အသက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒေမီယန်၏အဖွဲ့သည် တိမ်တိုက်လောကသို့ ဦးတည်ကာ ကမ္ဘာမြေမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ တစ်လရှိပြီဖြစ်ပြီး သူတို့သည် မြင်နိုင်သော စကြဝဠာသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ယခင်အယူအဆများနှင့် မည်မျှကွဲပြားခြားနားသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

နဂါးငွေ့တန်းဂလက်ဆီကိုယ်တိုင် မရှိတော့ပါ။ အစား သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ကြီးမားသော ကြယ်ကွင်းပြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဂလက်ဆီတွင် နေထိုင်သော ဓာတ်ငွေ့ဂြိုဟ်အများစုကို မတွေ့ရတော့ဘဲ အင်္ဂါဂြိုဟ်ပင် လေဟာပြင်ထဲသို့ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်ကျန်းအား ဤဖြစ်ရပ်ဆန်းအကြောင်း မေးသောအခါ သူ၏အဖြေမှာ ရိုးရှင်းပါသည်။

"ဂြိုဟ်တိုင်းမှာ မာနာနဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မရှိဘူး။"

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထုထည် မများသောဂြိုဟ်များ သို့မဟုတ် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော အသက်ကို မွေးဖွားနိုင်သော ဂြိုဟ်များသည် မာနာနှင့် မိတ်ဆက်ပေးထားသော စကြဝဠာအတွက် မသင့်လျော်ပါ။

ဤဂြိုဟ်များ၏ ကမ္ဘာ့အူတိုင်များသည် ဤစွမ်းအင်အသစ်ကို ကြီးထွားပြီး အထောက်အပံ့ပေးရန် မတတ်နိုင်သောကြောင့် သူတို့သည် အဆုံးမရှိသော လေဟာပြင်အတွင်း အခြားနေရာတစ်ခုသို့ နှင်ထုတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် အသံမရှိဘဲ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။

ဤကြီးမားသော ကောင်းကင်ကိုယ်ထည်များသည် အစအနမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ရှိနေသူတိုင်း၏ ကျောရိုးများ တုန်လှုပ်သွားစေသော်လည်း သူတို့သည် လျင်မြန်စွာ ခါယမ်းလိုက်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ပျက်စီးခြင်းကို နားလည်ရန် သူတို့၌ စွမ်းအားလည်း မရှိ၊ စွမ်းရည်လည်း မရှိပေ။

အစား သူတို့သည် ကမ္ဘာမြေပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသတွင် နေထိုင်သော ကမ္ဘာသစ်များအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ဂြိုဟ်အများအပြားသည် ထိုဒေသတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ကမ္ဘာမြေကဲ့သို့ မတိုးတက်ခဲ့ပေ။

အသက်ကို ထုတ်လွှတ်သော ကမ္ဘာသစ်များလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။ သူတို့ခရီးသွားခဲ့သော လတိုအတွင်း၌ပင် ကမ္ဘာမြေကဲ့သို့ အစပြုကမ္ဘာများ သို့မဟုတ် တိမ်တိုက်လောကကဲ့သို့ အလယ်အလတ်ကမ္ဘာများဖြစ်သော အခြားကမ္ဘာ ၃ လုံးနှင့် သူတို့တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဤခွဲခြားသတ်မှတ်ချက်များကိုလည်း ရှောင်ကျန်းက ပေးခဲ့သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူတို့သည် မာနာသိပ်သည်းမှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကမ္ဘာတွင်နေထိုင်သော သတ္တဝါများ၏ အင်အားနှင့် အရေအတွက် နှစ်ခုစလုံးကို အားကိုးခဲ့သည်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ မမြင်ဖူးသော အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာများတွင် လူသူမသိသော နတ်ဘုရားများ ဆယ်ဂဏန်းပါဝင်ပြီး သူတို့ကဲ့သို့သော လူများအတွက် ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ခံစားရမည့် ပတ်ဝန်းကျင်မာနာများ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဒေမီယန်သည် ဤအရာကို အတိအကျ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

မာနာသန့်ရှင်းမှုအပြင် အဆင့်မတက်သေးသော နတ်ဘုရားများ အများအပြားပါဝင်သော ကမ္ဘာများရှိသည်ဟူသောအချက်သည် သူ့အတွက် အဆင်မပြေပါ။ သူတို့သည် ပိုမိုအင်အားကို မလိုက်စားလိုကြဘူးလား။ သူတို့၏ကမ္ဘာများအတွင်း၌ နေထိုင်ရန် ထိုလမ်းကြောင်းကို စွန့်လွှတ်ရန် သူတို့ကို အဘယ်အရာက တွန်းအားပေးမည်နည်း။

သို့တိုင် သူသည် စိတ်ကူးယဉ်အရာများမှ သူ့စိတ်ကို လွှဲပြောင်းရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သည်။

ပျံသန်းနိုင်သော ရတနာကိုယ်တိုင်သည် ဒေမီယန်၏အဖွဲ့အတွက် အခြားအံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် အဆောက်အဦများစွာပါဝင်သော ဇိမ်ခံသင်္ဘောကြီးနှင့် ဆင်တူသည်။ အခန်းတစ်ခုတွင် ၄ ဦးမျှဝေပါက လူရာနှင့်ချီ вместитьနိုင်သော အိပ်ခန်းများပြည့်နှက်နေသော ခန်းမများ၊ လေ့ကျင့်ရေးနှင့် စားသောက်ခန်းများလည်း ရှိသည်။

ပျင်းရိခြင်းကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်သော အပန်းဖြေစင်တာတစ်မျိုးလည်း ရှိသည်။ ဒေမီယန်သည် သူကို မသွားရောက်သေးသော်လည်း သူတွင်ပါဝင်သောအရာကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ အပန်းဖြေယဉ်ကျေးမှုသည် ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွဲပြားခြားနားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူအများဆုံး စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သော အရာတစ်ခုရှိသည်။ သင်္ဘောတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆွဲငင်အားရှိပြီး သင်္ဘောပေါ်ရှိလူများသည် သူတို့၏အခန်းများနှင့် ဆက်စပ်နေသော လသာဆောင်များကို အသုံးပြုကာ ကျယ်ပြောသော အာကာသထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနိုင်သည်။

ဒေမီယန်သည် ဤအရာကို အဘယ်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သနည်း။ ကောင်းပြီလေ၊ သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မြင်ကွင်းကြည့်ရှုရန် မဟုတ်ပါ။ လေ့ကျင့်ရန်ဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် အာကာသကို ဖြတ်သန်းနိုင်သည်ကို အတော်ကြာကတည်းက သိထားပြီးဖြစ်ပြီး သူကို စမ်းသပ်ရန် အလွန်တောင့်တနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ တစ်ခုတည်းသောပြဿနာမှာ သင်္ဘောသည် သူလုပ်နိုင်သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ၏နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပါက ပိတ်မိသွားလိမ့်မည်။ သူသည် သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်ရောက်နိုင်သော်လည်း သူစွမ်းရည်ကို တည်နေရာမသတ်မှတ်ထားသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုတွင် သူတစ်ခါမှ မစမ်းသပ်ခဲ့သောကြောင့် စွန့်စားလိုစိတ်မရှိပေ။

သူသည် ရို့စ်အား ဤအကြောင်းကို ပြောသောအခါ သူမသည် အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုကို သူ့အား သတိပေးခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ vector manipulation ကနေ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မလုပ်နိုင်ဘူးလား"

ဒေမီယန်သည် နဖူးကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် ထိုကဲ့သို့ လွယ်ကူသော ပြုပြင်မှုကို မစဉ်းစားမိသောကြောင့် သူ့ကို လူမိုက်တစ်ဦးဖြစ်စေခဲ့သည်။

အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ဒေမီယန်သည် သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူသည် ဆွဲငင်အားကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် သူအလိုရှိသလို လေ့ကျင့်နိုင်မည်မဟုတ်လော။ သို့တိုင် vector ထိန်းချုပ်မှုသည် သူ၏မာနာကို စုပ်ယူသောကြောင့် သူမည်မျှကြာကြာ လေ့ကျင့်မည်ကို မသိသောကြောင့် စဉ်ဆက်မပြတ်နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူကို အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

ဒေမီယန်သည် သူ၏အစီအစဉ်ကို စတင်ရန် အချိန်မကြာခဲ့ပေ။ နောက်တစ်နေ့တွင် သူသည် ပျံသန်းနိုင်သော ဓား၏ကာကွယ်မှုမှ ထွက်ခွာကာ ယင်း၏ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ထိုင်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ဆွဲငင်အားသည် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း လသာဆောင်များရှိနေရာများကဲ့သို့ သင်္ဘောကို အထီးကျန်စေခြင်း မရှိပေ။

သူသည် သင်္ဘော၏ဤနေရာတွင် လူများထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့တိုင် ယင်းသည် ဒေမီယန်အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှုထောင့်ဆိုင်ရာ မှော်ပညာသည် ဘာလုပ်နိုင်သည်ကိုပင် နားလည်ရန် မစတင်သေးဘဲ အာကာသပြင်ပတွင် ရှိနေခြင်းသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

သူသည် တရားထိုင်သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ ဒေမီယန်သည် ယခင်က ခံစားခဲ့ဖူးသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော နေရာလွတ်မာနာပမာဏကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ကောင်းပြီလေ၊ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိုဒြပ်စင်ဖြင့် ဝန်းရံထားသောကြောင့် ထင်ရှားပါသည်။

‘ဒါက ဒြပ်စင်တစ်ခုတောင် ဟုတ်ရဲ့လား။ ဒီနေရာလွတ်မာနာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဒြပ်စင်တစ်ခုလို့ ခေါ်နိုင်တဲ့ ဘာနဲ့မဆို အများကြီး ပိုအားကောင်းပြီး ပိုနက်ရှိုင်းပုံရတယ်။’

သူသည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူ၏အမြင်အာရုံကို အမြဲအရောင်ခြယ်နေသော လှည့်ပတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်မာနာကို ကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

‘ဒြပ်စင်က ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က အာကာသလိုပဲ အနက်ရောင်ဖြစ်နေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ငါက အဲဒါကို မြင်ဖို့ အားနည်းနေလို့လား။’

နောက်ပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သူအနည်းငယ် ခံစားရသော်လည်း သူသည် သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ယခင်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မလိမ်ခဲ့သောကြောင့် ယခုလည်း မလိမ်သင့်ပေ။

‘မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့အပေါ် အလွန်အကျွံ မှီခိုတာက မိုက်မဲတယ်။’

ဒေမီယန်သည် သူ၏အတွေးများကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံစိုက်ရန် ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မာနာသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တက်ခြင်းနှင့် ကျဆင်းခြင်းကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း အာကာသကိုယ်တိုင်က အလွန်ငြိမ်သက်နေသည်။

သူသည် ခံစားရသော ခံစားချက်ကို ကြက်သွန်နွှာခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုသော်လည်း ထိုဥပမာသည် သူကို တရားမျှတမှုမပေးပေ။ ထိုသို့ခေါ်ရန် အလွှာများစွာ ရှိလွန်းသည်။

‘အာကာသဆိုတာ ဘာလဲ။’

သူသည် ထိုအယူအဆကို ကောင်းစွာနားလည်ပြီးပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤအတွေ့အကြုံက သူ့ကို မှားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

‘အဲဒါက အမြဲတိုးချဲ့နေပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလည်း ကျုံ့နေတယ်။ အဲဒါပြိုလဲသွားရင် ရလဒ်က အဆိုးဆုံးဖြစ်လိမ့်မယ်။ အာကာသမရှိဘဲ အချိန်က စီးဆင်းနိုင်ပါ့မလား။’

အချိန်နှင့် အာကာသသည် အပြန်အလှန်ဆက်စပ်နေသော အယူအဆနှစ်ခုဖြစ်သည်။ အာကာသမရှိလျှင် အချိန်သည် မည်သည့်နေရာသို့ စီးဆင်းမည်နည်း။ အချိန်သည် တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ဖြင့်သာ ခံစားရသော အယူအဆတစ်ခုဟု ဆိုကြပြီး သူသည် သတ္တဝါများစွာဖြင့် ကွဲပြားစွာ ခံစားရသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဦးနှောက်၏ လုပ်ဆောင်မှုအရှိန်အဟုန် ကွာခြားခြင်းသည် သတ္တဝါများ အချိန်ကို မည်သို့ခံစားရသည်ကို အထောက်အကူပြုနိုင်ပါသလား။ အချိန်သည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆက်လက်စီးဆင်းနေသည်၊ သူသည် သေခြင်းမရှိသော၊ ဘက်မလိုက်သော မြစ်တစ်စင်းနှင့်တူသည်။ သူသည် မည်သည့်ထင်မြင်ချက်ကိုမျှ နားမထောင်ဘဲ ဘယ်တော့မှ နှေးကွေးမသွားပေ။

ပြောင်းလဲသွားသောအရာမှာ လူတို့သည် သူတို့၏အချိန်ကို မည်သို့အသုံးပြုကြပြီး သူတို့တွင် အချိန်မည်မျှရှိသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်သည် ထာဝရလျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ ရှေးဟောင်းဗိမာန်တော်ရှိ နံရံဆေးရေးများကို သတိရခဲ့သည်။ အေပီရွန်ရှိ ထိုနတ်ဘုရားများသည် အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအထိ အသက်ရှင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် အချိန်ကို မည်သို့ခံစားကြမည်နည်း။ သူအသက်ရှင်ခဲ့သော ၂၁ နှစ်သည် သူတို့အတွက် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေစက်တစ်စက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူယခုကဲ့သို့ တရားထိုင်နေရင်းပင် ပိုကြာသောအချိန်ကို ကုန်ဆုံးနိုင်ကြသည်။

‘လူတွေက အချိန်ကို ရပ်တန့်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ စွမ်းရည်ရှိရင် ဘာလုပ်ကြမလဲ။’

သေသူကို ပြန်ရှင်သန်စေသလား။ သူတို့ရဲ့အမှားတွေကို ပြင်ဆင်သလား။ ရွေးချယ်စရာတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် အဲဒီထဲက တစ်ခုခုက အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ရလဒ်တွေကို ရောက်ရှိစေမှာလား။

သူယခင်က တွက်ချက်ခဲ့သည့်အတိုင်း အချိန်သည် ဘက်မလိုက်သော အယူအဆတစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မထိခိုက်စေဘဲ တစ်ကြိမ်တည်းတွင် မိမိအကျိုးအတွက်သာ တစ်စုံတစ်ဦးက သူကို လှည့်ပတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အချိန်သည် မြစ်တစ်စင်းဖြစ်ပြီး ထိုမြစ်တွင် ရေစီးကြောင်းကို ဆန်တက်ခြင်းသည် ကြီးမားသော လှိုင်းထန်မှုကို မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။

‘ဒါပေမဲ့ အဲဒီလှိုင်းထန်မှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး အတိတ်ကို ပြောင်းလဲဖို့ ငါရွေးချယ်မှာလား။’

ဒေမီယန်အတွက် အဖြေမှာ အခိုင်အမာ မဟုတ်ဘူးဟူသော အဖြေဖြစ်သည်။ သူ၏ကျရှုံးမှု၊ သူခံစားခဲ့ရသော အနိုင်ကျင့်ခံရမှုနှင့် သူ၏ဖခင်ပျောက်ဆုံးမှုတို့သည် ယနေ့သူဖြစ်လာသည့် လူတစ်ဦးအဖြစ် သူ့ကို ဦးတည်စေခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များဖြစ်သည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်များမရှိလျှင် သူသည် အားကောင်းလာမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအဖြစ်အပျက်များမရှိလျှင် သူဂရုစိုက်သောသူများနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏မိခင်ကိုပင် ကုသနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေအတွက်ရော…..

ဤအဆုံးမရှိသော စကြဝဠာတွင် အတိတ်ကို ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးအတွက် မပြောနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားသောအရာများကို လုပ်ဆောင်မည့် လူအများအပြားရှိကြောင်း သူသိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကိုယ်ကျိုးရှာသော လုပ်ရပ်အတွက် စကြဝဠာအဆင့်တွင် အချိန်၏ဘီးကို လှည့်ပတ်ရန်မှာ မိုက်မဲသော်လည်း ထူးဆန်းစွာ ဆက်စပ်နိုင်သည်။

‘ဒါပေမဲ့ သေးငယ်တဲ့နေရာတစ်ခုအတွင်းမှာ အချိန်ကို ထိန်းချုပ်တာကော….ဒါက အာကာသနဲ့ ပြန်ဆက်စပ်နေတာလား။’

အယူအဆနှစ်ခုသည် လက်တွဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် စကြဝဠာအတွင်းရှိ နှစ်ဘက်စလုံးနှင့် ဟန်ချက်ညီမှုကို ပြသခဲ့သည်။

အာကာသမရှိလျှင် အချိန်သည် မည်သည့်နေရာသို့ စီးဆင်းမည်နည်း။ အချိန်မရှိလျှင် အာကာသသည် မည်သို့တိုးချဲ့နိုင်မည်နည်း။

‘ငါ ဘာလို့ ရုတ်တရက် အချိန်အကြောင်း စဉ်းစားမိတာလဲ။’

သူ၏အတွေးအစဉ်သည် မူလပန်းတိုင်မှ အလွန်ဝေးကွာသွားသောကြောင့် သူသည် တရားထိုင်နေကြောင်းပင် မေ့လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဒေမီယန်မသိဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မတူညီသော ပွင့်လင်းမြင်သာသော မာနာအမျိုးအစားနှစ်ခုသက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာသည်။