ညီအစ်ကိုများ၏ တုန်လှုပ်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့တွင် မိသားစု၏ အရေးကြီးသော အဆောက်အအုံများစွာရှေ့တွင် ကြေညာချက်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

‘တောင်များတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများကို ဖမ်းဆီးရန် မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းခြင်း!’

‘ပါဝင်သူများသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အလိုက် ကြိုတင်၍ အမျိုးမျိုးသော ဂုဏ်ပြုမှတ်များ ချီးမြှင့်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အမဲလိုက်ခြင်းမှ ရရှိသော အရာများကို အဖွဲ့ကိုယ်တိုင် ဖြန့်ဝေမည်ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံး လိုအပ်ချက်မှာ ပဉ္စမအဆင့် ချီလေ့ကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် အထက်ဖြစ်သည်။ စိတ်ပါဝင်စားသူများသည် အမြန်ဆုံး စီရင်ရေးခန်းမတွင် စာရင်းပေးသွင်းသင့်သည်။’

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်သည် အလွန်တက်ကြွနေပြီး ကြေညာချက်၏ အကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

‘လိုယွမ်တောင်တန်းဟာ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုပိုင်နက်နဲ့ မတူဘူး။ နတ်ဆိုးသားရဲတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သတ္တမအဆင့် ချီစုစည်းခြင်းအောက်ကသူတွေအတွက် ဝင်ရောက်ဖို့ အန္တရာယ် မသေးဘူး။’

‘ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ ဝူက အဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ဖွဲ့ကို အဖွဲ့ဝင် ဆယ်ယောက်နဲ့ဆိုတော့၊ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို မတွေ့သရွေ့ အန္တရာယ်သိပ်မရှိသင့်ဘူး။’

‘အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို တွေ့နိုင်ခြေက မနည်းဘူး။ ဆုလာဘ်တွေက ကြီးပေမဲ့၊ အန္တရာယ်တွေကလည်း ကြီးတယ်။ ကင်းစောင့်တာဝန်တွေ ပိုယူတာ ပိုကောင်းနိုင်တယ်။’

“ဟုတ်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဆုလာဘ်တွေက တကယ်ကို များပြားပါတယ်။ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို မတွေ့သရွေ့ အမြတ်အစွန်းက သေချာပေါက် များပြားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာတွေရှိတော့ ပထမအသုတ်အတွက် သေချာပေါက် မမီတော့ဘူး”

ဤကျင့်ကြံသူ၏ မှတ်ချက်များသည် မျိုးနွယ်စုဝင်အချို့နှင့် သဘောတူညီခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင်အနည်းငယ်မှာ လှုံ့ဆော်မှုရှိသော ဆုလာဘ်များကြောင့် ပါဝင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် မကြာသေးမီက ပဉ္စမအဆင့် ချီလေ့ကျင့်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော လင်းထျန်ဟုန်သည် မိသားစုတာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားဖြင့် ဂုဏ်ပြုခန်းမသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

ဂုဏ်ပြုခန်းမ၏ အဝင်ဝတွင် ဆင်းသက်ပြီး လူအများအပြား တစ်စုံတစ်ခုကို ဝိုင်းအုံနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် မနေနိုင်ဘဲ ထိုနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

လင်းထျန်ဟုန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပရိသတ်က ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး၊ လင်းထျန်ဟုန်ကလည်း လက်သီးနှင့် လက်ဝါးဖြင့် နှုတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ကြေညာချက်ပါ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ပြီးနောက် လင်းထျန်ဟုန်က စဉ်းစားတော့သည်။

လင်းမိသားစု၏ စီရင်ရေးခန်းမသည် တောင်တန်းအတွင်းသို့ အတွေ့အကြုံရှာဖွေရန် လူများကို စီစဉ်ပေးလေ့ရှိသော်လည်း၊ အများအားဖြင့် အပြင်ဘက်အကျဆုံးဒေသများတွင်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး၊ အဓိကအားဖြင့် စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင် မျိုးနွယ်စုနယ်မြေအနီး မိုင်ရာနှင့်ချီဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းခြင်းဖြစ်သည်။ အတိုင်းအတာ မကြီးလှဘဲ၊ တောင်များနက်ရှိုင်းစွာ မသွားသရွေ့ အန္တရာယ် မရှိသလောက်ပင်။

“ငါက အခု လင်ရှန်ဆေးလုံးတွေ ဖော်စပ်နိုင်ပြီ။ အဂ္ဂိရတ်တာဝန်တွေကို လက်ခံရင် ပိုလုံခြုံပြီး ဆုလာဘ်တွေလည်း မဆိုးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ တကယ့်အတွေ့အကြုံလည်း မရှိသေးဘူး၊ မှော်အတတ်ကို သုံးပြီး တကယ်တိုက်ခိုက်ဖူးတာလည်း မရှိဘူး။ ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်”

ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်ဟုန်သည် ပါဝင်သင့် မပါဝင်သင့်နှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

“ဟုတ်ပြီ၊ ခြောက်ယောက်မြောက်အစ်ကိုက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်တယ်၊ သူက အရင်ကလည်း တစ်ယောက်တည်း ကင်းစောင့်တာဝန်တွေ ယူခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့အမြင်ကို မေးကြည့်သင့်တယ်၊ သူလည်း သွားကောင်းသွားနိုင်တယ်”

ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် လင်းထျန်ဟုန်၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်များကို နှုတ်ဆက်ကာ လင်းထျန်မင်၏ နေအိမ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

နာရီဝက်မပြည့်မီတွင် လင်းထျန်ဟုန်သည် လင်းထျန်မင်၏ နေအိမ်ခြံဝင်းအပြင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လင်းထျန်မင်သည် မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့တွင် စာရင်းပေးသွင်းရန် စီရင်ရေးခန်းမသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လင်းထျန်ဟုန် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ခြောက်ယောက်မြောက်အစ်ကို၊ အပြင်သွားမလို့လား။ ကျွန်တော် မေးစရာတစ်ခုရှိလို့”

အံ့အားသင့်သွားသော လင်းထျန်မင်သည် လင်းထျန်ဟုန်အား ခြံဝင်းအတွင်းသို့ အမြန်ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး၊ နှစ်ဦးသား မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

“ဒုတိယအစ်ကို၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ ကျွန်တော် ကူညီနိုင်တာရှိရင် ပြောလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော် ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“မိသားစုက လိုယွမ်တောင်တန်းမှာ အတွေ့အကြုံရဖို့ မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းနေတယ်ဆိုတာကို မင်း ကြားပြီးပြီလား”

“သိပါတယ်၊ ကျွန်တော် အခုပဲ မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့မှာ စာရင်းပေးသွင်းဖို့ စီရင်ရေးခန်းမကို သွားမလို့”

လင်းထျန်မင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်ဟုန် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

“အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ကျွန်တော့်နဲ့ လိုက်မလားလို့ မေးဖို့ လာတာ၊ အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ဘေးချင်းကပ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီ”

လင်းထျန်ဟုန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော လင်းထျန်မင်သည် အထူးကျွမ်းကျင်မှုရှိသော မျိုးနွယ်စုဝင်များက သဘာဝအားဖြင့် ပိုမိုလုံခြုံသော လုပ်ငန်းများကို ပိုမိုနှစ်သက်ကြပြီး၊ လင်းထျန်ဟုန်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်လိုသူကို တွေ့ရခဲကြောင်း သိသည်။

“အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘူး၊ အခုပဲ စီရင်ရေးခန်းမကို သွားပြီး စာရင်းပေးသွင်းကြရအောင်။”

နှစ်ဦးသား ခြံဝင်းမှ အတူထွက်ခွာကာ စီရင်ရေးခန်းမသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

တစ်လျှောက်လုံး မိသားစု၏ အဓိကနေရာများစွာတွင် မျိုးနွယ်စုဝင်အုပ်စုများသည် နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်းကိစ္စကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။ လင်းထျန်မင်နှင့် လင်းထျန်ဟုန်တို့ မရပ်တန့်ခဲ့ကြပေ။

မကြာမီတွင် နှစ်ဦးသားသည် စိမ်းပြာရောင် မဏ္ဍပ်တစ်ခုအပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် မိသားစု၏ စီရင်ရေးခန်းမပင်ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးသား မဆိုင်းမတွဘဲ ခန်းမကြီးထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လင်းထျန်ဖန်းလည်း ရှိနေသည်။ လင်းထျန်မင်နှင့် လင်းထျန်ဟုန်ကို တွေ့သောအခါ သူက ချက်ချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သုံးဦးသား အတူထိုင်ကြသည်။

“ဒုတိယအစ်ကို၊ ခြောက်ယောက်မြောက်အစ်ကို၊ အစ်ကိုတို့ မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့ထဲ ဝင်ကြမှာလား”

လင်းထျန်ဟုန်လည်း စကားဆိုသည်။

“ဟုတ်တယ် ထျန်မင်နဲ့ ကျွန်တော် မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်လို့။ အစ်ကိုကြီး စာရင်းပေးပြီးပြီလား”

“ငါ ပါဝင်မှာ သေချာတယ်။ အကြီးအကဲ ဝူဆီမှာ စာရင်းပေးပြီးပြီ။ ငါ့ကိုပါ ထည့်တွက်ရင် အခု စာရင်းပေးထားတဲ့သူ ငါးယောက်ရှိပြီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ပါ ဝင်လာရင် ဆယ်ယောက် အမြန်ပြည့်ပြီး ထွက်ခွာနိုင်ပြီ။”

ဤအရာကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်မင် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ မိသားစုဝင်အများစုသည် အန္တရာယ်များကြီးမားခြင်းကို စိုးရိမ်နေကြပြီး ပါဝင်လိုပုံမရပေ၊ မဟုတ်ပါက ထိုမျှလောက် နည်းမည်မဟုတ်ပေ။

“အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်တို့ကို စာရင်းပေးဖို့ ခေါ်သွားပါ”

“ကောင်းပြီ”

လင်းထျန်ဖန်းသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် စွန့်စားခန်းများကို အမြဲနှစ်သက်ပြီး၊ ဥပဒေစိုးမိုးရေးအဖွဲ့သို့ စောစောစီးစီး ဝင်ရောက်ခဲ့ကာ၊ တိုက်ပွဲအနည်းငယ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံများ ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

မိသားစုဝင်များစွာသည် သက်သောင့်သက်သာရှိသော ဘဝကို ရိုးသားစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ တည်ငြိမ်မှုကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်သော်လည်း၊ ရဲရင့်မှုမရှိပါက၊ အဆင့်မြင့်မြင့် ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ လင်းမိသားစုသည် အန္တရာယ်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အဖွဲ့ဝင်များ လိုအပ်သည်။

သုံးဦးသား ထရပ်ကာ ခန်းမကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်သွားကြပြီး၊ လင်းရှီဂျင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများက လက်အုပ်ချီကာ ဦးညွှတ်ပြီး သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

လင်းရှီဂျင် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထျန်မင် ပါဝင်မည်ဟု သူသိထားသော်လည်း၊ ထျန်ဟုန်လည်း စာရင်းပေးမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လင်းရှီဂျင်၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောကြားခဲ့သည်။

“ဒီတစ်ခါက အရင်ကလို အသေးအဖွဲ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို တကယ်တိုက်ခိုက်ရမှာ၊ ဒုတိယအဆင့်တွေကိုတောင် တွေ့နိုင်တယ်။ အန္တရာယ်က တကယ်ကို မသေးဘူး။”

“မင်းတို့ သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား”

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် တစ်ညီတည်း ဖြေကြားခဲ့သည်၊

“ကျွန်တော်တို့ သေချာ စဉ်းစားပြီးပါပြီ”

လင်းရှီလုသည် သားရဲအရေခွံတစ်ပိုင်းကို ထုတ်ယူကာ လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်၏ အမည်များကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ မိသားစုတံဆိပ်များကို တောင်းယူခဲ့သည်။ သူတို့၏ တံဆိပ်များကို ဂုဏ်ပြုမှတ် နှစ်ဆယ်စီ ထပ်တိုးပေးခဲ့ပြီး၊ ထျန်မင်၏ တံဆိပ်ကို သုံးဆယ် ထပ်တိုးပေးခဲ့သည်။

“ကဲ မင်းတို့ စာရင်းသွင်းပြီးပြီ။ ပထမအဖွဲ့မှာ ပါဝင်ရမယ်။ ခုနစ်ရက်အတွင်း စီရင်ရေးခန်းမမှာ စုပြီး လိုယွမ်တောင်တန်းကို ထွက်ခွာမယ်။”

“မိသားစုက ကတိပေးထားတဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေ ထပ်ဆောင်းပြီးသားပါ။ ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆေးဝါးတွေနဲ့ မှော်စာရွက်တွေကို အထူးဂရုစိုက်ပြီး ပြင်ဆင်ထားပါ။ ဒီခရီးက တိုတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒဏ်ရာတွေလည်း မလွဲမသွေ ဖြစ်မှာမို့ တတ်နိုင်သလောက် အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ထား”

“ဟုတ်ကဲ့”

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်များသည် လက်အုပ်ချီကာ စီရင်ရေးခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ခန်းမကြီးအပြင်ဘက်တွင် ထျန်ဖန်းနှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် အပြုံးများဖြင့် နတ်ဆိုးသားရဲမည်မျှ သတ်မည်ကို ကျယ်လောင်စွာ ကြွားဝါနေကြသည်ကို ထျန်မင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ကျွန်တော် ဂုဏ်ပြုခန်းမကို သွားပြီး မှော်စာရွက်နဲ့ ဆေးဝါးအချို့ လဲလှယ်မလို့။ မင်းတို့နှစ်ယောက် လိုက်မလား”

“အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်”

“အစ်ကိုကြီးတို့နှစ်ယောက် အရင်သွားပါ၊ ကျွန်တော် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီးသား”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထျန်မင်သည် ဆေးဝါးနှစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူတို့သည် သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်ဆေးလုံးများဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ညီအစ်ကိုများကို ပေးခဲ့သည်။

“ခြောက်ယောက်မြောက်အစ်ကို၊ မင်းရဲ့ ကရုဏာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ မင်းဆီက ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်လိုယူရမလဲ”

“ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ယောက်ဆိုတော့ ဆေးဝါးတွေ တကယ်တမ်း မရှားပါဘူး။ မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ။”

“လာပါဦး၊ ကျွန်တော့်မှာ ဆေးဝါးတွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ ဒါကို ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ရင်းစေတနာရဲ့ အမှတ်အသားလေးတစ်ခုလို့ သဘောထားပြီး ငြင်းမနေပါနဲ့။”

ထျန်မင်၏ တောက်လျှောက် တောင်းပန်မှုအပြီးတွင်၊ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် လက်ဆောင်ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။

သုံးဦးသား အဓိပ္ပာယ်သိသော အပြုံးကို ဝေမျှခဲ့ကြပြီး၊ ထျန်မင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားဖြင့် ထွက်ခွာသွားကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော ထျန်ဖန်းသည် ထျန်မင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သော မျက်နှာကို ပြသခဲ့သည်။

“ဒုတိယအစ်ကို၊ ဒီ လင်ရှန်ဆေးလုံးကို ကြည့်ပါဦး၊ မတူဘူးလို့ မထင်ဘူးလား”

ထျန်ဟုန်သည် ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်၊

“ဒါ… တကယ်ကို မတူဘူး၊ ဆေးအစွမ်းက သာမန် လင်ရှန်ဆေးလုံးတွေထက် တစ်ဆင့် နှစ်ဆင့်လောက် ပိုအားကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်”

ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထျန်ဟုန်၏ လင်ရှန်ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် အောင်မြင်မှုနှုန်းသည် အတော်လေး နည်းပါးသော်လည်း၊ အကြိမ်အနည်းငယ် အောင်မြင်ခဲ့သောကြောင့်၊ သူသည် ဆေးလုံးများ၏ ကွာခြားချက်ကို အလွယ်တကူ သိမြင်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤအဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်ဆေးလုံးများ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မသိရပေ။ လင်းရှီကုန်း ဖော်စပ်ခဲ့လျှင် အဓိပ္ပာယ်ရှိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထျန်မင်၏ လက်ရာဖြစ်ပါက၊ တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ပင်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး၊ နှစ်ဦးသား နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားကာ ဂုဏ်ပြုခန်းမသို့ အတူတကွ ပျံသန်းသွားကြသည်။