တောင်သို့ဝင်ရောက်ခြင်း

သူ့မိသားစု၏ သေးငယ်သော ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းထျန်မင်က လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

အချိန်စောသေးသဖြင့် ထွက်ခွာခြင်းမပြုမီ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး၊ တတ်နိုင်သမျှ အင်အားကို တိုးမြှင့်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။ သူ အားကောင်းလေလေ၊ ရှင်သန်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူလေလေဖြစ်သည်။

လင်ရှန်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချပြီးနောက်၊ သူသည် ဆေးရည်တွင်ပါရှိသော အင်အားကို သန့်စင်ရန် သူ၏ ကျင့်ကြံနည်းကို စတင်အသုံးပြုခဲ့သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း သူ့၏ ပင်လယ်ခုနစ်ခုရှိ ဒန်ထျန်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး၊ သူ၏ ချီပင်လယ်ကို အနည်းငယ်နှုန်းဖြင့် တိုးချဲ့စေသည်။

သူ၏ ချီပင်လယ်ထဲရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ တစ်ဝက်နီးပါး ပြည့်နေပြီး၊ စီးဆင်းမှုတစ်ခုစီသည် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ၊ လင်းထျန်မင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ခုနစ်ရက်က ဤနည်းဖြင့် ကုန်လွန်သွားသည်။

လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်း၌ ရက်ပေါင်းများစွာ ပိတ်ထားခဲ့သော လင်းထျန်မင်သည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထောင့်များတွင် တောက်ပမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဟူး…”

သူသည် လေဟောင်းအနည်းငယ်ကို မှုတ်ထုတ်ပြီး လျှို့ဝှက်အခန်းမှ ထွက်ရန် ထလိုက်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် လေနုအေး တိုက်ခတ်လာသောအခါ၊ လင်းမိသားစုသည် ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေကြသည်။

လင်းရှီကုန်းလည်း ပြန်ရောက်လာပြီး၊ အမြဲလိုလို ရွတ်ဆိုနေသည်။

“အဖွဲ့နဲ့ လိုက်ဖို့ မှတ်ထား၊ တစ်ယောက်တည်း မလုပ်နဲ့။ ငါက ငါးယောက်မြောက်အစ်ကိုကို မင်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ဖို့ ညွှန်ကြားပြီးပြီ…”

စသည်ဖြင့်…

သူ၏အဘိုး၏ ဆူပူခြင်းနှင့် သူ၏မိခင်၏ ဆုံးမစကားများကို နားထောင်ရင်း၊ လင်းထျန်မင်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြားဖူးသော်လည်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

လင်းမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်သည် အားနည်းသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာသည် အားကိုးရာ၊ နှောင်ကြိုးနှင့် ယုံကြည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ယုံကြည်ခြင်းသည် ထူးဆန်းသော အရာဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ရည်မှန်းချက်များမရှိဘဲ၊ လှုံ့ဆော်မှုမရှိပေ။ ဤအရာများမရှိသောသူများသည် သူတို့၏ဘဝကို ရှုပ်ထွေးစွာ ဖြတ်သန်းကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် လင်းထျန်မင်က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် စကားဆိုလိုက်သည်။

“ဘိုးဘိုး၊ အမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကြီးပြင်းလာပါပြီ။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့အညီ လုပ်ဆောင်သွားပါမယ်။ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် သေချာပေါက် အမေတို့ကို ဂုဏ်ယူစေရမယ်!”

လင်းထျန်မင်၏ ခိုင်မာသော မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ သူ့အဘိုးနှင့် အမေတို့သည် များစွာ မပြောတော့ပေ။

ထို့နောက် လင်းထျန်မင်သည် သူ၏ညီမငယ်အကြောင်းသို့ အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကြီးပြင်းလာပြီး စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်တွင် အချိန်များစွာ မကုန်ဆုံးတော့ပေ။ သူမသည် အဘိုးနှင့် အမေတို့အတွက် တစ်ဦးတည်းသော အဖော်ဖြစ်လိမ့်မည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း လင်းထျန်ယွဲ့သည် ကြိုးစားအားထုတ်စွာ ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ လင်းထျန်မင်နှင့် အဘိုးတို့ ပံ့ပိုးပေးသော ကြွယ်ဝသော အရင်းအမြစ်များကြောင့်၊ သူမသည် သူမ၏ အသက်အရွယ်တူ ကလေးများကြားတွင် ကျင့်ကြံမှု၌ သူမ၏ အပေါင်းအဖော်များကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် သုံးသို့ ပထမဆုံး တိုးတက်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အခြေခံများကို စတင်လေ့လာနေပြီး လက်တွေ့အတွေ့အကြုံသာ လိုအပ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်းထျန်ယွဲ့သည် အဂ္ဂိရတ်ကို စိတ်မဝင်စားဘဲ၊ မှော်စာရွက်ကိုသာ အလွန်စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက၊ လင်းမိသားစုမှ အတော်ဆုံး အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် နှစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် သူမ၏ အားထုတ်မှု တစ်ဝက်ဖြင့် နှစ်ဆသော ရလဒ်ကို ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။

လင်းရှီကုန်းသည် သူမကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။ လင်းထျန်မင်သည် အခြားတစ်ဖက်တွင် အတော်လေး ပွင့်လင်းသောစိတ်ရှိပြီး၊ နှစ်သက်သော ကျွမ်းကျင်မှုကို ရွေးချယ်ခြင်းက ပိုမိုကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

လရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော နွေးထွေးသော မြင်ကွင်းသည် မိသားစု၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ကို သဟဇာတဖြစ်စွာ အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။

နောက်နံနက်တွင် လင်းထျန်မင်သည် သူ၏မိခင်ကို နှုတ်ဆက်ကာ အိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် စီရင်ရေးခန်းမသို့ ပျံသန်းသွားစဉ် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်က နောက်မှ လိုက်ပါခဲ့သည်။

အချိန်စောသေးပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ရင်ပြင်ရှေ့တွင် မျိုးနွယ်စုဝင် ဆယ့်နှစ်ဦးကျော် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။

လင်းထျန်မင်သည် အနီးအနားသို့ ဆင်းသက်ကာ မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းထျန်ဖန်းနှင့် အခြားသူများနှင့် စကားပြောရန် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လင်းထျန်ဖန်းလည်း ခဏအကြာမှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သုံးဦးသားသည် မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့၏ အင်အားကို တိုင်းတာနေကြသည်။

စာရင်းပေးထားသော မျိုးနွယ်စုဝင်များထဲတွင် ထျန်မျိုးဆက်မှ သုံးဦးအပြင် ကျန် ခုနစ်ဦးမှာ ဆင်မျိုးဆက်မှ ဖြစ်သည်။

လင်မျိုးနွယ်စုဝင် ခုနစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များသည် ကွဲပြားခြားနားပြီး၊ အမြင့်ဆုံးမှာ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ရှစ်တွင် လင်းဆင်ကျီ၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ခုနစ်တွင် သုံးဦး၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ခြောက်တွင် သုံးဦး၊ ထို့အပြင် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ခုနစ်တွင် လင်းထျန်မင်၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ခြောက်တွင် လင်းထျန်ဖန်း၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ငါးတွင် လင်းထျန်ဟုန်နှင့် ချီကျင့်ကြံခြင်း ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်တွင် လင်းရှီဂျင်တို့ ပါဝင်ပြီး၊ ဤအဖွဲ့အစည်းသည် ချီစုစည်းခြင်း မိသားစု၏ တစ်ဝက်ကျော်၏ အင်အားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် လင်းရှီဂျင် ရောက်ရှိလာပြီး၊ လူတိုင်းက သူ့ကို ဦးညွှတ်ကြသည်။

စာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှီဂျင်သည် လူတိုင်းကို ကြည့်ရှုပြီး လူဦးရေ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

“အခု လူတိုင်း ရောက်လာပြီဆိုတော့၊ စကားအနည်းငယ် ပြောပါရစေ”

“ဒီမိစ္ဆာကောင်ဖမ်းပွဲကို စီစဉ်ရတဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က မင်းတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ဟာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး၊ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးကို အမိန့်အောက်မှာ လုပ်ဆောင်ရမယ်။ တစ်ယောက်တည်း မလုပ်ဆောင်ဖို့နဲ့ အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ မလိုအပ်တဲ့ အန္တရာယ်တွေကို မယူဖို့ သတိရပါ။”

“ဒါ့အပြင် တောင်တန်းထဲမှာ တခြားမိသားစုတွေရဲ့ လူတွေနဲ့ မလွဲမသွေ တွေ့လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။ ပြဿနာမရှာဖို့နဲ့ မလိုအပ်တဲ့ အခက်အခဲတွေ မယူဖို့ သတိရပါ။”

“နားလည်ကြရဲ့လား”

“နားလည်ပါတယ်”

“နောက်ကျနေပြီ၊ ထွက်ခွာကြရအောင်”

လင်းရှီဂျင်က ဦးဆောင်ပြီး၊ လူတိုင်းက သူ့နောက်မှ လိုက်ပါကြသည်။

နာရီဝက်မပြည့်မီတွင် အဖွဲ့သည် မိသားစုကာကွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်းမှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာကာ စုဝေးပြီး လင်းရှီဂျင်၏ အမိန့်များကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“ထျန်မင်၊ ခရီးက မတိုဘူး။ မင်းရဲ့ ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ကို လူတိုင်းကို ခရီးတစ်ဝက်လောက် သယ်ဆောင်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများကြီး သက်သာစေနိုင်တယ်။”

လင်းထျန်မင်က သဘောတူလိုက်ပြီး ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်ကို ခေါ်လိုက်ရာ လင်းရှီဂျင်က သူ့နောက်ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ လင်းထျန်မင်နှင့် အခြားသူများလည်း အမြန်လိုက်ပါသွားကြသည်။

မကြာမီတွင် လူဆယ့်တစ်ဦးလုံး လိုက်ပါလာကြပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြကာ၊ ကျပ်တည်းခြင်း မရှိပေ။ ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်သည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသောကြောင့်၊ ယခုတွင် ပိုမိုကြီးမားပြီး လူဆယ်ယောက်ကျော်ကို သူ၏အရှိန်အဟုန်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ခရီးသည်အနည်းငယ်ကိုပင် ပြဿနာမရှိဘဲ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။

လင်းရှီဂျင်သည် မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်၏ အနောက်ဘက် မိုင်သုံးရာကျော်အကွာတွင် တည်ရှိသော ချင်ယန်တောင်ဟု အမည်ပေးထားသော နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်။

လင်းထျန်မင်သည် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်သည် သူ့အတောင်များကို ခတ်ကာ အမြင့်ပေတစ်ရာသို့ တက်သွားပြီး အနောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ အရှိန်သည် မြန်ဆန်ပြီး၊ ပြင်းထန်သော လေသည် လူတိုင်း၏ ဝတ်ရုံများကို ရိုက်ခတ်ကာ တဖျပ်ဖျပ်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်စေသည်။

လင်းရှီဂျင်သည် ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေပြီး၊ တရားထိုင်နေသော ရသေ့တစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ကာ၊ သူ့မျက်နှာသည် တည်ကြည်အေးဆေးပြီး အတွေးနယ်ချဲ့နေသည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း သူတို့၏ ပထမဆုံး စူးစမ်းရှာဖွေမှု မဟုတ်ပေ။ မျိုးနွယ်စုဝင်များစွာသည် တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံများရှိပြီး၊ လင်းထျန်ဖန်းသည် မိသားစု၏ တိုက်ပွဲအရူးအဖြစ်ပင် လူသိများပြီး၊ နတ်ဆိုးသားရဲများကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှု အများအပြားတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံများ ကြွယ်ဝသည်။

လင်းထျန်ဟုန်သည် ထိုအချိန်တွင် အတော်လေး စိုးရိမ်နေပြီး၊ သူ၏မျက်နှာသည် အရောင်ပြောင်းလဲကာ သူ့နဖူးမှ ချွေးအေးများ စိမ့်ထွက်လာသောကြောင့် လူတိုင်းက ရယ်မောကာ စနောက်ကြသည်။

ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ အရှိန်ဖြင့် တစ်နေ့တာ၏ တစ်ဝက်အတွင်း၌ပင် လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် မိုင်သုံးရာကျော် ပျံသန်းလာခဲ့ပြီး ချင်ယန်တောင်သို့ ရောက်ရှိကာ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် ဆင်းသက်ခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် ခရမ်းရောင်ရွှေလင်းယုန်၏ နောက်ကျောမှ ခုန်ဆင်းလာပြီး၊ လင်းထျန်မင်သည် လင်းယုန်ကို စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင်စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် သစ်တောကြီးများ ဖုံးလွှမ်းထားသော စိမ်းလန်းစိုပြေသော အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ချိုင့်ဝှမ်းကို အရှေ့မှ အနောက်သို့ မြစ်တစ်စင်း စီးဆင်းနေသည်။

ဤနေရာသည် လိုယွမ်တောင်တန်း၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိသည်။ အနောက်ဘက်သို့ ဆက်သွားလျှင် နတ်ဆိုးသားရဲများ စုဝေးရာနေရာဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံကို စီစဉ်ပြီးနောက် လင်းရှီဂျင်က ဦးဆောင်ကာ အနောက်ဘက်သို့ အရှိန်မြှင့်ကာ သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်ပါသွားကြပြီး၊ လင်းထျန်မင်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

လင်းရှီဂျင်မှလွဲ၍ လင်းဆင်ကျီသည် အဆင့်အမြင့်ဆုံး လေ့ကျင့်သူဖြစ်ပြီး အဖွဲ့၏ နောက်ဆုံးတွင် လျှောက်သွားသည်။

လင်းထျန်မင်အပါအဝင် လင်းမိသားစု၏ အငယ်ဆုံး အဖွဲ့ဝင်သုံးဦးသည် အလယ်တွင် လျှောက်သွားကြပြီး၊ သူတို့အား ရုတ်တရက် အခြေအနေများကို တုံ့ပြန်ရန်နှင့် အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် အချိန်ပိုရစေခဲ့သည်။

သူတို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သစ်တောအတွင်းရှိ မြူခိုးများသည် ပိုမိုထူထပ်လာပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ၏ အကျယ်အဝန်းကို များစွာ ထိခိုက်စေကာ၊ သူ၏ လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်းကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချလိုက်သည်။

တစ်နေ့တာ၏ တစ်ဝက် ကုန်လွန်သွားပြီး လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် အနောက်ဘက်သို့ မိုင်တစ်ရာနီးပါး သွားလာခဲ့ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် မကြီးမားဘဲ၊ မိုင်အနည်းငယ်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး၊ သစ်ပင်များ ကျဲပါးကာ ကျောက်တောများစွာဖြင့် ရောနှောနေသည်။

ယခု ညနေပိုင်းဖြစ်သောကြောင့် နတ်ဆိုးသားရဲများ လှုပ်ရှားလာပြီး၊ သူတို့ကို တွေ့နိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားလာသည်။

သူ့မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ လုံခြုံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ လင်းရှီဂျင်သည် ဤနေရာတွင် ညအိပ်ရန်နှင့် နောက်နေ့တွင် ဆက်လက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်ကာ အနားယူကြပြီး၊ နှစ်ယောက်တစ်တွဲဖြင့် အလှည့်ကျ ကင်းစောင့်ရန် နှစ်ဦးကို ချန်ထားခဲ့သည်။ လင်းထျန်ဟုန်နှင့် လင်းထျန်ဖန်းတို့သည် နောက်ဆုံး ကင်းစောင့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ လင်းထျန်မင်သည် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ခြောက်တွင်ရှိသော မျိုးနွယ်စုဦးလေးတစ်ဦးနှင့် ပထမဆုံး ကင်းစောင့်မည်ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မလေ့ကျင့်ဘဲ၊ အစားအသောက် နှစ်မျိုးဖြစ်သော မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ထိုင်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။