တိုက်ခိုက်ခြင်း

ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာပြီး တောက်ပသော လသည် ကောင်းကင်၌ ဆွဲထားသကဲ့သို့ တည်ရှိနေသည်။

ညဦးပိုင်းသာ ရှိသေးပြီး နတ်ဆိုးသားရဲများ လှည့်လည်ကျက်စားချိန် မဟုတ်သေးသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ…

ညင်သာသော လေသည် အရွက်များကို လှုပ်ခတ်စေပြီး တရှဲရှဲမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းထျန်မင်သည် တစ်ဖက်တွင် ထိုင်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ ညနက်ပိုင်း မဟုတ်သေးသော်လည်း သူသည် သတိဝီရိယရှိရမည်ဖြစ်သည်။

တစ်နာရီခွဲ ကြာမြင့်ပြီး၊ ဤအချိန်အတွင်း မည်သည့် မလိုလားအပ်သော အရာမျှ မဖြစ်ပွါးခဲ့ပေ။ လင်းထျန်မင်သည် သူ၏တာဝန်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ညစောင့်တာဝန်ကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်ရန် အခြားသော မျိုးနွယ်စုဦးလေး နှစ်ဦးဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။

တစ်နေ့တာလုံး အာရုံစူးစိုက်ထားပြီးနောက် သူသည် ယခု အလွန်ပင် ပင်ပန်းနေသည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် အတူထိုင်ကာ၊ သူတို့၏ ကျင့်ကြံနည်းများကို လည်ပတ်စေပြီး တရားထိုင်စပြုခဲ့ကြသည်။ ဤဒေသတွင် အန္တရာယ်များရှိသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အတော်လေး ထူထပ်ပြီး ကုန်ဆုံးသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။

ညနက်ပိုင်းတွင် လင်းဆင်ကျီနှင့် လင်းဆင်ချန်တို့သည် ညစောင့်တာဝန်ကို လွှဲပြောင်းယူကာ၊ တစ်ဖက်တွင် ထိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစူးစိုက်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ…

ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ…

ထိုသို့သော အသံအနည်းငယ်က လင်းဆင်ကျီ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။

“ဆင်ချန် မင်း ဘာများ သတိထားမိသေးလဲ”

လင်းဆင်ချန်သည် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သော်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

“မရှိပါဘူး၊ အရွက်တွေ တရှဲရှဲမြည်တဲ့ အသံအချို့ပဲ။ မင်းက အဲဒါကို အရမ်း အရေးပေးနေတာလား”

လင်းဆင်ချန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လင်းဆင်ကျီသည် သူ၏ သတိထားမှုကို မလျှော့ချဘဲ ပို၍ပင် ဂရုစိုက်လာခဲ့သည်။

“ငါ အရမ်းတွေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“မဟုတ်ဘူး၊ အခုနက အသံအနည်းငယ်ဟာ လေတိုက်လို့ အရွက်တွေ တရှဲရှဲမြည်တဲ့ အသံနဲ့ တူပေမဲ့ မတူဘူး။ အသံတွေက သိသိသာသာ ပိုထက်မြက်ပြီး၊ တိုးတိုးညှိညှိ တီးတိုးသံလေးတွေ ပါနေတယ်”

ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ…

နောက်တစ်ကြိမ် အသံအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုကျယ်လာကာ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။

“အားလုံး သတိထားကြ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ”

လင်းဆင်ကျီသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သောကြောင့် တရားထိုင်နေသူများ လန့်နိုးသွားပြီး လူတိုင်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။

လင်းဆင်ကျီ သတိပေးလိုက်သည့် အချိန်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

အရွယ်အစား အပြည့်အဝရှိသော ပုရစ်ကောင်ကြီးတစ်ကောင်သည် မြေကြီးမှ ပေါက်ထွက်လာပြီး သူတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ရွေ့လျားလာသည်။

ပုရစ်ကောင်တစ်ခုလုံးသည် ငွေရောင်သတ္တုဖြူရောင်ရှိပြီး ရွှေရောင် အမြီးဆူးရှိကာ သူ၏ ကြီးမားသော ခြေသည်းနှစ်ခုသည် ရေပုံးတစ်ပုံးထက်ပင် ကြီးမားကာ ကြမ်းတမ်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်လှသည်။

“ဒါ ငွေရောင်မြေပုရစ်ပဲ”

လင်းဆင်ကျီ အန္တရာယ်ကို သတိပေးလိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် သူ့ထံမှ မီတာသုံးဆယ်အောက်သာ ကွာဝေးပြီး ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်နိုင်လောက်အောင် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် သူ၏ ကြီးမားသော ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ခြေသည်းနှစ်ခုကို လင်းဆင်ကျီဆီသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လင်းဆင်ကျီသည် သတိရှိနေပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေများအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေး မှော်စာရွက်ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

သူ တိုက်ခိုက်ခံရသည့် ချက်ချင်း၌ပင် လင်းဆင်ကျီသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ကာကွယ်ရေး မှော်စာရွက်ကို အသုံးပြုရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။

မှော်စာရွက်သည် မြေသားနံရံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ သားရဲသည် ပိတ်ဆို့ခံရသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လင်းဆင်ကျီသည် သူ၏လူများဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရှေ့တန်းကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သောကြောင့် ပစ်မှတ် လွတ်မြောက်သွားသော ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် ပြင်းထန်သော၊ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ ရှဲရှဲ…

ဆယ်ကြိမ်ထက်မက အသက်ရှူပြီးနောက် မြေပြင်မှ ငွေရောင်မြေပုရစ် သုံးဆယ်ကျော် ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်များကို လုံးဝ ဝိုင်းရံထားလိုက်သည်။

နိုးထလာသော အဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ဦးစီ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြသည်။

လင်းရှီဂျင်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်ပြီး သူ၏စိတ်က အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားနေသည်။

သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေသော ငွေရောင်မြေပုရစ် အရေအတွက်သည် မနည်းလှပေ။ သုံးဆယ်ကျော်ရှိပြီး သူတို့အထဲတွင် ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲ သုံးကောင် ပါဝင်ပြီး ကျန်သူအများစုမှာ ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်းဖြစ်ကာ အနည်းငယ်မှာ ပထမအဆင့် အစောပိုင်းဖြစ်သည်။

လင်းဆင်ကျီကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ငွေရောင်မြေပုရစ်မှာ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလွန်နီးစပ်နေပြီး၊ အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်သည်။ သူသည် အုပ်စုတစ်ခုဖြစ်ပုံရပြီး မဟုတ်ပါက ထိုကဲ့သို့သော အရေအတွက် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် များများစားစား မရှိသော်လည်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင် အရေအတွက် အလွန်များပြားပြီး လူတစ်ဦးစီသည် တစ်ပြိုင်နက် အများအပြားကို ရင်ဆိုင်ရသောကြောင့် သိသာထင်ရှားသော ဖိအားများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဆင်ကျီ၊ ဆင်ချန်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း ငွေရောင်မြေပုရစ် နှစ်ကောင်ကို တားဆီးဖို့ တာဝန်ယူ။ ထျန်မင် မင်းနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ မြန်မြန် ရွေ့လျားပြီး ကျန်တဲ့ ငွေရောင်မြေပုရစ်တွေကို ချေမှုန်းလိုက်။ မြန်မြန်လုပ်။ တခြား နတ်ဆိုးသားရဲတွေ ဆွဲဆောင်ခံရမှာ စိုးရိမ်တယ်၊ အဲဒါဆိုရင် ကိစ္စတွေ ပိုရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ်”

“နားလည်ပါပြီ။”

တာဝန်များ ခွဲဝေပြီးနောက်၊ လင်းရှီဂျင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက်ကို ခေါ်ယူပြီး ဦးဆောင်သော ငွေရောင်မြေပုရစ်ကို ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

လင်းရှီဂျင်၏ ထိုးစစ်ကို မြင်သောအခါ ဦးဆောင်သော ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် သူ့ကို တွေ့ဆုံရန် အလျင်အမြန် တွားသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အရှိန်က အံ့သဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အသက်ရှူတစ်ဝက်အတွင်း၌ပင် လင်းရှီဂျင်နှင့် ငွေရောင်မြေပုရစ်တို့ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

လင်းဆင်ကျီနှင့် လင်းဆင်ချန်တို့သည် တစ်ဦးစီ ငွေရောင်မြေပုရစ်တစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ကျန်လူများလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါလာပြီး တစ်ဦးစီ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များကို ခေါ်ယူကာ ငွေရောင်မြေပုရစ်များကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို မီးရောင်တောက်တောက်နှင့် အမျိုးမျိုးသော အရောင်များရှိသော ဓားရောင်များသည် မှော်ရောင်စုံတို့ဖြင့် ရောနှောကာ ညကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲသွားသည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း…”

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး သတ္တုနှင့် သတ္တု တိုက်ခတ်သံနှင့် ဆင်တူသော အဆက်မပြတ် တိုက်ခတ်သံက နားကို အလွန်အမင်း စူးရှစွာ ထိခိုက်စေသည်။

လင်းထျန်မင်သည် မြေဆိုးဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ကာ၊ အကြိမ်အနည်းငယ် အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ ဓားချီတိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ကို ငွေရောင်မြေပုရစ်များဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း ဘုန်း”

ရှောင်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိသော ငွေရောင်မြေပုရစ် နှစ်ကောင်သည် လင်းထျန်မင်၏ ဓားချီဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်ခံရသော ငွေရောင်မြေပုရစ် နှစ်ကောင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် လက်ဝါးအရွယ် အက်ကွဲကြောင်း အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး နာကျင်စွာ ငိုယိုကာ သူတို့ ပြန်ထလာပြီး သူတို့၏ ကိုက်ခဲမှုဖြင့် လင်းထျန်မင်ကို တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်ကြသည်။

“သူတို့ သိပ်မနာကျင်ဘူး။ ဒီ ငွေရောင်မြေပုရစ်တွေရဲ့ အခွံက အရမ်းကြံ့ခိုင်တယ်”

လင်းထျန်မင်သည် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ခုနစ်တွင်သာ ရှိသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် နည်းစနစ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဥပဒေ နှစ်ခုစလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သာမန် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ရှစ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြောင်း သိသင့်သည်။

သူ အံ့အားသင့်နေစဉ်၊ ငွေရောင်မြေပုရစ် ငါးကောင်သည် တစ်ပြိုင်နက် မတူညီသော ထောင့်များမှ လင်းထျန်မင်ကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်ကြသည်။

လင်းထျန်မင်သည် လေထဲသို့ မီတာဆယ်ဂဏန်း ခုန်တက်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် မြေဆိုးဓား ဆယ့်ငါးလက်ကို ဓားတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ အောက်ရှိ မီတာတစ်ရာပတ်လည်ကို ဝန်းရံလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ငွေရောင်မြေပုရစ်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဉာဏ်ပညာ အလွန်နည်းပါးပြီး လုံးဝ အသင့်မရှိဘဲ၊ မည်သည့် ခုခံမှုမှမရှိဘဲ ဓားတန်းအတွင်း ပိတ်မိသွားကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် အလယ်ပိုင်းအဆင့် လေးကောင်နှင့် အစောပိုင်းအဆင့် တစ်ကောင် ပါဝင်သည်။

ဓားတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော နေရာတွင် ဓားချီများ စတင်ပြည့်နှက်လာသည်အထိ ငွေရောင်မြေပုရစ် ငါးကောင်သည် မကြာမီ ရောက်လာတော့မည့် အန္တရာယ်ကို သတိမထားမိပုံရသည်။ ထိုအခါမှသာ သေခြင်း၏ အနံ့ကို ခံစားမိပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။

ငွေရောင်မြေပုရစ် ငါးကောင်သည် ဓားချီဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဓားတန်းကို အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်ကာ ဤအန္တရာယ်ရှိသော နေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ငွေရောင်မြေပုရစ်များ၏ တိုက်ခိုက်အားနှင့် ခုခံအားသည် လုံလောက်ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့သည် ဓားချီဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဟွန့်”

“ဒီနေ့က ဒီဓားတန်းရဲ့ အစွမ်းကို မင်းတို့အပေါ် စမ်းသပ်ဖို့ ကောင်းတဲ့နေ့ပဲ”

“ချေမှုန်းပစ်”

ဓားတန်းအတွင်းရှိ နေရာကျဉ်းမြောင်းလာပြီး ဓားချီများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ အစောပိုင်းအဆင့် ငွေရောင်မြေပုရစ်တစ်ကောင်သည် ဓားချီဖြင့် တိုက်ရိုက် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီးချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။ ကျန်ရှိသော ငွေရောင်မြေပုရစ် လေးကောင်သည် ဓားတန်း၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေကြသည်။

ဆယ်ကြိမ်ထက်မက အသက်ရှူပြီးနောက်၊ ကျန်ရှိသော ငွေရောင်မြေပုရစ် လေးကောင်သည် လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ လင်းထျန်မင်သည် သက်ပြင်းချကာ သူ့မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီး သူ၏အကူအညီကို ပေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် မနီးမဝေးတွင် လင်းထျန်ဟုန်သည် ငွေရောင်မြေပုရစ် သုံးကောင်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရပြီး နှစ်ကောင်မှာ အလယ်ပိုင်းအဆင့်နှင့် တစ်ကောင်မှာ အစောပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်ဟုန်သည် အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရောက်ရှိနေပြီးသူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားကာ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ တစ်ဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူသည် တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်နေရသည်။

လင်းထျန်ဟုန်သည် ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး မှော်စာရွက်ကို ပစ်ချကာ ငွေရောင်မြေပုရစ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ပြီး အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။

လင်းထျန်မင်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ကာ၊ မြေဆိုးဓား အနည်းငယ်ကို တစ်ခုတည်းသော ဓားချီတိုက်ခိုက်မှုအဖြစ် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် သူသည် အလယ်ပိုင်းအဆင့် ငွေရောင်မြေပုရစ်တစ်ကောင်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်မင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ လင်းထျန်ဟုန်သည် သူ၏ခြေထောက်ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ဖိအားလျော့သွားသောကြောင့် သူသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် စတင်လှုပ်ရှားကာ ကျန်ရှိသော ငွေရောင်မြေပုရစ် နှစ်ကောင်ကို သတ်ရန် ရွေ့လျားခဲ့သည်။

အခြားနေရာတွင် လင်းထျန်ဖန်းသည်လည်း အလယ်ပိုင်းအဆင့် ငွေရောင်မြေပုရစ် သုံးကောင်နှင့် တိုက်ခိုက်နေပြီး လုံးဝ နောက်ကျမကျန်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကြွယ်ဝသော တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံကို အားကိုးကာ သူသည် အောင်မြင်မှု ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ပင်။

နတ်ဆိုးသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အတွေ့အကြုံမရှိသူများမဟုတ်သော အခြားသော မျိုးနွယ်စုဝင်များသည်လည်း ငွေရောင်မြေပုရစ် အနည်းငယ်ကို မယိမ်းယိုင်ဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။