← Chapters

အုပ်စုတိုက်ပွဲ

Vol. 5 Ch. 61

အုပ်စုတိုက်ပွဲ

Vol. 5 Ch. 61

အခြားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် လင်းရှီဂျင်သည် ငွေရောင်မြေပုရစ်တစ်ကောင်နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးသည် အသာစီးရသည်ဟု မထင်ရပေ။

ငွေရောင်မြေပုရစ်ကို နောက်ပြန်တွန်းလှန်လိုက်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအပြီးတွင် လင်းရှီဂျင်သည် မီတာဆယ်ဂဏန်း အရွယ်အစားရှိသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ သူ၏လက်ဝါးများကို စုစည်းပြီး သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ရွှေရောင်ဓားချီကို အာရုံစူးစိုက်ကာ ထိုဓားချီကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ငွေရောင်မြေပုရစ်ဆီသို့ ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

“ခွေးသားရဲ မင်းရဲ့သေခြင်းကို တွေ့လိုက်စမ်း”

ဓားကျသွားသည်နှင့် ဓားချီပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မီတာဆယ်ဂဏန်းအတွင်း သဲနှင့်ကျောက်စရစ်များ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ဓားရောင်ဖြတ်သွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်က ဓားချီဖြင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။

ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် နာကျင်ကိုက်ခဲစွာ အော်ဟစ်သံ နှစ်ချက် ထုတ်လွှတ်ပြီး နာကျင်မှုကြောင့် လူးလွန့်နေကာ ပို၍ပင် ရူးသွပ်လာသည်။ သူသည် မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ သူ့သွားများကို ပေါ်လွင်စေပြီး သူ၏ အမြီးဆူးမှ အညိုရောင်အဆိပ်ကို လင်းရှီဂျင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အံ့အားသင့်သွားသော လင်းရှီဂျင်၏ ထွက်ပြေးနှုန်းက မြင့်တက်သွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို မီတာသုံးဆယ်ကျော်အကွာသို့ ရွှေ့လျားကာ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

လင်းရှီဂျင်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ်သာ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ ယခုလေးတင် နင်းခဲ့သော ကျောက်တုံးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အညိုရောင်အရည်များအိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေကြီးတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် တိုက်စားသွားသည်။

ထိုစွမ်းအင်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီဂျင်သည် မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ဒီအဆိပ်ရဲ့ တိုက်စားနိုင်စွမ်းက တကယ်ကို အင်မတန် ကြီးမားတယ်”

တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားသောကြောင့် ဒဏ်ရာရသော ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် နောက်ဆုတ်ရန် စဉ်းစားကာ မြေကြီးထဲသို့ တူးဝင်ပြီး အလျင်အမြန် ရွေ့လျားကာ ထွက်ပြေးရန် စီစဉ်နေသည်။

လင်းရှီဂျင်သည် အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားပြီး ထွက်ပြေးနေသော ငွေရောင်မြေပုရစ်ကို နောက်လိုက်ဖမ်းဆီးကာ လူသားနှင့် သားရဲကြား မီတာဆယ်ဂဏန်း အကွာအဝေး ရှိသည်။

ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် သူ၏အရှိန်သည် များစွာ လျော့ကျသွားသော်လည်း မြေအောက်၌ အလွန်မြန်ဆန်နေဆဲဖြစ်သည်။ လင်းရှီဂျင်သည် ခဏတာမျှ လိုက်မမီနိုင်ဘဲ အကွာအဝေးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်မင်သည် လင်းထျန်ဟုန်အား ငွေရောင်မြေပုရစ်တစ်ကောင်ကို သတ်ရန် ကူညီပြီးကာစဖြစ်ပြီး လင်းရှီဂျင်ကို ကူညီရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် တကယ်ပင် ထွက်ပြေးသွားပြီး ထိုပုရစ်သည် လင်းထျန်မင်၏ ဦးတည်ရာသို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေသည်။

အဝေးမှ လင်းထျန်မင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီဂျင်က ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ အားတက်သရော အော်ဟစ်လိုက်သည်၊

“ထျန်မင် ဒီသားရဲကို တားလိုက်စမ်း”

လင်းရှီဂျင်၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်မင်သည် ဓားချီတိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ကို အလျင်အမြန် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး မြေအောက်သို့ တည့်တည့် ဦးတည်ကာ ငွေရောင်မြေပုရစ်ကို မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တွန်းတင်ရန် စီစဉ်နေသည်။

“ပွတ် ပွတ် ပွတ်…”

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံအနည်းငယ်နှင့်အတူ ဓားချီသည် ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် အဟန့်အတားဖြစ်ကာ ထွက်ပြေးနေသော သတ္တဝါ၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

လင်းထျန်မင်သည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရေး မှော်စာရွက်ကို ထုတ်ယူကာ ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး ငွေရောင်မြေပုရစ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသော ရွှေရောင်ဓားချီအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဘုန်းဟူသောအသံနှင့်အတူ ဓားချီသည် ငွေရောင်မြေပုရစ်ကို တိုက်ခိုက်ကာ သူကို မီတာအနည်းငယ်အကွာရှိ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်ခုပေါ်သို့ ပြန်တွန်းပို့လိုက်သည်။ အားပြင်းသော ထိခိုက်မှုကြောင့် ကျောက်တုံးအနည်းငယ် ကွဲအက်သွားပြီး၊ ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ ခြေထောက်တစ်ချောင်း ထပ်မံပြတ်တောက်သွားကာ သူ၏အရှိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချလိုက်သည်။

လင်းထျန်မင်သည် အားမနာဘဲ ချက်ချင်းပင် မြေဆိုးဓားတန်းကို အသုံးပြုကာ သတ္တဝါကို ဝန်းရံလိုက်သောအခါ ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို မတည်ငြိမ်သေးပေ။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် ဓားတန်း၏ အကွာအဝေးမှ ထွက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည်။

လင်းထျန်မင်သည် ဓားတန်း၏ လည်ပတ်မှုကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားကာ မြေဆိုးဓားတန်း၏ အစွမ်းအင်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ တွန်းတင်ထားသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလျင်အမြန် ကုန်ခန်းလာသည်။

ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် အလွန်ရူးသွပ်နေပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ကာ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုများသည် လင်းထျန်မင်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို မသေးငယ်သော ထိခိုက်မှုများ ဖြစ်စေကာ သူ၏ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးအနည်းငယ် စိမ့်ထွက်လာသည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အမင်း လျော့နည်းသွားသောကြောင့် ငွေရောင်မြေပုရစ်က နောက်ဆုံးတွင် ခြောက်ကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှု၌ လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် ဓားချီကြောင့် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားပြီး ခြေထောက်အနည်းငယ် ထိခိုက်ထားကာ၊ သူ၏ တူးဝင်နှုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် အားနည်းသွားသည်။

ငွေရောင်မြေပုရစ် လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ လင်းရှီဂျင်သည် လိုက်မီလာပြီး ဓားသုံးလက်ကို အလျင်အမြန် ခုတ်ထစ်လိုက်ရာ ဒေါသထွက်နေသော ဓားချီသည် ဒဏ်ရာရသော သားရဲဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ရွှေရောင်ဓားချီသည် ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်သွားသည်။

“ပွတ် ပွတ် ပွတ်…”

ပေါက်ကွဲသံ အနည်းငယ်အပြီးတွင် မီတာအနည်းငယ်ရှည်သော ငွေရောင်မြေပုရစ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သူအောက်ရှိ ကျောက်တုံးများကို အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားစေသည်။

အင်အားအကြီးဆုံး ငွေရောင်မြေပုရစ် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှီဂျင်နှင့် လင်းထျန်မင်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေကြသည်။

“ထျန်မင်၊ မင်း တားဆီးပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သားရဲကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။”

ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသော လင်းရှီဂျင်သည် ပြုံးကာ လင်းထျန်မင်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးခဲ့သည်။

လင်းထျန်မင်သည် ငွေရောင်မြေပုရစ်ကို တားဆီးမထားခဲ့ပါက သူ အချိန်မီ ရောက်ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံး ကုန်ခန်းသွားကာ ဓားချီသုံးလက်ကို ဆက်တိုက် လွှတ်ထုတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူတို့သည် သားရဲကို ထိုမျှ ချောမွေ့စွာ သတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ပါက၊ ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ အရှိန်အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရနေလျှင်ပင် သူကို လိုက်ဖမ်းရန်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်ဖန်းနှင့် အခြားသူများက သူတို့ တိုက်ခိုက်နေသော ငွေရောင်မြေပုရစ်များကို အောင်မြင်စွာ ကိုင်တွယ်ပြီးနောက် သူတို့သည် အခြားသော မျိုးနွယ်စုဝင်များကို ချက်ချင်း ကူညီခဲ့ကြသည်။ ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သုံးဆယ်ကျော်သော ငွေရောင်မြေပုရစ် တစ်ကောင်မျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘဲ အားလုံး ထိုနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် ပြတ်တောက်နေသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ချိန်က ထိုနေရာတွင် တည်ရှိခဲ့သော သစ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများသည် ယခုတွင် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေပြီး နေရာတစ်ခုလုံး လုံးဝ ရှုပ်ပွနေသည်။

သူတို့ဆယ့်တစ်ဦးသည် ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်နေကြပြီး တစ်ဦးစီ အလွန်အမင်း အားကုန်နေသော်လည်း အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ရှိနေသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် ဟွီယွမ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သောက်ပြီး တရားထိုင်ကာ ကုန်ခန်းသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေကြသည်။

လင်းထျန်ဟုန်သည် တကယ့်တိုက်ပွဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပါဝင်သောကြောင့် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးပြီး သူ၏မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ အကူအညီဖြင့်ပင် အတော်လေး ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့သည်မှာ အလွန်ကံကောင်းသည်။

နာရီဝက်၏ တစ်ဝက်အကြာတွင် လူတိုင်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသောအခါ လင်းရှီဂျင်သည် ထရပ်ကာ သူတို့ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

“ဒီ ငွေရောင်မြေပုရစ်တွေရဲ့ အခွံနဲ့ နတ်ဆိုးအူတိုင်တွေကို အမြန်ဖယ်ရှားလိုက်ပါ။ အဆိပ်ဆူးတွေနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ခြေသည်းနှစ်ခုကို မမေ့နဲ့။ သူတို့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေက လက်နက်ပြုပြင်ခြင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းတွေပဲ။”

“သူတို့ရဲ့ အဆိပ်အချို့ကိုလည်း စုဆောင်းနိုင်ပြီး အသားကို ပြန်ယူသွားနိုင်တယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ စားသုံးတာက အကျိုးရှိတယ်”

အမိန့်များကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူတို့သည် ငွေရောင်မြေပုရစ်များ၏ အလောင်းများဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ အသုံးဝင်သော အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ခွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

တိုက်ပွဲသည် အန္တရာယ်များပြီး အချို့မှာ အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရကာ မှော်စာရွက်နှင့် ဆေးဝါးအချို့ကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ဆုလာဘ်များမှာ များပြားလှပြီး ထိုဆုံးရှုံးမှုများကို အလွယ်တကူ လျော်ကြေးပေးကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာကို ကတိပေးခဲ့သည်။

ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ အလောင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ နတ်ဆိုးအူတိုင်ကို အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပြီး သူ၏ အခွံကို ကာကွယ်ရေး စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်အဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်ကာ၊ သူ၏ အဆိပ်ဆူးများနှင့် ကြီးမားသော ခြေသည်းများသည် တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များအတွက် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဈေးကောင်းရနိုင်သည်။

လူတိုင်းသည် ငွေရောင်မြေပုရစ်များ၏ အလောင်းများကို ခွဲထုတ်ရာတွင် အလုပ်များနေကြသည်။ လင်းထျန်မင်လည်း နောက်မကျန်ခဲ့ဘဲ ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း ငွေရောင်မြေပုရစ်၏ အခွံကို ဖယ်ရှားနေသည်။ တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိပြီး သူ၏ဓားတစ်လက်ကိုပင် ခုခံရာတွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လက်နက်ပြုပြင်ခြင်းအတွက် သူ၏ သင့်လျော်မှုကို မထိခိုက်စေပေ

နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီး၊ တစ်ချိန်က သွေးပေကျံကာ အပိုင်းပိုင်းဖြစ်ခဲ့သော ငွေရောင်မြေပုရစ်များကို ဂရုတစိုက် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အသုံးဝင်သော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို သိုလှောင်အိတ်များတွင် သိမ်းဆည်းကာ အသုံးမဝင်သော အစိတ်အပိုင်းများကို ထိုနေရာတွင် မြှုပ်နှံလိုက်သောကြောင့် ရှုပ်ပွနေသော ချိုင့်ဝှမ်းသည် ပိုမိုသန့်ရှင်းသွားသည်။

တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကို လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းရန် လင်းရှီဂျင်ထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ လင်းရှီဂျင်သည် သားရဲအရေခွံတစ်ပိုင်းကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်း၏ အောင်မြင်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ အမဲလိုက်ခြင်းခရီးစဉ် အဆုံးတွင် သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် လဲလှယ်ရန်နှင့် သူတို့၏ ပါဝင်မှုအလိုက် ဖြန့်ဝေရန် မျိုးနွယ်စုထံ လွှဲအပ်မည်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းထံမှ သိုလှောင်အိတ်များကို ယူပြီးနောက် လင်းရှီဂျင်သည် အလွန်ကျေနပ်ကာ သူတို့၏ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုကို စီစဉ်ခဲ့သည်။

“ငွေရောင်မြေပုရစ်တွေ အတော်များများရှိခဲ့တယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့၊ ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း ဒါမှမဟုတ် အထက်က ငွေရောင်မြေပုရစ်တွေ သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ ဒီနေရာက အခုလောလောဆယ် လုံခြုံသင့်တယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေပြီး သူတို့ရဲ့ အသိုက်ကို တွေ့နိုင်မလား ကြည့်ရအောင်၊ တခြား ရတနာတွေ ထပ်ရနိုင်တယ်။ တွေ့ရင် ချက်ချင်း လူတိုင်းကို အကြောင်းကြား”

“လူတိုင်း နှစ်ယောက်တစ်တွဲ ခွဲပြီး မိုင်ဆယ်မိုင်ကျော် အဝန်းအဝိုင်းအတွင်း ရှာဖွေပါ။ အရမ်းဝေးဝေး မသွားဖို့နဲ့ တခြား နတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ နယ်မြေထဲကို မတော်တဆ မဝင်မိဖို့ သတိရပါ။ အချိန်မီ အကူအညီ မပေးနိုင်ရင် အရမ်းအန္တရာယ်များလိမ့်မယ်”

“နားလည်ပါပြီ”

လင်းထျန်မင်သည် လင်းထျန်ဖန်းနှင့် တွဲကာ လင်းထျန်ဟုန်သည် လင်းဆင်ကျီနှင့် တွဲကာ သူတို့သည် အဖွဲ့ငါးဖွဲ့ ခွဲကာ တစ်ဖွဲ့စီ မတူညီသော ဦးတည်ရာများတွင် ရှာဖွေကြသည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် ဦးတည်ရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ သူတို့၏ ဂရုတစိုက် ရှာဖွေမှုကို စတင်ခဲ့သည်။

ဆယ်ငါးမိနစ်ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် အတော်အတန် ကျယ်ပြန့်သော နေရာကို လွှမ်းခြုံပြီးနောက် သူတို့သည် မည်သည့်ခြေရာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

All Chapters