တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဝါရောင်စာကလေးဖြစ်ခြင်း

ကျောက်တောအပြင်ဘက်တွင် လင်းထျန်မင်နှင့် အခြားသူများ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး၊ တစ်ဦးစီသည် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ ယခင်ပြသခဲ့သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ နှစ်ရက်ကြာ အနားယူပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက်၊ မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးသည် သူတို့၏ အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အနားယူနေသော လင်းရှီဂျင်သည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ စုဝေးရောက်ရှိနေသော လူအုပ်ကို ကြည့်ရှုပြီး နောက်တစ်ဆင့်အတွက် စီစဉ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

လိုယွမ်တောင်တန်းသို့ နှစ်လခွဲကြာ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ခြောက်လပြည့်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ကျန်သေးသည်။

အဖွဲ့၏ အမြတ်အစွန်းသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာသာလွန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ မြင့်တက်လာသော စိတ်ဓာတ်ကြောင့် စွန့်စားမှုအား ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဖွဲ့စည်းပုံအလံများကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး လှိုဏ်ဂူဝကို မြှုပ်နှံခဲ့ကာ တိုက်ပွဲများ၏ အစအနများကို တတ်နိုင်သမျှ ဖုံးကွယ်ရန် သေချာစေခဲ့သည်။

ဘာမှ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လင်းရှီဂျင်သည် သားရဲအရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူတို့၏ ဦးတည်ရာကို ထပ်ခါတလဲလဲ အတည်ပြုခဲ့သည်။

အနောက်ပိုင်းသည် လိုယွမ်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းဒေသဖြစ်သောကြောင့်၊ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများပင် တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သောကြောင့် မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့သည် သူတို့၏ အင်အားနည်းပါးမှုကြောင့် ထိုနေရာတွင် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မသွားရဲခဲ့ပေ။

သို့သော် တောင်ပိုင်းသည် ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟွမ်ယန်နိုင်ငံအနီးရှိ ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်းနှင့် နီးကပ်သော ဒေသသည် လူဦးရေ နည်းပါးပြီး စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်နှင့်လည်း မဝေးလှပေ။ သူသည် အတော်လေး လုံခြုံပြီး၊ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် သာမန်မြို့များအနီးရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများကိုလည်း ရှင်းလင်းနိုင်သည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် အဖွဲ့သည် ခရီးစတင်ခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးနောက်၊ လူတိုင်းသည် အလွန်သတိထားကြပြီး၊ တောက်ပသော နေရောင်အောက်တွင်ပင် သူတို့၏ ကာကွယ်မှုကို လျှော့ချရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

လင်းရှီဂျင်သည် မျိုးနွယ်စုဝင်များကို လိုယွမ်တောင်တန်း၏ အပြင်ပိုင်းဒေသများမှ ဦးဆောင်ကာ၊ သွားရင်းလာရင်း စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများကို ရှာဖွေပြီး နတ်ဆိုးသားရဲများကို အမဲလိုက်ခဲ့သည်။

စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်၏ တောင်ဘက်ခြမ်းရှိ လှပသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင်၊ လိုယွမ်တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်နယ်နိမိတ်များ၌ လင်းထျန်ဟုန်သည် ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း အဇူရောင် ဖားသားရဲနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ ထိုးနှက်ချက်များစွာ လဲလှယ်နေကြသည်။ ကျန်မျိုးနွယ်စုဝင်များက ကူညီရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ လင်းထျန်မင်သည် လင်းထျန်ဖန်းနှင့် အခြေအနေကို တစ်ခါတစ်ရံ ဆွေးနွေးသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယအစ်ကိုက အဇူရောင် ဖားသားရဲကို သတ်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမယ်လို့ ထင်လဲ”

လင်းထျန်ဖန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လင်းထျန်ဟုန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးဗျူဟာကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏ထင်မြင်ချက်ကို မျှဝေသည်။

“ဒုတိယအစ်ကို အောင်ပွဲခံနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ထိုးနှက်ချက် ဆယ်ဂဏန်းလောက် အနည်းဆုံး လိုလိမ့်မယ်။ အဇူရောင် ဖားသားရဲရဲ့ တိုက်ခိုက်အားက မပြင်းထန်ပေမဲ့၊ သူရဲ့ အရှိန်က အလွန်မြန်ပြီး ကိုင်တွယ်ရ အလွန်ခက်ခဲတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါရင်တောင် အတော်အားစိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ်”

နှစ်ဦးသား စကားပြောနေစဉ် အဇူရောင် ဖားသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများ ပိုမိုများပြားလာပြီး လင်းထျန်ဟုန်က တဖြည်းဖြည်း အသာစီးရလာသည်။

လင်းထျန်ဟုန်သည် သူ၏လက်များကို စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် မီးတောက်ရဲရဲ ဓားချီတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သူသည် အဇူရောင် ဖားသားရဲဆီသို့ တည့်တည့် ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

“ဟွိုင်ယွမ် ခုတ်ထစ်ခြင်း”

အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းထျန်ဟုန်သည် မီးစိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ့အတွက် မီးမူလဆုံးဖြတ်ချက်သည် လင်းမိသားစု၏ မီးသဘာဝဆိုင်ရာ နက်နဲသောအဆင့် နည်းစနစ်များထဲမှတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံနည်းအတွက် ရှင်းလင်းသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။ လင်းထျန်ဟုန် စုစည်းထားသော ဓားချီသည် တူညီသောအဆင့်တွင် လင်းထျန်မင်၏ ဓားချီထက် သိသိသာသာ အစွမ်းထက်မှု နည်းပါးသော်လည်း များစွာ မကွာခြားပေ။

“ဘုန်း…”

မီးတောက်ရဲရဲ ဓားချီ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အဇူရောင် ဖားသားရဲသည် အသည်းအသန် ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်သည် အလွန်မြန်ဆန်ပြီး၊ မလွတ်မြောက်နိုင်သောကြောင့်၊ သူသည် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ပေ၏ တစ်ဝက်ခန့် အရွယ်အစားရှိသော အဇူရောင် ဖားသားရဲသည် ဓားချီဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး၊ သူ၏ လည်ပင်းတွင် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ပွင့်သွားကာ၊ သူ၏ ဦးခေါင်းကို ခန္ဓာကိုယ်မှ လုံးဝနီးပါး ပြတ်တောက်သွားစေသည်။

ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် အဇူရောင် ဖားသားရဲ သေဆုံးသွားသည်။ လင်းထျန်ဟုန်သည် သူ၏ နတ်ဆိုးအူတိုင်နှင့် အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းအချို့ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ အနားယူရန်နှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်လကျော်ကာလအတွင်း၊ သူတို့သည် ပထမအဆင့် အစောပိုင်း သို့မဟုတ် အလယ်ပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲများကို တွေ့ရှိတိုင်း၊ လင်းထျန်ဖန်းနှင့် လင်းထျန်ဟုန်တို့သည် အလှည့်ကျ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဤစမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံများကို အလျင်အမြန် တိုးတက်စေခဲ့သည်။

လင်းထျန်ဟုန်၏ တိုးတက်မှုသည် အထူးသိသာထင်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် ယခု ပထမအဆင့် အလယ်ပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲအများစုကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီဖြစ်ပြီး၊ ငွေရောင်မြေပုရစ်များ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်စဉ်က သူ၏ အခက်အခဲတွေ့နေသော အခြေအနေမှ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ငွေရောင်မြေပုရစ် သုံးကောင်နှင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရလျှင်ပင်၊ လင်းထျန်မင်၏ အကူအညီမပါဘဲ၊ သူသည် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်မဟုတ်ပေ။

လင်းထျန်မင်လည်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ်စီသည် ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ တစ်ကြိမ်စီတွင် သူသည် သူ၏ အစွမ်းအစကို အဆုံးစွန်အထိ တွန်းတင်ခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲများစွာအပြီးတွင် အကြီးမားဆုံးသော အောင်မြင်မှုမှာ မြေဆိုးဓားတန်းကို အငယ်စား အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူကို ချက်ချင်း အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ တိကျမှုနှင့် အစွမ်းအင် ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့သည်။ မှော်စာရွက်နှင့် အခြားပြင်ပအင်အားများ၏ အကူအညီမပါဘဲ၊ ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်တည်းကို ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် အတော်လေး လွယ်ကူလာပြီး၊ သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်လဝက်ကျော်ကြာအောင် မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများစွာကို မတွေ့ရှိခဲ့ဘဲ၊ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ဒါဇင်ခန့်သာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ လက်နက်ပြုပြင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်းအချို့ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအရာသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ တန်ဖိုးမရှိပေ။

ကျောက်တောအတွင်းရှိ အုပ်စုတိုက်ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤအမြတ်အစွန်းက အနည်းငယ်သာဖြစ်သည်။

မတတ်နိုင်ပေ။ သေးငယ်သော မြေဆန်းကြယ်ကျောက်သလင်း စိတ်ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းကိုပင် တွေ့ရှိခြင်းသည် ကံကောင်းခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။ လိုယွမ်တောင်တန်း၏ အပြင်ပိုင်းဒေသများတွင် နေ့စဉ် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား လေ့ကျင့်ပြီး ရတနာများကို ရှာဖွေနေကြပြီး၊ ရတနာအများစုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက တောင်းဆိုထားပြီးဖြစ်သည်။ မြေဆန်းကြယ်ကျောက်သလင်းကဲ့သို့သော ဒုတိယအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်သတ္တုရိုင်းများသည် ရှားပါးပြီး၊ တကယ်ပင် ကံကောင်းခြင်း၏ ကိစ္စဖြစ်ပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

မျိုးနွယ်စုဝင်များအုပ်စုတစ်စုသည် တောင်များနှင့် တောင်စောင်းများအတွင်း လှည့်လည်သွားလာရင်း ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။

လိုယွမ်တောင်တန်း၏ တောင်ပိုင်းတွင်၊ လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ထူထပ်သော သစ်တောတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းစဉ် ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ခေါင်းဆောင် လင်းရှီဂျင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်ကာ၊ ရှေ့တွင် အခြေအနေတစ်ခု ရှိနေကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

“ရပ်၊ ပုန်းပါ။”

သူ၏ ညွှန်ကြားချက်အရ လူတိုင်းသည် ထူထပ်သော ချုံပုတ်များထဲသို့ ခုန်ဝင်ကာ၊ သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရွက်များနှင့် ရောနှောသွားကြသည်။

တင်းမာသော လေထုထဲတွင် အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ထက်မက ကြာမြင့်ပြီး၊ ဒဏ်ရာရသော အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက်နှစ်ကောင်သည် သူတို့ရှေ့ရှိ ထူထပ်သော သစ်တောတွင် ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် သစ်တောအတွင်းပိုင်းသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားသည်။

အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊ အသက်ရှူဆယ်ကြိမ်ခန့်အကြာတွင်၊ ကျင့်ကြံသူငါးဦးသည် နောက်လိုက်လာကာ မျောက်များရှိခဲ့သော သစ်ပင်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူငါးဦးစလုံးသည် အနည်းဆုံး ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ရှစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဆောင်လီဆင်သည် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူသည် ဤမိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့ကို တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး၊ အမဲလိုက်ခြင်း အတွေ့အကြုံများ ကြွယ်ဝကာ၊ ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တန်းနှင့် လိုယွမ်တောင်တန်း နှစ်ခုလုံးသို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိသည်။

ဆောင်လီဆင်သည် အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက်များ ဖြတ်သွားခဲ့သော နေရာတွင် ခေတ္တရပ်တန့်ကာ၊ သူ၏ရှေ့ရှိ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစက်အနည်းငယ်ကို ကြည့်ရှုပြီး၊ မျောက်များ ထွက်ပြေးသွားသော ဦးတည်ရာကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

“တာအိုရောင်းရင်း ချန်၊ ဒီအဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက်တွေက အရမ်းမြန်မြန် ထွက်ပြေးကြတယ်၊ သူတို့က လျင်မြန်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်တယ်။ သူတို့ကို တစ်နေ့တာလုံး လိုက်ဖမ်းပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့နဲ့ နီးကပ်လာပြီ။ သူတို့ အခု ဒဏ်ရာရနေပြီ၊ သွေးခြေရာကို လိုက်ပြီး အမြန်သွားကြစို့”

ဆောင်လီဆင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ အခြားကျင့်ကြံသူများ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အလွယ်တကူ သဘောတူခဲ့ကြသည်။

သူတို့ငါးဦးသည် အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက်များ၏ သွေးခြေရာကို လိုက်ကာ သစ်တောအတွင်းပိုင်းသို့ လိုက်ဖမ်းခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် လင်းရှီဂျင်သည် ထွက်ပေါ်လာပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်များကို တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် စုဝေးစေခဲ့သည်။

“ဒီမိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့က အင်အားကြီးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ထက် အရေအတွက် နည်းပေမဲ့၊ အားလုံးက ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ရှစ်အထက်မှာရှိပြီး၊ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်မှာ တစ်ယောက်က ဦးဆောင်နေတယ်။ သူတို့က အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက်နှစ်ကောင်ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ အတော်လေး ကြိုးစားနေကြတယ်၊ ဒါဟာ တော်တော်ကြီးမားတဲ့ တစ်ခုခုကို လိုချင်နေတာ သေချာတယ်။ မင်းတို့အားလုံး ဘယ်လိုထင်လဲ?

မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် ခြောက်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးက နောက်ဆုတ်ရန် အကြံပြုခဲ့ပြီး၊ အခြားသူများက မဆုံးဖြတ်မီ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် အကြံပြုခဲ့ကြသည်။ လင်းထျန်မင်အပါအဝင် လူငယ်သုံးဦးသည် အင်အားနည်းပါးသောကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

လင်းထျန်မင် စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လင်းရှီဂျင်သည် သူ့ထင်မြင်ချက်ကို တက်ကြွစွာ မေးမြန်းခဲ့သည်။

“အကြီးအကဲ ဝူ၊ လေးစားအပ်ပါသော မျိုးနွယ်စုဦးလေးတွေ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရှေ့က သစ်တောကို ဖြတ်သွားကြတာပဲ။ ဒီလောက်နီးကပ်တဲ့ အကွာအဝေးမှာ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို မတွေ့ခဲ့တာက ကောင်းတဲ့သတင်းပဲ။”

“သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ကို လိုက်ပြီး ဘယ်လိုအခွင့်အရေး ပေါ်လာမလဲ ကြည့်သင့်တယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ ကံကောင်းခြင်းရဲ့ သင့်တင့်တဲ့ အစုရှယ်ယာမပါဘဲ ချမ်းသာလာမှာ မဟုတ်သလို၊ မြင်းတစ်ကောင်ဟာ ညဘက် မြက်စားတာ မပါဘဲ ဝလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်ပဲ အခွင့်အရေးတစ်ခုဆိုရင်၊ ဘာကြောင့် ပိုးကောင်ကို လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ ပုရစ်ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို မယူသင့်တာလဲ”

နားထောင်ပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဤအကြံဉာဏ်ကို သဘောတူခဲ့ကြသည်။ ပိုကြီးသော အန္တရာယ်များသည် ပိုကြီးသော ဆုလာဘ်များကို ဆိုလိုနိုင်သည်၊ လူငယ်များသည် မကြောက်ရွံ့ပါက၊ သူတို့ ဘာကို ကြောက်ရွံ့စရာရှိသနည်း။

မျိုးနွယ်စုဝင်များမှ ကန့်ကွက်မှု မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လင်းရှီဂျင်သည် နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့သည်။

“သူတို့အဖွဲ့က အားနည်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ လူတိုင်း သတိနဲ့ ဂရုတစိုက်နေဖို့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မဖော်ထုတ်ဖို့ သတိရရမယ်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ရင်၊ မဆုတ်မနစ် တိုက်ခိုက်၊ ဘယ်သူမှ မလွတ်စေနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုကို ဘေးဆိုး သက်ရောက်စေနိုင်တယ်။ နားလည်လား”

“နားလည်ပါပြီ။”

လင်းရှီဂျင်က ဦးဆောင်ကာ၊ လူတိုင်းက သူတို့၏ အငွေ့အသက်များကို ဂရုတစိုက် ဖိနှိပ်ကာ ဆောင်လီဆင်၏ မိစ္ဆာကောင်ဖမ်းအဖွဲ့နောက်သို့ လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။