ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း

အနားယူချိန်မရှိဘဲ၊ ရူးသွပ်နေသော လင်းထျန်မင်သည် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမျှ မလွှတ်ခဲ့ပါ။ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ ကြိုတင်ဖြန့်ကျက်ထားသော ဓားတန်းကို အသက်သွင်းကာ၊ ချန်အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူကို ဖွဲ့စည်းပုံ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ဓားတန်း၏ ဖိနှိပ်သော စွမ်းအားကို ခံစားမိသော ချန်အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူသည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဓားတန်း၏ လက်လှမ်းမှ လွတ်မြောက်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဓားတန်း၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင်၊ အတွင်း၌ လှည့်လည်နေသော ဓားချီကို ရှောင်ရှားနေသော ချန်အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူသည် မကြုံစဖူး အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ဖိအားများစွာအောက်တွင် ချန်အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူသည် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေဝံ့ခဲ့ပေ။

မည်သည့် ချန်ထားမှုမှ မရှိဘဲ၊ သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော တိုက်ခိုက်ရေး မှော်စာရွက်အားလုံးကို ပစ်ချလိုက်သည်။ ရောင်စုံ ဆယ်ဒါဇင်ခန့် မှော်စာရွက်များအနက်၊ အများစုသည် အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ အရည်အသွေးမြင့်သော အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

ဒါဇင်နှင့်ချီသော မှော်စာရွက်များ၏ စုပေါင်းစွမ်းအားသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး၊ နှင်းနှင့်မိုး၏ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ စီးဆင်းလာကာ၊ သူတို့သည် ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အလင်းအတားအဆီးကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခဲ့သည်။

ကမ္ဘာနှင့်တောင်များကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ အသက်ရှူအနည်းငယ်အတွင်း၌ပင် အလင်းအတားအဆီးသည် ကြေမွသွားသည်။

မြေဆိုးဓားတန်း ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ လင်းထျန်မင်သည် တစ်ဖန် သွေးအန်ကာ၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် တစ်ဖန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုကာ၊ လင်းထျန်မင်သည် တိုက်ခိုက်ရေး မှော်စာရွက်သုံးခုကို ပစ်ချလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင်အလင်းဓားကြီး သုံးလက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ ချန်အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူ၏နောက်တွင် လင်းဆင်ကျီသည်လည်း သူ၏ နည်းပညာဆိုင်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ၊ သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ရွှေရောင်ဓားချီတစ်ခုကို စုစည်းခဲ့သည်။

“သွား…”

သူတို့၏ ညှပ်ပူးတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်၊ သူတို့သည် မည်သည့်အကူအညီမျှ မပေးခဲ့ပေ။

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ရွှေရောင်အလင်းဓားကြီးများသည် ချန်အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် သူ၏အဖော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ၊ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော မျက်နှာထားဖြင့် အသက်ရှူမဝဖြစ်နေကြသည်။

ချန်အမည်ရှိ ကျင့်ကြံသူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သေဆုံးမှုကို မြင်သောအခါ၊ လင်းဆင်ချန်၏ တိုက်ခိုက်ခံနေရသော ကျင့်ကြံသူများသည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်အာရုံပြန့်လွင့်နေသော အချိန်တွင် လင်းဆင်ချန်သည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူတို့ကို ထိုနေရာတွင် သတ်ပစ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်မင်နှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ လင်းရှီဂျီနှင့် ဆောင်လီဆင်တို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လင်းရှီဂျီသည် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး နှစ်သုံးဆယ်နီးပါးကြာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး ခန်းမအကြီးအကဲအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ တိုက်ပွဲများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရကာ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများသည် သူ၏လက်အောက်တွင် လဲကျခဲ့သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံသည် ကြွယ်ဝပြီး၊ သူ၏ ကြွယ်ဝမှုသည် သာမန် ချီစုစည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူများ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်ထက် ကျော်လွန်သည်။ ဆောင်လီဆင်သည် သူ၏ အကောင်းဆုံးအချိန်၌ပင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လျော့နည်းသွားသောကြောင့်၊ လင်းရှီဂျီ၏ မဆုတ်မနစ် တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ဆောင်လီဆင်၏ ဒဏ်ရာများသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

လွတ်မြောက်လာသော လင်းမိသားစုဝင်များသည် သူ့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် ဆောင်လီဆင်အတွက် ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲလွန်းလှသည်။

အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရပြီး စွမ်းအင်ကုန်ခန်းနေသော ဆောင်လီဆင်သည် လက်လျှော့ရန် လုံးဝမလိုလားပေ။

စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ဆောင်လီဆင်သည် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားသည်။

“ဟွန့် ငါ သေရမယ်ဆိုရင်တောင် နှစ်ယောက်လောက်ကို ခေါ်သွားမယ်။”

သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ တောက်ပသော အနီရောင်မှော်စာရွက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူသည် ဒုတိယအဆင့် မှော်စာရွက်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာထင်ရှားကာ၊ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် လင်းထျန်မင် ဝယ်ယူခဲ့သော ရွှေရောင်ဓားစာရွက်ထက် များစွာ မနိမ့်ကျပေ။

ဒေါသထွက်ကာ၊ သူသည် သူကို ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို မှော်စာရွက်မှ မိစ္ဆာသားရဲစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါက်ထွက်လာကာ လင်းရှီဂျီဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယအဆင့် မှော်စာရွက်၏ အငွေ့အသက်ကို သိသောအခါ၊ လင်းရှီဂျီသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ရှောင်ကြ”

လူတိုင်း ပြန့်ကျဲကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ထွက်ပြေးကြသည်။ လင်းထျန်မင်သည် ပထမအဆင့် အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေး မှော်စာရွက်နှစ်ခုကို ပစ်ချလိုက်ရာ၊ လင်းရှီဂျီရှေ့တွင် မြေသားနံရံနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် မှော်စာရွက်များကို ပစ်ချပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ၊ မီတာတစ်ရာအထိ မြင့်တက်သွားသည်။

ဆောင်လီဆင်သည် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားပြီး၊ သူ၏ မကျေနပ်မှုအားလုံးကို လင်းရှီဂျီဆီသို့ ဦးတည်ကာ၊ သေဆုံးချိန်၌ပင် သူ့ကို ဆွဲချရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဆောင်လီဆင်သည် ဒုတိယအဆင့် မှော်စာရွက်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသောအရာဖြစ်သည်။ လုပ်နိုင်သည်မှာ လင်းရှီဂျီသည် ဤဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ပါစေဟု တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

အံ့သြဖွယ်အရှိန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသော မိစ္ဆာသားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ လင်းရှီဂျီသည် ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ သူ၏ အစွမ်းအစဖြင့် ခုခံရတော့သည်။ သူသည် ခံနိုင်ရည်ရှိပါက အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏ တိုက်ခိုက်သူနှင့်အတူ ပျက်စီးလိမ့်မည်။

အလျင်အမြန် သူသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ သွေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ထိုကျောက်စိမ်း၏ မျက်နှာပြင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဝန်းရံထားပြီးသာမန်အရာ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

တရားတော်အမိန့်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ၊ သွေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးသည် မီတာအနည်းငယ်အထိ ကြီးထွားလာပြီး၊ လင်းရှီဂျီကို သူနောက်တွင် အနီးကပ် ကာကွယ်ပေးသည်။

ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးသည် လင်းရှီဂျီကို ကာကွယ်ပေးသကဲ့သို့၊ ကြမ်းတမ်းသော မိစ္ဆာစိတ်ဝိညာဉ်သည် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် မြေသားနံရံကို တိုက်ခတ်ခဲ့သည်။

ပထမအတားအဆီး ပျက်စီးသွားပြီ။

ဒုတိယအတားအဆီးသည် ခဏတာမျှ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးနောက် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ကြေမွသွားသည်။

“ဘုန်း…”

နတ်ဆိုးသားရဲစိတ်ဝိညာဉ်သည် သွေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးကို တိုက်ခိုက်သောအခိုက်အတန့်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများဖြင့် လင်းရှီဂျီကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ သူသည် ကြီးမားသော သစ်ပင်များစွာကို တိုက်မိပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားသည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ၏ အင်အားအပြည့် ထိုးနှက်ချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဒုတိယအဆင့် မှော်စာရွက်သည် တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှီဂျီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး၊ သူ၏ အသက်ရှူသံသည် အားနည်းကာ တုန်ယင်နေပြီး၊ ခေါင်းမှ ခြေအထိ ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ နံရိုးအချို့ လုံးဝကျိုးသွားပြီး၊ သတိမေ့မြောသွားခြင်းမပြုမီ သွေးအန်ခဲ့သည်။

လင်းမိသားစုဝင်အားလုံး ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ လင်းရှီဂျီနှင့် အနီးဆုံးရှိသော လင်းဆင်ကျီသည် ပေါက်ကွဲမှု၏ အကြွင်းအကျန်များကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သွေးများစွာ အန်ခဲ့သည်။ သူ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပါက၊ သူ လဲကျနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

မျိုးနွယ်စု၏ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည် ပိုမိုဝေးကွာသောကြောင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ မရရှိခဲ့ပေ။

ပေါက်ကွဲမှုမှ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေပြီးနောက်၊ လင်းထျန်မင်သည် ချက်ချင်း ပြေးလာကာ လင်းရှီဂျီကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားပြီး၊ အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ ဝူ၊ နိုးပါတော့”

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော လင်းထျန်မင်သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အော်ဟစ်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိဘဲ၊ စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လင်းရှီဂျီကို မျိုချစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းမိသားစုဝင်အားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လင်းဆင်ချန်နှင့် အခြားအချို့သည် ဒေါသတကြီး ထိုးနှက်ကာ၊ ဆောင်လီဆင်ဆီသို့ ကြမ်းတမ်းသော ဓားချီကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံး ကုန်ခန်းသွားသော ဆောင်လီဆင်သည် လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်နေပြီး၊ ရှောင်ရှားရန် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ၊ သူ၏ ကံကြမ္မာကို လုံးဝ လက်ခံထားပုံရသည်။

အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဆောင်လီဆင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။

တိုက်ခိုက်မှု ဆယ်ကြိမ်ကျော်အပြီးတွင် ဆောင်လီဆင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စုတ်ပြတ်သတ်သွားပြီး၊ အစိမ်းရင့်ရောင် သိုလှောင်အိတ်နှစ်လုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဆောင်လီဆင်ကို သတ်ပြီးနောက်၊ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော လင်းဆင်ကျီနှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်း လင်းထျန်မင်၏ ဘေးသို့ ပြေးလာကာ၊ လင်းရှီဂျီကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရှုနေကြသည်။

လင်းဆင်ကျီသည် လင်းရှီဂျီ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီး သက်ပြင်းချကာ လူတိုင်းကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

“ဦးလေး ဝူ အသက်ရှူနေသေးတယ်၊ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားရုံနဲ့ အန္တရာယ် မရှိသေးဘူး။ ထျန်မင်က သူ့ကို အားဖြည့်ဆေးလုံး နှစ်လုံး သောက်ခိုင်းပြီးပြီ။ သူ ခဏလောက် ငြိမ်ငြိမ်လေး အနားယူရင် ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်။”

လင်းဆင်ကျီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရသွားသည်။

လင်းရှီဂျီသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသောကြောင့်၊ သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက၊ မျိုးနွယ်စုကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

လင်းရှီဂျီ သတိမေ့မြောနေပြီး လင်းဆင်ကျီသည် အသက်အရွယ်ရော ကျင့်ကြံမှုပါ ပိုကြီးသောကြောင့်၊ သူသည် လင်းမိသားစု၏ ခေတ္တအားကိုးရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ထျန်ဖန်း၊ ထျန်ဟုန်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဦးလေး ဝူကို စောင့်ရှောက်နေပါ။ ကျန်တဲ့လူတွေ၊ တိုက်ပွဲနယ်မြေကို မြန်မြန်ရှင်းကြ။ ကျောက်စိမ်းစိတ်ဝိညာဉ်အသီးကိုလည်း စုဆောင်းရမယ်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ စစ်ပွဲရဲ့ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို စုစည်းလိုက်။ ငါ မှတ်ပုံတင်မယ်၊ ပြီးတော့ မျိုးနွယ်စုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ပေးအပ်မယ်”

“နားလည်ပါပြီ”

လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်ကာ အလုပ်စတင်ကြသည်။

လင်းထျန်မင်သည် ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော တောင်ကုန်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ အမျိုးမျိုးသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက် ဒါဇင်နှင့်ချီသော အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

လူအချို့၏ သိုလှောင်အိတ်များကို ကောက်ယူကာ လင်းဆင်ကျီကို ပေးအပ်ပြီး၊ သူသည် အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်မျောက်များ၏ အလောင်းများကိုလည်း လုပ်ဆောင်ကာ၊ နတ်ဆိုးအူတိုင်များနှင့် အသုံးဝင်သော လက်မှုပစ္စည်းအချို့ကို ယူကာ၊ သိုလှောင်အိတ်များစွာကို ဖြည့်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် မူလက ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော နေရာသည် ပိုမိုကောင်းမွန်လာပြီး၊ အနည်းဆုံး သွေးထွက်သံယို မဖြစ်တော့ပေ။

မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံး မြေပြင်ပေါ်တွင် အတူတကွ ထိုင်ကာ၊ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် ဟွီယွမ်ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးနေကြပြီး၊ လင်းထျန်ဖန်းနှင့် လင်းထျန်ဟုန်တို့က သူတို့ကို ကာကွယ်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတော်အတန် ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ယခု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ်ရှိလာသည်။

ဒဏ်ရာရသော လင်းရှီဂျီသည် အားဖြည့်ဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းအားဖြင့် သူ၏ အခြေအနေကို ယာယီ တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် သူ နိုးလာနိုင်သင့်သည်။

လင်းရှီဂျီ၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ လင်းဆင်ကျီသည် လူတိုင်းကို စုစည်းကာ ထူထပ်သော သစ်တောအတွင်းပိုင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူ သေဆုံးသွားပြီး၊ သူတို့ အားထုတ်ခဲ့သမျှ အားလုံးအပြီးတွင်၊ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်စိမ်းစိတ်ဝိညာဉ်အသီးကို ရိတ်သိမ်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။