← Chapters

ငရဲကိုးထပ်တံခါး

Vol. 11 Ch. 164

ငရဲကိုးထပ်တံခါး

Vol. 11 Ch. 164

ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးစည်းခတ်ခြင်းအစီအရင်နဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ အသင်္ချေသရဲဂူထဲမှာ၊ ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းနဲ့ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်တို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ မြေအောက်နတ်ဆိုးတွေနဲ့ သရဲကျင့်ကြံသူတွေ တကယ် ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။

အမှောင်မီးလျှံ၊ ဟော့ချန်ချင်း၊ နှင်းနတ်ဆိုးမနဲ့ ယင်ယန်နတ်ဆိုးလင်းနို့တို့က ချီမင်ဘက်ကို ပြန်လာကြပြီး သူလည်းမတိုက်ခိုက်တော့ဘူး။

ဒါက အသင်္ချေသရဲဂူထဲက တိုက်ပွဲက အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်တယ်။

ချီမင်နဲ့ တခြားသူတွေ အနိုင်ရသွားတယ်။

ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးစည်းခတ်ခြင်းအစီအရင်အပြင်ဘက်မှာ။

ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်နဲ့ ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းတို့ကြားက တိုက်ပွဲနဲ့ တကယ်ပြင်းထန်တဲ့ပဋိပက္ခကစတင်တော့မယ်။ ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်အရှင်တို့ ပေါ်ထွက်လာပြီ။

“အရာအားလုံးက ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ ဦးတည်ဘက်ကို တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲနေတယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်။”

ချီမင်က ခေါင်းမော့ပြီး အစီအရင်ပုံကားချပ်အထက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ယန်လီကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းချုပ် ယိုထျန်းလင်နဲ့ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်အရှင် ဝူဒီးယပ်စ်တို့ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ချီမင်ရဲ့ မူလတွက်ချက်မှုထဲမှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲကို အဆုံးမဲ့ချောက်နက်နဲ့ ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းတို့ ပူးပေါင်းဖျက်ဆီးလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ထွတ်ဆယ့်နှစ်ခုက အမွေခံတပည့် ၉၀% ဒဏ်ရာရပြီး၊ ရှောင်ဖန်းက အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရကာ၊ ယွမ်ဖုန်းက သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်…

ဒီလိုအခြေအနေမျိုး မဖြစ်ခဲ့သလို၊ ယိုထျန်းလင်နဲ့ ဝူဒီးယပ်စ်တို့လည်း ရောက်မလာခဲ့ဘူး။

အခုတော့ ချီမင်တွက်ချက်ခဲ့တဲ့ အနာဂတ်က လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီ။

ယိုထျန်းလင်နဲ့ ဝူဒီးယပ်စ်တို့ ရောက်လာကြတယ်။

ကိစ္စတစ်ခုလုံးက ပိုလို့တောင် ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ ဦးတည်ဘက်ကို တိုးတက်ပြောင်းလဲနေတယ်။

ဒီအခြေအနေအရဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်း၊ ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းနဲ့ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်တို့ တကယ့်တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆင်နွှဲရတော့မယ်။

“ယန်လီ။”

ယိုထျန်းလင်က ကျော့ရှင်းတဲ့ကိုယ်ဟန်ရှိတယ်။ သူမက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပေမယ့် ပုစဉ်းရင်ကွဲအတောင်ပံလို ပါးလွှာနေတယ်။ သူ့ရဲ့ဆီးနှင်းလိုဖြူဖွေးတဲ့အသားအရေနဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေက မပွင့်တပွင့်မြင်နေရတယ်။

သူ့ဘဝကလည်း တော်တော်လေး ဒဏ္ဍာရီဆန်တယ်။ သူမက မူလက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဓားပြတွေလက်ထဲမှာ ကြေကွဲဖွယ်သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ သေဆုံးပြီးတော့ သူ့ရဲ့အငြိုးအတေးက မပြေပျောက်ဘဲ သူ့အလောင်းကို သင်္ချိုင်းကုန်းမှာ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူမက သရဲတစ်ကောင်ဖြစ်လာတယ်။

ယိုထျန်းလင် အမြဲတမ်းဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးထဲမှာ သရဲကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတွေ အမှန်တကယ် ဝှက်ထားခဲ့ပြီး ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးက သူမ ဆယ်နှစ်သမီးအရွယ်တုန်းက တောထဲမှာ ကောက်ရခဲ့တာဖြစ်တယ်။

ပြောလို့ရတာကတော့…

အခွင့်အလမ်းတွေဆိုတာ ဖော်ပြလို့မရနိုင်ဘူး။

ဒါက ‘ကံကြမ္မာ’ ရဲ့အရေးပါပုံကိုလည်း သက်သေပြနေတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယိုထျန်းလင်ရဲ့ကံကြမ္မာက အမြင့်ဆုံးငါးရောင်ခြယ်အထိ မရောက်ခဲ့ပေမယ့် လေးရောင်ခြယ် ကံကြမ္မာဖြစ်တယ်။

ယိုထျန်းလင်တစ်ယောက်တည်းသာ ဒီလိုကံကောင်းမှုနဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရနိုင်ခဲ့တယ်။

သရဲအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားတဲ့သူမက ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးထဲက သရဲကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံပြီး သရဲကျင့်ကြံသူဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူမက ရွာတစ်ရွာက လူတစ်ထောင်နီးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ယိုထျန်းလင်က သရဲကျင့်ကြံသူလမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်လှမ်းပြီး သူ့နာမည်ကို ယိုထျန်းလင်လို့ ပြောင်းလဲခဲ့တယ်။

တစ်လှမ်းချင်းစီ၊ သူမက သာမန်သရဲတစ်ကောင်ကနေစပြီး သရဲကျင့်ကြံသူဂိုဏ်းထဲဝင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခဲ့တယ်။ သူမက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်။

အခုတော့ ယိုထျန်းလင်က ငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

အနောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးမှာ ယိုထျန်းလင်၊ သေမင်းသရဲဧကရာဇ်ဆိုတဲ့ နာမည်က အနောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခွင်လုံးကို ကျော်ကြားတယ်။ အနောက်ပိုင်းဒေသရဲ့ ကျင့်ကြံသူလောကမှာ လူတိုင်းသိတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ သူ့ကိုမသိတဲ့ သရဲမရှိဘူး။ သူမက အရမ်း စွမ်းအားကြီးတယ်။

ယိုထျန်းလင်ရဲ့ အရင်နာမည်ကတော့…

သူမ မေ့သွားခဲ့ပြီ။

သူမ ထပ်ပြီးပြောတော့မှာမဟုတ်ဘူး။

“ယန်လီ။”

ယိုထျန်းလင်ရဲ့မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေပေမယ့် ဆွဲဆောင်မှုအငွေ့အသက်တစ်ခု ပါဝင်နေတယ်၊ “ကျွန်မကြားဖူးတာက တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းကို တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့ လမ်းစဉ်လမ်းစဉ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ရှင် ယန်လီက တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့ နံပါတ်တစ်ပုဂ္ဂိုလ်တဲ့။”

“ကျွန်မ ဒီနေ့ အဲ့ဒါကို မြင်ချင်တယ်။”

“ဒါ့အပြင်…”

“ဂိုဏ်းချုပ်ယန်လီ၊ ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်နဲ့ယှဉ်ရင် ရှင်နိုင်ဖို့အခွင့်အရေး ဘယ်လောက်ရှိမယ်လို့ထင်လဲ?”

“ဟဲဟဲ။”

ဝူဒီးယပ်စ်က ခပ်ဖွဖွရယ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ဖြူဖျော့တဲ့မျက်နှာက ယပ်တောင်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားတယ်။ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်အရှင်အနေနဲ့ သူက အဆုံးမဲ့ချောက်နက်ထဲက မြေအောက်နတ်ဆိုးအားလုံးကို ဦးဆောင်ပေမယ့် သူက ကျောင်းတော်သားတစ်ယောက်လို ဝတ်စားထားတယ်၊ “ဂိုဏ်းချုပ်ယန်၊ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ အမွေခံတပည့်ပြိုင်ပွဲကို ဒီအသင်္ချေသရဲဂူမှာ ကျင်းပမယ်ဆိုတာ ငါတို့ ဘယ်လိုသိခဲ့လဲဆိုတာ မင်းသိလား”

“မင်း လူအများကြီးစုစည်းပြီး အင်အားအများကြီးသုံးပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးစည်းခတ်ခြင်းအစီအရင်ကို တပ်ဆင်တယ်၊ ကိုယ်တိုင်တောင် ဝင်ပါလ်ိုက်သေးတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလား?”

“ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်း တည်ထောင်ချိန်ကစပြီး နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သမိုင်းရှိခဲ့ပြီ။ ဘယ်လောက်ပဲ အန္တရာယ်တွေ၊ အခက်အခဲတွေ ကြုံခဲ့ရပါစေ၊ သူက ဆက်ပြီးရပ်တည်နေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံဉာဏ်အလင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဘေးကင်းမှုအတွက်တော့ မင်းတို့ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။”

ယန်လီက ပြောလိုက်တယ်။

“ကောင်းပြီ။”

ဝူဒီးယပ်စ်ရဲ့မျက်လုံးတွေ လင်းလက်သွားတယ်။ သူက သူ့ညာလက်ကိုရိုက်ပြီး လက်ထဲကယပ်တောင်ကို ပိတ်လိုက်တယ်၊ “ယန်လီ၊ ဒီလိုဆိုရင် မင်းရဲ့နည်းလမ်းတွေကို ငါ့ကိုပြစမ်းပါ။”

“ငါလည်း ပါဝင်ပါရစေ။”

ယိုထျန်းလင်ရဲ့အကြည့်က အေးစက်နေတယ်၊ “ကျွန်မငရဲကိုးထပ်သရဲဂိုဏ်းက သရဲကျင့်ကြံသူအများကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ရှင်တို့တန်ဖိုးကိုပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။”

ကလန်!

ဓားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ယန်လီက သူ့ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တော့ သုံးပေရှည်တဲ့ အစိမ်းရောင်ဓားတစ်လက် သူ့လက်ထဲရောက်လာတယ်။ ဒါက လေထဲကနေ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတယ်တောင်ထင်ရတယ်။ သူက ဓားကို သူ့ညာလက်နဲ့ကိုင်ပြီး ယိုထျန်းလင်နဲ့ ဝူဒီးယပ်စ်ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။

“ကမ္ဘာကြီးမှာ တာအိုပေါင်းများစွာရှိတယ်။”

ယန်လီက တစ်လုံးချင်းပြောတယ်၊ “ငါ့မှာ ဓားတစ်လက်ပဲရှိတယ်။ ဒါက မြစ်တွေကိုဖြတ်တောက်နိုင်တယ်၊ မြို့တွေကိုဖျက်ဆီးနိုင်တယ်၊ တောင်တွေကိုရွှေ့နိုင်တယ်၊ ပင်လယ်တွေကိုမှောက်လှန်နိုင်တယ်၊ နတ်ဆိုးတွေကိုနှိမ်နင်းနိုင်တယ်၊ မိစ္ဆာတွေကိုဖိနှိပ်နိုင်တယ်၊ အင်မော်တယ်တွေကိုအမိန့်ပေးနိုင်တယ်၊ ကြယ်တွေကိုဆွတ်ခူးနိုင်တယ်၊ ကမ္ဘာတွေကိုချိုးဖျက်နိုင်တယ်၊ ကောင်းကင်တွေကိုခွဲခြမ်းနိုင်တယ်!”

“မင်းတို့ ရင်ဆိုင်ရဲလား?”

“ဟားဟားဟား…”

ဝူဒီးယပ်စ်က တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေ တိုးပွားလာပြီး အရူးအမူးရယ်မောလိုက်တယ်။ အဆုံးမဲ့ချောက်နက်နတ်ဆိုးချီတွေ ကောင်းကင်ယံကို တိုးတက်သွားတယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက နတ်ဆိုးနယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်။

“ဘာလောက်အံ့ဩဖို့ကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာဖျက်ဆီးကောင်းကင်ခွဲဓားတာအိုလဲ။”

ဝူဒီးယပ်စ်က အော်ဟစ်လိုက်တယ်၊ “ငါက အဆုံးမဲ့ချောက်နက်အရှင်ပဲ။ ငါ့မှာ တာအိုတစ်ခုရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက လွတ်မြောက်ခြင်းနတ်ဆိုးတာအိုပဲ။”

“ငါက အင်မော်တယ်သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ မရှာဘူး။ ငါက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးဆီက လမ်းညွှန်မှုကိုပဲ ရှာဖွေတယ်။”

“ကောင်းကင်ဘုံမီးဖိုနဲ့ မြေကြီးမီးလျှံက ငါ့နှလုံးသားကို သန့်စင်ပေးတယ်။ ဒါက ခိုင်မာတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ့လမ်းခရီးက ဆူးညှောင့်ခလုတ်တွေကို ဘာလို့ကြောက်ရမှာလဲ?”

“မဟာတာအိုက ငါ့အတွက်ပဲ။ တာအိုဝါဒီဖြစ်စေ၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဖြစ်စေ၊ ငါ့နှလုံးသားက ငါ့အခြေခံပဲ၊ ငါက လွတ်လပ်တယ်။”

“လာခဲ့ တိုက်ကြစို့!”

ဝူဒီးယပ်စ်က ယန်လီကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။

ကလန်!

နောက်တစ်ခဏမှာ ယန်လီရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဒီဓားအလင်းတန်းက ဓားတာအိုရဲ့ အမြင့်ဆုံးတိုးတက်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်တယ်။ ဒါက ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုတည်းဖြစ်ပေမယ့် ဓားအလင်းတန်းပေါင်းထောင်ချီရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုထက် ကျော်လွန်တယ်။

ဒီတစ်ချက်မှာ ယန်လီကျင့်ကြံတဲ့ ဓားတာအိုရဲ့စွမ်းအား ပါဝင်နေတယ်။

ဘုန်း!

ဝူဒီးယပ်စ်ရဲ့ နတ်ဆိုးနယ်ပယ်ထဲကနေ အတိုင်းအဆမဲ့နတ်ဆိုးဓမ္မရုပ်တုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဒါက ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ဖက်ရှိပြီး မယိမ်းမယိုင်တည်တံ့နေပုံ‌ ပေါ်တယ်။ ဒါက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အုပ်စိုးရှင်လိုဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားတယ်။

ဂျိန်း!

ဓားချီက အောက်ကိုခုတ်ချလိုက်တယ်။

နတ်ဆိုးဓမ္မရုပ်တုပေါ်မှာ အက်ရာတစ်ခုပေါ်လာတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒါက သိသာထင်ရှားခြင်းမရှိဘူး။

ဒါက တဖြည်းဖြည်း ပြန်ကောင်းလာတယ်။

“သေမျိုးကမ္ဘာမှာ သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးကြရလိမ့်မယ်။”

ယိုထျန်းလင်ရဲ့ လှပတဲ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ မီးခိုးရောင်အစီအရင်စာလုံးပေါင်းများစွာ ပေါ်လာတယ်။ သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ သေခြင်းတရားရဲ့ သဏ္ဍာန်တွေ ပေါ်ထွက်လာတယ်။

“ကျွန်မမှာ တာအိုတစ်ခုရှိတယ်၊ အဲ့ဒါက သေခြင်းတရားတာအိုပဲ။”

“သက်ရှိရဲ့အဆုံးသတ်က သေခြင်းပဲ၊ အဲ့ဒါက ရှင်တို့ရောက်ရှိရမယ့်နေရာပဲ။”

ယိုထျန်းလင်က အသက်နဲ့သေခြင်းကို ကျင့်ကြံတာမဟုတ်ဘူး။ သူမကျင့်ကြံထိန်းချုပ်တာက သေခြင်းတရားသက်သက်ပဲ။ သူမက သေခြင်းတရားတာအိုကို အဆုံးစွန်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားတယ်။

ဒါက သေခြင်းထဲမှာပါဝင်တဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမဟုတ်ဘူး။

ဒါက သန့်စင်တဲ့ သေခြင်းတရားတာအိုပဲ။

ဒါက အရမ်းကို ပြင်းထန်တယ်။

ဘုန်း!!!

ယိုထျန်းလင်က သူ့ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာ သေခြင်းတရားတာအိုက ပျံ့နှံ့သွားပြီး အလွန်အမင်းခြောက်သွေ့ဆွေးမြေ့တဲ့အငွေ့အသက်အဖြစ်ပြောင်းလဲကာ ယန်လီကို လွှမ်းခြုံသွားတယ်။ သူ့ဓားက အောက်ကိုခုတ်ချလိုက်တော့ သေခြင်းတရားတာအိုကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အငွေ့အသက်က ပျက်စီးသွားတယ်။

နောက်တစ်ခဏမှာ ယိုထျန်းလင်၊ ယန်လီနဲ့ ဝူဒီးယပ်စ်တို့ သုံးယောက်လုံး အဲ့ဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။ အပြန်အလှန်တိုက်ခိုက်မှုအနည်းငယ်အပြီးမှာ အနားကဟင်းလင်ပြင်က ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး ပျက်စီးခြင်းမုန်တိုင်းအမျိုးမျိုး ပျံ့နှံ့သွားတယ်။

ဒီတိုက်ပွဲက တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်။

တာအိုအစီအရင်စာလုံးတွေ ယှက်နွယ်ပြီးတိုက်ခိုက်နေကြတယ်။ အလင်းမြူခိုးတွေ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းလှိုင်းတွေ ပွင့်လန်းပျံ့နှံ့သွားတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးပြိုကျပျက်စီးတဲ့မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ချီက စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။

ဒါက အရမ်းကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ်။

အသင်္ချေသရဲဂူပတ်လည်က ကမ္ဘာကြီးက ပြင်းထန်စွာတုန်ခါနေတယ်။

“ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ရဲ့အင်အားလား?”

ချီမင်က ဒီတိုက်ပွဲကိုကြည့်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သွားတယ်၊ “ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါက တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ထက် အများကြီးကျော်လွန်နေပြီ။ မဟာအကြီးအကဲတွေရဲ့တိုက်ပွဲတောင် အများကြီးနိမ့်ကျနေသေးတယ်။”

ချီမင်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး။

သရဲကျင့်ကြံသူတွေ၊ မြေအောက်နတ်ဆိုးအားလုံးနဲ့ အသင်္ချေသရဲဂူထဲက သောင်းပြောင်းသရဲတွေအပါအဝင် လူတိုင်း ဒီတိုက်ပွဲမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြတယ်။

ဒီအချိန်မှာ အသင်္ချေသရဲဂူရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေမှာ အထူးသရဲတွေ အိပ်စက်နေကြတယ်။ ဒီအထူးသရဲတွေက အလွန်ရှေးကျတဲ့အချိန်ကတည်းက ရှိနေခဲ့ပြီး နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့ကြတယ်။

သရဲတွေက သရဲမျိုးနွယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပဲ။

ငရဲကိုးထပ်ချီစွမ်းအင်ရဲ့ တိုက်စားမှုကြောင့် သရဲတွေက သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က သောင်းပြောင်းစိတ်အခြေအနေမှာရှိပြီး ငရဲကိုးထပ်ချီအနီးမှာပဲ နေထိုင်ကြတယ်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သရဲတွေက သူတို့အနားချဉ်းကပ်လာတဲ့ ဘယ်သက်ရှိကိုမဆို ဗီဇအလျောက်တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ကြလိမ့်မယ်။

သရဲတွေမှာလည်း သက်တမ်းရှိတယ်။

သူတို့သက်တမ်းက သူတို့ဝိညာဉ်ရဲ့သက်တမ်းပဲ။

ဒါ့အပြင် သရဲတွေဖြစ်ပေါ်လာဖို့ အဓိကနည်းလမ်းနှစ်မျိုးရှိတယ်။

ပထမနည်းလမ်းက ငရဲကိုးထပ်ကနေတစ်ဆင့် မွေးမြူခြင်းပဲ။

အခြေအနေအမျိုးမျိုးအောက်မှာ ဒီလိုသရဲမျိုးကို ငရဲကိုးထပ်က မွေးဖွားပေးတယ်။ ဒါက မွေးရာပါအလားအလာရှိပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အရမ်းမြင့်မားတဲ့အရည်အချင်းရှိတယ်။ သူတို့မှာ အနာဂတ်ရှိနိုင်တယ်။ သူတို့က သောင်းပြောင်းအခြေအနေမှာရှိပေမယ့် ငရဲကိုးထပ်ဆန္ဒက ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ သူတို့ကို မွေးရာပါသရဲ တွေကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးသရဲဒါမှမဟုတ် ငရဲကိုးထပ်သရဲများလို့ ခေါ်နိုင်တယ်။

ဒုတိယနည်းလမ်းကတော့ သဘာဝအတိုင်း သရဲတွေနဲ့ အလားတူအရာတွေက ငရဲကိုးထပ်ချီစွမ်းအင်ရဲ့ တိုက်စားခြင်းခံရပြီး တဖြည်းဖြည်း သောင်းပြောင်းသရဲတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာဖြစ်တယ်။ ဒီအခြေအနေမှာဖြစ်ပေါ်လာတဲ့သရဲတွေက အရေအတွက်များပြီး အမျိုးမျိုးကွဲပြားတယ်။ မသေချာမရေရာမှုတွေ အရမ်းများတယ်။

ဒါကြောင့် ငရဲကိုးထပ်က သရဲတွေရဲ့ကမ္ဘာဖြစ်တယ်။ သရဲမျိုးနွယ်တောင်မှ ငရဲကိုးထပ်ထဲကို အလွယ်တကူဝင်ရဲမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုက တားမြစ်ချက်တစ်ခုဖြစ်နေလို့ဖြစ်တယ်။

ဒုန်းဒုန်းဒုန်း!!!

အသင်္ချေသရဲဂူ တုန်ခါသွားပြီး တုန်ခါမှုရဲ့အရင်းအမြစ်က ဂူရဲ့အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကနေ ပျံ့နှံ့လာတယ်။

ဒါက ငရဲကိုးထပ်တံခါး ပွင့်လာတာဖြစ်တယ်။

ကြီးမားတဲ့ ငရဲကိုးထပ်ချီက မီးခိုးရောင်မြူခိုးသရဲချီနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ထူထဲတဲ့အနက်ရောင်မြူခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသင်္ချေသရဲဂူရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းကနေ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ဝေါင်းး! ဝေါင်း! ဝေါင်း!

မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သရဲဟိန်းဟောက်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဒါတွေက နားစည်ကွဲလောက်အောင် အရမ်းကျယ်ပြီး လူတိုင်းရဲ့အနှစ်သာရဝိညာဉ်နဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို တုန်ခါစေတယ်။

“အိုး မဟုတ်တော့ဘူး။”

တာအိုဆရာခရမ်းရောင်ကောင်းကင်ရဲ့မျက်နှာအမူအရာ နည်းနည်းပြောင်းလဲသွားတယ်၊ “ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့တခြားသူတွေရဲ့တိုက်ပွဲက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်။ ဒါက အသင်္ချေသရဲဂူရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို တုန်ခါစေတယ်။ ဒီလှိုင်းဂယက်က ငရဲကိုးထပ်ကို သတိပေးလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြီ။”

“ငရဲကိုးထပ်တံခါး ပွင့်သွားပြီ။”

“တစ်ခုခုဖြစ်ကုန်ပြီ။”

“ငရဲကိုးထပ်တံခါးက ဒီအချိန်မှာ တကယ်ပွင့်သွားတာပဲ။”

“မြန်မြန်။”

“လူတိုင်း ချက်ချင်းဆုတ်ခွာပြီး အသင်္ချေသရဲဂူရဲ့ဧရိယာကနေ ထွက်ခွာကြ။ ဒီငရဲကိုးထပ်အမှောင်မြူခိုးရဲ့ လွှမ်းခြုံခြင်းကို မခံရစေနဲ့။ ချက်ချင်းဆုတ်ခွာပြီး ထွက်ပြေးကြ။”

မဟာအကြီးအကဲကိုးယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ကြတယ်။

“ငရဲကိုးထပ်တံခါး။”

ချီမင်ရဲ့အကြည့်က မှောင်မိုက်သွားတယ်။ သူက အနက်ရောင်မြူခိုးရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး မသဲမကွဲကြီးမားတဲ့တံခါးကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသလိုပဲ။

တံခါးထဲမှာ သက်ရှိအများအပြားရဲ့မျက်နှာအမူအရာတွေကပြောင်းလဲသွားတယ်။

ရုတ်တရက်၊ ဒီအချိန်မှာပဲ မသဲမကွဲမြင်နေရတဲ့ ငရဲကိုးထပ်တံခါးကနေ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု လေကိုထိုးခွင်းပြီးထွက်လာတယ်။ ဒီအနက်ရောင်အရိပ်က တကယ့်ကို အကန့်အသတ်ထိကိုအရမ်းမြန်ဆန်လွန်းတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ဒါက ချီမင်ရှေ့ကို ရောက်နှင့်နေပြီ။

ဒီအနက်ရောင်အရိပ်က အရမ်းကိုရှင်းလင်းပြတ်သားတယ်။

သူက ချီမင်အတွက် ရောက်လာတာဖြစ်တယ်။

All Chapters