ယွိလင်ကျစ်က သူ့သဘောသဘာဝကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ၊ ဆရာဦးလေးက သူ့လူသတ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့

"လူတွေကို ဆင်ခြင်တုံတရား ရလာအောင် ဆွဲဆောင်ဖို့ သူတို့ကို လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာအောင် လက်သီးနဲ့ ထိုးရတာလား"

ယွိလင်ကျစ်သည် ဆရာဦးလေး၏ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုဖြင့် လူအများကို စည်းရုံးရာတွင် အနည်းငယ် မှားယွင်းနေတယ်လို့တော့ ခံစား​နေရသည်။ လူတွေကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်အောင် စည်းရုံးဖို့ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ယုံကြည်သင့်လား။

ရန်ပွဲကနေ ဘယ်လိုလုပ် စနိုင်မှာတဲ့လဲ။ တစ်ဖက်သားကို မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားတဲ့အထိ ရိုက်နှက်ပြီး သူတို့နဲ့ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဖို့ ဆိုတာ အကြောင်းပြချက်လား။

အခုက ​လုံးဝပြောင်းပြန် ဖြစ်​နေသည်။

"ဒါပေမယ့် ဆရာဦးလေးရဲ့ နည်းလမ်းက လူတွေကို ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ စည်းရုံးတာထက် ပိုထိရောက်ပုံရတယ်..."

သူတစ်ယောက်တည်း သူ့ကိုယ်သူ တွေးကြည့်နေသည်။

"ငါ ဒီကို ဆင်ခြင်တုံတရား ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ လာခဲ့ရင် အခုအထိ ငြင်းခုန်နေရမှာပဲ... ဖန့်ခုန်းလျိုကိုလည်း ငါ သေချာပေါက် ငြင်းခုံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ သေတဲ့အထိ ဒေါသထွက်နေရမှာပဲ"

ဖန့်ခုန်းလျိုသည် လဖမ်းဆီးခန်းမ အောက်တွင် ဖိနှိပ်ခံထားခဲ့ရပြီး ရုန်းမထွက်နိုင်သော်လည်း သူ့ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ၏ ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် သေတဲ့အထိတော့ နှိပ်စက်ခံရမည် မဟုတ်ပေ။

ချီးရှာဘုံကျောင်းသည် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော နန်းဆောင် ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခုနှင့် ဘုံဗိမာန်များ ရှိရာ ကြီးမားသော နေရာတစ်ခု မဟုတ်သလို အချို့နေရာများတွင် တာအိုဝါဒီများ နေထိုင်သည့် နေရာများသာ ရှိသည်။ ချီးရှာ ဟူသော အမည်သည် နံနက်တိုင်း ကောင်းကင်ထက်တွင် တောက်ပစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည် ဟူသော အချက်မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ညနေခင်းတွင် အလင်းရောင်သည် အလိုအလျောက် ဆုတ်သွားပြီး တောင်အနောက်၌ နစ်မြုပ်သွားသည်။

ချီးရှာ ဘုံကျောင်း၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းမှုသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရေရှိသည့် ရေတွင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် သံကြိုးများစွာ ရှိသည်။ မနက်မိုးလင်းရင် ရေတွင်းထဲက အလင်းရောင်တွေဟာ ကောင်းကင်မှာ ပျံဝဲနေကာ ညနေစောင်းရင်တော့ ရေတွင်းထဲကို အလိုအလျောက် ပြန်ဝင်သွား၏။

အလင်းရောင် အောက်တွင် ချောင်ရှာနန်းတော်ကို တည်ဆောက်ထားသည်။ နံနက်တိုင်း နန်းတော်က တောက်ပလာပြီး အာရုံများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

နံနက်ခင်းသည် ယခုအချိန်ဖြစ်၍ အလင်းရောင်သည် အလှဆုံး ဖြစ်သည်။ နန်းတော်ရှိ ဂီတပညာရှင်များစွာသည် ဖီးဖာ၊ ဗျတ်စောင်း၊ ဒရမ်၊ ပုလွေစသော တူရိယာများ၏ ကြိုးကို ချိန်ညှိရင်း အလုပ်များနေကြသည်။ နန်းတော်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးများကလည်း အော်ဟစ်တီးခတ်နေကြပြီး အကသမားများသည် ၎င်းတို့၏ အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်စွာ ပြင်ဆင်ကြပြီး ရံဖန်ရံခါ သရုပ်ဖော် ပြသ​နေကြသည်။

သူတို့သည် နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန် စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းနောက် လိုက်ကာ နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းခဲ့သော မိသားစုကြီး ၁၃စုက ဘိုးဘေးများ၏ လုပ်ရပ်များကို ချီးမြှောက်သည့် "နတ်ဆိုးနှင်သူရဲကောင်း" ကကွက်များကို ပုံဖော်နေလေ၏။

ဤအကဂီတသည် သခင်လေးရဲ့ ၂၄ နှစ်မြောက်မွေးနေ့တွင် ဖျော်ဖြေကြမှာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မာရွှယ်ချင်း၊ ကျောင်ဖန်းရှူးနှင့် အခြားသူများ၏ သခင်လေးအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုပါ။

သခင်လေးရဲ့ ၂၄ နှစ်မြောက် မွေးနေ့က အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ မာရွှယ်ချင်းနှင့် အခြားသူများဟာ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို မနှစ်ကတည်းက စတင်ပြင်ဆင်နေပြီးသား။ သူတော်စင်မရွှမ်းကလည်း တောင်ပိုင်းရေကန်သို့ သွားကာ နက်ရှိုင်းနဂါးရွေ့ဓားကို သိမ်းယူ၍ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ချန်ရှီမှ လုယူသွားခဲ့သည်။

မာရွှယ်ချင်းနဲ့ အခြားသူများဟာ အခြားလက်ဆောင်များကိုပါ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ဤအကဂီတက အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

ဘုရင်ကျန်းသည် သခင်လေး၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သည်။ သခင်လေးက နန်းတက်ပြီး စစ်မှန်သော ဘုရင်ဖြစ်လာရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။ ဤအကတေးဂီတသည် သခင်လေး ချီးမွမ်းရုံသာမကဘဲ သူ့​အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကိုလည်း ပြသပြီးသား ဖြစ်သွားမည်။ မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုသည် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများကဲ့သို့ စစ်မှန်သော ဘုရင်နောက်တော်သို့ လိုက်မည် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြပါသည်။

မာရွှယ်ချင်း၊ လီထျန်းချန်နဲ့ အခြားသူများသည် တီးဝိုင်းစတင်မည့် အချိန်ကို ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်စောင့်နေကြသည်။

"မနေ့ညနေခင်းတုန်းက အကြီးတန်းအစ်ကို ယွိလင်ကျစ်က ချန်ရှီကို ရှာတွေ့တယ်လို့ ကြားတယ်"

မာရွှယ်ချင်းသည် သူမမျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးမပျက်ဘဲ သူမ ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ကျောင်ဖန်းရှူးအား လှမ်းပြောပြနေသည်။

"ချန်ရှီဆီက လုပ်ကြံခံလိုက်ရလို့ ဒဏ်ရာရသွားတယ်တဲ့... သူနဲ့အတူလိုက်ပါတဲ့ အကြီးတန်းဦးလေးမိန်လည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်... ပြန်သက်သာလာအောင် တိမ်တိုက်တာအိုဘုံကျောင်းကို ပြန်ပို့လိုက်ရတယ်တဲ့... သူ့သမင်ချိုတွေလည်း ကျိုးသွားပြီလို့ ကြားတယ်"

ကျောင်ဖန်းရှူး : "ယွိလင်ကျစ်က ကြင်နာတတ်တော့ အမြဲတမ်း ထိုင်မ​နေနိုင်တော့ဘူးလေ အောင်သွယ်ရှန် ဒုက္ခရောက်နေတယ်လို့ ကြားတော့ သူက အမြန်ပြေးသွားပြီး ချန်ရှီကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ချန်ရှီရဲ့ အစွမ်းကို မစမ်းသပ်နိုင်ခဲ့ဘူး... ငါသာဆိုရင် ချန်ရှီရဲ့ ခွန်အားကို သေချာစမ်းသပ်နိုင်မှာပါ"

လီထျန်းချန် . "ဗုဒ္ဓဘာသာနဲ့ တာအိုဂိုဏ်းတွေက သူတော်စင် နေရာတွေ ဆိုပေမယ့် သူတို့ရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်က မိသားစုကြီးတွေထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေတုန်းပဲ...."

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြ၏။

ရှတင်းထျန်း: "တကယ်လို့ အစ်ကိုယွိလင်ကျစ်ရဲ့ ဆရာတွေက ချန်ရှီကြောင့် သူ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတာကို သိသွားရင် သူတို့ ဒေါသထွက်ပြီး ယွိလင်ကျစ် အတွကိ မတ်တပ်ထရပ်မယ် ထင်လား?"

မာရွှယ်ချင်း : "မလုပ်လောက်ဘူး... တိမ်တိုက်တာအိုဘုံကျောင်းမှာရှိတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူတွေက တိမ်တွေ နဲ့ တောရိုင်းကြိုးကြာကောင်တွေလိုပဲ သူတို့ ဘာမှ မတောင်းဆိုဘူး... ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်က သူတို့ကို ရှီးကျင်း ပို့လိုက်ပေမယ့် သူတို့က မသေမျိုးတွေလိုလို နေ့တိုင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ အနှောင့်အယှက် မပေးသလိုပဲ လုပ်နေကြတယ်... တရားထိုင်တာအပြင် တခြားဘာကိုမှ မတောင်းဆိုဘူး...."

ယောင်ရှန့်က ရယ်ပြီး "ယွိလင်ကျစ်ကတော့ ဒီဦးလေးသုံးယောက် ရှိနေတာ ကံမကောင်းပါဘူး"

ကျောင်ဖန်းရှူးက ရယ်မောလိုက်ကာ။

"ဦးလေး​တွေ အနေနဲ့တောင် ယွိလင်ကျစ်အတွက် လက်စားမချေရင် ငါတို့သူငယ်ချင်းတွေထက် ပိုဆိုးနေသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

မာရွှယ်ချင်းကလည်း အားပါးတရ ရယ်ရင်း။

"ဒါပေမယ့် အဓိကကတော့ ယွိလင်ကျစ်က စိတ်မြန်လွန်းတာကြောင့်ပါ..."

"ဟုတ်တယ်!"

လူတိုင်းက အောင်သွယ်ရှန် အတွက် မတ်တပ်ရပ်ပြီး သခင်​လေးအတွက် အတားအဆီးတွေကို ရှင်းလင်းပြောဆိုကြပေမယ့် ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရဲကြဘဲ သူကသာ ပြေးထွက်သွားသူပင်။

ကုယန်အာက စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ပြီး ဝင်ပြောလာသည်။

"သခင်လေးက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ အောင်သွယ်ရှန်ကို ဖယ်ရှားဖို့ ချန်ရှီလက်ကို သုံးသွားတယ်... ငါတို့ မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုကလည်း သူ့ကို ပြန်ဆပ်သင့်တယ်။ ဒါပေမယ့် ချန်ရှီရဲ့ အင်အားက ငါတို့ထက် မနည်းဘူး... သခင်​လေးကို ငါတို့ ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ရမှာလဲ ငါတို့ ချန်ရှီကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ရမှာလား"

မာရွှယ်ချင်း ကဲ့သို့ပင် သူမသည်လည်း သခင်လေး၏ လက်တွဲဖော်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် လှပသော အသွင်အပြင်ရှိပြီး မာရွှယ်ချင်း အရပ်ရှည်သော်လည်း သူမအသားအရည်သည် မာရွှယ်ချင်းလောက်မဖြူသလို သူမ၏ ရင်သားက သူ့လောက်မကြီးပေ။

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးသည် မကြာခဏ ကြိတ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်။ မာရွှယ်ချင်း အနားရှိတိုင်း ကုယန်အာသည် သူမ၏ အရပ်အမောင်း အားသာချက်ကို မီးမောင်းထိုးပြရန် မြင့်မားသော ဖိနပ်ကို အမြဲဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ မာရွှယ်ချင်းကလည်း ပိုမိုဖြူစင်သော အသားအရည်ကို ပေါ်လွင်စေမည့် အင်္ကျီလက်တိုနှင့် အောက်ပိုင်းဖြတ်အဝတ်အစားများကို ၀တ်ဆင်မည် ဖြစ်သည်။

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အလှပြင်ဖို့ အပြိုင်အဆိုင် လုပ်နေကြတဲ့ မိန်းကလေးတွေလည်း အများကြီး ရှိပါသေးသည်။

မာရွှယ်ချင်း : "ကုယန်အာ... နင့်အသက်က အဲ့လောက်တောင် စျေးပေါလား ငါတို့က လူရိုင်းတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... သီချင်းကို ဖျော်ဖြေပြီးရင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲတွေက ချန်ရှီကို ထိပ်တန်း ပညာရှင်အတွက် နေရာ စွန့်လွှတ်ပေးဖို့ သတိပေးလိမ့်မယ်...."

ကုယန်အာ : "အစ်မချင်းအာ ပြောတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ညီမကတော့ ချန်ရှီက လူရိုင်းတစ်ယောက်ပါလို့ ပြောတာကို သဘောမတူပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ချန်ရှီက အဲဒီနှစ် ပြည်နယ်ငါးဆယ်မှာ ပထမဆုံး ကလေးပညာရှင်ဖြစ်လာတာလေ... သူဘယ်လိုလုပ် လူရိုင်းဖြစ်နိုင်မှာလဲ သူက ချောမောပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို အစ်မချင်းအာနဲ့လည်း အတွဲဖြစ်နိုင်ပါတယ်...."

အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် စကားများ ဖလှယ်ကြသည်။ ဒီလို မနာလိုစိတ်တွေ မကြာခဏ ဖြစ်တတ်တဲ့အတွက် မြင့်မြတ်တဲ့မိသားစုတွေရဲ့ တခြားကလေးတွေကတော့ ဂရုမစိုက်ကြပါ။

ထိုအချိန်တွင် ဂီတအတန်းခေါင်းဆောင်၏ အသံပေးလာသည်။

"လူကြီးမင်းတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ"

မာရွှယ်ချင်း၊ ကုယန်အာနှင့် အခြားသူများလည်း စကားမပြော​ကြ​တော့ဘဲ စင်ပေါ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အစေခံတစ်ဦးသည် နန်းတော်တံခါးကို ပိတ်လိုက်လေ၏။ နန်းတော်ရှိ အလင်းရောင် မှိန်သွားပြီးနောက် စင်ပေါ်မှအလင်းရောင်တစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် လေထဲသို့ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်သီးချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အပြင်ဘက်တွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီဘုန်းကြီး ဖန့်ခုန်းလျိုရဲ့ ရွှေကိုယ်ထည်ကို ထပ်ပြီး ဖျော်ဖြေနေပြန်ပြီ!"

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

ကုယန်အာက အစေခံတွေကို အမိန့်လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"အသံတိတ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆွဲထားလိုက် အဲ့ဘုန်းကြီး ငါတို့သီချင်း နားထောင်​နေတာကို လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့"

အစေခံများကလည်း ချောင်ရှာနန်းတော်ဝင်းထဲသို့ အမြန်သွားပြီး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်​စေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ချိတ်ဆွဲထားလိုက်ကြသည်။ အပြင်မှ အသံတွေ နန်းတော်ထဲသို့ မကူးစက်စေဖို့ အဆောင်လက်ဖွဲ့များက လေထဲသို့ပျံဝဲသွားပြီး ငြိမ်သက်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ တေးဂီတသံများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး အကသမားများသည် စင်မြင့်ပေါ်၌ တေးဂီတကို လှပစွာ ကိုယ်တိုင် သရုပ်ဖော်ကြသည်။

အပြင်မှာ နောက်ထပ် ကျယ်လောင်တဲ့ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ ဖန့်ခုန်းလျိုရဲ့ လက်ချောင်းအရိုးတွေ ကျိုးနေပြီး အော်သံတွေ ထွက်လာပေမယ့် သူ လည်ချောင်းကို အော်လိုက်ရင်တောင် သီချင်းနားထောင်နေတဲ့သူတွေကို မနှောင့်ယှက်နိုင်ပါဘူး။

ကျောက်စိမ်းဖြူ လမ်းအထက်ရှိ လဖမ်းဆီးခန်းမဟာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ပြိုကျသွားခဲ့သော်လည်း ချောင်ရှာ နန်းတော်ရှိ လူများကမူ ဘာမှမသိကြသေးပေ။ ချန်ရှီနဲ့ ယွိလင်ကျစ်တို့သည် ချောင်ရှာ နန်းတော် အပြင်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်းရေတွင်း အနားသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီ။

ယွိလင်ကျစ် : "ဒီရေတွင်းရဲ့ မူလဇစ်မြစ်ကို ပြောပြရရင် ဒီရေတွင်းက အရမ်းဆိုးတယ်။ ရေတွင်းမှာ အစက ဒြပ်စင်ငါးခုရဲ့ အရေအတွက်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ သံကြိုးငါးချောင်းရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့အတွက် သံကြိုးတစ်ချောင်းက ပြတ်သွားတယ်... ရေတွင်းထဲက သံကြိုးတွေက တွားသွားနေသလိုမျိုး အသံမြည်လာတာ... အဲဒီအချိန်မှာ မဟာယာနနယ်ပယ်က အကြီးအကဲ ရောက်လာပြီး ချောင်ရှာ နန်းတော်ကို ဆောက်ခိုင်းလိုက်တယ်... နန်းတော်ကို ဆောက်ပြီးကတည်းက ဒီရေတွင်းမှာလည်း ပြဿနာမရှိတော့ဘူး... ဒါကို နဂါးပိတ်ရေတွင်း လို့ခေါ်တယ်"

ချန်ရှီ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး :"ဒီရေတွင်းက အကြွင်းအကျန် မဟုတ်တာ သေချာတယ်... ရောင်ဝါက မူမမှန်ဘူး... အကြွင်းအကျန်တွေရဲ့ ရောင်ဝါက ဟောင်းနေပြီး မထင်မရှား အငွေ့အသက်တွေ စီးဆင်းနေတာ။ ဒီရေတွင်းက အရမ်းဟောင်းပေမယ့် မထင်မရှားတဲ့ ရောင်ဝါလည်း မရှိပါဘူး။ ရေတွင်းထဲမှာ နှိမ်နှင်းထားတဲ့သူက စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ခေတ်ရဲ့ ရှီးကျင်းနဂါးဘုရင် ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ယွိလင်ကျစ် အံ့သြသွားသည်။

"မင်းဘယ်လိုလုပ်သိလဲ"

ချန်ရှီ : "ဒီလိုရေတွင်းက နဂါးတွေကို နှိမ်နင်းရာမှာ သုံးတယ်လို့ ငါ့အဘိုးပြောဖူးတယ်... ရေတွင်းက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်​နေတာတွေ့ရင် အရမ်းကြီးမားတဲ့ နဂါးနန်းတော် ရှိလိမ့်မယ်တဲ့... အဲဒီရေတွင်းထဲက သံကြိုးတွေက ရေတွင်းနှုတ်ခမ်းဝကနေ ရေတွင်းအောက်က နဂါးနန်းတော်အထိ ရှည်တယ်... သံကြိုးငါးချောင်းက နဂါးရဲ့ နှလုံး၊ အသည်း၊ သရက်ရွက်၊ အဆုတ်နဲ့ နဂါးဘုရင် မဖြစ်နိုင်​တော့တဲ့ ဒြပ်စင်ငါးခုကို ချိတ်ပိတ်ထားမှာ.... အဲ့လိုဆို နဂါးဘုရင်က မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ဘူး!"

"တကယ်လားလား?"

"ငါ့အဘိုးက ငါ့ကို ထူးဆန်းတဲ့ ပုံပြင်လို့ပဲ ပြောခဲ့တာ... မှန်လား မှားလား မသိဘူး"

ချန်ရှီ သူ့လက်မောင်းလောက် ထူပြီး အေးစက်နေတဲ့ ဆွဲကြိုးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ သံကြိုးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ မကြာခင်မှာ ပေဒါဇင်နဲ့ချီ ရှည်တဲ့ သံကြိုးကို ဆွဲထုတ်ခဲ့ပေမယ့် သံကြိုးက လုံး၀ မရုန်းနိုင်သေးပါဘူး။

သို့သော် သံကြိုးချော်ပြီး ရေတွင်းနံရံကို ထိမှန်သံက ပိုကျယ်လောင်လာသည်။ ရေတွင်းထဲမှာ နွားအိုကြီး ဟောက်နေသလိုမျိုး အသံက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာ၏။ ဟောက်သံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပို၍ပို၍ ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

ချန်ရှီ သံကြိုးကို ဆက်ဆွဲလိုက်ရာ သံကြိုးပေါ်ရှိ စာလုံးပုံစံများကက တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။ ရုတ်တရက်ပင် မိုးကြိုးတိမ်များသည် ချီးရှာဘုံကျောင်းအထက် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လျှပ်စီး​တွေ လက်လာသည်။

"ဆရာဦးလေး... မဆွဲတော့နဲ့! တစ်ခုခုတော့မှားနေပြီ!"

ယွိလင်ကျစ် ထိတ်လန့်လာသည်။

ချန်ရှီ သံကြိုးကို ရေတွင်းထဲက ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အဆုံးမှာ ဧရာမ ဘီလူးကြီးကို ချည်နှောင်ထားသလိုပဲ သံကြိုးက တင်းနေကာ ဆွဲရခက်လာ၏။ ရုတ်တရက် သံကြိုးက ​ပြန်ရွေ့သွားပြီး ရေတွင်းထဲကို ဆွဲချလိုက်ရာ သူ့ကိုပါ ရေတွင်းထဲ ဆွဲသွင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ဤစွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ၎င်းအား ခုခံရန် ခြေမြန်လက်မြန်မှ ရလိမ့်မည်။

ချန်ရှီလည်း အနည်းငယ် ကြောက်သွားသည်။ သူ့လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် သံကြိုးတွေက ရေတွင်းထဲသို့ ပြန်ကျသွား၏။ ခဏအတွင်း ပေဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ သံကြိုးက ရေတွင်းထဲကို ကျသွားလေသည်။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့နေကြဆဲ။

"တကယ်ကြီး ရေတွင်းထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိတယ်!"

ချန်ရှီ အနည်းငယ်​​ ကြောက်​သွားသည်​။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား ရေတွင်းအနားမှ ထွက်ပြီး နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ချောင်ရှာ နန်းတော်၏ဝင်းထဲတွင် ကျွန်များစွာ ရှိနေရာ သူတို့ဝင်လာတာကို မြင်တော့ ချက်ချင်း လှမ်းမေးကြသည်။

ဤအစေခံများ စကားမပြောမီ ဟေးကော်က ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ ရုတ်တရက်ကြီး မမြင်​ခဲ့သလိုပဲ လူနှစ်​​ယောက်​နဲ့ ​ခွေး​လေးကို ဖြတ်​​ကျော်​သွား​စေခဲ့၏။

ချန်ရှီ : "ယွိလင်ကျစ် လူတွေကို အကြောင်းပြချက်ရှိရှိ ဆွဲဆောင်တာရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မင်းနားလည်​ပြီလား"

ယွိလင်ကျစ် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဆရာဦးလေး.. ငါ နည်းနည်းတော့ နားလည်ပါတယ်"

"သုံးတတ်အောင် သင်ယူ... နားလည်သွားရင် သုံးတတ်ရမှာပေါ့"

ယွိလင်ကျစ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြန်ပြီမှ ခေါင်းညိတ်ပြသည်-

"တပည့် နားလည်ပါပြီ"

"လူတွေကို နောက်မှ အကြောင်းပြချက်နဲ့ စည်းရုံးတဲ့အခါ ယဥ်ကျေးတာကို အရင်သုံးပြီးရင်တော့ အင်အားသုံးဖို့လည်း မမေ့ပါနဲ့"

"ဆရာဦးလေး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုကို အရင်သုံးပြီးတော့ အင်အားသုံးတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ချန်ရှီသည် ချောင်ရှာ နန်းတော်၏ ပင်မခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ အတွင်းပိုင်း လှုပ်ရှားမှုကို ဂရုတစိုက် အာရုံခံကာ သူ၏ အသက်ရှုလမ်းကြောင်းကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။

"အထဲမှာ သခင်တွေ အများကြီးရှိတယ်... သန်မာတဲ့ လူဆယ့်နှစ်ယောက် ရှိတယ် သူတို့နဲ့ ညှိလို့မရနိုင်တဲ့အခါ ငါတို့ လက်နက်တွေ သုံးရမယ်"

ယွိလင်ကျစ် နားမလည်သေးခင် ချန်ရှီက နန်းတော်ထဲက လူတိုင်းရဲ့ အနေအထားကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ သူ့ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး ကန်ထုတ်လိုက်တာနဲ့ နန်းတော်တံခါး နှစ်ပေါက်က လွင့်ပျံသွားသည်။

ချန်ရှီ နန်းတော်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

နန်းတော်တွင် တီးဝိုင်းက တီးမှုတ်သီဆိုကြပြီး စစ်မှန်သောဘုရင်က အနောက်နွားရှင်းကျိုးကို သိမ်းပိုက်ပြီးလို့ ကြီးစွာသော အောင်ပွဲရရှိသည့် မြင်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကာ မြင့်မြတ်သောမိသားစု ဆယ့်သုံးစုတို့သည် ဘုရင်ကျန်းကို ကိုးကွယ်ရန် ဒူးထောက်ကာ ရှင်းကျိုး၏ တွဲဖက်သခင်အဖြစ် လေးစားခဲ့ကြသည်။ ခဏလောက်ကြာတော့ တေးဂီတသံတွေ တုန်ခါသွားသည်။

"သခင်လေးသာ ဒါကိုမြင်ရင် ငိုလိမ့်မယ်..."

ကုယန်အာက သူမရဲ့ မျက်လုံးထောင့်က မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်ပြီး :"ဒီမြင်ကွင်းကို သူမြင်ရင် ငါတို့ရဲ့ ရိုးသားတဲ့ နှလုံးသားကို ခံစားနိုင်မှာပါ..."

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြစဥ် ရုတ်တရက် နန်းတော်တံခါးက လှည့်နေတဲ့ ဓားရှည်နှစ်လက်လို လီထျန်းချန်ဆီ လေချွန်သံနဲ့အတူ ပျံသန်းလာလေ၏။

လီထျန်းချန်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုအရှိန်ကလည်း မနှေးပါ။ သူသည် နဂါးဖီးနစ်ရတနာစာလုံးကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းခဲ့ပြီး သူ၏စစ်မှန်သော စွမ်းအင်သည် ပျံသန်းနေသော နဂါးနှင့် ဖီးနစ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ့နတ်ဝိညာဉ်ကို စတေးပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို ပျံ့နှံ့တော့မည်။

နဂါးဖီးနစ်ရတနာစာလုံးသည် ဂိုဏ်းဆရာ၏ မျိုးရိုးဖြစ်သည့် ယီအန်းခန်းမကျမ်းမှာ စုစည်းထားသော ကျင့်စဥ်ဖြစ်သည်။ အလွန်အစွမ်းထက်ပါ၏။ နဂါးနှင့် ဖီးနစ်တို့သည် အလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသဖြင့် ပျံသန်းလာနေသော နန်းတော်တံခါးနှစ်ခုမှာ အရည်ပျော်သွားကြသည်။

ဒါပေမယ့် တံခါးနှစ်ချပ် အရည်ပျော်သွားချိန်မှာတော့ ချန်ရှီက သူ့အနားကို ရောက်လာချေပြီ။ သူ့ရဲ့ ညာလက်ထဲကနေ မိုးကြိုးငါးလုံး ပေါက်ကွဲပြီး လီထျန်းချန်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်သွားတဲ့ သူ့နတ်ဝိညာဉ်ကို ဖုံးအုပ်ပစ်လိုက်ပါ၏။

လီထျန်းချန်၏ ဝိညာဉ်သည် မိုးခြိမ်းသံကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားသောကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်လို့ မရတော့ပေ။

ချန်ရှီ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပြီး လှည့်လိုက်ရင်ပဲ သူ့နောက်က လှည့်ထွက်သွားပြီး ကုယန်အာရှေ့ ရောက်သွားပြီ။ သူ့ရဲ့ဘယ်ဘက် တံတောင်ဆစ်ကိုတော့ လီထျန်းချန်ရဲ့နောက်ကျောကို နောက်ပြန် ထိုးပစ်ခဲ့သည်။

လီထျန်းချန်လည်း ချောင်းဆိုးကာ သွေးတစ်လုတ်ဖြင့် အလိုအလျောက် ရှေ့သို့ လဲကျသွားသည်။

ကုယန်အာသည် လက်တင်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမက ထဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘဲ နတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဦးစွာ ထားခဲ့သည်။ ချန်ရှီ ဘယ်ဘက်တံတောင်ဆစ်ကို နောက်ပြန်ရိုက်နေစဉ် သူ့ညာဘက်ဒူးသည် ရှေ့သို့ထိသွားပြီး ကုယန်အာရဲ့နှလုံးကို ထိမှန်သွားပြီ။

ကုယန်အာ နှလုံးက အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ခုန်သွားခဲ့ပြီး သူမရဲ့ အမြင်အာရုံတွေ မှောင်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် နတ်ဝိညာဉ်၏ ရူပါရုံကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ချန်ရှီက သူမဦးရေပြားကို ဆွဲကိုင်ကာ သူမဘေးက မာရွှယ်ချင်းဆီ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

မာရွှယ်ချင်းသည် သူမနဲ့ ခြေတစ်လှမ်းအကွာမှ လက်တင် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး ဒါကိုမြင်တော့ လက်တင်ကုလားထိုင်မှ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

ချန်ရှီ၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် ကုယန်အာ၏ ဝိညာဉ်အပေါ်တွင် ကျရောက်နေသည့် လက်ဝါးရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လက်ဖဝါးထဲရှိ တောင်ငါးလုံးက ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်သည် အသံထက် ကျော်လွန်သွားသည်။ တောင်ငါးလုံး အဆောင်လက်ဖွဲ့ထဲကလည်း မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်လာသည်။ မိုးခြိမ်းသံ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အောက်တွင် ကုယန်အာနတ်ဝိညာဉ်သည် နှေးကွေးသွားပြီး တောင်ကြီးငါးလုံးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရကာ မြေကြီးထဲ တဟုန်ထိုး နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ရှေ့သို့ လှမ်း၍ တစ်ချက်လှည့်ကာ သူ့ခြေထောက်ကို ကန်လိုက်သည်။ မာရွှယ်ချင်းလည်း လက်တင်ကုလားထိုင်ပေါ်မှ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူမ ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ​ပြန်ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ကောင်မလေး၏ မျက်လုံးများသည် သူမ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှ ခုန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်​နေပြီး မျက်နှာက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေသည်။

ချန်ရှီ လှည့်ပြန်ကာ သူမ၏ ညာဘက်ခြမ်းသို့ ရောက်သွားသည်။ သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ခေါင်းနောက်က နတ်ကွန်းကို သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ခေါက်ထည့်​ပေးလိုက်သည်။

ချန်ရှီလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူမခေါင်းထက်က ကောင်းကင်တံခါးကို လျှပ်စီးကြောင်းပေါ် ဖိချလိုက်၏။ မာရွှယ်ချင်းသည် လက်သည်းခွံကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ ရင်ဘတ်သည် ပိုကြီးလာသောကြောင့် ရင်ဘတ်အနားတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး လုံး၀ မြှပ်နှံသွားခြင်း မရှိပေ။

ကျောင်ဖန်းရှူး၊ ရှတင်းထျန်း၊ ယောင်ရှန့်နဲ့ ယန်ဟောက် စသော မိသားစုကြီးများမှ ကလေးများသည် အချင်းချင်း တုံ့ပြန်ကြပြီး စွမ်းအားများကို ဖြန့်ကျက်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု အစွမ်းအစ တစ်ခုစီသည် ဖန့်ခုန်းလျိုထက် မပျော့ကြပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့အားလုံးကို အရပ်ဘက်နှင့် စစ်တပ်၊ ဝမ်ချန်နတ်သန္ဓေသားများနှင့် ကျစ်ယွီ နတ်သန္ဓေသားဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲထားသည့် ပထမတန်းစား နတ်သန္ဓေသားများ ရှိရာ နတ်ကွန်းကို ထုတ်​ပြခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွိလင်ကျစ်သည် ချန်ရှီနောက်မှ ပြေးလိုက်လာနေတုန်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရနေသော လီထျန်းချန်ကို တွေ့သည်။ သူက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ လီထျန်းချန်ရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လက်ငါးချောင်းကို ကလစ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချိုးပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လှမ်းတက်နေစဉ် ကုယန်အာ၏နှလုံးကို ကန်ကျောက်ခဲ့​သေးသည်။ ကုယန်အာ တဟွတ်ဟွတ် ချောင်းဆိုးရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ယွိလင်ကျစ် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ကာ သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ လက်ငါးချောင်းကို ချိုးနေတုန်း နိုးလာသော မာရွှယ်ချင်း မေးစေ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်ပြီ။

သူ ကုယန်အာကို အနောက်မှာ ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် မာရွှယ်ချင်းရဲ့ လက်ဆယ်ချောင်းကို ချိုးလိုက်သည်။

ချန်ရှီသည် ကျောင်ဖန်းရှူး၏ နတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားနယ်မြေကို ဖွင့်၍ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ကျောင်ဖန်းရှူးလည်း မိုးခြိမ်းသံကြားသောအခါ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ လက်ရှိ အခိုက်တွင် ချန်ရှီသည် ပုလဲနှင့်ကစားနေသော နဂါးနှစ်ကောင်နှင့် တူပြီး သူ့မျက်လုံးများကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးချလိုက်ပေမယ့် ခဏလောက်ရပ်ပြီး သူ့ကို မသတ်သွားဘဲ ရပ်လိုက်သည်။

ကျောင်ဖန်းရှူး နောက်ပြန် ဆုတ်သွားရစဥ် သူ့ခေါင်းနောက်မှာ နတ်သန္ဓေသား နှစ်ကောင် ထိုင်နေတာကို ချန်ရှီ သတိထားမိလိုက်သည်။ တစ်ခုမှာ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်း နတ်သန္ဓေသားဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက မှုန်ဝါးဝါးနဲ့မို့ နတ်သန္ဓေသားက ဘယ်အဆင့်မှန်း မသိ။

သို့သော် မှုန်ဝါးသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လျှင် ၎င်းက ကောင်းမွန်သော မြင့်မြတ်သော နတ်သန္ဓေသား မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဘာလို့ သူ့မှာ နတ်သန္ဓေသား နှစ်ကောင် ရှိ​နေရတာလဲ"

ချန်ရှီ၏လက်ဖဝါးသည် ကျယ်လောင်စွာ မိုးခြိမ်းသံကြောင့် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးများက အခြားလူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ဟောက်၊ ဖေ့ချင်းဟုန်နှင့် အထက်တန်းစား မိသားစုများမှ သားသမီး လေးငါးဦး၌ ၎င်းတို့၏ နတ်သန္ဓေသားလေးများဘေးတွင် ဒုတိယနတ်သန္ဓေသားလေးတွေ ရှိနေတာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ဒုတိယ နတ်သန္ဓေသားများကလည်း မှိန်ဖျော့ဖျော့နေပြီး အလွန်ကြမ်းတမ်းပုံပေါ်သည်။

ဒုတိယ နတ်သန္ဓေသားများသည် ပဉ္စမတန်းစား သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမတန်းစားလေးများ ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံးကတောင် တတိယအဆင့်ကို မကျော်ပေ။ အဆိုးဆုံးကတော့ ယောင်ရှန့်ပါပဲ။ သူ၏ ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်း နတ်သန္ဓေသား၏ ဘေးတွင် ဒုတိယတန်းစား သို့ခွေ နတ်သန္ဓေသား ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားက နတ်သန္ဓေသား တစ်ခုတည်းကို ပေးတာ မဟုတ်ဘူးလား...."

ရုတ်​တရက်​ ချန်ရှီ ​ခေါင်း​​နောက်က ဟောက်​သွားပြီး စာနာစိတ်​နဲ့ ဝမ်းနည်းမှု​တွေ တိုးလာ​တော့သည်​။

သူ့ဆံပင်အောက်မှာ ဝှက်ထားတဲ့ သူ့ဦးခေါင်းခွံနောက်ကျောက အမာရွတ်က ပြန်ပွင့်သွားသလိုပဲ တဖန်နာကျင်လာ၏။

"ဒီသန္ဓေသားတွေက သူတို့ပိုင်တာ မဟုတ်ဘူး သူတို့ လုယူထားတာ... သူတို့က လူမဟုတ်ဘူး... သူတို့ လူမဟုတ်ဘူး..."

ငိုလည်းမငို ရယ်လည်းမရယ်သော သူ့မျက်နှာကို ကိုင်ကြည့်ကာ သူ့လက်များက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှား​နေရာမှ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ယွိလင်ကျစ်... ငါ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး... ငါ ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက်တော့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး!"

"ဘာ?"

မာရွှယ်ချင်းရဲ့ လက်ဆယ်ချောင်းကို ချိုးလိုက်သော ယွိလင်ကျစ်ခမျာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ လူသတ်ချင်လာတဲ့ အငွေ့အသက်တွေဖြင့် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ၁၆ ပေ သို့မဟုတ် ၁၇ ပေအထိ ရှည်လာသည်။ သူ့မျက်ခုံးကြားမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ ရုတ်တရက် သူ့မျက်ခုံးပေါ်က အရေပြားက နှစ်ဖက်ကွဲသွားပြီး တတိယမျက်လုံးက သူ့ဦးခေါင်းခွံနဲ့ အသားထဲက ထွက်လာသည်။

မိုးခြိမ်းသံတွေက တဟုန်ထိုး မြည်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်နေသည်။

ဘုရင်ကျန်း၏ သင်္ချိုင်းအပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်ပြား သစ်တောထဲက ကျင့်စဥ် တစ်ခုပင်။ ချန်ရှီ အချိန်အတော်ကြာ သင်ယူခဲ့သော်လည်း တစ်ခါမှ အသုံးမပြုဖူး​သေးသည့် နတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အစွမ်းထက်ဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုရှိသည်။

မိုးကြိုးကျောက်စိမ်းကျင့်စဥ်!

ဤကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်း ၍ သူသည် မိုးကြိုးဘိုးဘေး ဝမ်ကျုံ့ ဖြစ်လာသည်။ သူ၏ လောကသိအမည်မှာ ကောင်းကင်ကိုးခု မိုးကြိုးစကြာဝဠာ ကောင်းကင်ဘုံအရှင် ဖြစ်ပေ၏။

ချန်ရှီလက်ချောင်းများထဲမှ မိုးခြိမ်းသံများ တဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါလူသတ်​တော့မယ်!"