ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးသည် ငါ့​ရုပ်တုများ ဖြစ်၏။

အဖွားရှားတို့က သိပ်မယူလာခဲ့ပါ။ လူတစ်ဦး၏ အရပ်ထက် ပို​မြင့်သော သံဆူးချွန် ခုနစ်လုံးကို ယူကာ လက်သီးအရွယ် သံချွန်ငါးတောင်းကို ရွှေ့လိုက်သည်။ အလတ်စားတွေကိုတော့ မထိခဲ့။ သူသည် ပေါ်တူဂီသေနတ်အချို့နှင့် ၎င်းတို့၏ပါရှိသော အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဗုံးများ၊ ဒုံးပျံ ၁၂ လုံး၊ မီးကျောက်များနှင့် ပန်းကန်နှုတ်ခမ်းဝသေနတ် အချို့ကိုလည်း ယူလာခဲ့သည်။

"ကျူးကဲကျန့်က ဒီလို ကြမ်းခင်းမျိုးကို ကြိုက်တယ်... ငါ သူ့ကို နောက်ထပ် နည်းနည်း ထပ်ပေးရမယ်"

စီးထူဝမ်း: "နည်းပြ! ကျွန်တော် ဒီက သေနတ်တချို့ကို လေ့လာကြည့်ဖို့ ယူချင်ပါတယ်"

ချန်ရှီ သူလုပ်ထားတဲ့ သစ်သားသေတ္တာအနည်းငယ်ကို ပေးပြီး သူ့ကို ပစ္စည်းတွေ ဖြည့်ခိုင်းလိုက်သည်။ စီးထူဝမ်း အံ့သြ ဝမ်းသာသွားသည်။ သူသည် သာမန်အမြောက်များ၊ မီးကျောက်များနှင့် သေးငယ်သော ကျည်ဆန်အချို့ကို တင်ဆောင်ခဲ့သည်။

သုံးခုလေးခုလောက်တော့ ဘယ်ရပါ့မလဲ။

ဟူရှောင်လျောင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလေသည်။

"ကောင်းကင်လုပ်သား ဒီသေနတ်တွေကို မင်းကဘာလို့ လိုချင်​နေတာလဲ"

စီးထူဝမ်းက ပြုံးပြီးပြောလေသည်။

"ကျွန်တော်က ကောင်းကင်တရားရုံးမှာ လက်သမားတစ်ယောက် ဆိုတော့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုလုပ်ဖို့ တခြားသူတွေကို အားကိုးလို့ မရဘူးလေ... ဒါကို ဖျက်သိမ်းပြီး လေ့လာကြည့်မယ် ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် ပြန်တည်ဆောက်မယ်"

ဟူရှောင်လျောင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါ ခေါင်းဖြတ်ခံရမယ့် ရာဇ၀တ်မှုကြီးလို့ လုပ်လိုက်တာ!"

စီးထူဝမ်းက အံ့သြစွာဖြင့် မေးခွန်းပြန်ထုတ်လေ၏။

"အခု ကျ​နော်တို့ဘာပဲလုပ်လုပ် ခေါင်းဖြတ်ခံရမယ့် ရာဇဝတ်မှုတွေချည်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ဟူရှောင်လျောင် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့သည် အင်ပါယာ၏ သိုလှောင်ရုံထဲ ရှိကြပြီး နယ်ချဲ့သေနတ်များက ရွေ့လျားနေကြသည်။ ဒါက ခေါင်းဖြတ်ခံရမယ့် ရာဇဝတ်မှုတွေ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။

"ကျွန်တော်တို့ လူပန်ဂိုဏ်းမှာ ပန်းပဲဆရာ တစ်ယောက်ရှိတယ်...တောင်နီခန်းမမှာက အဆောင်ဆွဲ မှော်ဆရာတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ လူအင်အားအများကြီး ရှိတာ သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ အခုပဲ စပြီး လေ့လာရင်း ထုတ်လုပ်လိုက်ကြရအောင် ဒါမှ အနာဂတ်မှာ လိုအပ်တဲ့အခါ အရမ်းနောက်ကျမသွားမှာ..."

ဟူရှောင်လျောင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

ဘယ်အချိန်ယူမလဲ။ ဘယ်အချိန်သုံးရမလဲ? ဘာကြောင့်သုံးတာလဲ။

စီးထူဝမ်းသည် သစ်သားသေတ္တာကို ယူကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အဘွားရှားနဲ့ ချင်းယန်တို့လည်း တစ်ခုခုရခဲ့သွားသဖြင့် အလွန်ကျေနပ်သွားကြသည်။

အဘွားရှား: "တစ်ဆယ်လေးက မယူချင်ဘူးလား"

ချန်ရှီ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး :"ရွာကအိမ်မှာထားရတာနဲ့ မတူဘူး... ဒီအိမ်မှာ ထားရတာက နေရာယူတယ်"

"ချန်ထန်က မင်းကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံနေရဲ့လား?"

"အေးလည်းမအေး ပူလည်း မပူဘူး"

"သူက မင်းကို အနိုင်ကျင့်ရင် မင်းဒေါသကို ငါလာဖြေဖျောက်ပေးမယ် ဒါပေမယ့် အဘိုးကြီးချန်က သူ့ကို နှိပ်စက်ခဲ့တာ... မင်းသူ့ကို နှိပ်စက်နေတာ မဟုတ်ရင် မင်းကို ဖယ်လို့မရပါဘူး... ဒါနဲ့ ငါတို့က တရားရုံးမှာ သစ္စာဖောက်တဲ့ အရာရှိအားလုံးကို သတ်ဖို့ သေနတ်တွေ အများကြီး ယူနေကြတာလား"

ချင်းယန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ :"တရားရုံးအစည်းအဝေး ကျင်းပနေချိန်မှာ အဲဒီအထဲမှာ ဖောက်ခွဲမှာလား"

ချန်ရှီက ခေါင်းခါပြီး :"ကျုံးခွေလို့ ခေါ်တဲ့ လူဝင်စားတဲ့ မရဏကမ္ဘာက အရာရှိကို ဖမ်းဖို့ သွားကြမှာ... သူက မရဏကမ္ဘာမှာ ရာဇ၀တ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်ပြီး တူခရိုင်မှာ လူပြန်ဝင်စားခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်"

လှေသမား သားအဖပြောတဲ့ သူ့အမေရဲ့ဝိညာဉ်ဟာ မရဏကမ္ဘာထဲမှာ ပိတ်မိနေပုံ အကြောင်းကို သူပြောပြလိုက်တော့ အဘွားရှားက အတော်လေး အံ့သြသွားခဲ့သည်။

"မင်းအမေရဲ့ဝိညာဉ်က မရဏကမ္ဘာကိုသွားပြီး မင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်ပေါ့?"

"အဲဒီလှေပေါ်က မိန်းကလေး အဲ့လိုပြောတာပဲ"

အဘွားရှားက ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းအမေက ဝိညာဉ်မပျောက်ခင် တစ်နှစ်ကျော်လောက် ရူးသွပ်သွားပြီးတော့မှ သူ့အသက်ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာ... မင်းကို မရဏကမ္ဘာမှာ ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ငါလည်း မထင်ထားဘူး... ချန်ထန်က ငါ့ကို သူ့ဝိညာဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ခိုင်းပေမယ့် ငါလည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူ မင်းကို ရှာတွေ့နေပြီဆိုရင် မင်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကွဲသွားတာလဲ"

သူမ လေးလေးနက်နက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ရဲ့ မျက်မြင်သက်သေ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချန်ရှီအမေသည် အလွန်ဝမ်းနည်း ကြေကွဲနေသဖြင့် သူမဝိညာဉ်သည် နာကျင်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ယခု ချန်ရှီအမေရဲ့ ဝိညာဉ်သည် ထွက်ခွာသွားပုံရသော်လည်း သူမ ပြန်မလာနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းမှာ ချန်ရှီကိုတွေ့ရှိပြီး အသက်နှင့် သေခြင်းတရားတို့ကြောင့် မိခင်နှင့်သားတို့သည် သက်ရှိများ နေထိုင်သည့်ကမ္ဘာသို့ မပြန်နိုင်ခဲ့တာကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။

"အဲဒီတစ္ဆေတမန် နှစ်ယောက်က လူကောင်းတွေ မဟုတ်ဘူး... သူတို့ပြောနေတဲ့ တစ္ဆေတမန် ကျုံးခွေကလည်း ဆက်ဆံရတာ သေချာပေါက် မလွယ်လောက်ဘူး"

အဘွားရှားက ပြုံးပြီးပြော၏။

"ဒါပေမယ့် ငါဒီမှာရှိနေသရွေ့တော့ လွယ်သွားလိမ့်မယ်"

ချန်ရှီသည် စိတ်ငြိမ်ဆေး သောက်လိုက်ရသကဲ့သို့ သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူသည် လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကျူးကဲကျန့်ထံမှ သတင်းကို တိတ်တဆိတ် စောင့်နေခဲ့သည်။

တူခရိုင်က အနည်းငယ် ဝေးကွာပြီး အသွားအပြန် နှစ်ရက်ကြာသည်။ သူက နေ့ဘက်တွင် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံတွင် တာဝန်ကျသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများ စုဆောင်းရန် အမိန့်ပေးလာသောအခါတွင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို စစ်ဆေးပေးဖို့ ဒုလက်ထောက်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ရှီးကျင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်းတွင် သူ ဂရုတစိုက် လေ့ကျင့်မှုတွေ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုတွင် နောက်ဆုံးတွင် အားလပ်ချိန်ရသဖြင့် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်ကို တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်နှင့် အစွန်းရှစ်ပါးရွှေနန်းတော် နတ်အခန်းက ကျင့်ကြံပုံချင်း တူညီပြီး ရွှေနန်းတော်ကို တိုးချဲ့လိုက်သလိုပင်။

ရွှေနန်းတော် နတ်အခန်းသည် ဝင်ရိုးရှစ်ပေါက်ကို တည်ထောင်သည်။ စဖွင့်လိုက်သောအခါ အချင်းဝက် တစ်ဧကခွဲခန့်ရှိသော မတ်တပ်ရပ် နေရာတစ်ခုအဖြစ် အခြေတည်ဝိညာဥ် စွမ်းအားနယ်မြေကို ဖြန့်ကျက်သွားပါသည်။ ဝင်ရိုးစွန်းရှစ်ခုတွင် ရွှေနန်းတော် တံခါးရှစ်ပေါက်ကို တည်ဆောက်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အခြေတည်ဝိညာဉ်ကို ထောက်ပံ့ဖို့ တံခါးများတွင် စုစည်းထားသော နတ်တန်ခိုးများ ကြီးထွားလာ၏။

သူဟာ အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ လယ်ကွင်းထဲမှာ ရှိနေတာကြောင့် မြေတစ်ဧကခွဲဟာ သဘာဝကမ္ဘာနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတဲ့ စက်ဝိုင်းကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်သွားသည်။ ဤလည်ပတ်မှုသည် ပုံမှန် လေ့ကျင့်တာထက် အဆများစွာ ကြီးမားသောကြောင့် ကျင့်ကြံမှု အရှိန်လည်း ပိုမြန်လာသည်။

ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် ရွှေနန်းတော် နတ်အခန်းလို ကျိုးထျန်းတကျောက် ဖြစ်သည်။ အ​ခြေတည်ဝိညာဥ် အဆင့်တွင် ကောင်းကင်ကိုးလွှာကို ကျင့်ကြံထားရမည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံမှု အရှိန်သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ ပိုမိုအားကောင်းလာစေသည်။

တာအို၏ ပြင်ပ လေ့ကျင့်မှုဟာ ရှေးခေတ်မှစ၍ ယနေ့အထိ ဖျက်ဆီး၍မရကြောင်း ကျင့်စဥ်များထဲ၌ ဆိုထားသည်။ ဆိုလိုတာက ဒီလို အခြေအနေကို အကောင်အထည်ဖော်တဲ့ တာအို ခန္ဓာကိုယ်ဟာ သေပြီးနောက်မှာ အသက်ဆက်ရှင်နေမှာဖြစ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး ဆွေးမြေ့မသွားတော့ချေ။

ဤရက်များထဲ စမ်းသပ်မှုများပြီးနောက် ချန်ရှီသည် ဒီကျင့်စဥ်ကို အမှားအယွင်းမရှိ လေ့ကျင့်နိုင်စေရန် ၇၀%လောက် သေချာနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်ကို စတင်အသက်သွင်းခဲ့သည်။

သူသည် သတိ မလျှော့ဝံ့သေးသဖြင့် မယ်မယ်ရှစ်ကျီကို ပထမနတ်သန္ဓေသားအဖြစ်၊ အရူး အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကို ဒုတိယနတ်သန္ဓေသားအဖြစ် ယူကာ တတိယနတ်သန္ဓေသား နေရာတွင် ဂျင်ဆင်းကလေးများ အားလုံးကို ထားလိုက်သည်။ ဤနတ်သန္ဓေသားသုံးပါး၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြင့် အမှားများရှိခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့က ပြန်ပြုပြင်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းအင်ကို ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်က ဘုရင်ကျန်း၏ဂူဗိမာန်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သည့် အမတကျင့်စဥ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ အမှားအယွင်းများသာ ရှိပါက လမ်းလွဲသွားမိရင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသောကြောင့် အထူးသတိထားရပါမည်။

ချန်ရှီသည် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံရှိ နေရာ အလွတ်တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး ဤကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ အစွန်းရှစ်ပါး ရွှေနန်းတော်ကို ကျင့်ထားသော သူ့အတွေ့အကြုံကြောင့် ပထမအဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဒုတိယအဆင့်နဲ့ တတိယအဆင့်တွေမှာလည်း မခက်ခဲပါ။ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ ချန်ရှီသည် လည်ပတ်မှု စတုတ္ထအဆင့်ကို ထိန်းချုပ်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲလာကြောင်း သဘောပေါက်လာသည်။

သူသည် ပဉ္စမအဆင့်အထိ ဆက်လက် ရှင်သန်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဥ်နှင့် သွေးနှစ်ခုစလုံးသည် ဆက်လက် ရှင်သန်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ကိုးလွှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို အသက်သွင်းမယ့် စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကိုးလွှာ အဆင့်ငါးကိုသာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

"ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်" ရှိ "ရှောင်း" သည် အင်အားနယ်ပယ်၊ တာအိုနယ်ပယ် သို့မဟုတ် ကျယ်ပြောလှသော လေထုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကျိုးထျန်းတကျောက်ကို ရည်ညွှန်းပြီး "လန်" သည် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပသော နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဧကရာဇ်အခန်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် ၎င်းတို့သည် အခန်းများပုံစံဖြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကိုးမျိုး ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီသည် သူ့အဖိုးထားခဲ့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ဖန်တီးရတနာ စာအုပ်ထဲတွင် ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့ ကိုးမျိုးလုံးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

ကောင်းကင်ကိုးလွှာ အဆင့်တစ်ခုစီ၏ အဆောင်စာလုံးများက ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုးရှိသည်။ ကျင့်စဥ် အကြောင်းအရာကို အခြေခံ၍ ချန်ရှီသည် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်ရဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကိုးမျိုးသည် သဘာဝကမ္ဘာတွင် တည်ရှိနေသော အရေးကြီး စွမ်းအင်ကိုးမျိုးဖြစ်သည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အပြုသဘောဆောင်သော ယန်စွမ်းအင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ချန်ရှီ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။

သူ့​ခြေ​​ထောက်အောက်၌ အဆင့်၅ ကောင်းကင် ပေါ်လွင်နေ၏။ ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ဖြောင့်မတ်သော ချီစွမ်းအင်သည် အဆုံးမရှိသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုသဖွယ် ဝင်ရောက်လာပြီး စက်ဝိုင်းငါးခုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူ့ကိုပြန်လည်အားဖြည့်ပေးကာ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် တိုးလာစေသည်။

နေ့တစ်ဝက်လောက် လေ့ကျင့်တာက နှစ်ရက် သုံးရက်လောက် လေ့ကျင့်တာထက်တောင် ပိုမြန်နေသေး၏။ မှောင်စပြုလာသောအခါ ချန်ရှီ သူ့အလုပ်ချိန်ပြီးသွားကာ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် နှစ်ရက်ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်ခဲ့တာကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ ပဉ္စမအဆင့်က တစ်ဧကခန့် ကျယ်ဝန်းလာသည်။ ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံမှာ လေ့ကျင့်ရတာက အဆင်ပြေပါ၏။ သိုလှောင်ရုံက နေရာကျယ်လို့ လုံလောက်ပေမယ့် အိမ်မှာ လေ့ကျင့်ရင် အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးနိုင်မှာ မဟုတ်ချေ။

"ကျင့်ကြံဖို့ ကောင်းတဲ့နေရာကို ရှာရမယ်လို့ စာအုပ်ကဆိုထားတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပါဘူး... အခြေတည်ဝိညာဥ် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးရင် စွမ်းအားနယ်မြေက ဧကပေါင်းများစွာ ကျယ်လာလိမ့်မယ်... မြို့ထဲမှာ ကျင့်ကြံရတာက တကယ်ကို အဆင်မပြေဘူး"

ချန်ရှီနှလုံးသားက ရုတ်တရက် ပုံမှန်နဲ့မတူစွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး။

"အခု ကောင်းကင်ကိုးလွှာရဲ့ အဆင့်၆ကို ထိန်းနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး...."

သူ့ကျင့်ကြံမှုက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ချီ၊ သွေး၊ ဝိညာဉ် နှင့် ခန္ဓာကိုယ် အားလုံးသည် အလွန် တိုးတက်လာခဲ့ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အသွေးအသား မဟုတ်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာသလိုတောင် ခံစားလာရစေသည်။

တကယ်လို့ သူသာ ကောင်းကင်ကိုးလွှာရဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကြီးထွားမှုနှုန်းက ပိုမြန်လာမှာ သေချာသည်။

ချန်ရှီသည် မယ်မယ်ရှစ်ကျီ၊ အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး၊ ကော်ကော်တို့၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်းငှါးလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် ချီနှင့် သွေးများကို ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေသို့ ချိန်ညှိကာ အခြေတည်ဝိညာဉ်ဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့်၆ကို အသက်သွင်းခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကိုးလွှာထဲက ဆဋ္ဌမအလွှာသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ထွက်ကာ ဝိညာဉ်နှင့် သွေးများ လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။ စွမ်းအား စားသုံးမှုနှုန်းက အလွန် လျင်မြန်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်ရာ ကောင်းကင်ကိုးလွှား၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို အသက်သွင်းမယ့် သူ့အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်ရဲ့ အဆင့်ကိုးဆင့်သည် အဆင့်ထက် တစ်ဆင့် ပိုကြီးမားသည်။ ပဉ္စမအဆင့်သည် တစ်ဧကအကျယ်အဝန်း ရှိပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့်က အချင်းဝက်တစ်ဧကထက် ပို၍သေချာသည်။ ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ သွေးဆုံးရှုံးမှု၊ အခြေတည်ဝိညာဉ်နဲ့ ရုပ်ခန္ဓာအပေါ် ဖိအားများကလည်း ပို၍ကြီးမားပါသည်။

သို့သော် ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ကို ခွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သောအခါ သူ၏သွေးများ ပြန်စီးဆင်းလာပြီး ပဉ္စမကောင်းကင်၊ စတုတ္ထကောင်းကင်နှင့် တတိယကောင်းကင်ကို ချက်ချင်း ကြေမွပစ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတည်ဆောက်ထားသည့် အခြေတည်ဝိညာဥ် စွမ်းအားနယ်မြေ အလွှာများသည် လျင်မြန်စွာပြိုကျကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် ရောက်ရှိလာသည်။

လေ့ကျင့်တဲ့အခါမှာ အဆင့်တစ်ဆင့်ချင်းစီမှာ ထူးခြားတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ပါ၀င်ပြီး လေ့ကျင့်မှုကို နိဂုံးချုပ်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍက အလွန်အရေးကြီးပေ၏။ လေ့ကျင့်မှု ပြီးမြောက်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သန့်စင်သော ချီစွမ်းအင်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူရန်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းကို အခြေတည်ဝိညာဥ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားကာ မီးကို မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဝမ်စွင်း နဲ့ တခြားသူတွေက ချန်ရှီကို ဒီအမှန်တရား သင်ပေးခဲ့တာပင်။

မီးကို မူလနေရာရောက်အောင် ပြန်လမ်းပြခြင်းမရှိဘဲ ကျင့်ကြံရင် မကြာခဏ အလကား ဖြစ်သွားပြီး ကျင့်ကြံရင်း ရထားသော ချီ နှင့် သွေးများကို မကြာခဏ သိမ်းဆည်းထားလို့ မရနိုင်ချေ။ အထူးသဖြင့် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် ချီ နှင့် သွေးများ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ပို၍ကြောက်စရာကောင်းသည်။ ဖွဲ့စည်းထားသော စွမ်းအားနယ်မြေဟာ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို အရည်ပျော်သွားစေနိုင်သည်။

အဲဒီလို စွမ်းအင်နှင့် သွေးများသာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက် ဝင်လာပါက ၎င်းကို ပျက်စီးစေသော အရာများကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်သည် ပို၍ကြီးမားသော အဖျက်စွမ်းအားရှိသည့် အမတကျင့်စဥ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

ချန်ရှီသည် ရုတ်တရက် အခြေအနေရဲ့ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ မယ်မယ်ရှစ်ကျီ၊ အဆောင်နတ်ထျန်းကျီး၊ ဂျင်းဆင်းကလေးငယ်တို့ကို ချက်ချင်း စည်းရုံးပြီး ချီနှင့် သွေးများကို အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်ရန် နတ်သန္ဓေသားအဖြစ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ချီနှင့် သွေးများကို ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲသို့ တွန်းပို့ပေးခဲ့သည်။ ချီနှင့် သွေးချောင်းများသည် နဂါးကြီးများကဲ့သို့ နတ်ကွန်းထဲတွင် တဝဲလည်လည်နှင့် လည်ပတ်နေသည်။

သေးငယ်သော ဘုံကျောင်းထဲက လေထုသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကာ ဤပြင်းထန်သော စွမ်းအင်နှင့် သွေးတို့၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် နတ်သန္ဓေသားသုံးကောင်တို့သည် နတ်ဝိညာဥ် သုံးပါးနှင့် ညီမျှကြရာ ၎င်းတို့သည် လျင်လျင်မြန်မြန်ဖြင့် ပြင်းထန်သော သွေးများကို ငြိမ်းအေးစေခဲ့သည်။ ချန်ရှီက မီးကို သူ့မူလကို ပြန်လမ်းညွှန်ခဲ့သဖြင့် ချီစွမ်းအင် နဲ့ သွေးတွေဟာ သူ့ရဲ့ မူလစိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ရုပ်ခန္ဓာထဲကို အဆက်မပြတ် စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်ပြီး အသက်ဝဝ ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"နတ်သန္ဓေသားက ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတာပဲ..."

ချန်ရှီ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး မယ်မယ်ရှစ်ကျီ၊ အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးနဲ့ ဂျင်းဆင်းကလေးငယ်တို့ အတွက် နံ့သာပေါင်း အနည်းငယ်ကို မီးညှိရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ချီကို ထိန်းညှိပေးဖို့ နတ်သန္ဓေသား မရှိရင် ကျင့်ကြံတဲ့ အရှိန်နှေးမယ်... နှစ်ကြိမ် လမ်းလွဲသွားရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်တင်ဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်"

နတ်သန္ဓေသားသည် နတ်ဝိညာဥ်နှင့် ညီမျှသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူ၏ ချီစွမ်းအင်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုတို့ကို ထိန်းညှိရန်နှင့် အန္တရာယ်များစွာကို လျှော့ချရန် ကူညီပေးသည့် ကောင်းကင်ပြင်နတ်ဘုရားက ပေးအပ်ထားသော နတ်ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နတ်သန္ဓေသားအဆင့် ပိုကောင်းလေ၊ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းနှင့် လေ့ကျင့်မှုအတွင်း ကြုံတွေ့ရမည့် အန္တရာယ်က နည်းပါးလေလေ ဖြစ်သည်။

"ငါ့အဘိုး ဒီပြဿနာနှစ်ခုကို ဘယ်လိုများ ဖြေရှင်းခဲ့လဲ မသိဘူး"

သူ့အဖိုး၏ နတ်သန္ဓေသားသည် အပျော့ဆုံး နတ်သန္ဓေသား ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ကျင့်​ကြံမှုအရှိန်သည် အခြားသူများထက် နှေးကွေးသည်။ အဆင့်မြင့်မြင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကျင့်ကြံနေရင်း မကြာခဏ သေရေးရှင်ရေး ကြားထဲ ရောက်သွားကာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဒါပေမဲ့ အဘိုးက အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့လူ၊ ရှီးကျင်း သားသတ်သမားပင်။

သူဘယ်လိုများ လေ့ကျင့်ခဲ့သလဲ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရှီနှလုံးက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ အသိစိတ်ဖြင့် ဘုံကျောင်း အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာက နန်းတော်တံခါးရှေ့က တွဲလောင်းချထားသော သစ်သားပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်မြေကြီးရဲ့ ရုပ်လွှာအားလုံးက ငါ့ရုပ်တုများ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် သရဲတစ္ဆေများကို အားကိုးခြင်းထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးခြင်းက ပိုကောင်းပေ၏"

ချန်ရှီ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက ကျောက်ပြားကန့်ညောင် ငါ့ကို ပြောပြချင်တာလား... "

ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခုဝင်လာပြီး ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲက အမြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို သေးငယ်သော ဘုံကျောင်းရှေ့တွင် လွင့်မျောနေစေခဲ့သည်။

ဘုံကျောင်းထဲက နတ်အလင်းရောင်က ထွန်းလင်းနေပြီး သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်အပေါ် ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

"မယ်မယ် ကျေးဇူးပြုပြီး တခြားနတ်ကွန်းကို သွားပါဦး...."

ချန်ရှီရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဉ်က မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

မယ်မယ်ရှစ်ကျီလည်း အပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက အခြေတည် ဝိညာဉ်လေး ဖြစ်နေတာ မြင်လိုက်သည်။ သူမ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း နတ်ကွန်းကြီးမှ ခုန်ဆင်းလိုက်ရာ ဘုံကျောင်းငယ်လေးကို လှုပ်ယမ်းသွားစေ၏။

သူမသည် အခြားနတ်ကွန်း တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးကို နတ်ကွန်းမှဆင်းခိုင်းလေသည်။

"တခြားနတ်ကွန်းပေါ် သွားထိုင်!"

အဆောင်နတ်ထျန်းကျီးလည်း မယ်မယ်ရှစ်ကျီကို စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အခြားနတ်ကွန်းတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုစဥ် ဂျင်ဆင်းကလေးလေးများသည် ဘုံကျောင်းအောက်သို့ ပြေးထွက်သွားကာ အပြင်ဘက်ရှိ လယ်ကွင်းထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီဖြစ်သည်။

ချန်ရှီရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်က ပျံတက်လာပြီး ဗဟိုရှိ နတ်ကွန်းသို့ ဆင်းသက်ကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်မြေကြီးရဲ့ ရုပ်ပုံများအားလုံးက ငါ့​ရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေသည်... နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် သရဲတစ္ဆေများထံ အားကိုးခြင်းထက် မိမိကိုယ်ကို အားကိုးတာက ပိုကောင်း​ပေသည်... ကန့်ညောင်က ငါတခြားနတ်တွေကို နတ်သန္ဓေသားအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တာကို အမြဲတမ်း မှားနေခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုချင်တာလား... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နတ်ဘုရားတွေက ငါ့စိတ်ရဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာကြတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ...အဲ့တော့ နတ်တွေ တစ္ဆေတွေကို ဆုတောင်းနေတာထက် မိမိကိုယ်ကို ဆုတောင်းတာက ပိုကောင်းတယ်..."

သူသည် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် အသက်သွင်းခဲ့ရာ ကောင်းကင်အလွှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန့်ကျဲသွားသည်။ မူလ သူလေ့ကျင့်သောအခါက သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဥ်က မီးအိုင်ထဲ၌ ထိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်လျက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။

ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်မင်း၏ တန်ခိုးအာဏာအလွှာများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ယခုမူ သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဉ်သည်လည်း နတ်ကွန်း၌ ထိုင်နေသည်။ ကျင့်စဥ်က်ု ပြန်လည်အသက်သွင်းလိုက်တဲ့အခါ ကောင်းကင်အလွှာက သူ့ခေါင်းနောက်မှာ ပေါ်လာ၏။ ကောင်းကင်အလွှာ တစ်ခုစီသည် တစ်လွှာထက် တစ်လွှာ ပိုကြီးမားလာသည်။ အထပ်ထပ်မရှိပဲ ကောင်းကင်ကို ဖြန့်ကျက်သွားခဲ့သည်။

ပဉ္စမကောင်းကင်က ဧကအချင်းဝက်ခန့် ရောက်လာသည်။

ချန်ရှီသည် သူ့အခြေတည် ဝိညာဉ်ထဲတွင် သူ၏ စိတ်ဓာတ်၊ စွမ်းအင်နှင့် သွေးကို ထိန်းညှိရန် ခွန်အား အနည်းငယ် ကျန်နေသေးသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ကိုးလွှာရဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ရဲ့ ဆဋ္ဌမအလွှာမှာလည်း သူ့အလိုလို ပွင့်လာပြီး အရင်ကလို အန္တရာယ်ရှိပြီး နှေးကွေးတဲ့ ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ချေ။ အဆင့်၆ ကောင်းကင်သည် တစ်ဧကနှင့် ခြောက်ပုံ သို့မဟုတ် ခုနစ်ပုံတစ်ပုံခန့် ကျယ်လာသည်။

ဆဋ္ဌမကောင်းကင်ဘုံ၏ အလယ်တွင် နတ်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ချန်ရှီ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး အခြေတည်ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကို အဆက်မပြတ် ညှို့ယူနေသည်။ ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်ရဲ့ ကောင်းကင်ခြောက်လွှာ စွမ်းရည်နှင့်အတူ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် အလွန်တိုးလာကာ ဖျက်ဆီး၍မရသောခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်လာကြောင့် သူနားလည်ခဲ့သည်။

"ဒါက တကယ့် အမတကျင့်စဥ်ပဲ... အံ့သြစရာကြီး... တကယ်ကို အံ့သြစရာကြီးပဲ!"

ချန်ရှီ ဝမ်းသာသွားသည်။

ကန့်ညောင် ပြောချင်တာကို သူဘယ်တုန်းကမှ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါ။ သူ့အဖိုးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုလမ်းကြောင်းကို မတွေးမိမချင်းပင်။ အခုတော့ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုသလဲ ဆိုတာကို သူ နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သွားပါပြီ။

အချိန်အတော်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ပြီး နိုးလာသောအခါ သူ၏ အခြေတည်ဝိညာဥ်သည် တစ်ပေခန့်ရှိလာကာ နှင်းဖြူဖွေးဖွေး အသားအရေနဲ့ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ နတ်အလင်းသည် သူ့မျက်လုံးများထဲမှ ဖြာထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် မြေအောက်ထဲ ဝင်ပုန်းနေလိုက်သည်။

ချန်ရှီ ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် အ​ခြေတည်ဝိညာဥ်ရဲ့ အဆင့်ကို အောင်မြင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရင် သူသည် သန္ဓေသားကို သန့်စင်ခြင်းဟုခေါ်သော ဝိညာဉ်နှင့် အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို ပေါင်းစပ်ဖို့သာ လိုအပ်တော့သည်။ သန္ဓေသားသည် အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို ရည်ညွှန်းသည့် မူလသဘာဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။

ကျင့်ကြံသူရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အခြေတည်ဝိညာဥ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သန္ဓေသားအား ၎င်း၏ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် သန့်စင်ပေးရမည်။ ထို့နောက် နတ်ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့် ၎င်းကို နတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းသည့် နယ်ပယ်ဟုလည်း ခေါ်​ပေသည်။

ချန်ရှီ ထိုင်ပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ဦးခေါင်းထက်မှာ ကောင်းကင်တံခါး ပွင့်လာပြီး ဝိညာဉ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မတ်တတ်ထရပ်လာသည်။ ဝိညာဉ် သူ့အသားထဲက ထွက်သွားတာကိုတောင် သူမြင်လိုက်ရသည်။

ဤဝိညာဉ်သည် ချန်ရှီနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဖြူရောင် အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်သောကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖြူစင်သွားစေသည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ့တွင် အရာဝတ္ထုများစွာ ရှိပြီး အလွန်ခိုင်မာနေသကဲ့သို့ တုန်ယင်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

"ဒါ ငါ့ဝိညာဉ်လား?"

သူ အံ့ဩသွားသည်။ အသံက ခေါင်းလောင်းကြီးလို အသံထွက်လာကာ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါက်ကြည့်လိုက်တော့ လက်နှစ်ဖက်ကိုတောင် ထုံသွားစေသည်။

"ဝိညာဥ်ပြန်ကြာပန်းကို အလွန်အကျွံ စားထားမိလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်...."

ချန်ရှီ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်တွေးပြီး စိတ်ပူသွားပြန်သည်။ သူ့ဝိညာဉ်သည် ဝိညာဉ်ပြန်ကြာပန်းများစွာကို စားခဲ့ပြီး မရဏကမ္ဘာ၏ အဂ္ဂိရတ်ဆေးဖြင့် သံစိုင်ခဲအဖြစ် သန့်စင်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို အခြေတည်ဝိညာဉ်နဲ့ ဘယ်လို ပေါင်းစပ်ပြီး ၎မူလအခြေအနေကို ပြန်လည် ရောက်ရှိအောင် သန္ဓေသားအဖြစ် ဘယ်လို ပြန်လည်သန့်စင်ရမလဲ။

"သူများတွေက အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို တစ်ပေ​လောက်မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်လို့ ပြောပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ညီတဲ့အမြင့်အထိ မွေးမြူနိုင်မယ်လို့တော့ မပြောခဲ့ကြဘူး"

ချန်ရှီ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းရသွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို ငါနဲ့ အရွယ်အစားတူအောင် ကျင့်​ကြံလိုက်ရင် ငါ့ဝိညာဉ်နဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို ပေါင်းစည်းသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

သူသည် ခက်ခဲသောပြဿနာကို ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး သူ၏ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းပြန်ယူကာ ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံမှ ထွက်ခွာကာ ရှီးကျင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ အခုက နေ့ခင်းပိုင်းဆိုပေမယ့် မှောင်လာပြီ။ မြို့ပြင်က လူတွေက အဆုံးမရှိတဲ့ စမ်းချောင်းလေးထဲ မြို့ထဲကို လျှောက်သွားနေကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော အသံများနှင့်အတူ ဆူညံလာသည်။

"သခင်လေး!"

"သခင်လေး ရှီးကျင်းကို ရောက်လာပြီ!"

ချန်ရှီရဲ့ နှလုံးသား အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး မြို့တံခါးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြို့အပြင်ဘက်တွင် နီရဲနေသည့် နေဝင်ချိန် ကောင်းကင်ယံမှာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ ဂိတ်ပေါက်ဝဆီသို့ ပြေးနေတာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။