ဘုရင်၊ မင်းသား၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် လူမျိုးအသီးသီး

ချန်ရှီသည် သူတော်စင်မရွှမ်း အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ နောက်သို့ ကွေ့ဝင်ကာ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ အဝတ်အစားများကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ထည်ပြီးတစ်ထည် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

"သူတော်စင်မရွှမ်း မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

သူတော်စင်မရွှမ်း လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့အဝတ်အစားတွေ ဝတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တနန်ရေကန်မှာ ငါတို့နောက်ဆုံးတွေ့တာ နှစ်ဝက်လောက်တောင် ရှိသွားပြီ.... မင်းနဲ့ငါက သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေဆိုတော့ ငါဘာမှလုပ်စရာမရှိရင် မင်းကိုလာလည်လို့ မရဘူးလား မင်းအခု ဘာလေ့ကျင့်နေတာလဲ"

ချန်ရှီ သူ့ခါးပတ်ကို ကြိုးချည်နေရာမှ လှမ်းဖြေလိုက်သည်။

"ငါနဲ့ အဖေ တိုက်ကြည့်တယ်...ငါ သူ့ကို မရိုက်နိုင်တော့ဘူး အဲဒါကြောင့် ပိုလေ့ကျင့်နေတာ... အိမ်မှာ လေ့ကျင့်လို့မရဘူး ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံက လေ့ကျင့်လို့ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာပဲ.... ငါ အခုလေးတင် လုပ်လိုက်တာက ဘေးဒုက္ခ ခရီးစဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဘုရင်ကျန်း၏ ဂူဗိမာန်ထဲရှိ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်နည်း အမျိုးမျိုးကို နားလည်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကြားက တိုက်ပွဲနည်းလမ်းများကိုလည်း သိရှိလာခဲ့သည်။ စေ့စေ့စပ်စပ် နားလည်ပြီးနောက် ဤနေရာ၌ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြိုးစား ကျင့်ခဲ့သည်။

သူတော်စင်မရွှမ်း အံ့သြတကြီးနဲ့ "အတိဒုက္ခအသေးစား? အဲဒါ လီမိသားစုရဲ့ ယီအန်းခန်းမကျမ်းထဲက လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ အဆက်အနွယ်တွေကပဲ ကျင့်သုံးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ...မင်း အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သင်ယူခဲ့တာလဲ"

ချန်ရှီလည်း အံ့သြသွားသည်။

"လီမိသားစုမှာလည်း ဒီကျင့်စဥ် ရှိလား?"

သူတော်စင်မရွှမ်း ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"လီမိသားစုက ဒီကျင့်စဥ်ကို တခြားသူတွေကို ဘယ်တော့မှ လက်ဆင့်ကမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး... မတော်တဆ ကူးသွားရင်တောင်မှ ပြန်ယူနိုင်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာ... အဲဒါကို ဘယ်လိုပြန်ယူ​ကြလဲဆိုတာ သိလား"

သူမသည် လေးနက် တည်ကြည်စွာ ပြောလာခဲ့သည်။

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်....ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ဒီကျင့်စဥ်ကို မြင်ဖူးထားရင် သူတို့ မျက်လုံးတွေတင်မကဘူး မပေါက်ကြားအောင်လို့ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ နှလုံးသားများကိုလည်း ဖောက်ထုတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်"

ချန်ရှီ အလွန်အံ့သြသွားသည်။

"ဒါက အဲ့လောက်တောင် ပြင်းထန်နေတာလား?"

သူတော်စင်မရွှမ်း၏ မျက်နှာသည် ကြီးလေးသော ရာဇ၀တ်မှုတစ်ခုကို ကျူးလွန်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ပို၍ပင် လေးနက်လာ၏။

"မင်း ဘယ်က ခိုးလာတာလဲ? နောင်တရတော့!"

ချန်ရှီက ပြုံးပြီး။

"ငါ့ရဲ့ အတိဒုက္ခအသေးစားကို ကယ်တင်တဲ့ နည်းလမ်းလေးကို လီမိသားစုက ရခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး မျိုးဆက်တစ်ခုကနေတစ်ခု လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တာ..."

သူတော်စင်မရွှမ်း ဒေါသထွက်လာသည်- "မင်းတို့မိသားစု အမွေဟုတ်လား? မင်း ခေါင်းမာနေတုန်းပဲလား လီမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကသာ မင်းကို လာသတ်ပစ်လိုက်ရင် မင်း ခေါင်းမာနေသေးဦးမလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး :"ဒါက တကယ့် မိသားစုအမွေပါဆို... ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ကျင့်စဥ်စာအုပ် ဆယ်အုပ်တွေက အထက်ပျံသန်းနယ်ပယ် အထိ ကျင့်လို့ ရတယ်... ဒီကျင့်စဥ်အပြင် တခြားကျင့်စဥ် ကိုးခု ရှိသေးတယ်...."

သူတော်စင်မရွှမ်းရဲ့ နှလုံးခုန်သံလည်း ပြင်းထန်လာတော့သည်။ သူမ သိသလောက်ဆို။

"လီမိသားစုရဲ့ "အတိဒုက္ခအသေးစား" ကျင့်စဥ်က မဟာယာနနယ်ပယ်အထိပဲ ကျင့်ကြံနိုင်တာ"

ချန်ရှီ ဝမ်းသာအားရနဲ့ :"ဒါပဲလေ... ငါ့မိသားစုရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အတိဒုက္ခစွမ်းရည်က သူတို့မိသားစုရဲ့ အတိဒုက္ခအသေးစား ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး..."

သူတော်စင်မရွှမ်း ချက်ချင်းပင် သူ့အတွက် စိုးရိမ်လာသည်။

လီမိသားစုဘိုးဘေးများ၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဥ်ကို မဟာယာနနယ်ပယ်အထိသာ ကျင့်သော်လည်း ချန်ရှီက အထက်ပျံသန်းနယ်ပယ် အထိ ကျင့်ကြံနိုင်မယ်လို့ ဆိုခဲ့သည်။ လီမိသားစုကသာ ဒါကိုသိရင် သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်ပါ​တော့မလဲ။

ချန်ရှီ: "အသေးအဖွဲ့ အတိဒုက္ခ ကျင့်စဥ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်တာက တကယ်ကို မကောင်းပါဘူး... ငါ လေ့ကျင့်​နေတဲ့ ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်ထဲက ကောင်းကင်ကိုးလွှာလောက် မကောင်းဘူး... ဒုတိယအဆင့်လို့ပဲ ယူဆလို့ရတယ်... ငါ တခြားသူတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံကနေ သင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့ ဒီနည်းလမ်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့တာ... ဒီကျွမ်းကျင်မှုက ပြဿနာဖြစ်စေမယ် ဆိုရင်တော့ တခြားသူတွေရှေ့မှာ မလေ့ကျင့်​တော့ဘူး"

"ဒုတိယအဆင့်?"

သူတော်စင်မရွှမ်း အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ အတိဒုက္ခအသေးစား ကျင့်စဥ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှု နည်းလမ်းသည် ဒုတိယအဆင့်လို့သာ ယူဆနိုင်မယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။

သို့သော် သူမ မရောက်မီတွင် ချန်ရှီသည် အဖိုးတန်လရောင်ဒေါင်းဘုရင်မန္တန်၌ ဥဒေါင်းဘုရင်ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ၊ သာသနာတော်ဘုရင် မဟာသုတ္တန်ထဲ မဟာဝိဇ္ဇာကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဘုရားလောင်း မဟာပရမစ်သုတ္တန်ထဲက မဟာဆယ်ပါးရွှေကိုယ်ခန္ဓာကို ကျင့်ခဲ့သေးကြောင်း သူမ မသိခဲ့ပေ။

ဤအတတ်ပညာ သုံးမျိုးသည် ဗောဓိကျောင်းရှိ ထိပ်တန်းရွှေကိုယ်ထည် စွမ်းရည်များ ဖြစ်လေသည်။ ချန်ရှီစိတ်ထဲတွင်တော့ ဤရွှေကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဥ် ၃ခုက ဒုတိယအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

သူတော်စင်မရွှမ်းလည်း သူမရဲ့ ထိတ်လန့်မှုကို ထိန်းလိုက်ပြီး :"ချန်ရှီ...မင်း သခင်လေးလက်အောက်က အောင်သွယ်ရှန်ကို သတ်လိုက်တာက သခင်​လေးကို စော်ကားလိုက်တာပဲ"

ချန်ရှီက ခေါင်းခါသည်။

"မဟုတ်ဘူး"

"အောင်သွယ်ရှန်က ​​ဆီဒင်ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ အမြဲထိုင်လေ့ရှိတဲ့ ခပ်ဝဝ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်... အောင်သွယ်ရှန်ရဲ့ လူတွေက ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတွေ၊ နွားတွေ၊ သိုးတွေနဲ့ လမ်းမှာ ချုံခိုဖို့ စီစဉ်ထားတာ..."

ချန်ရှီ ရုတ်​တရက်​ သဘောပေါက်သွားသည်။

"သူတို့ကိုး... ငါသတ်​လိုက်​တာလေ... မင်းကိုအစိုးရက​ လွှတ်လိုက်​တာလား"

သူတော်စင်မရွှမ်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါလာပြောတာက ဒီတစ်ခါတော့ သခင်လေးက ပထမဆုကို ယူလိမ့်မယ်... အောင်သွယ်ရှန်ကို မင်း သတ်လိုက်ကတည်းက မင်းမှားနေပြီ... ပထမဆုအတွက် သခင်လေးနဲ့ မပြိုင်နဲ့"

"အောင်သွယ်ရှန်ကို သတ်လိုက်တာနဲ့ပဲ ထိပ်တန်းဆုအတွက် သူနဲ့ ဘာကြောင့် မပြိုင်ရမှာလဲ"

သူတော်စင်မရွှမ်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းသဘောမတူဘူးပေါ့?"

ချန်ရှီ ခေါင်းခါပြီး :"သဘောမတူဘူး"

သူမက သက်ပြင်းကိုချကာ :"မင်း သဘောမတူဆိုရင် ငါမင်းစိတ်ကို မပြောင်းနိုင်ပါဘူး... ဒါကြောင့် ငါပြန်သွားပြီး သတင်းပို့ရမယ်... ငါ အခုထွက်သွား​တော့မယ်!"

သူမက လှည့်ပြီး ထွက်သွားတော့မှာ ဖြစ်ပေမယ့် ချန်ရှီ သူမကို စကားဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါသဘောမတူဘူးလေ... မင်းငါ့ကို အတင်းအကြပ်လုပ်ဖို့ မကြိုးစားဘူးလား"

သူတော်စင်မရွှမ်းက ပြုံးပြီး: "မင်းကို ငါ ဘယ်လို တွန်းအားပေးရမှာလဲ?"

"ငါ့ခြေထောက်တွေကို ချိုးလိုက် ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ အခြေတည်ဝိညာဥ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်တာ... ​​ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို အဆိပ်ခတ်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်အောင် တခြားနည်းလမ်းတွေ သုံးတာ..."

သူတော်စင်မရွှမ်းသည် စစ်တိုက်ရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို ရှာဖွေလိုသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေသော သူ့မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းနဲ့ ဦးခေါင်းနောက်ကျောမှာ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းသာ ခါလိုက်လေသည်။

"ငါ့ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက ကံကြမ္မာကို ယုံကြည်တယ်... မင်းသဘောမတူရင် ငါမင်းကို ဘယ်လိုလုပ် အတင်းအကြပ် လုပ်ရမှာလဲ... သွားတော့မယ်"

သူမ နောက်ကနေ ချန်ရှီရဲ့ ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချသံကို ကြားတော့ သူမ လှည့်ထွက်သွားပါပြီ။ သူမ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ ရပ်သွားတာကိုမြင်တော့ ချန်ရှီလည်း သူ့မျှော်လင့်ချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြသလိုက်ကာ။

"သူတော်စင်မရွှမ်း မင်းစိတ်ပြောင်းသွားပြီလား။ ငါမင်းကို အရင်ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီး နောက်ထပ်ရန်ပွဲတစ်ခု ထပ်လုပ်လို့ရတယ်နော်... မင်းကို အရင်တစ်ခါက တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ဘူး... ဒီတစ်ခါ အခွင့်အရေးပေးမယ်"

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ချန်ထန်ဆီမှ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သင်ခန်းစာများကို သင်ကြားခဲ့ရသည်။ အကြိမ်တိုင်း စွမ်းအားအပြည့် မထုတ်မီ ချန်ထန်က သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတော်စင်မရွှမ်းလည်း သူနှင့်ပထမဆုံး စတွေ့စဉ်က ဒီလိုခံစားခဲ့ရမှာပဲ ဟူသည့် နာကျင်မှုကို သူ နက်နက်နဲနဲ နားလည်လာခဲ့သည်။

သူတော်စင်မရွှမ်းက လှည့်ပြီး ဆိုလာ၏။

"ဒကာလေးချန်... ငါမင်းအတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှူရင် နံပါတ်တစ် ဘွဲ့ကို မယူလို့ရလား"

သူတို့သည် ဆယ်ပေကျော်အကွာတွင် ရှိ​နေပြီး အသံက ချန်ရှီနားထဲသို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရောက်သွားသည်။

"ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှူဒါန်းတယ် ဆိုတာ ဘာလဲ"

"အဲဒါက မင်းအတွက် ငါကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ ကတိပြုတာ!"

"ငါသဘောမတူဘူး! ငါ နံပါတ်တစ် ဘွဲ့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ချင်သေးတယ် တိုင်းပြည်က ပညာရှင်တွေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ချင်တယ်... ဇနီးမယားလည်း မရှိပေမယ့် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး စုဆောင်းထားပြီးပြီ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဇနီးတွေနဲ့ လက်ထပ်နိုင်မယ်... ရွှမ်းရွှမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ငါသိပါတယ် မင်းကို တစ်ယောက်ယောက်က ရှောင်ကျင်းဟွာ ဘုရားကျောင်းကို သွားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရင် မသွားနဲ့!"

"ကောင်းပြီ၊ ငါမသွားဘူး!"

"ငါပြန်တော့မယ် မင်း ဆက်လေ့ကျင့်လိုက်ပါ!"

သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်တော့ ချန်ရှီကလည်း သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလာသည်။ သူတော်စင်မရွှမ်းလည်း သူမ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးဖြင့် ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံက ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သိုလှောင်ရုံ အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း လေပြင်းများက တိုက်ခတ်လာသည်။ လမ်းဘေးရှိ ဖူကုန်းယင်း အပင်များက လေထဲတွင် ကခုန်ကာ ကောင်းကင်သို့ လွင့်မျောသွားကြသည်။ ပျံသန်းနေသော ဖူကုန်းယင်းများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကြိုးပြတ်သွားသလို သူမမျက်နှာပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမကိုယ်သူမ တုန်လှုပ်သွားသည့် ခံစားချက်ကို သိလိုက်သည်။ ရှီးကျင်းမှာ မနေချင်တော့ဘဲ ဗောဓိဘုရားကျောင်းကို ပြန်သွားချင်နေပါပြီ။

သူမသည် ယခုအချိန်တွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဖြစ်​​ပေါ်လာပုံကို နားလည် သဘောပေါက်လာကြောင်းနှင့် ဤဆက်ဆံရေးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းသည် သူမ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာကျင့်စဉ်ကို တိုးတက်စေမည့် အကြောင်း နားလည်ကြောင်းကို ပြန်သွား၍ ပြောပြလိုပါသည်။

"ဒါပေမယ့် အရှင်ဘုရား... တစ်ဖက်လူက မလှုပ်ဘူး... ကိုယ်တိုင်ကပဲ လှုပ်ရှား​နေမိတယ်... တပည့်တော် ဘာလုပ်သင့်လဲ?"

ချန်ရှီသည် သူ့အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဘုရင်ကျန်း၏ ဂူဗိမာန်မှ ထူးခြားသော ကိုယ်ခန္ဓာတည်ဆောက်မှု နည်းလမ်းများကို စမ်းသုံးကာ ဆက်လက် လေ့ကျင့်​​နေခဲ့သည်။

သူတော်စင်မရွှမ်းရဲ့ ဝန်ခံချက်သည် သူ၏လေ့ကျင့်မှုကို နှောင့်ယှက်သည့် အသံတစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူ့စိတ်ထဲ စွဲသွားပေမယ့် သူ့စိတ်က ဖြူစင်တာကြောင့် အာရုံထွေပြားမှုက ချက်ချင်းဆိုသလို မရှိတော့ပေ။

ဒါပေါ့။ ဒါက ဝန်ခံမှုတစ်ခုလို့ သူ မသိနေခဲ့ပါ။

ဘုရင်ကျန်း၏ ဂူဗိမာန်ထဲတွင် ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှု အမျိုးမျိုးရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှု နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်များ ရှိ​ကြသည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်ရဲ့ အောင်မြင်မှုများသည် ပြီးပြည့်စုံခြင်း မရှိသည့်အပြင် ချို့ယွင်းချက်များလည်း ရှိနေသေး၏။

ချန်ရှီ ယခုအကြိမ် လေ့ကျင့်မှုသည် သူ့ကိုယ်သူ ရှုထောင့်တိုင်းကို အစွန်းမရောက်စေဖို့ ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည် ကျင့်စဥ်ထဲမှာ ဖော်ပြထားသော တာအို ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်။ ဤ တာအိုခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ချန်ထန်လို ရန်သူအား ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားမိတဲ့ အားသာချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ပင်မခန်းမမှ နှင်ထုတ်နိုင်သည်။

နေ့ခင်းဘက်တွင် ဟေးကော်ရဲ့ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါတွင် သူ ရပ်တန့်ပြီး ခန္ဓာမီးကို မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

သူ့ခေါင်းနောက်မှာတော့ ကောင်းကင်ခြောက်လွှာက တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်သွား၏။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများနှင့် အဆစ်များသည် အဆက်မပြတ် ခုန်နေသလို ခံစားနေရသည်။ နတ်အလင်းရောင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လင်းလက်နေပြီး သူ့အရေ​ပြားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လှပသော ကျောက်စိမ်းတစ်ဆူလိုပင်။

ခဏကြာတော့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ဟာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံး ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပါ၏။ ဧကရာဇ်ရှောင်းလန်စွမ်းရည်လို အမတကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်နေသော်လည်း ဤအဆင့်ကို ကျော်သွားလို့​တော့မရပါ။

ချန်ရှီ သူ့အဝတ်အစားများကို ၀တ်ဆင်ကာ ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံရှိ ရေတွင်းသို့သွားကာ ရေတစ်ပုံးသွားခပ်ပြီး မျက်နှာကို ဆေးကြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သစ်သားလှည်းပေါ်တက်ကာ ရှီးကျင်းဆီသို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်က မမှောင်သေးပါ။ လေပြင်းက ဖူကုန်းယင်း အလ်ပင်တချို့ကို ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံသွားစေလေသည်။

ချန်ရှီသည် ပျံဝဲနေတဲ့ အပင်တွေကို ကြည့်ပြီး သူ့စိတ်တွေကလည်း ၎င်းတို့နဲ့အတူ ပျံဝဲသွားခဲ့သည်။

"ဒီည ထပ်စမ်းကြည့်မယ်... ငါ ချန်ထန်ကို အနိုင်အယူနိုင်ရင်တောင် ငါကောင်းကောင်း အိပ်နေလို့ရတယ်"

"အစ်ကို အစ်ကို ငါ​ရောစီးလို့ရလား"

တာအိုဝါဒီ လူငယ်တစ်ဦးသည် လမ်းဘေးတွင်ရပ်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လက်ပြလာ၏။ ချန်ရှီ သစ်သားလှည်းကို ရပ်လိုက်ကာ။

"ယွိလင်ကျစ်... ဘယ်သွားမလို့လဲ..."

တာအိုဝလူငယ်က အံ့သြသွားသည်။

"ညီအစ်ကို ငါ့ကို သိလား"

"သခင်လေးနဲ့အတူ မြို့ထဲကို ဝင်လိုက်တယ်မလား... မင်းက စီကာသမင်ရဲ့ ကြာပန်းစင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ်... ငါက အောက်ကနေ ကြည့်နေတာ...အဲ့တုန်းက ငါ့ဘေးမှာ ကျင့်ကြံသူရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်တဲ့ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ်ယောက်ရှိတယ်"

ယွိလင်ကျစ်က ပြုံးပြီး :"လတ်စသတ်တော့ အဲ့လိုကိုး.... ငါ ရှီးကျင်းမြို့ကိုသွားဖို့ စီစဉ်နေတာ... လမ်းသင့်ရဲ့လား"

ချန်ရှီ ဝမ်းသာအားရနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လမ်းသင့်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး လှည်းပေါ်တက်ပါဗျ"

သစ်သားတွန်းလှည်းက တော်တော်မြင့်တဲ့အတွက် ခုန်တက်ရသည်။ ချန်ရှီ သူ့လက်ကို ဆန့်လိုက်ပြီး ယွိလင်ကျစ်လက်ကို ဆွဲယူလိုက်၏။ နှစ်ယောက်သား ခွန်အားတွေထုတ်ပြီး ယွိလင်ကျစ်ကို လှည်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်ကြသည်။ ထိုသူက သူ့လက်တွေကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြုံးနေသည်။

"အစ်ကိုချန်က အရမ်းသန်မာတာပဲ"

ချန်ရှီလည်း ညှစ်ခံထားရလို့ ဖြူသွားသည့် သူ့လက်တွေကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုကျင့်ကြံသူကလည်း တော်တော် သန်မာပါတယ်"

ဟေးကော်က သစ်သားလှည်းပေါ်မှ နာခံစွာ ခုန်ဆင်းပြီး လှည်းရှေ့သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ပြီး လှည်းပေါ်သာ ဆက်နေမယ်ဆို အဆင်မပြေနိုင်မှန်း ခံစားရတဲ့အတွက် စောစောဆင်းလိုက်တာပင်။

ယွိလင်ကျစ်သည် ချန်ရှီ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ ချန်ရှီလည်း အပြုံးနဲ့ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သစ်သားလှည်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားကာ တဖြည်းဖြည်း အရှိန်မြှင့်လာသည်။

ယွိလင်ကျစ်: "အစ်ကိုချန် ငါ့ရဲ့ ထိုက်ဟွာချင်နန်းတော်ကို သိလား?"

"ကြားဖူးပါတယ်... တာအိုဘာသာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့နေရာလို့ ပြောပေမယ့် သိပ်​တော့မသိဘူး"

"အဲဒီတုန်းက မိန်းမစိုးစန်းပေါင်က မဟာမင်မင်းဆက်ရဲ့ ရတနာသင်္ဘောတွေကို ဦးဆောင်ပြီး မှောင်မိုက်တဲ့ပင်လယ်ထဲကို ရွက်လွှင့်ခဲ့တယ်... အဲဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ ထိုက်ဟွာချင်နန်းတော်က သင်္ဘောပေါ်တက်ခဲ့တယ်... စုစုပေါင်း တာအိုဝါဒီ (၁၈) ယောက်နဲ့ နတ်ဆိုးတွေမြေ ဖြစ်တဲ့ အနောက်နွားရှင်းကျိုးရဲ့ ကျွန်းပေါ်ကို လိုက်သွားခဲ့တယ်... အကုန်လုံးက နတ်ဆိုးဘုရင်တွေ... တာအိုကျင့်ကြံသူ ၁၈ယောက်က ဘိုးဘေးရဲ့ ကျောက်ပြားကို တောင်းပြီး သန့်စင်တဲ့ တာအို အဆက်အနွယ် သုံးခုကို ထူထောင်ခဲ့တယ်... ဘိုးဘေးက မဟာမင်မင်းဆက်ရဲ့ စစ်သားတွေနဲ့ အတူ တိုက်ခိုက်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်..."

နန်းတော်၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြနေခဲ့သည်။

"တာအိုဝါဒီ သုံးဦး သွေးဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်... နတ်ဆိုးစွမ်းအင် အထူထပ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အနောက်နွားရှင်းကျိုးရဲ့ နှလုံးသားနယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီး နတ်ဆိုးအားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့တယ်... တည်ထောင်သူက ကျောက်ပြားကို အမည်မသိတောင်မြုံပေါ်မှာ ချပြီး ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ပတ်လုံး စောင့်ကြပ်ခဲ့တယ်... အဲဒီတုန်းက နတ်ဆိုးဘယ်ကောင် တောင်ပေါ်မှာ သွေးနဲ့ လာဆေးကြလဲ မသိဘူး...နောက်ပိုင်း ဧကရာဇ်ချန်ကျူက အဲဒီတောင်ကို အနောက်ထိုက်ဟွာတောင်လို့ ခေါ်ဆိုခဲ့တယ်..."

ဒါကိုကြားပြီးနောက် ချန်ရှီရဲ့ သွေးတွေဟာ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး အတိတ်ကို ပြန်သွားကာ နတ်ဆိုးတွေကို ချေမှုန်းနေတဲ့ တာအိုဝါဒီ ဆယ့်ရှစ်ယောက်ကို သက်သေခံပေးချင်ခဲ့သည်။

ယွိလင်ကျစ် : "ထိုက်ဟွာမှာလည်း မူလဇစ်မြစ်ရှိတယ်... ထိုက်ဟွာတောင်ကို ဟွာတောင်လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။ မူလက ဟွာရှပြည်ရဲ့ တောင်ကြီးငါးတောင်ကြားထဲက အနောက်တောင်ထိပ်ပေါ့... တာအိုဂိုဏ်းက ထိုက်ဟွာတောင်ပေါ်မှာ ချင်ဟွာ နန်းတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ... ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ ထိုက်ဟွာချင်နန်းတော်က ဟွာရှတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အကိုင်းအခက်တစ်ခုပါ... ချင်နန်းတော်ရဲ့ တာအို ယဇ်ပုရောဟိတ်တွေက မျိုးဆက်တိုင်းကို မမေ့ဝံ့ကြဘူး..."

ချန်ရှီ : "ထိုက်ဟွာမျိုးရိုးကို မျိုးဆက်တစ်ခုကနေ တစ်ခုကို ကူးဆက်နိုင်ခဲ့တာ အရမ်း လေးစားစရာ ကောင်းပါတယ်..."

ယွိလင်ကျစ်: "ထိုက်ဟွာချင်နန်းတော်က နတ်ဆိုးတွေနဲ့ နတ်ဆိုးတွေ အကောင်း ပြန်ဖြစ်လာဖို့ အမြဲအသင့် ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိ​ကြတယ်... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ တာအိုဝါဒီတွေက နေ့ရောညပါ နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းပြီး အချိန်မရွေး ခုခံကာကွယ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ... နတ်ဆိုးတွေကို ချေမှုန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်က အနောက်နွားရှင်းကျိုးမှာ ထူးခြားတယ်။ ညီအစ်ကိုချန်ရဲ့ အသိပင်လယ်ထဲမှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ရှိနေတယ်လို့ ကြားမိတယ်။ ကုံကျိုးက လူတွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့တယ် အစ်ကိုချန်သာ ထိုက်ဟွာချင်နန်းတော်ကို သွားဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ ငါတို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားမှာပါ!"

"ထိုက်ဟွာချင်နန်း​တော်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်နှစ်ရက်လောက် အချိန်ပေးရလဲ"

"သိပ်မကြာပါဘူး... ဆယ့်လေးရက် ဒါမှမဟုတ် ဆယ့်ငါးရက်အတွင်း ရောက်နိုင်တယ်"

ချန်ရှီ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ပူးတွဲစစ်ဆေးမှုနဲ့ နန်းတော်စာမေးပွဲပြီးရင် တာအိုကျင့်ကြံသူနဲ့ အတူ နန်းတော်ကို သွားမယ်"

ယွိလင်ကျစ်က ခေါင်းယမ်းပြီး သက်ပြင်းချလေ၏။

"နန်းတော်စာမေးပွဲပြီးရင် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး... အစ်ကိုချန် အခွင့်အရေးက တစ်ခုပဲရှိတယ် အဲဒါက ဒီနေ့ပဲ"

ချန်ရှီလည်း ခေါင်း​ပြန်ခါလိုက်ပြီး။

"ဒါဆို ဒီအခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ကလွဲပြီး ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး"

ယွိလင်ကျစ်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် ပြောသည်- "မင်းရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာထဲက နတ်ဆိုးကို ဖယ်ထုတ်နိုင်မဲ့ နည်းက မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုမှာတောင်မှ မရှိဘူး ငါ့ရဲ့ ထိုက်ဟွာချင်နန်းတော်က မင်းရဲ့နတ်ဆိုးကို အနိုင်ယူဖို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဝိညာဥ်ကို လေးစားစွာ ဖိတ်ကြားရမယ်... ဒီအခွင့်အရေးက အရမ်းရှားပါးတယ်!"

ချန်ရှီ ရိုးရိုးသားသား ပြန်ပြောခဲ့သည်။

"မိတ်ဆွေ... ငါခုမှ နားမလည်ဘူး ထိုက်ဟွာချင်နန်းတော်က တာအိုဘာသာရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့နေရာ၊ ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းတဲ့ နေရာပါ... သခင်​လေးအတွက် စည်းရုံးရေးမှူး ဘာကြောင့် ဖြစ်ချင်ရတာလဲ"

ဒါကိုကြားတော့ ယွိလင်ကျစ်လည်း တစ်ဖက်က သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို မှန်းဆပြီး ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘူး ဆိုတာ သိလိုက်သည်။

"ငါမင်းအတွက် စည်းရုံးရေးသမား ဖြစ်ချင်နေတာ မဟုတ်ဘူး ကမ္ဘာကြီးက သခင်​လေးကိုအခု လိုနေတယ်! လက်ရှိအစိုးရက အချိန်အတော်ကြာအောင် အကျင့်ပျက်ခြစားနေတာ၊ ကျေးလက်ဒေသက ဟန်ချက်မညီတာ၊ နတ်ဆိုးတွေ သောင်းကျန်းတာ၊ တရားရုံးက အာဏာမရှိတာ၊ လူတွေက ဆင်းရဲနွမ်းပါးနေကြတာ... ငါတို့ဂိုဏ်းကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုဆိုးလာတယ် အနောက်နွားရှင်းကျိုးရဲ့ ခံစားချက်က ပိုဆိုးလာတယ်! အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလဲဖို့ စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်နဲ့ တော်လှန်ဖို့ လိုအပ်နေပြီ…”

ဒီလိုပြောတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။ တောကန္တာရရှိ ကောင်းကင်နားစွင့်သူများသည် သစ်သားအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားကာ ဦးခေါင်းမှ အကိုင်းအခက်များ ပေါက်ထွက်ကာ မကြာမီပင် မြင့်မားသော သစ်ပင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယွိလင်ကျစ်က မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့်။

"ကောင်းကင်က အပြောင်းအလဲဆိုတာ ဘာလဲ.. ကောင်းကင်က ပြောင်းလဲနေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ... ကောင်းကင်ပြင်က နတ်ဘုရားအစစ်တွေ ပြောင်းလဲနေပြီလို့ ပြောချင်တာ အခုက ငါတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ ဘုရင်အစစ်ကို ရွေးချယ်ဖို့၊ စုဆောင်းထားတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို ဖယ်ရှားဖို့၊ ကြိုးတွေကို ဖယ်ရှားပြီး စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်ခေတ်ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပြန်လည်ရယူဖို့ ကောင်းကင်က အပြောင်းအလဲကို အခွင့်ကောင်းယူရမယ်"

ချန်ရှီ သူ့ကို နှောင့်ယှက်လိုက်ပြီး "ဒီလူက ဘာလို့ ငါမဖြစ်ရမှာလဲ"

ယွိလင်ကျစ်ရဲ့ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားသည်- "မင်းရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကျူး မဟုတ်ဘူး"

"မင်းရဲ့မျိုးရိုးနာမည်က ကျူး မဟုတ်ရင် မင်းလူ​တွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို စုဆောင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူပုန်ဆယ့်သုံးပါးက မင်းကိုပုန်ကန်လိမ့်မယ်။ လူတွေကို လှည့်ဖြားပြီး ဘုရင်တွေအဖြစ် ထူထောင်မယ့် ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့လူ အမျိုးမျိုးရှိမယ်.... အဲ့ကျရင် ကမ္ဘာကြီးက ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!"

သူက စိတ်အားထက်သန်စွာနှင့် လေးနက်စွာပြောခဲ့သည်- "ကမ္ဘာ့လူအကျိုးအတွက် ထိပ်တန်းဆုအတွက် ပြိုင်ပွဲကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ အစ်ကိုချန်"

ချန်ရှီသည် သစ်သားတွန်းလှည်း၏ နံဘေးကို လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။ တစ်ချက် နှိပ်လိုက်၊ တစ်ချက် နှိပ်လိုက်တိုင်း မနှေးမမြန်ဘဲ နှလုံးကို ခေါက်နေသကဲ့သို့ နှလုံးခုန်သံနှင့် အတူတူပင်။

"ယွိလင်ကျစ်... မင်း သခင်​လေးကို ဘာလို့ ယုံကြည်မှုမရှိတာလဲ သူက ငါ့ကို အနိုင်ယူပြီး ပထမနေရာကို အနိုင်ယူလို့မရပါဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား"

သူ့လက်ချောင်းများ ခေတ္တရပ်ကာ ယွိလင်ကျစ်ရဲ့ မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက ဒီကံကြမ္မာရဲ့လူဆိုရင် ဘာလို့ ငါ့ကို ကြောက်တာလဲ"

ချန်ရှီ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး :"သူငါ့ကို အနိုင်ယူဖို့တောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ရင် ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးပြီး ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ ဘယ်လိုလုပ် အရည်အချင်းရှိနိုင်မှာလဲ..."

ယွိလင်ကျစ်ရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး။

"မင်း အောင်သွယ်ရှန်ကို သတ်ပြီးပြီ နောက်ပြန်ဆုတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ချန်ရှီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အောင်သွယ်ရှန်ကို သတ်တယ်... သခင်​လေးကိုလည်း သတ်ပစ်ချင်တယ်... လေ့ကျင့်ဖို့ နေရာမရှိဘူး.... တာအိုကျင့်ကြံသူ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်သွားလိုက်ပါ...."