ချန်ယင်တူးရဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ

ယွိလင်ကျစ်သည် စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ ရောထွေးနေပြီး သူ့ကိုယ်သူ စိတ်တည်ငြိမ်သွားအောင် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

အလွန်ရွှင်လန်းခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့သည် လူတစ်ယောက်၏ အရေးကြီးသော စွမ်းအင်ကို အလွယ်တကူ ပျက်စီးစေပြီး ကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ကြောင်း ဆရာက သင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။ ကျင့်ကြံသူများလည်း အလားတူ အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ စိတ်တည်ငြိမ်မှု မရှိဘဲ ဖြစ်တတ်သည်။

ယွိလင်ကျစ် ထ၍ ဟေးကော်ကြောင့် ကျိုးသွားသော သမင်ရဲ့ အရိုးများကို ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ဖို့ ကူညီ​ပေးခဲ့သည်။

သူ့​ဝိညာဉ်က ပျက်ပြယ်သွားခဲ့​ပြီ။ ကျိုးနေသောအရိုးများကို ရှာတွေ့ကာ ဒဏ်ရာအသစ် ထပ်မဖြစ်စေဘဲ ပြန်လည်ချိတ်ဆက်နိုင်ရန် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆရာကြီးမိန်၏ အရေခွံကိုဖြတ်ပြီး သူ့အသွေးအသားထဲသို့ နက်နက်နဲနဲ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

တာအိုဘာသာတွင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော သမားတော် များစွာရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဆေးပညာရှင် သူတော်စင် စွင်းစီးမြောင်က တာအိုဝါဒီဖြစ်သည်။ ယွိလင်ကျစ်မှာလည်း အံ့ဖွယ်ဆေးမျိုးစုံ ပါရှိပါ၏။ ဆေးကို ဒဏ်ရာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ပို့ဆောင်ရန် သူ့ဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

အခုလေးတင်ပဲ ချန်ရှီဟာ အခြေတည်ဝိညာဥ်ကိုသုံးပြီး သူ့ရဲ့ဆေး စုပ်ယူမှုကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ဒဏ်ရာထဲကို ဆေးအား နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ချန်ရှီဆီက ကုသမှုခံယူပြီးနောက် သူ၏ လည်မျိုကွဲမှုက ပြဿနာမရှိတော့ပေ။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဆရာကြီးမိန်ရဲ့ ကျိုးနေတဲ့အရိုးတွေ အားလုံး ပြန်လည်ချိတ်ဆက်သွားပြီး သူ့ရဲ့အတွင်းအင်္ဂါတွေမှ ဒဏ်ရာတွေကို ဆေးနဲ့ ကုသခဲ့သည်။ သူ့အသက်အန္တရာယ် မရှိတော့သော်လည်း ပြန်လည်သက်သာလာရန် နှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလခန့် လိုအပ်​ပေမည်။

ယွိလင်ကျစ်ရဲ့ ဒဏ်ရာများကလည်း ပေါ့ပါးခြင်း မရှိပေ။ သူ့ဝိညာဉ်က ပျက်စီးသွားပြီမလို့ အလွယ်တကူ ပြန်ကောင်းလာရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သူက သက်ပြင်းချပြီး ချန်ရှီကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာကို စိတ်မကောင်းဖြစ်မိလာတော့သည်။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး သစ်ပင်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ကောင်းကင်နားစွင့်သူများကို ဖယ်ရှားရန် ထဖို့ ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ နားစွင့်သူသည် သစ်ပင်မှ လူသားအသွင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲကာ ပုံမှန်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား​ပြီ။ ၎င်းက သူ၏ နားရွက်ကြီးများကို ခတ်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ - မလိုအပ်ရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေချင်ဘူး။

"ဒီခိုးနားထောင်သူတွေက ငါ့ကို စောင့်ကြည့်နေတာလား ချန်ရှီကို စောင့်ကြည့်နေတာလား"

ယွိလင်ကျစ် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေ အရမ်းများပေသည်။ အရင်က ကောင်းကင်နားစွင့်သူတွေ သူ့အပေါ် ခိုးနားထောင်ခဲ့ဖူးပေမယ့် ဒီလောက်များတာ တစ်ခါမှ မရှိဖူးပါ။

ထို့အပြင် သူသည် ကောင်းကင်နားစွင့်သူများအား သစ်သားအသွင်ပြောင်းသော မှော်ပညာကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ၎င်းတို့ ပျံသန်းသွားသည့် ဦးတည်ချက်မှာ ရှီးကျင်း ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် ချန်ရှီက ကောင်းကင်နားစွင့်သူများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်း အဓိကပစ်မှတ် ဖြစ်သည်။

ယွိလင်ကျစ်လည်း ဆရာကြီးမိန်ထံ ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

ဆရာဦးလေးက သူ့အား ဆွဲမခေါ်သွားနိုင်လောက်အောင် ကြီး​ကြီးမားမား ဒဏ်ရာရသွားသည်။ ရှီးကျင်းသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်သွားပါက ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်က အရှက်ကွဲလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆရာဦးလေးက ခွေးတစ်ကောင်ကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်း၏သမင်ချိုများကို ကျိုးသွားကြောင်း ရှီးကျင်း တစ်ခုလုံး သိသွားမှာ ကြောက်ရသည်။

ယွိလင်ကျစ်သည် မိုင်ထောင်ချီ အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထုတ်ကာ ဦးလေးသခင်များစွာထံ ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်သည် တာအိုဘာသာ၏ မြင့်မြတ်သောနေရာ ဖြစ်သည်။ ရှီးကျင်းတွင်လည်း ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် တာအိုဘုရားကျောင်း ရှိပြီး သန့်ရှင်းရာဌာနကို ဆက်သွယ်ရန်နှင့် အချက်အလက် ဖလှယ်ရန် အဆင်ပြေစေသည်။

မိုင်တစ်ထောင် အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ မီးလောင်သွားသောအခါ ယွိလင်ကျစ်သည် မဝေးသောအရပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

အသံကြားရာကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ရာ တာအိုဘာသာဝင် ယောက်ျားရော မိန်းမပါ ရယ်ရယ်မောမော လျှောက်လှမ်းနေသော တာအိုကျင့်ကြံသူများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤတာအိုဝါဒီများ အားလုံးသည် အသက်သုံးဆယ် သို့မဟုတ် လေးဆယ်အတွင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ၎င်းတို့တွင် တာအိုဝါဒီတို့၏ အမတ အရိပ်အယောင် မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် အနည်းငယ် ရမ်းကားပုံရသည်။

"ဆရာဦးလေးလျောက်၊ ဆရာဦးလေးဟန်၊ ဆရာဦးလေးယွဲ့... ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"

ယွိလင်ကျစ်လည်း မိုင်တစ်ထောင် အသံပို့အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို အမြန် မီးငြိမ်းသတ်လိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှေ့ကလျှောက်လာတဲ့ တာအိုကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးက ဆရာဦးလေးယွဲ့လို့ သူခေါ်လိုက်တဲ့ ယွဲ့ဟုန်ယင်းပဲ ဖြစ်သည်။ သူမက သူ့ဆီ လှမ်းလာပြီး ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ တစ်ချိန်လုံး အနီးအနားမှာ ရှိနေတာ!"

ယွိလင်ကျစ် မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းနက်သွားပြီး လည်ပင်းကလည်း တောင့်တင်းသွားသည်။

"ဒီမှာ တစ်ချိန်လုံး ရှိနေတာလား"

ယွဲ့ဟုန်ယင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး :"မင်း ချန်ရှီကို လာရှာတော့ ငါတို့နောက်က လိုက်လာခဲ့တာ"

ဆရာဦးလေးဟန်က ရယ်ပြီး :"မင်းကို ရိုက်တုန်းက မင်းရဲ့ ဆရာဦးလေးယွဲ့က နေကြာစေ့တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်... အဲဒါတွေကို ငါတို့ မစားရသေးဘူး ဒါပေမယ့် မင်းက ကျောက်စိမ်းစကားလုံးတွေကို ရွတ်ဖတ်နေရပြီ..."

ယွိလင်ကျစ် မျက်နှာလည်း ဝက်အသည်းကဲ့သို့ နီရဲလာတော့သည်။

"ဘာလို့ ကျ​နော့်ကို မကူညီတာလဲ?"

“ကျောက်စိမ်းကို ထွင်းမထားရင် အသုံးဝင်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား....”

ဦးလေးဟန်က သူ့ဆီ လှမ်းလာကာ ခေါင်းကို ခါကာ ပြောလာသည်။

"ဒီနေ့ထိ မင်း သခင်လေးနောက်ကို လိုက်နေတာ... လူတွေရှေ့မှာရော ကျောနောက်ကပါ ရွှဲနစ်နေတာပဲ။ မင်းက တာအိုဝါဒီလို့ ပြောပြီး ထောင်နဲ့ချီတဲ့ လူတွေရဲ့ ချီးကျူးတာကို ခံခဲ့ရတယ်... ကံမကောင်းချင်တော့ မင်းရဲ့တန်ဖိုးကို မင်း မေ့နေတာ ကြာလှပြီကွာ..."

ယွဲ့ဟုန်ယင်းကလည်း သူ့ထံသို့ တက်လာပြီး ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးပြလေသည်။

"ဒါဆို မင်းကို ကောင်းကောင်း ရိုက်ပေးရမှာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့က မင်းရဲ့ ဆရာဦးလေးပဲလေ... ငါတို့ မင်းကို မရိုက်နိုင်ဘူး တခြားတစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ရိုက်ရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ ဆရာတပည့်တွေရဲ့ ခင်မင်မှုက ထိခိုက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ....."

ဆရာဦးလေးလျောက် : "ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်က ချန်ရှီနဲ့ ဆက်ဆံရေးလည်း ရှိတယ် သူက မင်းကို လေ့လာဖို့ သင်ခန်းစာ ပေးနေတယ်ဆိုရင် ငါတို့ နန်းတော်အတွက် ရှက်စရာ​တော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ယွိလင်ကျစ် မျက်နှာသည် ပို၍ပင်နီရဲလာသည်။ သူသည် သခင်​​လေး နောက်လိုက်သည့် ဤနေ့ရက်များအတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ခံစားခဲ့ရပါသည်။ သူဘာပဲလုပ်လုပ်၊ သူ့အား ချီးမြှောက်ခြင်း ၊ သူ့အစွမ်းအစကို ချီးကျူးခြင်း ၊ ကြီးမြတ်သော အရည်အချင်းကို ချီးကျူးခြင်း၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများအတွက် သူ့ကို ချီးကျူးခြင်း စသဖြင့်။

ယွိလင်ကျစ် သူ့ကိုယ်သူ တစ်နေ့ သုံးကြိမ်လောက် တွေးနေပေမယ့် ရလဒ်ကတော့ သူက တကယ်ကို သန်မာတာပဲ ဆိုတဲ့ ရလဒ်သာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး :"ချန်ရှီက ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်နဲ့ သက်ဆိုင်တာလား... ဘယ်လို ဆက်ဆံရေးလဲ"

ယွဲ့ဟုန်ယင်း : "ချန်ယင်တူးက တစ်ချိန်က ထိုက်ဟွာချင် နန်းတော်ကို လာပြီး တာအိုကျင့်ကြံသူအဖြစ် နှစ်နှစ်လုပ်ကိုင်ခဲ့တယ်... သူက ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်ရဲ့ ရှေးဘိုးဘေးတစ်ဦးနဲ့လည်း အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတယ်"

ဆရာဦးလေးဟန်က ဆရာဦးလေးမိန်ထံသို့ ရောက်လာပြီး မှော်စွမ်းအားစီးကြောင်းများ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဦးညွှတ်ပြီး။

“ဦးလေး... ကျေးဇူးပြုပြီး တာအိုဘုရားကျောင်းကိုပဲ အရင်ပြန်သွားလိုက်ပါ”

ဆရာကြီးမိန်သည် မတတ်နိုင်ဘဲ ရှီးကျင်းမြို့ရှိ တာအိုဘုရားကျောင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

"ယွိလင်ကျစ် မင်း လမ်းလျှောက်နိုင်သေးလား... လျှောက်နိုင်သေးရင် မင်းရဲ့ဆရာအကြီးအကဲကို သွားတွေ့"

ယွိလင်ကျစ်လည်း နာကျင်မှုကို တောင့်ခံကာ လူသုံးယောက်နဲ့အတူ တောင်မြင့်ခရိုင်သို့ လိုက်သွားခဲ့လေသည်။

"ဦးလေးတို့သုံးယောက်က ဘယ်အကြီးအကဲဆရာကို သွားတွေ့မှာလဲ...."

မှောင်လာသောအခါမှ တောင်မြင့်ခရိုင်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အမည်များကို သတင်းပို့ရန် တောင်နီခန်းမအထိ တန်းတန်းမတ်မတ် ဆက်သွားကြလေ၏။

ယွိလင်ကျစ်လည်း သံသယ ဝင်လာမိသည်။ တောင်နီခန်းမရဲ့ အမည်ကို သူကြားဖူးသည်။ မကြာသေးမီက ကုံကျိုး ဧရိယာတွင် ကျော်ကြားခဲ့သည်လေ။ ၎င်းသည် နေရာတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးများကို သုတ်သင်နေသော အ​ဆောင်ဆွဲ မှော်ဆရာများ၏ အပြန်အလှန် အကူအညီပေးသည့် အသင်းအဖွဲ့ ဖြစ်သည်။

တောင်နီခန်းမမှာ ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်မှ ဆရာသခင်တစ်ဦး ရှိနေတာမျိုး ဖြစ်နိုင်လား။

"ဘိုးဘေး!"

ယွဲ့ဟုန်ယင်း နှင့် အခြားနှစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြုံးပြီး ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ တောင်နီခန်းမရှိ လရောင်အောက်တွင် ထိုင်​နေသော သိုးစိမ်းတစ်ကောင်ကို ဝန်းရံဂါဝရပြုလိုက်ကြသည်။

"ဘိုးဘေးချင်းယန်... တပည့်တို့ နောက်ဆုံးတော့ ဘိုးဘေးကို တွေ့ပြီ!"

"ဘိုးဘေး... ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်ကို ဘယ်တော့ပြန်လာမှာလဲ"

"ဘိုးဘေးက နန်းတော်မှာ မရှိတော့ နန်းတော်ရဲ့ နာမည်ကို ချင်းယန်နန်းတော်လို့တောင် ပြောင်းလိုက်ပြီ..."

ယွိလင်ကျစ် အံသြသွားသည်။ သူ အံ့အားသင့်သွားချိန်တွင် ယွဲ့ဟုန်ယင်းက လှည့်၍ လက်ဝှေ့ယမ်းလာ၏။

"ယွိလင်ကျစ်... ဒီကိုလာ... ဒါ ဘိုးဘေးကြီးချင်းယန်... ဘိုးဘေး... ဒါက ချင်းယန်နန်းတော်ရဲ့ တပည့်ပဲ...တပည့်တွေကို မလွမ်းဘူးလား"

ယွိလင်ကျစ်လည်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဂါဝရပြုလိုက်သည်။ ချင်းယန်က သူ့ကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားပုံပါပဲ။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒဏ်ရာတွေ ရလာတာလဲ ငါ့ချင်းယန်နန်းတော်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို ဘယ်သူက နာကျင်အောင် လုပ်ရဲတာလဲ"

ယွိလင်ကျစ်: "ချန်ရှီ။"

ချင်းယန် : "မင်းဘာအမှား လုပ်လိုက်တာလဲ... မဟုတ်ရင် သူကဘာလို့ တခြားသူတွေအစား မင်းကို ရိုက်မှာတုန်း..."

ယွိလင်ကျစ် ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

ယွဲ့ဟုန်ယင်းနဲ့ အခြားနှစ်ယောက်တို့က ချင်းယန်ကို ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်သို့ ပြန်ဖို့ ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ချင်းယန်က ငြင်းလေသည်။

"နန်းတော်ထဲမှာ ငါမပျော်ဘူး... မြက်စားရင် ငါ့မှာ စောင့်နေရတဲ့လူတွေ ရှိတယ် ငါမပြန်ဘူး... ငါသေပြီး နတ်ဆိုးတောင် ဖြစ်သွားပြီ ငါပြန်သွားရင် မင်းတို့ကောင်တွေကို အနိုင်ကျင့်မိလိမ့်မယ်"

ယွဲ့ဟုန်ယင်း နှင့် အခြားနှစ်ယောက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းပန်ခဲ့သော်လည်း ချင်းယန်ကို စိတ်ပြောင်းအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုစဥ် တောင်မြင့်ခရိုင် အပြင်ဘက်တွင် ပျက်စီးနေသော ဘုံကျောင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ကြသည်။

"ရိုးသားမှုက တောင်တွေကို ရွှေ့နိုင်ပြီး ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း ရွှေ့နိုင်ပါတယ်တဲ့... ငါတို့ဘက်က ကရုဏာကို တောင်းနေသမျှ ဘိုးဘေးကလည်း သူ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲပေးမှာ သေချာပါတယ်"

ယွိလင်ကျစ် : "ဆရာဦးလေးယွဲ့... ဒီဘိုးဘေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ?"

ယွဲ့ဟုန်ယင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါလည်း ကြားဖူးတာ... ချန်ယင်တူး ရာထူးကနေ နှုတ်ထွက်ပြီးနောက် ငါတို့ ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်ကို ရောက်လာတယ်... သူက နားလည်သဘောပေါက်လွယ်တော့ တာအိုဝါဒအားလုံးကို လျင်လျင်မြန်မြန်ပဲ လေ့လာသင်ယူသွားခဲ့တယ်... တာအိုဂိုဏ်းက သူ့ကို အရမ်း စဉ်းစားပေးတယ်... နောက်ပိုင်း ဘိုးဘေးက သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လာတယ် နှစ်ယောက်စလုံးက ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်ဘူးလေ... ချန်ယင်တူးရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ခံစားပြီးတော့ နန်းတော်ထဲက သာမန် တာအိုကျင့်ကြံသူ မဖြစ်ချင်တော့ဘဲ ချင်းနန်းတော်ကနေ ထွက်သွားတာ... "

ယွိလင်ကျစ် : "ဘိုးဘေးချုံယန်က ချန်ရှီအဘိုးရဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေလား?"

ဘိုးဘေးချုံယန်သည် ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်က တန်ခိုးအကြီးဆုံး သတ္တဝါများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး နားမလည်နိုင်သော ကျင့်​ကြံမှုများ ရှိသည်။ ဂိုဏ်းထဲက တပည့်တွေ ဒီဘိုးဘေးကို ပြောတိုင်း တောင်ပေါ်ကို မျှော်ကြည့်နေသလို ခံစားရစေ၏။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဤဘိုးဘေးသည် တစ်ချိန်က ချန်ယင်တူးရဲ့ တာအိုဝါဒီ အဖော်ဖြစ်​နေသည်။

ယွဲ့ဟုန်ယင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး :"ချန်ယင်တူး ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ဘိုးဘေးချုံယန်ရဲ့ ဒေါသက ဆိုးလာတယ် အစကဆို ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်မှာ ဘယ်သူမှ ဒီကိစ္စကို မပြောရဲကြဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ဘိုးဘေးချုံယန်က ​​စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရမ်းတိုးတက်လာခဲ့တယ်.. တာအိုရဲ့ အသန်မာဆုံး သတ္တဝါတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။"

ယွိလင်ကျစ်မှာ သူ၏ ထိတ်လန့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်သေးပေ။

"ဒါဆို လူကြီးမင်း ချန်ထန်က ဘိုးဘေးချုံယန်ရဲ့သား... ချန်ရှီက ဘိုးဘေးချုံယန်ရဲ့ မြေးပဲပေါ့...."

ယွဲ့ဟုန်ယင်းက ခေါင်းယမ်းပြီး :"ဒီအကြောင်း ကောလဟာလတွေ ရှိခဲ့ဖူးပေမယ့် ဘိုးဘေးချုံယန်က ငြင်းဆိုထားတယ်... ချန်ယင်တူးက လူရှုပ်.... ဒါပေမယ့် ချန်ထန်ကို ဘယ်အမျိုးသမီးက မွေးလဲဆိုတာတော့ မသိပါဘူး"

ဦးလေးဟန်: "ညီမယွဲ့ သူက မင်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ... သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အကြောင်း ခဏခဏ မပြောမိစေနဲ့"

"ချန်ယင်တူးက ဘိုးဘေးချုံယန်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ဘိုးဘေးချင်းယန်ကို ခေါ်သွားတာ... ဒီကိစ္စက အရမ်း ပြင်းထန်တယ်... ဘိုးဘေးချင်းယန်းက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ အသက်ရှင်နေတဲ့ ဟွာရှရှန်ကျိုးက လာတဲ့ မျိုးဆက်.... ငါတို့ ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်ရဲ့ အကောင်းဆုံး တည်ထောင်သူ သုံးဦးထဲက... ခေါင်းဆောင်တွေက သူ့စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ကြီးပြင်းလာတာ.. ဒါကို အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ ချန်ယင်တူးက သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတယ်..."

ဦးလေးလျောက် : "နောက်တော့ ဘိုးဘေးချင်းယန်က အနောက်နွားရှင်းကျိုး ကျွန်းမှာ ရာဇ၀တ်မှုတွေ အများကြီး ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့အကြောင်း ကြားသိခဲ့ရတယ်... ကျောင်းအုပ်ကြီးက ကလဲ့စားချေဖို့ လိုက်ရှာမှာကို စိုးရိမ်တဲ့အတွက် ချင်းယန်နန်းတော်ရဲ့ နာမည်ကို ချင်းနန်းတော် ဆိုပြီး ပြောင်းခဲ့တာ..."

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သုံးယောက်က သက်ပြင်းတစ်ချက်စီ ချလိုက်သည်။

"ချန်ယင်တူးက ဘိုးဘေးချင်းယန်ကို လမ်းလွဲသွားစေခဲ့တာ!"

ယွဲ့ဟုန်ယင်း : "အခု ချန်ယင်တူး ဆုံးပါးသွားတော့ လူဆိုးခြောက်ယောက်က ခေါင်းဆောင် မရှိတော့ဘူး.... ဘိုးဘေးချင်းယန်ကို ပြန်သွားပြီး အနားယူဖို့ စည်းရုံးဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ"

ကျန်နှစ်ယောက်က ထပ်ခါထပ်ခါ ခေါင်းညိတ်သည်။

ယွိလင်ကျစ်လည်း သူ့အကြောင်းများကို တွေးနေကာ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

ယွဲ့ဟုန်ယင်း: "ချန်ရှီ မင်းကို ဘယ်လို အနိုင်ယူခဲ့လဲ ဆိုတာ မင်း တွေးနေတုန်းပဲလား "

ယွိလင်ကျစ်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်၊ ဝမ်းနည်းမှုအချို့နဲ့ ပြောလာသည်။

"တစ်ချက် တစ်ချက်လှုပ်ရုံနဲ့ မပြီးခင်မှာ သူ့ကို ရှုံးသွားတယ်.... သူကျနော့်ကို မသတ်ဘူး... ထိုက်ကျန်း ကျောက်စိမ်းကျင့်စဥ်ကို သုံးနိုင်ရင် ကျနော်ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး"

ယွဲ့ဟုန်ယင်း: "ဘာတွေ ဝမ်းနည်းစရာရှိလို့လဲ... မင်းစဉ်းစားကြည့်သင့်တယ် ဘိုးဘေးချင်းယန်က သူ့ဦးလေး၊ ဆိုလိုချင်တာက သူက မင်းဦးလေးပဲ... မင်းဦးလေးကို ရှုံးသွားတာ ဘာအရေးလဲ... မင်း အခု ပိုနေလို့ကောင်းသွားပြီမလား"

ယွိလင်ကျစ်လည်း ၎င်းကို သေသေချာချာ တွေးပြီးတော့မှ စိတ်အနေအထားက ပိုကောင်းလာသည်။

"ဒီတစ်ခါ ကမ္ဘာ့ပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် ချန်ရှီကို ထိပ်တန်းပညာရှင် ပြိုင်ပွဲကို စွန့်လွှတ်ဖို့ သခင်လေးကို ကူညီပေးနေတာ... သခင်လေးက စစ်မှန်တဲ့ဘုရင် မျိုးဆက်ရဲ့ ဆင်းသက်လာတဲ့သူ... ထိပ်တန်းပညာရှင်​တွေကို အနိုင်ယူပြီးရင် ကမ္ဘာရဲ့ အထောက်အပံ့နဲ့ ထီးနန်းတက်သွားမှာ သေချာတယ်... မိသားစုဆယ့်သုံးစုကလည်း စည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ စောင့်ထိန်းရလိမ့်မယ်... ဒါ့ပြင် ကျနော်တို့ရဲ့ ထိုက်ဟွာချင်းနန်းတော်က နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းတော်မှန်တဲ့ ဘုရင်ဖြစ်လာရင် နန်းတော်က ပိုတည်ငြိမ်လာလိမ့်မယ် ဆရာဦးလေးတို့ ကျနော့်ကို ကူညီနိုင်မလား...."

ယွဲ့ဟုန်ယင်းက သူ့ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက စစ်မှန်တဲ့ဘုရင် ဖြစ်လာပါစေ ငါတို့ရဲ့ ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်က တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေတုန်းပဲ... မင်းကို ဘာလို့ ပြေးလွှားခိုင်းရမှာလဲ... အဲဒါအတွက်တော့ စိတ်မပူပါနဲ့"

ဦးလေးဟန်က "စစ်မှန်တဲ့ဘုရင် မရှိတာ အနှစ်ခြောက်ထောင်ရှိပြီ... မင်း ဘုရင်အစစ်တွေရဲ့ ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ တကယ်ထိုင်နိုင်ပါ့မလား၊ စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်တောင်မှ သူ့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူး... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ မင်းသူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာလား"

ယွိလင်ကျစ် စကားရပ်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်... မင်းရဲ့ ညနေစာတွေကို လုပ်ရဦးမယ်"

သူတို့လေးယောက်က စကားတွေရပ်ပြီး တစ်ယောက်စီက လေ့ကျင့်မှုအပေါ်သာ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

ချန်ရှီ ချန်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲသည်။

"ချန်ထန် ယွိလင်ကျစ်လောက် အားနည်းရင် ကောင်းမှာပဲ ဒါပေမယ့် အစတုန်းကတော့ သူလည်း အရမ်းသန်မာမယ်လို့ ထင်ထားတာ... ရွှမ်းရွှမ်းနဲ့ တူ​နေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

သူ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေက ထပ်တူကျတယ်လို့ ခံစားမိလာတော့သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပြသခွင့်တောင် မပေးဘဲ ရှုံးနိမ့်​စေခဲ့တဲ့ ဘယ်သူမဆို အတူတူချည်းပင်။

"မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုက အမာခံတပည့်တွေက ယွိလင်ကျစ်လို ခွန်အားမျိုးပဲလား..."

သူ ရုတ်တရက် သံသယတွေ ဝင်လာသည်။ ချန်ထန် ပြောသလိုမျိုး မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုရဲ့ အဓိကတပည့်တွေက တကယ်ပဲ အားကောင်းလား။

ညစာစားပြီးနောက် ဟေးကော်သည် ပန်းကန်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကာ စားပွဲကို သုတ်လိုက်ပြီး အခန်းအပြင်သို့ ထွက်ကာ သားအဖနှစ်ယောက်ကို သီးသန့် ထားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ ပြုံးပြီး ချန်ထန်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ချန်ထန်.... ခင်ဗျား ရန်သူရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်မှန်းဆတာတွေ အသုံးမဝင်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျနော် ရှာတွေ့ပြီ... "

"ဟမ်?"

ချန်ထန်သည် ဝါးတူအိမ်ထဲမှ တူနှစ်ချောင်းကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ချထားလိုက်ပြီး သူ စတင်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ချန်ရှီကလည်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ထိုင်ခုံဝိုင်းကို စားပွဲအောက်မှာ တင်ထားလိုက်စဥ် ရုတ်ချည်းဆိုသလို မိုးခြိမ်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ​လေသည်။ သူ တာအို မှော်အစွမ်းကို မသုံးခဲ့ပေ။ သူသည် သူ့လက်ချောင်းများကို ဓားသွားများအဖြစ် အသုံးပြုကာ ချီသွေးများနှင့် စွမ်းအင်များကို တွန်းထုတ်ကာ ချန်ရှီနဖူးကို ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

သူ့အရှိန်က အရမ်းမြန်သည်။ သူ့လက်​ချောင်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် လေထုက မိုး​ကြိုးသံကြောင့် ကျိုးနေပြီဖြစ်သည်။ မိုးခြိမ်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ၏ ဓားလက်ချောင်းသည် ချန်ရှီ နဖူးဆီသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ချန်ထန် သူ၏ တူချောင်းနှစ်ချောင်းကို အသုံးပြုရန် အချိန်မရှိသလို၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အင်အားမရှိသလို အနောက်သို့ လွင့်ပျံသွားကာ သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှ လေကြောင့် အနောက်နံရံဆီသို့ လွင့်သွားသည်။

ချန်ရှီ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ဓားစွမ်းအင်များ ထွက်လာသည်။ ချန်ထန် အမြန်ပြန်ဆုတ်လေ၊ သူ့ဓားစွမ်းအင်က ပိုမြန်လာလေပင်။

ချန်ထန် ဘေးသို့ လှည့်လိုက်စဥ် ဓားစွမ်းအင်သည် နံရံကိုဖြတ်ကာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး နံရံများစွာကို အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်ပစ်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ လေထဲသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ဤဓားစွမ်းအင်သည် ရှီးကျင်းမြို့မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မိုင်တစ်ရာအကွာ အထိ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ဓားထိုးသည့်ပုံစံကို ဆက်လက်အသုံးပြုကာ ဓားလက်ချောင်းကို ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုမှာ အဆင့်နှစ်ဆင့်ရှိပြီး ပထမတစ်ခုက ဓားညွှန်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

သူ၏ ရွေ့လျားမှု အရှိန်သည် မြန်သည်၊ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ မြန်သည်၊ သူ၏ ဓားလက်ချောင်းများက အခြားချွန်ထက်သော ဓားထက် ပိုမြန်သည်။ မတားဆီးနိုင်ရင် မရှောင်နိုင်ရင် သူ့ဓားဟာ သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားလိမ့်မယ်။

ဒုတိယ တိုက်ခိုက်မှုမှာလည်း ဓားစွမ်းအင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အလွန်ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု၊ စကားလုံးက တစ်လုံးတည်းသာ-

ခုတ်!

ဓားစွမ်းအင်သည် ဖျက်ဆီး၍မရသော မိုးခြိမ်းသံကို ဖြတ်ကျော်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လောက်သည်။ အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်း ဖောက်ထွင်းနိုင်သော စွမ်းအားလည်း ပါရှိသည်။

ချန်ထန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းစာအုပ် ဆယ်အုပ်ထဲက ရွှမ်ဝေးဓားကျမ်းကို လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ "ရွှမ်ဝေး" ဟူသော စကားလုံးသည် ဤဓားသိုင်းဟာ အလွန်သိမ်မွေ့ပြီး လေးနက်ကြောင်း ညွှန်ပြပါသည်။ အမတကျင့်စဥ်ကလွဲရင် တခြားဓားကျင့်တွေဟာ ဒီဓားသိုင်းကို မကျော်နိုင်လောက်ချေ။

ချန်ရှီ လက်ရှိ သုံးနေသော ဓားသိုင်းသည် ချန်ယင်တူးမှဖန်တီးထားသော ကောင်းကင်နှလုံးချီကျင့်စဥ်ရဲ့ အခြေခံအကျဆုံး စာလုံးဖြစ်ပြီး ကျစ်ဝူရှဲ့သတ်ဓား၏ အခြေခံဓားပုံစံ ခြောက်ခုအနက် အရိုးရှင်းဆုံး ဓားပုံစံဖြစ်သည်။

အရှုပ်ထွေးဆုံး ပြဿနာကို အရိုးရှင်းဆုံး ဖြေရှင်းရမယ့် လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

မြန်လွန်း၏!

ချန်ရှီသည် ချန်ထန်နောက်သို့ လိုက်ကာ ဘယ်ညာ ပစ်ခတ်သည်။ သူဓားကို ထိုးလိုက်တိုင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၊ ချီ၊ သွေး၊ အခြေတည်ဝိညာဥ်တို့၏ အပြည့်စုံဆုံး အသုံးချမှု ဖြစ်သည်။

သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် သွေးများသည် သူ၏ ဓားထိုးသည့်ပုံစံနှင့်အတူ ပေါက်သွားကာ သေးငယ်သော ဘုံကျောင်း နတ်ကွန်းပေါ်ရှိ အခြေတည်ဝိညာဉ်အတွက်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။

ရုပ်ပုံနှစ်ပုံသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပင်မခန်းမဆောင်၏ နံရံသုံးဘက်ကြားတွင် ရွေ့လျားသွားကြသည်။ ရုတ်တရက် နံရံတွေပေါ်မှာ သေးငယ်တဲ့ အပေါက်လေးတွေ ပေါ်လာပြီး အရိပ်တွေက တခဏချင်း ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဤအပေါက်များက ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ချန်ရှီ၏ ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ဘယ်လောက် ပျက်စီးပြီး လူဘယ်နှစ်ယောက် သတ်ပစ်မိမလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

အရမ်းမြန်တယ်။

ချန်ထန်သည် ယခုအခါ ယွိလင်ကျစ်နဲ့ သူတော်စင်မရွှမ်တို့ကဲ့သို့ပင် စွမ်းအားမဲ့လာသလို ခံစားလာရသည်။ ချန်ရှီ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် မြန်လွန်းသဖြင့် ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ကြားဖြတ်ရန် သူ့ခြေချောင်းများကို ချန်ထားခဲ့ဖို့တောက် အချိန်မရှိပေ။

ခန်းမဆောင်အတွင်း လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။ ချန်ထန် တံခါးထဲမှ ပြေးထွက်လာပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ ဆင်းသက်ကာ ပင်မခန်းမဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ပင်မခန်းမထဲမှ ချန်ရှီ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းထွက်လာသည်။

"ချန်ထန်... ခင်ဗျား မတ်တပ်ရပ်ရုံတင်မကဘူး ပင်မခန်းမထဲကပါ ထွက်သွားပြီ..."

ချန်ထန်ကလည်း ခွင့်ပြုချက်အချို့ကို ပြသလာသည်။

"မင်း မိသားစုကြီးဆယ့်သုံးခုထဲက နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် တပည့်တွေကို ခွန်အားအပြည့်နဲ့ တိုက်နိုင်ပြီလား"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရ ရုတ်တရက် လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေပြီး ခြံဝင်းထဲက ချန်ရှီကို အပေါ်ကနေ ငုံ့ကြည့်နေလိုက်သည်။

ချန်ရှီ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ့ခြေထောက်တွေကို ကွေးကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ လေထဲတွင် ခုန်တက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ခါနီးတွင် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ တူနှစ်ချောင်း ပြုတ်ကျလာသည်။ ၎င်းတို့က ဓားပျံ ၂၀၀၀ သဖွယ် အစိတ်စိတ်များ ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

"ရေတွက်နေရင် အနိုင်ရဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့!"

ချန်ရှီလည်း ဒေါသတကြီး အော်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သူ့ခေါင်းနောက်မှာ ကောင်းကင်ခြောက်လွှာ ပေါ်လာလေ၏။ အလင်းက ရှီးကျင်းမြို့ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကို လင်းထိန်သွားခဲ့သည်။

ဒြပ်ဆွဲအားခြောက်ခုသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြိုကျကာ ထပ်ကာထပ်ကာ ပြန့်သွားသည်။

"ချန်ထန်... ခင်ဗျား ကျနော့်ရဲ့ ရှောင်းလန် အင်အားကို ဘယ်လိုချိုးဖျက်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

ချန်ရှီ ပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဓားခုတ်အရိပ် ၂ထောင်ကျော်သည် ဓားပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင် ခြောက်လွှာရှိ အင်အားနယ်ပယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချန်ရှီ၏ ခြေရင်းအောက်ရှိ ဧကရာဇ်တံဆိပ်က အလင်းပေါက်သွားပြီး အခြေတည်ဝိညာဥ် စွမ်းအားနယ်မြေကို ဧရာမဓားနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ရန် အစွန်းဆုံးအထိ တွန်းပို့​ပေးလိုက်သည်။

ဓားပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာသော ဓားခုတ်အရိပ်များသည် ဆက်လက် ပေါက်ကွဲနေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အတားအဆီးမရှိသော အင်အားဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်သို့ တိုးဝင်ကာ ထပ်နေသော အင်အားနယ်မြေ ခြောက်ခုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ချန်ရှီရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရှီ၏ အရှေ့ပိုင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ခုတ်ထစ်ထားသည့် အရိပ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားကာ နေရာလွတ်မရှိအောင် ထူထပ်စွာ ထုပ်ပိုးခံလိုက်ရ​လေသည်။

ချန်ရှီရဲ့ အသိစိတ်သည်လည်း အမှောင်ထဲသို့ ကျသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားခဲ့သည်။