စမ်းသပ်မှု

ချန်ထန် မြေပြင်ပေါ် ပြန်ဆင်းလာသောအခါ ပင်မခန်းမရှိ စားပွဲပေါ်က တူချောင်းလှောင်အိမ်ထဲသို့ တူချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ခွန်အားအနည်းငယ် ချန်ထားသေးပြီး ချန်ရှီကို မထိခိုက်စေခဲ့ပါ။ ယင်းအစား ချန်ရှီ၏အာရုံအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားစေခဲ့သည်။

ချန်ရှီ အနားယူရအောင် သူ့အခန်းထဲ ပြန်ပို့လိုက်ပြီး သူ့အတွက် စောင်ကိုခြုံကာ ကုတင်ဘေးမှာ ထိုင်နေလိုက်သည်။ အိပ်ပျော်နေသော ချန်ရှီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နူးညံ့လာသည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ချန်ရှီလေးက သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖုံးအုပ်ထားဆဲ။

အဘွားဝူကျူက ကလေးမွေးပြီးတဲ့ နောက်မှာ ပြုံးပြီး ယောက်ျားလေးလို့ ပြောလိုက်တာကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ အပြင်ဘက်မှ လေ​ပြင်းမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဇနီးနဲ့ သားအတွက် တံခါးကန့်လန့်ကာကို ဂရုတစိုက် ရုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ချန်ရှီလေးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး မွေးကင်းစကလေးငယ်ကို သေချာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရုတ်​တရက်​ ​ပျော်​ရွှင်​မှု​တွေ ပြည့်​နှက်​​လာတဲ့ နှလုံးသားကြောင့် သူ့မျက်​လုံး​တွေထဲမှာ မျက်ရည်​တွေ ပြည့်​​နေ၏။

သူ့ကိုယ်သူ ဒီကလေးဆီ ကူးသွားသလိုမျိုး သူ့ကိုယ်တွင်းက သွေးလေးတွေ ကလေးကိုယ်ထဲ၌ စီးဆင်းနေသလို ခံစားရလေသည်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူသေမှာကို မကြောက်တော့ဘူး။ သူ့ဘဝနဲ့တောင် ဒီမိသားစုနဲ့ ဒီကလေးအတွက် ဘာမဆို လုပ်နိုင်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီကလေးဟာ သူရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုနဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ ဆက်လက် ရှင်သန်နေမယ်ဆိုတာ သူသိထားလို့ပါပဲ။

ထို့အပြင် ဤကလေးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့အလိုလို သားသမီးများရလာပြီး သူ့အသွေးအသားကို ဆက်ခံလာမည် ဖြစ်ရာ ချန်ထန်သည် အခြားသောသဘောဖြင့် မသေနိုင်သော အဖြစ်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သူက အခန်းထဲက ထွက်လာပြီး ဟေးကော်ကို ပြောလိုက်သည်။

"သူက အရမ်းတော်တယ်... ငါ့ကို အမြဲတမ်း အံ့သြ​အောင် လုပ်နိုင်တယ်"

ဟေးကော်က သူ့အမြီးကို ကျေနပ်စွာ ယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းလည်း အရမ်းတော်တယ် မင်း သူ့ကို ကောင်းကောင်း သင်ပေးတယ်"

ဟေးကော် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်ကာ "ဒီတိုက်ပွဲက ​သခင်ကြီးကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်စေခဲ့တာပဲ" လို့ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တိတ်လေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ချန်သားအဖကြား တိုက်ပွဲသည် ရှီးကျင်းကို ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ချန်အိမ်တော်ကို စောင့်ကြည့်နေသော အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင် ခိုးနားထောင်သူများသည် ချန်အိမ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်နေကြပြီး၊ အချို့မှာ တံစက်မြိတ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး အချို့မှာ သစ်ပင်များပေါ်တွင် ဇောက်ထိုးကျနေပြီး ချန်ရှီ ထုတ်ပြခဲ့သော ဓားစွမ်းအင်နှင့် ချန်ထန်၏ ဆန်းပြားသော ပျက်စီးမှုများကို လျင်မြန်စွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။

ချန်ရှီ၏ ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည့် ကံမကောင်းသော ကောင်းကင်နားစွင့်သူ တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးသည်။ သူသည် မှောက်လျက်သစ်ကိုင်းမှ ပြုတ်ကျပြီး မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ကုံးထျန်း စီရင်စုမှ အပြေးသမားများသည် အမှောင်ရိပ်မှ ထွက်လာပြီး အလောင်းကို ဆွဲထုတ်သွားကြသည်။ နောက်ထပ် လူသုံးလေးငါးယောက်က ရေပုံးတွေ ယူလာပြီး မြေပြင်ကို သန့်စင်​လေ၏။ ဒါတွေ အားလုံးလုပ်ပြီးနောက် သူတို့ဟာ အမှောင်ထဲမှာ တိတ်တဆိတ် ဆက်ပုန်းကာ ချန်အိမ်ကြီးကို ဆက်ကြည့်နေကြသည်။

ချန်စံအိမ်တွင် အိမ်အကူလေးယောက်၊ အိမ်တော်ထိန်း ချန်ဖူ အပါအဝင် အစေအပါး သုံးယောက်သည် မှောင်နေသေးချိန်တွင် ချန်အိမ်ကြီးမှ အမြန်ထွက်ကာ အနီးနားရှိ လမ်းကြားတစ်ခုဆီသို့ တစ်ယောက်ယောက်က လာရောက်တွေ့ဆုံကြသည်။ ဤအိမ်ဖော်များနှင့် ကျွန်များသည် ချန်သားအဖကြားက ကိစ္စကို ဧည့်သည်အား ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် အသေးစိတ် ဖော်ပြသည်။

ဧည့်သည်က အမြန်ထွက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဌာနဆိုင်ရာ အသီးသီးမှ စာရေးများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော ဓားစွမ်းအင်များကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အချို့စာရေးများသည် ဓားစွမ်းအင်၏ အဆုံးကို ရှာဖွေရန် ပြေးထွက်လာကြပြီး အမြန်မှတ်တမ်း တင်လိုက်ကြသည်။ အခြားစာရေးများစွာသည် အချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို ရေးသားပြုစုရင်း အလုပ်များနေပါသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ချန်ရှီနဲ့ ချန်ထန်တို့ရဲ့ အင်အားအကြောင်း အသေးစိတ် စာရွက်စာတမ်းကို ရှီးကျင်းမှာရှိတဲ့ မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုရဲ့ အကြီးအကဲများ စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားခဲ့ကြသည်။

ယန်ရှန့်ကျစ်၊ ကျန်းဖူကျန့်၊ ကောင်းချွမ်တို့လို အကြီးအကဲများက ဤအရာများကိုဖွင့်၍ ဂရုတစိုက် ဖတ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အရှေ့စက်ရုံ၊ တပ်ငါးခု၊ နတ်ယန္တရားစခန်း၊ နတ်မဏ္ဍိုင်စခန်းနှင့် မြို့စားသုံးဦးအပါအဝင် အကြီးတန်းအရာရှိများစွာ၏ ရုံးခန်းများသို့ သတင်းအချက်အလက် မိတ္တူတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချန်သားအဖတို့၏ အချက်အလက်အပိုင်းအစသည် ဖူကျန့်အဆောက်အအုံ၏ ချင်စူး၏ စားပွဲပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ချင်စူးလည်း အိပ်ရာရထပြီး သူ့အဝတ်အစားကို ဝတ်ကာ တစ်ညလုံး စာဖတ်သည်။ သူ့မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း ရင့်ကျက်လာကာ သူ့အဝတ်အစားများကို အမြန် သပ်ရပ်အောင် လုပ်ရင်း ရှဲရှိုးခန်းမမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် တော်ဝင်တရားရုံးက အရာရှိငယ်တစ်ဦးက အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ဧည့်သည်တွေ့တဲ့အခါ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ချင်စူးက နှုတ်ခွန်းမဆက်ပေ။ သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ခေတ္တရပ်နေလိုက်ရင်ပဲ သူ့ခြေအောက်တွင် လေနှင့် တိမ်များပေါ်လာကာ သူတို့နှစ်ဦးကို သယ်ဆောင်ကာ မြို့ပြင်သို့ ပျံသန်းသွား​စေခဲ့သည်။

အရာရှိစာရေးက :"လူ​ကြီးမင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အပြင်လူတွေ အလွယ်တကူ သတိထားမိပြီး မှတ်တမ်းတင်သွားနိုင်တယ်...."

"အများကြီး ဂရုမစိုက်နိုင်​တော့ဘူး"

အရာရှိငယ်သည် ဦးတည်ချက်ကို ညွှန်ပြခဲ့ပြီး ချင်စူးသည် လေနှင့် တိမ်များကို စီးကာ မြို့မှ အမြန်ထွက်ခွာကာ မကြာမီ မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် ရှီးကျင်းနှင့် ဝေးကွာပြီး ရှီးကျင်း၏ နောက်ဘက်တောင်တန်းသို့ ရောက်နေပြီ။

ရှီးကျင်းသည် မတ်စောက်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော နေရာဖြစ်ကာ ဘေးသုံးဘက်ရှိ တောင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။ တပ်ငါးခုသည် တောင်ပေါ်၌ တပ်စွဲထားသည်။

ညဘက်ဆို တောင်ပေါ်ကို လူအနည်းငယ်သာ သွားကြကာ အရမ်းအန္တရာယ် များပေ၏။ သို့သော် ချင်စူးသည် အလွန်ရဲရင့်ပြီး ညဘက်တွင်ပင် ချောက်ကမ်းပါးသို့ ရောက်လာသည်။ နက္ခတ်ဗေဒဌာန စာရေးက ဆိုသည်။

"ဒီနေရာပါပဲ... လူကြီးမင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်!"

ချင်စူး မျှော်ကြည့်လိုက်တော့ ကမ်းပါးနံရံပေါ်က ဓားအမှတ်အသားတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဓားအမှတ်အသားက ချောက်ကမ်းပါးထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပါပြီ။ ဓားအမှတ်အသားသည် လက်နှစ်ချောင်းထက် ပိုကျဥ်းပြီး အလွန်ပါးလွှာသည်။

"ဒီလောက် ကျဉ်းလား?"

ချင်စူး၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဓားသွား အမှတ်အသားဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး နှိုင်းယှဉ်ရန် လက်နှစ်ချောင်းကို ဆန့်လိုက်သည်။

သူနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ထားတာကတော့ ဓားလက်ချောင်းတွေပါပဲ။ ဓားလက်ချောင်းများကို လက်ညိုးနှင့် လက်ခလယ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားရမည် ဖြစ်ပြီး လက်နှစ်ချောင်း၏ အကျယ်သည် ဓားစွမ်းအင်၏ အကျယ် ဖြစ်သည်။

ချင်စူး လျင်မြန်စွာ နှိုင်းယှဥ်ပြီးတဲ့အခါ ဓားအမှတ်အသားသည် သူ့လက်နှစ်ချောင်းထက် အနည်းငယ်ကျဉ်းသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဓားစွမ်းအင်ကို လေ့ကျင့်နေသူမှာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ဒီကနေ ချန်အိမ်အထိဆို မျဉ်းဖြောင့်အကွာအဝေးက ၁၁၇ မိုင်ပါ..."

စာရေးက ပြောသည်။

ချင်စူး၏ အသံသည် အနည်းငယ် ပြာသွားပြီး။

"ဓားစွမ်းအင်က မိုင်တစ်ရာအကွာအထိ ရောက်ရှိနိုင်တာက နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ပဲ... ၁၁၇ မိုင်အကွာအထိ ဓားစွမ်းအင်က ပေါင်းစည်းပြီး ဖြန့်ကျက်တာမျိုး မရှိဘူး... ပြန့်ကျဲသွားတာကလည်း လက်ဖျားကနေ ပျံထွက်သွားသလိုမျိုးပဲ.... ဒီထိန်းချုပ်မှုမျိုးက သာမန်လူ​တွေအတွက် နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်မှာတောင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မလုပ်နိုင်ဘူး"

သူ့စိတ်ထဲ ကြောက်ရွံ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မိုင်တစ်ရာကျော် အကွာအဝေးမှ ဤနေရာကို အလင်းတန်းတစ်ခု လာတိုက်ရင် ၎င်းကို အဆများစွာ ချဲ့ထွင်လိမ့်မည်။

ဒါပေမယ့် ချန်ရှီရဲ့ ဓားစွမ်းအင်က သူ့လက်ချောင်းတွေဆီကနေ ပျံထွက်သွားတဲ့ အတိုင်း ကျယ်ပြောပြီး ပြောင်းလဲမှု မရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါက ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး အချက်ပင်။

ကြီးမားသော ထိန်းချုပ်မှု အဆင့်ဟုလည်း ဆိုနိုင်သည်။ အနောက်နွားရှင်းကျိုး၏ သမိုင်းတွင် အခြေတည်ဝိညာဥ် နယ်ပယ်မှာတောင် ဒီအဆင့်ကို အောင်မြင်နိုင်သူ မရှိပါ။ ချန်ရှီ တစ်ယောက်တည်းကသာ လုပ်နိုင်နေမှာ ကြောက်ရပေသည်။

ချင်စူးသည် သူ့ကိုယ်သူ ငြိမ်သက်သွားအောင် ထိန်းချုပ်ကာ ချန်ရှီ၏ ဓားစွမ်းအင် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ဘယ်လောက်နက်နက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သလဲ သိရှိရန် ဓားအမှတ်အသားများကို လိုက်ကာ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူ့နတ်ဝိညာဉ်သည် တောင်ပေါ်သို့ ဆယ်ပေကျော် တက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ချန်ရှီ၏ ဓားစွမ်းအင်သည် ဤနေရာတွင် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ချင်စူးသည် စိတ်ဝိညာဥ်ကို ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး လေးနက်သောပုံ ပေါက်သွားသည်။

"သခင်လေး... မင်းမှာ ပြိုင်ဘက် ရှိလာပြီ....ငါတို့ ပြန်ကြရအောင်!"

သူသည် နက္ခတ်ဗေဒဌာနမှ စာရေးနှင့်အတူ ရှီးကျင်းသို့ အမြန်ပြန်သွားပြီး ထိုကိစ္စကို သခင်ငယ်အား မပြောခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ဖူကျန့်အဆောက်အအုံမှ လူတိုင်းကို ညတွင်းချင်းခေါ်ပြီး ချန်ရှီ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို လိုက်တိုင်းတာရာတွင် သူ၏အတွေ့အကြုံများကို ပြောပြခဲ့သည်။

အားလုံးလည်း ဒါကို ကြားရသောအခါတွင် သူတို့၏ အမူအရာများလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား​​ကြသည်။

ထို့နောက် ချင်စူးသည် ချန်ရှီနှင့် ချန်ထန်တို့ သားအဖကြားရှိ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းများကို တပ်ဖွဲ့အသီးသီးမှ ဖြန့်ဝေရန်အတွက် လူတိုင်းထံ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့သည်။

တောက်ချီ၊ ချောင်ယွင်နင် နဲ့ တခြားလူတွေလည်း သတင်းကြားပြီးနောက် အမူအရာတွေက လေးနက်ကုန်သည်။

"ချန်ရှီက သခင်လေးအတွက် ပြိုင်ဘက်လား?"

တန်းပါ့လင်က မေးလိုက်သည်။

ချင်စူး: "သခင်လေး ဘယ်လောက် သန်မာတယ်ဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ကျန်းကျိုးရဲ့ တရားသူကြီးချုပ် တုဝမ့်ရှူးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ခဲ့တယ်... တုဝမ့်ရှူးက နတ်အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်ပဲ သူ့ကို တစ်ချက်သတ်လိုက်ပေမယ့် တုဝမ့်ရှူးရဲ့ ခွန်အားကို အခြေခံပြီး သခင်လေးရဲ့ ခွန်အားကိုတော့ ငါတို့ တွက်လို့မရဘူး...."

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် သခင်​လေး၏ လူများဖြစ်သော်လည်း သခင်လေးရဲ့ အစွမ်းသတ္တိကို သူတို့ သိပ်မသိကြပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သခင်လေးသည် လိုအပ်သော အခါမှသာ ထွက်လာတတ်ပြီး သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက အုပ်စိုးရှင်ဖြစ်ရန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

တောက်ချီ: "သခင်လေးက အရှင်ချောင်ရှီရဲ့ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံမှာ လေ့ကျင့်နေတုန်းပဲ ငါတို့သွားပြီးတော့ အရှင်ချောင်ရှီကို မေးလိုက်ရင် ရပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

ချင်စူးလည်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်ကို သွားတွေ့ရမည်။ ဖူကျန့်အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်းဆောင်ကို ရွှေရွှမ်းကျစ် ဟုခေါ်သည်။ သူသည် မဟာယာနနယ်ပယ်မှ ဖြစ်ပြီး သူ၏ မူလဇစ်မြစ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။

အသက်လေးဆယ်ကျော် ငါးဆယ်ကျော်လောက်သာ ရှိသော်လည်း ဤမဟာယာနနယ်ပယ်သည် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး မဟာယာနဘုံ ဖြစ်ပါသည်။

အသက် လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်တွင် မဟာယာနနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်တာဟာ ဤနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မဟာယာနနယ်ပယ်သို့ မဝင်ရောက်မီ ဆယ်နှစ်အထိ အနတ္တပြန်ခြင်းဘုံ၌သာ လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အားလုံးက ရွှေရွှမ်းကျစ်ကို အား ဂါဝရပြုကြပြီး ၎င်းတို့၏ လာရင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်ကြသည်။ ရွှေရွှမ်းကျစ်လည်း တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"သခင်လေးရဲ့ ခွန်အားက ချန်ရှီထက် သာလွန်ပါတယ်!"

လူတိုင်း သက်သာရာ ရသွားသလို သက်ပြင်းတစ်ချက်စီ ချလိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ကတော် သခင်လေးဟာ ချန်ရှီထက် သာလွန်ကြောင်း ပြောနေပြီမို့ မှားနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

"ဒါပေမယ့် ချန်ရှီရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်က သခင်လေးထက် ပိုမြန်နေတယ်..."

ရွှေရွှမ်းကျစ်က ထပ်ပြောလာသည် လူတိုင်းကြားသောအခါ နှလုံးသားများ တင်းကြပ်လာသည်။

ချင်စူး :"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါဘူး! သခင်လေး ဘိုးဘွားတွေရဲ့ ကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်နေတာ... ကျင့်စဥ် ကျွမ်းကျင်မှုအရတော့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မကျော်နိုင်ဘူး! သခင်လေးရဲ့ အရည်အချင်းက တုနှိုင်းမရတဲ့သူဖြစ်တဲ့အပြင် ပထမတန်းစား နတ်သန္ဓေသားလည်း ရှိတယ်...ပြီးတော့သူက ခေါင်းဆောင်ရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်ဖြစ်တဲ့ အနတ္တလေဟာပြင်ဘုံရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ လေ့ကျင့်နေတာ... လေ့ကျင့်မှုအရှိန်က သူများတွေ လက်လှမ်းမမှီဘူး... ချန်ရှီမှာ ဘာတွေရှိလို့လဲ?"

တောက်ချီနဲ့ အခြားသူများကလည်း ခေါင်းညိတ်သည်။

သခင်ငယ်၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ရန့် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏အမည်ရင်းမှာ ကျူး ဖြစ်သည်။ သူရရှိခဲ့သော ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်စဥ်အမွေသည် ကျူးမိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသော အကောင်းဆုံး ကျင့်စဥ် ဖြစ်သည်။ မိသားစုကြီး ဆယ့်သုံးစုရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်မှုတွေက သခင်လေးရဲ့ ကျင့်စဥ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ကျမှာပင်။

အကောင်းဆုံး ကျင့်စဥ်၊ အကောင်းဆုံး နတ်သန္ဓေသားနှင့် အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်တို့ ရှိရာ ချန်ရှီက သခင်လေးကို နှိုင်းယှဉ်ဖို့ အဘယ်အရာကိုများ သုံးနိုင်တာလဲ။

ရွှေရွှမ်းကျစ် : "ချန်ရှီရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းက သခင်လေးထက် ပိုမြန်တယ် သူ့အစွမ်းအစကလည်း ပိုမြန်တယ်...."

လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဘယ်လောက်ပဲ မယုံချင်နေပါစေ အခု ယုံရတော့မည်။ မဟာယာနနယ်ပယ်ကလူရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်ကို မယုံကြည်ရင် အဲဒီလူရဲ့ ဦးနှောက်မှာ တစ်ခုခု လွဲမှားနေတာသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှေရွှမ်းကျစ် : "ချန်ရှီမှာ နတ်သန္ဓေသားရှိတယ်... အဲ့နတ်သန္ဓေသားက ပထမတန်းစား နတ်သမီးလေးထက် အများကြီးသာတယ်"

ဤသတင်းက ဖူကျန့်အဆောက်အအုံက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

လှီးဖြတ်ထားတဲ့ မွေးရာပါ တာအို သန္ဓေသားလေးက ပြန်ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား။

ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီကမ္ဘာမှာ ပထမတန်းအဆင့် နတ်သန္ဓေသားကို ကျော်လွန်နိုင်တဲ့ နတ်သန္ဓေသား တစ်ပါး ရှိနေတာလား။

ရွှေရွှမ်းကျစ်က ဆက်လက် ပြောလေသည် -

"ချန်ထန်ကလည်း သူ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်... သူက အနတ္တသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီလို့ ပြောပေမယ့် သူ့အဆင့်က နတ်သန့်စင်ခြင်းဘုံ ရောက်သွားပုံပဲ..."

ဒီစကားတွေ ပြောပြီးတာနဲ့ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်နဲ့ နတ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ဟာ နယ်ပယ်လေးခု ကွာခြားသည်။

အနတ္တ သန့်စင်ခြင်းဘုံ၊ ခန္ဓာပေါင်းစပ်ခြင်းဘုံ၊ အလောင်းသုံးလောင်းဘုံ၊ နတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ခြင်း။

အကယ်၍ ချန်ထန်သည် နတ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပါရဲ့နဲ့ သူ့နယ်ပယ်သုံးရပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ သူတို့တွင် ကျင့်ကြံမှုကို ဖောက်မြင်နိုင်သော ရွှေရွှမ်းကျစ် ကဲ့သို့သော ကြီးမြတ်သော သခင်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။

ရွှေရွှမ်းကျစ် : "ငါ ပြောတာက ဖြစ်နိုင်ချေများတယ်လို့ ဆိုလိုတာ... မသေချာဘူး ဒါပေမယ့် သူက သူ့နယ်ပယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီးပြီမလို့ နောက်ထပ် အများကြီး ဖုံးကွယ်ထားမယ် ဆိုတာ သေချာတယ်"

တန်းပါ့လင် : "ဒါပေမယ့် ဒါက ဖုံးကွယ်ထားတတ်လွန်းတယ်!"

ချင်စူး :"ငါတို့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို စမ်းသပ်ဖို့ လိုလာပြီ"

ဖူကျန့်အဆောက်အအုံက လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ရွှေရွှမ်းကျစ်က ဆက်ပြောသည်။

"ချန်ရှီရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ပုံက မြန်ဆန်ပေမယ့် တော်ဝင်စာမေးပွဲ မဖြေခင်နဲ့ အပြီးရောက်ရင်တောင် သူ သခင်လေးကို အမီလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူရဲ့ လက်ရှိ တိုးတက်မှုနဲ့ဆို သခင်လေးကို လိုက်မီဖို့ တစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်"

ချင်စူး၊ တောက်ချီနဲ့ အခြားသူများကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ တစ်နှစ်တာကလည်း အရမ်းမြန်တယ် မဟုတ်ပါလား။

ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ တစ်နှစ် ရှိနေသေးသည်။

ချင်စူးက ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ဆိုသည်။

"ဒီအကြောင်းကို သခင်လေးကို ပြောစရာ မလိုဘူး...သခင်လေး စိတ်အေးလက်အေး လေ့ကျင့်ပါစေ..."

လူတိုင်းက ဒီအချက်ကို သဘောတူလိုက်လေ၏။

သခင်လေးသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ကိုင်စွဲထားကာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ပြည်သူများ၏ နှလုံးသားကို အနိုင်ယူကာ သူရဲကောင်းများနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ ရှားပါးရတနာများကို စုဆောင်းကာ မြင့်မြတ်သောမိသားစုများနှင့် အင်အားအမျိုးမျိုးကြားတွင် လေ့ကျင့်မှု ပြုလုပ်နေသည်။ ကျင့်ကြံနေတုန်း ဒီလို တိုးတက်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်တာက ရှားပါသည်။

ချင်စူး: "ဒါပေမဲ့ ချန်ထန်ရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းကြည့်ဖို့တော့ လိုတယ်...သူက ချန်ရှီကို သင်ပေးနေတာ သူ့အမြင်က ပိုမြင့်လေ၊ ချန်ရှီက ပိုမြန်လေလေပဲ... ငါတို့က သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးရင်တော့ အကောင်းဆုံးဖြစ်မှာပေါ့"

ဖူကျန့်အဆောက်အအုံ၏ နောက်ထပ် လက်ထောက်ဝန်ကြီးကို ဖန့်ဖောင် ဟုခေါ်သည်။ သူသည် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး စကားပြောရတာကို လုံးဝ မနှစ်သက်ပါ။ အေးအေးဆေးဆေးသာ ဝင်ပြော၏။

"ငါ သွားမယ်...."

ချင်စူးလည်း သူ့စကားကြားတော့ ဝမ်းသာအားရနဲ့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုဖန့်ရဲ့ ခွန်အားကို ကျွန်တော် အမြဲလေးစားပါတယ်... ဒီကိစ္စအတွက် အစ်ကို့ကိုပဲ ဒုက္ခပေးပါရစေ..."

ဖန့်ဖောင်က ဘာမှ မပြောဘဲ အပြင်ကို ထွက်သွားတော့သည်။

နံနက်သုံးနာရီတွင် တရားရုံး၏ အရေးကြီးအရာရှိများသည် ရထားလုံးများစီးကာ တော်ဝင်ဂိတ်ဆီသို့ ဦးတည်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ထန်လည်း ချန်အိမ်မှ ထွက်ခွာကာ တော်ဝင် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားနေပါပြီ။

လမ်းပေါ်မှာ တစ်ယောက်မှ မရှိပါ။ တစ်ခါတလေ ရထားလုံးတစ်စီးသာ ဖြတ်သွား၏။

သူသည် ဤလမ်းကြောင်းကို အမြဲတစေ တူညီသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ တူညီသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တိုင်းတာပြီး တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ တိကျပြီး ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ လူတွေကို သက်တောင့်သက်သာတော့ ဖြစ်စေသည်။

ဒီနေ့ လမ်းကြားကို ဖြတ်လျှောက်လာသောအခါတွင် ယခင်ကနှင့် မတူသည်မှာ လမ်းကြားတွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ ထိုလူသည် လမ်းကြားတွင် ထိုင်နေပြီး သူ့ကုလားထိုင်ကို ဘေးတိုက်ထားကာ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ချန်ထန် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူကို ဖြတ်သွားသောအခါ ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးကြီးနှစ်ခု တိုက်မိသွားသလိုမျိုး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည့် အသံနှင့်အတူ အချင်းချင်း ရောယှက်လျက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ချန်ထန် ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်သွားသော်လည်း သူသည် ထိုလူအနားမှ ဖြတ်သွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ တူပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်မှာ ရှိနေကြတာ..."

ကုလားထိုင်ပေါ် ထိုင်နေသော လူက တိုးတိုးလေး ရယ်​လေသည်။

ချန်ထန် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ဖန်ရှင်းလမ်းကြားကို ဖြတ်ကာ အလယ်လမ်းသို့ ရောက်လာသည်။ အလယ်လမ်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ့ဆီသို့ လာနေသော တစ်စုံတစ်ဦးကို ဝင်တိုက်မိ​ပြန်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ အသီးသီး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။

​ရောက်လာသူမှာ မုတ်ဆိတ်မွေးထူထူနှင့် ကြွက်သားများ ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်စွာ ခေါက်ခံရပြီး သူ့ဝိညာဉ်သည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ချန်ထန်လည်း ဟန်ချက်ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းများ လင်းလက်ပြီး နတ်ဝိညာဉ်က ဖျတ်ခနဲ တုန်ခါသွားတာကို မြင်နိုင်သည်။

"ဒီလောက်တောငိ ဂရုမစိုက်ဘူးလား?"

မုတ်ဆိတ်မွေး ယောက်ျားသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ဖန်ရှင်းလမ်းကြားထဲ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

"ဒါက သေချာပေါက် ခန္ဓာပေါင်းစပ်နယ်ပယ်ပဲ!"

မုတ်ဆိတ်မွေးက ကုလားထိုင်ပေါ် ထိုင်နေတဲ့လူကို ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး....အနတ္တသန့်စင်နယ်ပယ်!"

အဲဒီလူက ခေါင်းခါပြီး "ငါ့တာအိုဘုံနဲ့ တာအိုဘုံ တိုက်မိတုန်းက ညီတူညီမျှပဲ... ငါ့တာအိုဘုံနဲ့ အပြိုင် သူ့ရဲ့ နတ်ဝိညာဥ် တာအိုဘုံက သန့်စင်နေတာကို ခံစားရတယ်... သူ့တာအိုဘုံရဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ စွမ်းအင်ဖြန့်ကျက်ထားတာကို ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရတယ်!"

မုတ်ဆိတ်မွေး ယောက်ျားက ခေါင်းယမ်းပြီး :"ငါ သူနဲ့ တိုက်မိတုန်းက သူ့နတ်ဝိညာဉ်ကို ခေါက်ပစ်လိုက်တာ... သူ့နတ်ဝိညာဉ်က ငါနဲ့တူတယ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပေါင်းစပ်ထားတာ... ဒါက ခန္ဓာပေါင်းစပ်နယ်ပယ်ရဲ့ လက္ခဏာတစ်ခု... မမှားနိုင်ဘူး!"

နှစ်ယောက်သား ငြင်းခုံနေကြစဉ် ချန်ထန်က အလယ်လမ်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ရုတ်​တရက်​ လျှပ်​စီးလက်​ပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ​ဟောက်​လိုက်​သည်​နှင့်​ လျှပ်​စီးကြောင်းများက မိုးရွာချသလိုပင်​ ကြွေကျလာ၏။

ချန်ထန်သည် အတော်လေး ကံကောင်းနေသကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသံကြားမှ လျှောက်သွားကာ မိုးခြိမ်းသံက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်ခြင်း မရှိပေ။ စာပေပညာရှင်တစ်ဦးက သူ့ဆီသို့ ​​လျှောက်သွားသော်လည်း မိုးခြိမ်းသံက ချန်ထန်ကို မထိမှန်ပေ။

ပညာရှင်က သူ့ကို ပြုံးပြပြီး နှစ်ယောက်သား ဖြတ်သွားကြသည်။

မိုးခြိမ်းသံကလည်း ရုတ်တရက် ရပ်သွား၏။

အလောင်းသုံးကောင်ဘုံ!

ရုပ်ခန္ဓာသည် သန့်ရှင်းသောယန် ဖြစ်လာလျှင် စိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း သန့်ရှင်းသော ယန်ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မိုးကြိုးပစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ချန်ထန်သည် အလယ်လမ်းမှ ဝူမန်တံခါးဘက် ကွေ့တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်ခြမ်းမှ အလင်းရောင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရတော့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် အဘိုးအိုတစ်ဦးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးလျက် လျှောက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦး ဆုံတွေ့ကြပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်း၏ အရိပ်ထဲသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ဤအဘိုးအိုသည် နတ်သန့်စင်ခြင်းဘုံ အထွတ်အထိပ်အထိ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ဖူကျန့်အဆောက်အအုံက ဖန့်ဖောင် ဖြစ်သည်။ အခုလေးတင် ဖြတ်လာတဲ့ လူသုံးယောက်က ချန်ထန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နောက်ခံကို စမ်းသပ်ဖို့ သူစီစဉ်ထားသူတွေပါပဲ။

ရွှေအလင်းက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ရုပ်ပုံနှစ်ပုံ ပေါ်လာသည်။ တစ်ယောက်က ဂိတ်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ နောက်တစ်ယောက်က ဗဟိုလမ်းဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

ပညာရှင်၊ မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ ကုလားထိုင်ပေါ်ကလူက ဖန့်ဖောင်ကို အမြန်လာတွေ့ပြီး။

"အလယ်တန်းခေါင်းဆောင်... ချန်ထန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က ဘယ်လိုလဲ?"

ဖန့်ဖောင်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး။

"ငါနဲ့ အတူတူပါပဲ"

သုံးယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ ထိုစဥ် ဖန့်ဖောင်က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေသော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ထပ်ပြောလာသည်။

"ဒါပေမယ့် အတူတူ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူ ငါ့ကို အလျှော့ပေးလိုက်တယ်"