လူတွေကို ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ဆွဲဆောင်တယ်

ချီးရှာဘုရားကျောင်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး နတ်အဖြစ် ကိုးကွယ်သည့် ကြေးရုပ်တုနှစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချန်ရှီ မြင်လိုက်ရသော ပေနှစ်ရာမြင့်သော နတ်များသည် လူများ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော ကြေးရုပ်တုများတွင် ထူးကဲသော တန်ခိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နတ်များဖြစ်ပြီး နံ့သာပေါင်းကလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးပွားလျက် ရှိသည်။

ချန်ရှီ ပင်မခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကြေးရုပ်တုနှစ်ခုအား နံ့သာပေါင်း မီးရှို့ကာ ဦးညွတ်လိုက်သည်။ ရုပ်တုများက သူ့ရဲ့ အမွှေးတိုင်များကို လက်ခံလိုက်တာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူသည် တိုင်းသူပြည်သား တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကန့်ညောင်များ၏ အမြင်ကို လေးစားသည်။

တကယ်လို့ ကန့်ညောင်နှစ်ယောက်ကလည်း သူ့ကို ဘယ်လိုလေးစားရမယ် ဆိုတာ မသိရင် ချန်ရှီ သူတို့ကို ဘုံကျောင်းငယ်လေးထဲကို ခေါ်သွင်းပြီး မယ်မယ်ရှစ်ကျီဆီက သင်ခန်းစာတွေ သင်ပေးခိုင်းဖို့ ဝန်မလေးပါ။

ရှေးကျပြီး လေးလံသော ချီးရှာဘုရားကျောင်းတွင် ထူးဆန်းသော လေထုတစ်ခု ရှိကာ ကြေးရုပ်တုနှစ်ခုတွင်လည်း တူညီသော လေထုရှိသည်။

ယွိလင်ကျစ် : "ချီးရှာဘုံကျောင်းရဲ့ ရှေးဟောင်းနေရာက ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကြွင်းအကျန် နေရာ... ဘုံကျောင်းတွေ အားလုံးကို အကြွင်းအကျန်တွေပေါ် အခြေခံပြီး တည်ဆောက်ထားတာ...ဒီရုပ်ပွားတော်တွေက စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကျန်းခေတ်က ကျန်နေသေးတာ ဒါမှမဟုတ် သမိုင်းမတင်မီ အကြွင်းအကျန်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ချန်ရှီ : "မင်းက တာအိုဝါဒီတစ်ယောက်ပဲ ဒီရုပ်တုတွေကို မသိဘူးလား?"

အမှန်တကယ်တော့ ကျေးလက်မှာ အလားတူအရာတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့် ချန်ရှီ သူတို့ရဲ့ ဇစ်မြစ်နဲ့ ခေတ်တွေကို မသိနေချေ။

အချို့မှာ ကျောက်ဆင်းတုများ၊ အချို့မှာ ကြေးရုပ်တုများဖြစ်ပြီး အချို့မှာ နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ သစ်သားထွင်းထုမှုများ၊ ကျောက်စာတိုင်များ၊ ကြေးခေါင်းလောင်း မျှော်စင်များ၊ ရှေးဟောင်းရေတွင်းများ သို့မဟုတ် ကျောက်ပြားများ လည်းရှိသည်။ ရွာတော်တော်များများမှာ ကိုးကွယ်တဲ့ ကန့်ညောင်တွေကတော့ ဒီအရာတွေ မဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်တွေချည်းပင်။

ဤအရာများသည် အကြွင်းအကျန်များ သို့မဟုတ် ဘုရင်ကျန်းခေတ်မှ ကျန်ခဲ့သော အရာများသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ရွာသားများ ကိုးကွယ်ပြီးနောက် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝိညာဉ်များ ဖြစ်လာကြပြီး နံ့သာပေါင်းကို ထူးကဲသော စွမ်းအားအဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်ကာ အကာအကွယ်ပေးသော ကန့်ညောင်များ ဖြစ်လာကြသည်။

ယွိလင်ကျစ် : "ငါတို့ဂိုဏ်းထဲက တာအိုနတ်ဘုရားတွေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေ အများစုက ပြန့်ကျဲနေတဲ့ စာအုပ်​​လေး နည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တယ်... တာအို ဟွာရှနတ်ဘုရားတွေ အကြောင်း စာအုပ်တော်တော်များများ ပျောက်ကုန်ပြီ။ အနောက်နွားရှင်းကျိုးမှာ ဆင်းသက်လာတဲ့ တာအိုဝါဒီတွေရဲ့ ပထမအသုတ်က စစ်သားတွေနဲ့ မြင်းတွေ အများကြီး ယူလာခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်"

ချန်ရှီ စိတ်ရှုပ်သွား၏။

"စစ်သားနဲ့ မြင်းလား?"

ယွိလင်ကျစ် : "သူတို့က ငါတို့တာအိုဘိုးဘေးက မွေးမြူထားတဲ့ စစ်သားတွေနဲ့ မြင်းတွေ... အချိန်အတော်ကြာအောင် အမွေဆက်ခံခဲ့ပြီး နတ်တန်ခိုး ရခဲ့တယ်"

ချန်ရှီသည် ဒါက အဘွားရှား မွေးမြူထားသော တစ္ဆေဘုရင် ငါးကောင်နှင့်တူကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ တစ္ဆေ ဘုရင်ငါးပါးသည် တန်ခိုးကြီးမားခြင်းမရှိသော်လည်း အဘွားရှား ကွယ်လွန်သွားပါက တ​စ္ဆေဘုရင်ငါးပါးသည် မျိုးဆက်သစ်များထံ ချန်ထားခဲ့မည် ဖြစ်ပြီး နံ့သာပေါင်းကို မျိုးဆက်တစ်ခုမှတစ်ခုသို့ ဆက်လက် သယ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် တစ္ဆေဘုရင်ငါးပါး၏ ခွန်အားကိုလည်း နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား အဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်သွားနိုင်သည်။ ဒါက ဘိုးဘေးစစ်သည်များနှင့် မြင်းများ၏ မူလအစ ဖြစ်သည်။ ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်သည် နန်းတော်ကို ကာကွယ်ရန်၊ အနောက်နွားရှင်းကျိုးက နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ဟွာရှရှန်ကျိုးကနေ ဘိုးဘေးစစ်သည်များနှင့် မြင်းအများအပြားကို ယူဆောင်လာလိမ့်မည်။

ဒါပေမယ့် ဒီဘိုးဘေးစစ်သည်တွေနဲ့ မြင်းတွေက ဘာကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ။ ဘိုးဘေးစစ်သည်များနှင့် မြင်းများ ပျောက်ဆုံးသွားရသည့် အကြောင်းအရင်းကို ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်တွင်ပင် မှတ်တမ်းမတင်ထားခဲ့ပေ။

ယွိလင်ကျစ်သည် ဖန့်ခုန်းလျို နဲ့ တခြားသူတွေကို တွေ့ဖို့ ဆက်ခေါ်သွားပေးသည်။

"မနေ့က ဆရာဦးလေး သုံးယောက်နဲ့ ဒီအကြောင်းကို ပြောခဲ့သေးတယ်... ဦးလေး သုံးယောက်က ပြောတယ် မင်းအဖိုးက ထိုက်ဟွာချင်း နန်းတော်ကိုလာပြီး ဒီဂန္တဝင်တွေကို ဖတ်ပြခဲ့တယ်တဲ့... ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို ရှာပြီး လော်ထျန်းတကျောက်၊ ကျိုးထျန်းတကျောက်နဲ့ ဖူထျန်းတကျောက်တို့ကို ပြန်ဖွဲ့စည်းဖို့ ပြောခဲ့တယ်... နောက်ပိုင်း အောင်မြင်လားတော့ မသိဘူး"

ချန်ရှီလည်း လော်ထျန်းတကျောက် သူ့အဖိုးထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည့် အကြောင်းကို တွေးကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး တစ်ဝက်လောက် အောင်မြင်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ လုပ်ငန်းက ငါ့ကြောင့် နှောင့်နှေးသွားတယ်"

ယွိလင်ကျစ်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြန်မေးသည်။

"မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ငါသေသွားတာ..."

ယွိလင်ကျစ်လည်း ချန်ရှီသည် သူ၏မွေးရာပါ သန္ဓေသားကို ဖြတ်တောက်ခံရပြီး ခရိုင်စာမေးပွဲအပြီးတွင် ကြေကွဲဖွယ် သေဆုံးသွားသည့် ကလေးပညာရှင် ဖြစ်ကြောင်း သတိရမိသွားသည်။

ချန်ယင်တူးသည် စစ်မှန်သော ဘုရင်ကျန်းခေတ် အဆုံးပိုင်းနှင့် ထိုအချိန်က နတ်ဘုရားများ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သတင်းကြားတော့ သူအဲဒီကိုရောက်လာပြီး ရူးသွပ်သွားလေ၏။ ရှီးကျင်းတွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုအပြီးတွင် သူသည် ချန်ရှီအား ပြန်လည် အသက်သွင်းရန် ဆက်လက်ကြိုးစားခဲ့သည်။ အဆုံးမှာတော့ သူ့ဘဝဟာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပြီး ဟွမ်ဖောရွာမှာ အသက်ကြီးရင်း ဆုံးပါးသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ချီးရှာဘုံကျောင်း နောက်ဖေးသို့ ရောက်လာကြသည်။ ချန်ရှီ မျှော်ကြည့်လိုက်တော့ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းလမ်းကြောင်းက မြေပြင်ကနေ အပေါ်တက်သွားပြီး လေထဲကို ပျံ့သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူလမ်းသည် သုံးပေ၊ နှစ်ပေမျှသာ ရှည်လျားပြီး တစ်ပေနှင့် လေးငါးပေ ကျယ်ကာ လေထဲတွင် ထောက်မကာ တွဲလောင်းကျနေသည်။ သို့သော် ဤကျောက်စိမ်း လမ်းငယ်လေးသည် မြင့်မားပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော နန်းတော်တစ်ခုကို အမှန်တကယ် သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူလမ်းက လူတွေကို အလွန်ရှေးကျတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။ ချန်ရှီ လမ်းပေါ်သို့ တက်လာသောအခါ သူ့ရှေ့ရှိအရာသည် နန်းတော်မဟုတ်ပဲ အခြားလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာဆီသို့ ခေါ်သွားတော့မယ့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွိလင်ကျစ်: "ဒီကျောက်စိမ်းဖြူလမ်းက သမိုင်းမတင်မီက အမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်မယ်... ရှီးကျင်း တည်လာပြီးတော့ ညတိုင်း လမ်းကြောင်းရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ အဖြူရောင်နတ်သမီးတစ်ပါး ပေါ်လာပြီး လူတွေကို အမတဖြစ်အောင် တက်လာဖို့ ခေါ်ဆောင်သွားသလိုမျိုး ကမ္ဘာကို လက်လှမ်းမီစေခဲ့တယ်တဲ့..."

"ရှီးကျင်းမှာရှိတဲ့ လူတော်တော်များများက ဒီနတ်သမီးရဲ့ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းတာကို ခံရပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်တက်၊ လမ်းရဲ့အဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ် နတ်သမီးရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီးရင် ပျောက်ကွယ်ကြတယ်တဲ့... အဲဒီအမျိုးသမီးက မှန်ကန်တဲ့ အမတ နတ်သမီးမဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေနတ်သမီးလို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်... သူမ သိမ်းသွားတဲ့လူတွေက မသေနိုင်ပေမယ့် တစ္ဆေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်တဲ့"

ချန်ရှီ ဂရုတစိုက် နားထောင်ပြီး :"ဒါဆို ဘာဆက်ဖြစ်သွားလဲ?"

ယွိလင်ကျစ် စကားမပြောမီတွင် အထက်မှ အသံနက်ကြီး တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်-

"ကြာတော့ လူတွေအများကြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့ ကျောက်စိမ်းဖြူလမ်းကို ဖြိုခွင်းဖို့ လဖမ်းဆီးခန်းမကို ဆောက်ခိုင်းလိုက်တယ်... အဲဒီနောက်မှာတော့ အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေနတ်သမီး မ​ပေါ်လာတော့ဘူး... ငါ လဖမ်းဆီးခန်းမမှာ နေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာက ညမိုးချုပ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ အဲဒီနတ်သမီးကို တွေ့ချင်လာလို့လေ... ကံမကောင်းချင်တော့ ငါ့ဆန္ဒတွေက မပြည့်ဝခဲ့ဘူး"

ချန်ရှီ မော့ကြည့်လိုက်တော့ အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးဟာ လဖမ်းဆီးခန်းမ အရှေ့မှာ ရပ်နေကာ သူ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ငုံ့ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် လူရှုပ်လူပွေ အဖြစ် လူသိများသော ရေလရှန့်ကျင့်က ဖန့်ခုန်းလျို ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှီးကျင်းတွင် အမျိုးသမီးများစွာနှင့် ပတ်သက်ဖူးသည်ဟု ကောလဟာလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ သခင်ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာသော ကျင့်ကြံမှုလည်း ရှိသည်။

ဖန့်ခုန်းလျိုက အဖြူရောင် ၀တ်စုံကို ၀တ်ထားပြီး ခေါင်းဝိုင်းဝိုင်း၊ ဖြူစင်သော အသားအရေ ၊ ဖြောင့်စင်းသော နှာတံ ၊ သပ်ရပ်သော မျက်နှာအသွင်အပြင်နှင့် ယောက်ျားတို့၏ တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ် ပုံစံမျိုး ရှိပေသည်။ သူသည် သူတို့ဆီသို့ ခြေဗလာဖြင့် လှမ်းလာကာ နှုတ်ဆက်လေ၏။

"ဖန့်ခုန်းလျို ဒကာလေးချန် ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ချန်ရှီ လှမ်းတက်ပြီး လဖမ်းဆီးခန်းမသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဖန့်ခုန်းလျိုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆိုလေ၏။

"ယွိလင်ကျစ်က စိတ်ကောင်းရှိပြီး အမြဲတမ်း ဂနာမငြိမ်တတ်ဘူး... မနေ့က အောင်သွယ်ရှန် ဒုက္ခရောက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားတော့ သူက မင်းကိုရှာဖို့ ပြေးသွားတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် မင်း ယွိလင်ကျစ်ကို ဒဏ်ရာရသွား​အောင် ရိုက်လိုက်တယ်လို့ ငါကြားတယ်... ဒကာလေးချန် ဒီနေ့ ယွိလင်ကျစ်အတွက် မင်းဆီက တရားမျှတမှုကို လိုချင်ပါတယ်"

ယွိလင်ကျစ်မှာ ဒီစကားကို ကြားတော့ တစ်ကိုယ်လုံး ဒေါသတွေနဲ့ ပြည့်လာတော့သည်။ သူကသာ ချန်ရှီကိုရှာဖို့ လှုံ့ဆော်ခဲ့သူလို့ ပြောလိုက်ပြီ။ သူ ချေပချင်ပေမယ့် ဘာမှ မပြောနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါက သူ ပိုပိုပြီး ဒေါသထွက်လာစေလေသည်။

ချန်ရှီ : "ဖန့်ခုန်းလျို မင်းဘယ်လိုကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်နေတာလဲ"

ဖန့်ခုန်းလျိုက ပြုံးပြလေသည်။

"ငါ့ဆရာရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ငါ ဗုဒ္ဓသရဖူရဲ့ အဓိပတိသုတ္တန်ကို ကျင့်နေတာပါ... အခုထိလည်း ကျင့်နေတာပဲ"

ချန်ရှီ ခဏလောက် စဉ်းစားကြည့်နေသည်။

"ဒီကျင့်စဥ်က ဗုဒ္ဓရဲ့ရွှေကိုယ်ထည် ပါ၀င်ပါတယ်... မင်းရဲ့အလေ့အကျင့်ကရော ဘယ်လိုလဲ ဗုဒ္ဓရဲ့ရွှေကိုယ်ခန္ဓာက ဗောဓိရွှေကိုယ်ထည်နဲ့ တပေါက်ဖာဘုံကျောင်းရဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်နဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်လို့ရလဲ"

ဖန့်ခုန်းလျိုက : "ရွှေကိုယ်ထည်ရဲ့ အောင်မြင်မှုမှာ ထူးခြားမှုတွေ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် တပေါက်ဖာဘုံကျောင်းရဲ့ရွှေကိုယ်ထည်က ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ နတ်ဘုရားလောင်းဆီကနေ ဆင်းသက်လာတာ... ရေလရှန့်ကျင့်ရဲ့ ရွှေကိုယ်ထည်က လောကအရှင်ဗုဒ္ဓဆီက ဆင်းသက်လာတာ... ဗုဒ္ဓဂန္တဝင် "ကျစ်ယွဲ့လု" အရ ဘုရားလောင်းက အနန္တရွှေကိုယ်ထည်ကို တိုင်းတာခဲ့တယ်... ဝါးလုံးရှည်ကို အရှည်ခြောက်ပေခွဲပြီး ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားကို မြင်တဲ့အခါ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ခြောက်ပေရှိတဲ့ အနန္တကိုယ်ခန္ဓာကို တိုင်းတာတယ်... အဲဒီနောက် တပ်မက်တဲ့ဘုံကနေ ဗြဟ္မာဘုံကို ဆက်တိုင်းထွာပေမယ့် လောကအရှင်ဗုဒ္ဓရဲ့ ရွှေကိုယ်ထည် ခေါင်းကိုတောင် မမြင်နိုင်ခဲ့ဘူးတဲ့လေ... ခြောက်ပေကျော်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမှာတဲ့လဲ နတ်ဘုရားလောင်းရဲ့ ရွှေကိုယ်နဲ့ လောကအရှင်ဗုဒ္ဓရဲ့ရွှေကိုယ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"

ယွိလင်ကျစ် အံ့ဩသွားသည်။

'ဆရာဦးလေးက ဒီကို လာဆွေးနွေးတာ မဟုတ်ဘူးလား? ရွှေကိုယ်ထည်အကြောင်း ဘာလို့ ထပြောနေတာလဲ'

ချန်ရှီ : "မင်းကို လောကအရှင်ဗုဒ္ဓရဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာကို အသက်သွင်းဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမယ်...ငါက မြန်တယ်။ ပြင်ဆင်ချိန်မရခင်မှာ လူတော်တော်များများကို သတ်ပစ်လေ့ရှိတယ်"

ဖန့်ခုန်းလျိုသည် ယွိလင်ကျစ်ဘက်ကို အံ့ဩသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ယွိလင်ကျစ် ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ?"

သူက ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာကို အသက်သွင်းစဉ်အတွင်း မေးမြန်းခဲ့တာပင်။

သူ၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်သည် ခြောက်ပေမြင့်ပြီး ၎င်းကို စတင် အသုံးပြုလိုက်သောအခါ အခြေတည်ဝိညာဥ် (သို့) စွမ်းအားအလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်နဲ့ နီးလေလေ စွမ်းအားက ပိုကြီးလေပါပဲ။ ၎င်းရဲ့ နယ်မြေထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ပြီး ရှေ့ကိုရောက်လာရင် ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်က တောင်လောက်ကြီးပြီး လူတွေကို ဖိသိပ်တော့မယ့် ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေ၏။

ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်က ပိုကြီးမလာဘဲ ခြောက်ပေပဲ ရှိသေးတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့တုန့်ပြန်မှု အရှိန်က အရမ်းမြန်နေပါသေးသည်။

ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ရဟန်းသည် ရန်သူနှင့်တွေ့သောအခါ ပြိုင်ဘက်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဗုံးကြဲထားသည့် အလွန်ကြီးကျယ် ခမ်းနားသော ကြီးမားသော ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကိုသာ တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မည်။

ခြောက်ပေရှည်သော ရွှေကိုယ်ထည်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ မရေမတွက်နိုင်သော အရှင်သခင်များ၏ အတွေ့အကြုံနဲ့လည်း သက်ဆိုင်သေး၏။

အရပ်ခြောက်ပေ ရှိလာသောအခါတွင် ကိုယ်ခန္ဓာက ယူဆောင်လာသော အားသာချက်နှင့် လိုက်လျောညီထွေစွာ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း စသော စွမ်းအားနှစ်ခုစလုံးကို တိုက်ပွဲတွင် တွေ့ရသည်။ ၎င်းတို့ အရပ်က ပိုတိုပါက အရပ်အမောင်း အားသာချက်က သိသာထင်ရှားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အရပ်ရှည်ပါကလည်း ၎င်းတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါများသည် ဤမျှထိ ပေါင်းစပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လောကအရှင်ဗုဒ္ဓ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ကို ပေါ်လွင်လာသောအခါတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး ရွှေရောင်အရေပြား အောက်မှာ ရွှေရောင်​တွေ တောက်နေသည်။

သူ၏ နတ်ဝိညာဥ် အင်အားနယ်ပယ်ထဲက နေရာတိုင်းတွင် အဖိုးတန်အလင်းရောင်များ ရှိနေပြီး သူ့မျက်နှာကို သနားညှာတာသော အကြည့်ဖြင့် သူ့မျက်လုံးများက ယွိလင်ကျစ်ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲ။

"ယွိလင်ကျစ် ဒါက ဘာဖြစ်နေတာလဲ မင်းချန်ရှီကို ဒီကို ခေါ်လာတာက ငါ့ကို ဒီလို ဆက်ဆံခွင့်ပေးလိုက်တာလား... ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို ရှင်းပြရမယ်!"

ယွိလင်ကျစ်မှာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားမိလာပြီး စကားပြောတော့မှာ ဖြစ်ပေမယ့် ရုတ်တရက် ချန်ရှီက အရင် အော်လိုက်လေသည်။

"မင်းအဖွားကိုပဲ ရှင်းပြ!"

လဖမ်းဆီးခန်းမထဲတွင် ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယွိလင်ကျစ်လည်း သူ့နားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး အခြားအသံများကို ခဏတာမျှ ဘာမှ မကြားနိုင်တော့ပေ။

ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ လေထုသည် ရုတ်တရက် ကင်းစင်သွားသလို နေရာလွတ်က ယိမ်းယိုင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချန်ရှီဟာ ဖန့်ခုန်းလျို၏ နတ်ဝိညာဥ် အင်အားနယ်မြေထဲ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူ့လက်သီးများ၏ အင်အားက တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။

မိုးခြိမ်းသံ အဆုံးသတ် နေရာမှာ ဖန့်ခုန်းလျို၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကိုပင်။ ဖန့်ခုန်းလျို၏ လက်ဖဝါးသည် ဗုဒ္ဓတံဆိပ်နှင့်တူပြီး အောက်ဘက်သို့ ကာထားလိုက်သည်။ သို့သော် ချန်ရှီ ၎င်းကို ထိုးလိုက်သောအခါတွင် သူ၏ နောက်ကျောရှိ ကျောရိုးသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ထွက်ကာ လက်ဖဝါးထဲရှိ ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တော်က အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နောက်ပြန် လဲကျသွားပြီး ပုံးတစ်ပုံးလောက်ထူတဲ့ ကြေးနီတိုင်ကို ပြေးတိုက်ပစ်သည်။ တစ်ဆင်တည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နံရံကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်သွားသေး၏။ ချန်ရှီက အရိပ်တစ်ခုလို လိုက်လာပြီး ရွှေဘုန်းကြီးကို ကန်ထည့်လိုက်ရာ သူ့တွင် ဖျက်ဆီး၍မရသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိလျှင်ပင် ရှက်စရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဒီကန်ချက်က အရမ်းလေးလွန်းတာကြောင့် ဖန့်ခုန်းလျိုရဲ့ နောက်ကွယ်က နံရံမှာတောင် ကြီးမားတဲ့ အလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရှီလက်များက နံရိုးအောက်မှ ဓားသွားများကဲ့သို့ပင် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ထိုနေရာသည် ကျောက်ကပ်နှစ်ခု တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်တာကြောင့် ဓားထိုးခံရရင် မထင်မှတ်ထားတဲ့ နာကျင်မှုကို ခံစားရလိမ့်မည်။ ကျောက်ကပ်တွေ အဖောက်ခံရရရင် အသက်အန္တရာယ် ကြုံရလိမ့်မည်။

ဖန့်ခုန်းလျို၏ မျက်နှာသည် ပုံပျက်နေပြီး ဒူးထောက်လဲကျလုနီးပါး နာကျင်သွားသည်။ သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းသည် ကြမ်းပြင်ထဲ နစ်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အခြေအနေက အကျပ်အတည်း ဖြစ်လာတာကို သိတဲ့အတွက် ဝေဒနာကို တောင့်ခံရင်း ခြေထောက်တွေကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ မြဲမြံစွာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း ဂါထာတစ်ပုဒ် ရွတ်ဆိုလိုက်၏။

လောကအရှင်ဗုဒ္ဓ၏ ရွှေကိုယ်တော်သည် ကျင့်စဉ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်သောအခါ ၎င်းကို တံဆိပ်ခတ်နည်း ဖြစ်သည့် ဆယ့်ရှစ်ပါးမန္တန်နှင့် ပေါင်းစပ်ရပါမည်။ မန္တန်၏ပထမဝဏ္ဏကို မဟောမီ ချန်ရှီလက်သီးက သူ့လည်မျိုကို ထိသွားသွားခဲ့ပြီ။

ဂျွတ်!

သူ့လည်မျို ကွဲသွားပြီ။

ချန်ရှီဒူးက သူ့မေးစေ့ကို ထိသွားပြီး သူ့ခေါင်း လွင့်သွားတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ခေါင်း နောက်သို့ စောင်းသွားစဥ် ချန်ရှီ၏ ပေါင်တစ်ဖက်က သူ့လည်ပင်းကို သုတ်ချလိုက်သည်။

"ဝုန်း!"

အသံနက်ကြီး ထွက်လာပြီး ဖန့်ခုန်းလျိုတစ်ယောက် ဆန့်ကျင်ဘက်နံရံကို ထိသွားသည်။ လဖမ်းဆီးခန်းမ တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်နံရံများသည်လည်း အက်ကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဖန့်ခုန်းလျိုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ရုန်းထရန် ကြိုးစားနေတုန်းရှိသေး ချန်ရှီက သူ့နောက်ကျောကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိလိုက်ပြီ။

"လောကအရှင်ဗုဒ္ဓရဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာက တကယ်ကောင်းပါတယ်... ဒုတိယအဆင့်ရှိတဲ့ အကာအကွယ်တွေထဲမှာဆို ထိပ်တန်းပဲ မင်းငါ့ဆီက တိုက်ခိုက်မှုတွေ အများကြီး ခံခဲ့ရပေမယ့် မင်းကို ငါမသတ်နိုင်သေးဘူး... အံ့သြစရာတော့ကောင်းသား"

ချန်ရှီသည် သူ့လက်နှစ်ဘက်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိမ်ပစ်လိုက်သည်။ ဖန့်ခုန်းလျိုရဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သံနဲ့အတူ လက်ချောင်းကို အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

ချန်ရှီက နောက်ထပ်လက်ချောင်း တစ်ချောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အတင်းလိမ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လက်ချောင်းကိုလည်း ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ယွိလင်ကျစ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ယခုမှသာ မနေ့ညက ချန်ရှီ နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ချန်ရှီ သူ့ကို ဘယ်လောက်တောင် သက်ညှာပေးခဲ့သလဲ သဘောပေါက်သွားရှာ၏။

ချန်ရှီသည် စကားမပြောဘဲ ဖန့်ခုန်းလျိုရဲ့ လက်ငါးချောင်းလုံးကို ချိုးလိုက်ပြီးနောက် ခြေဖဝါးကို ခွာကာ နာကျင်စွာ လှုပ်နေသော ဖန့်ခုန်းလျိုကို ကျော်တက်ကာ သူ့နောက်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။

"ကဲ ငါတို့ စကားပြောလို့ရပြီ..."

သူက ဖန့်ခုန်းလျို၏ လက်နှစ်ဘက်လုံးကို ချုပ်ကိုင်ကာ ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"မနေ့က ယွိလင်ကျစ် ငါ့ကိုတားဖို့ဆိုပြီး ကွမ်ကျီးသိုလှောင်ရုံကို မင်း သွားခိုင်းတာလား"

ဖန့်ခုန်းလျို၏ နဖူးမှာလည်း အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းဘာလို့ ဒကာလေးချန်က ဒီလိုပြောရတာလဲ... အကြီးတန်းအစ်ကို ယွိလင်ကျစ်... ငါမနေ့ညက ဒကာလေးချန်ကို သွားရှာခိုင်းတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခုများ ပြောခဲ့မိလား..."

ယွိလင်ကျစ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် မင်းဆိုလိုတာက..."

ဖန့်ခုန်းလျိုက သူ့သွားတွေကို အံကြိတ်ပြီး ဖြတ်အော်လေသည်။

"ကြည့်! ငါကိုယ်တိုင် မပြောခဲ့ပါဘူး! ဒကာလေးချန်..."

"ခရက်!"

ချန်ရှီက သူ့လက်ချောင်းကို ချိုးလိုက်ပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"မင်း မိန်းမတွေ အများကြီးနဲ့ ပတ်သက်တယ်လို့ ငါကြားတယ်"

ဖန့်ခုန်းလျိုမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပါ စီးကျလာတော့သည်။

"အမျိုးသမီး အလှူရှင်တွေပါ... ဒကာလေးချန် မင်း ငါ့ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာအကြောင်း သိပ်မသိဘူး ငါတို့ဘာသာမှာ အလောင်းလှူတယ် ဆိုတဲ့ ဆိုရိုး ရှိတယ်... ဘုရားလောင်းက မိန်းမအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဇာတိပကတိကို ပေးလှူတဲ့ ဘုရားလောင်းတစ်ပါး ရှိတယ်... လိင်ဆက်ဆံပြီးရင် အဲ့လူတွေက လူ့အလိုဆန္ဒတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာကို ကျင့်ကြံကြလိမ့်မယ်.... ငါ ဘုရားလောင်းက အဲ့မိန်းမတွေရဲ့ ပူလောင်တဲ့ အလိုကို စွန့်စေဖို့...."

ခရက်!

ချန်ရှီ သူ့လက်ချောင်းကို ချိုးပစ်ပြန်ကာ။

"ဒါဆို အောင်သွယ်ရှန်က မင်းအတွက် အများကြီး လုပ်ပေးခဲ့တာပဲ... ဒါနဲ့ မင်းငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို စမ်းသပ်ဖို့ ယွိလင်ကျစ်ကို တွန်းအားပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား?"

"ရဟန်းငယ်..."

ဖန့်ခုန်းလျို မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လာကာ မျက်လုံးများ လှိမ့်နေသည်။ သူက အခုနတုန်းက နှစ်ကြိမ် ငြင်းပြီး လက်နှစ်ချောင်း ကျိုးသွားသည်။ ရှင်းပါတယ်၊ သူငြင်းရင် ချန်ရှီက လက်တုံ့ပြန်လိမ့်မယ်။

"ဟုတ်တယ်... ငါထင်တာပဲ အောင်သွယ်ရှန်က ငါ့ကို အမျိုးသမီး အလှူရှင်တွေ အများကြီး ရအောင် ကူညီပေးခဲ့တယ် ဒါပေမယ့် အောင်သွယ်ရှန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ငါ မလုံခြုံဘူး! တခြားသူတွေကို ပြောပစ်လိုက်ရင် ဗုဒ္ဓဘာသာက အရှက်တကွဲ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ် သခင်လေးက အောင်သွယ်ရှန်ကို ဖယ်ရှားဖို့ မင်းလက်ကို ချေးထားတော့ ငါကလည်း ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပဲ... ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ခွန်အားကို ငါမသိဘူး... မင်းနဲ့ တိုက်ရိုက် မတိုက်ရဲဘူး"

သူ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်သွားအောင် ရှင်းပြတော့မည်။

"ယွိလင်ကျစ်က ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိတယ် ဒါကြောင့် မနေ့က ငါ သူ့ကို နှိုးဆော်ခဲ့တယ် ဒါပေမယ့် ငါတင်မဟုတ်ဘူး တခြားသူတွေလည်း ရှိသေးတယ်! တခြားလူတွေ...."

"ဂျွတ်!"

ချန်ရှီသည် ဖန့်ခုန်းလျိုကို သေလောက်အောင် နာကျင်စေသည့် တတိယလက်ကို ချိုးပြီးနောက် ခြေဖဝါးကို ဖြေလျှော့ကာ ခြောက်ပေမြင့်သော ရွှေကိုယ်ပေါ်မှ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

ဖန့်ခုန်းလျို တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချနေတုန်းရှိသေး ချန်ရှီ အသံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ယွိလင်ကျစ်... မင်းအလှည့်ပဲ"

ယွိလင်ကျစ်လည်း ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ကာ ဖန့်ခုန်းလျိုလက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး ကျန်လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ကိုင်၍ ချန်ရှီနည်းအတိုင်း အတုယူကာ ရုတ်တရက် အားတင်းလိုက်သည်။

"ခရက်! ခရက်!"

စူးရှသော အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဖန့်ခုန်းလျိုလည်း နာကျင်မှုကြောင့် မူးလဲသွား​တော့သည်။

"မင်း ဒေါသတွေ ပြေသွားပြီလား... မင်း ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ချင်​သေးလား"

ချန်ရှီက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မေးလေသည်။

"ရှီးကျင်း ဒီတစ်ချက်မှလွဲရင် အားလုံး ကောင်းပါတယ်... လူတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မသတ်ရဘူးတဲ့... မဟုတ်ရင် ငါ ဒီနေရာလေးမှာ ပျော်ရွှင်ဖို့ နိဗ္ဗာန်ဘုံကို လွှတ်တင်လိုက်မိမှာ"

ယွိလင်ကျစ် လန့်ဖျပ်ပြီး ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ဒေါသတွေ ပြေသွားပါပြီ ရန်မဖြစ်ချင်တော့ဘူး!"

ချန်ရှီက အတော်လေး စိတ်မကောင်းဖြစ်စွာဖြင့် ခန်းမထဲက ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဖန့်ခုန်းလျို ကိစ္စက ပြေလည်သွားပြီ... အခု ငါတို့ လီထျန်းချန်၊ မာရွှယ်ချင်းနဲ့ တခြားသူတွေကို သွားရှာသင့်ပြီ..."

သူစကားမဆုံးခင်မှာ လဖမ်းဆီးခန်းမကြီး တုန်ခါသွားသည်။ နှစ်ယောက်သား အလျင်စလို ပြေးထွက်လာကြရာ ကျောက်စိမ်းဖြူလမ်းကို ရောက်တာနဲ့ သူတို့နောက်က လဖမ်းဆီးခန်းမကြီး ပေါက်ကွဲသံနဲ့အတူ ပြိုကျသွားတော့၏။

ချီးရှာဘုံကျောင်း၏ ဧည့်ခံရေးမှူးသည် သူတို့ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာသော်လည်း ဟေးကော် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်မိသောအခါ ဧည့်ခံရေးမှူးက ဤကိစ္စသည် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ဘူးဟုသာ တွေးခဲ့သည်။

ချန်ရှီ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းလမ်းရဲ့ အဆုံးကို မျှော်ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီည အဖြူရောင် ဝတ်ထားတဲ့ နတ်သမီးကို ငါတို့ တွေ့ရ​လောက်တယ်... ယွိလင်ကျစ် မြန်မြန်သွားမယ်.. တခြားသူတွေကို သွားရှာရအောင်!"

ယွိလင်ကျစ် အံ့သြသွားသည်။

"ငါတို့ သူတို့ကို ရိုက်မှာလား..."

ချန်ရှီ ကျောက်စိမ်းဖြူလမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားလေသည်။

"သူတို့ကို အကြောင်းပြချက်ရှိရှိ စည်းရုံးမှာပါ... မင်းတစ်ခါမှ မရိုက်ရင် သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် နာခံမှာလဲ"