နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းရေး စခန်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ သတ်ဖြတ်ပွဲ စစ်မြေပြင်။-၂

[တစ်ညအကြာတွင် သင်သည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။]

[နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်း၏ အမြင့်ပေ ထောင်ချီသော တံတိုင်းပေါ်မှ သင် ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။ ခြေထောက်များတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းကာ လေနှင့်အတူ လျှောတိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။]

[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ထောက်လှမ်းမှုကို ရှောင်ရှားရန် လိပ်အသက်ရှုဆေးနှင့် ရုပ်ဖျက်ဆေးကို သောက်သုံးပြီး သင်၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ဖုံးကွယ်ခဲ့သည်။]

[ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် အရိုးများ ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးနံ့များ ဆိုးရွားစွာ လှိုင်ထနေသည်။]

[လူသားမျိုးနွယ်၏ အလောင်းများ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ အလောင်းများ၊ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေသည်။]

[လရောင်အောက်တွင် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးသားရဲ များစွာသည် အခြား နတ်ဆိုးသားရဲ အသေကောင်များ၏ အသားများအား ဝါးစားနေကြသည်ကိုပင် သင် မှုန်ဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။]

[အသံမထွက်စေဘဲ သင်သည် သင်၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ကာ နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားခဲ့သည်။]

[နာရီပေါင်းများစွာ ပြေးပြီးနောက် သင်သည် နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်းမှ မိုင်တစ်ထောင် အကွာသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။]

[ယခု အခိုက်အတန့်တွင် သင့်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများ စတင် ပြောင်းလဲလာသည်။]

[ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တောနက်ပင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးသားရဲများ သို့မဟုတ် လူသားမျိုးနွယ်၏ အရိုးများကို မတွေ့ရတော့ပေ။ အစားထိုး အနေဖြင့် ကောင်းကင်ရှိ လသည် တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာသည်။]

[ကောင်းကင်ရှိ သွေးလကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အေးခဲခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အေးသည့် အအေးမျိုးကို သင် ခံစားခဲ့ရသည်။]

စုရှင်းသည် ဤအချက်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး မြှုပ်နှံသရုပ်ပြခြင်း အင်္ဂါရပ်ကို အသက်သွင်းသင့် မသင့် စဉ်းစားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းပြီးသည်နှင့် စုရှင်းသည် နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်း ကျော်လွန်သော ကမ္ဘာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် စုရှင်းက မိမိကိုယ်မိမိ ရေရွတ်လိုက်သည်။

[မြှုပ်နှံသရုပ်ပြခြင်း အင်္ဂါရပ်ကို ခြောက်နာရီကြာအောင် အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ။ ကုန်ကျစရိတ် သရုပ်ပြခြင်း စွမ်းအင်မှတ် 600,000 ကျန်ရှိသော စွမ်းအင်မှတ် 64,350,000။]

“ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရမှ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းရေး စခန်းရဲ့ ဖြစ်ရပ်ကို ပိုမိုနက်နဲစွာ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်လား”

စုရှင်းသည် ဤသို့ သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

စုရှင်း မျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ့ရှေ့တွင် အဆုံးမရှိသော တောနက်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မြေကြီးမှာ ဗလာကျင်းနေပြီး ကျောက်တုံးများ ပြန့်ကျဲနေကာ ပေါင်းပင်များပင် ရှားပါးသည်။

အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ နယ်နိမိတ်မဲ့ တောနက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို မှုန်မှိုင်းသော အနီရောင်ဖျော့ဖျော့က ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သွေးနံ့ သဲ့သဲ့လေး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

စုရှင်း မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ကြိတ်စက်ကြီးပမာ ကြီးမားသော သွေးလ ကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသွေးလသည် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို အနီရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး တောနက်ကြီးအား ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာနှင့် ဆိုးဝါးသော ခံစားမှုတစ်ခု ပေးစွမ်းနေသည်။

“ဒါ နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်း ရှိတဲ့ နေရာလား”

“ဖြစ်ရပ် တစ်ခုထက် သူ့ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာတစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်။ ဒီကမ္ဘာက ဘယ်လောက်တောင် ကျယ်ဝန်းလဲ မသိဘူး”

စုရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ နတ်မျက်စိသည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စုရှင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျန်း သုံးထောင်ကျော်အထိ ပျံ့နှံ့နိုင်သော သူ၏ နတ်မျက်စိသည် ယခုအခါ အများဆုံး ကျန်း သုံးရာအထိသာ ရောက်ရှိနိုင်တော့သည်။

“ဒီကမ္ဘာက ထူးဆန်းတယ်။ နတ်မျက်စိကိုတောင် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျစေတာလား”

စုရှင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်း၏ နက်နဲမှုများ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

သူ၏ နတ်မျက်စိကို ကျန်း တစ်ရာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထိန်းထားရင်း စုရှင်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

စုရှင်းသည် တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ တစ်ရာနှုန်းဖြင့် နာရီဝက်ခန့် ပြေးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မြန်နှုန်းမမြင့်သော်လည်း သူ၏ ဘေးကင်းမှုကို သေချာစေပြီး ဤကမ္ဘာကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လေ့လာနိုင်စေခဲ့သည်။

နာရီပေါင်းများစွာ ပြေးပြီးနောက် စုရှင်းသည် အဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

“ထူးဆန်းတယ်။ ငါ မိုင်တစ်ထောင်လောက် ပြေးလာတာတောင် နတ်ဆိုးသားရဲ စစ်တပ်တွေကို မတွေ့ရဘူး။ တစ်ကောင်တည်း လှုပ်ရှားနေတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေတောင် ရှားရှားပါးပါးပဲ တွေ့ရတယ်…”

စုရှင်းသည် ဤမိုင်တစ်ထောင်ကို ပြေးခဲ့ပြီး သူ၏ နတ်မျက်စိ နယ်နိမိတ် အတွင်းတွင် ငွေအဆင့်မှ နတ်ဆိုး ဧကရာဇ် အဆင့်အထိ နတ်ဆိုးသားရဲများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် အများစုမှာ စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး တစ်ကောင်တည်း လှုပ်ရှားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို…နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဆိုး သားရဲစစ်တပ်တွေက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စခန်းကို ဘယ်လိုများ ရောက်လာကြတာပါလိမ့်”

စုရှင်း စဥ်းစားမိသည်။

“သူတို့က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းနဲ့ သွားလာတာ မဟုတ်ဘဲ၊ တယ်လီပို့လိုမျိုး တစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာများလား”

လူသားများ နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ကြယ်ပြာမှ ခရီးသွားလာနေခြင်း မဟုတ်ပါ။

အစားထိုး အနေနှင့် ၎င်းတို့သည် တယ်လီပို့မှတစ်ဆင့် နတ်ဆိုး နှိမ်နှင်းရေး စခန်း၏ ဗဟိုသို့ တယ်လီပို့ ခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စုရှင်းသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အလားတူ ကိစ္စများ ရှိလောက်မည်ဟု သံသယ ဝင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် စုရှင်း၏ အတွေးထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံမှ လကို မော့ကြည့်ရင်း စုရှင်းသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်းရေး စခန်းနှင့် ဝေးကွာလေလေ၊ သူ့အပေါ်က လနှင့် ပိုနီးလေလေ၊ လက ပိုနီရဲလာလေလေဟု ခံစားမိနေသည်။

ထိုသွေးလသည် စုရှင်းအပေါ် ထွန်းလင်းနေသည့် အတွက် ယင်းသည် သူ့အား မချင့်မရဲဖြစ်ခြင်းနဲ့ တခြားသော အပျက်သဘော ဆောင်သည့် စိတ်ခံစားမှု အမျိုးမျိုးကို ခံစားရစေခဲ့သည်။

စုရှင်းသာ “နှလုံးသား စမ်းသပ်မှုကြီးငါးခု” ကို ကျော်ဖြတ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါက ဤသွေးလ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း တစ်ခုတည်းကိုသာ သိသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

“ဒါ့အပြင် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အတိုင်းအတာက အရမ်းကျယ်ပြောတယ်။ ကြယ်ပြာ တစ်ခုလုံးထက် မသေးဘူးဆိုရင်တောင် သိပ်မကွာလောက်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား”

“ပြီးတော့ ရပ်တည်နေတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စခန်းက စတုရန်းကီလိုမီတာ ရာဂဏန်းလောက်ပဲ ကျယ်ဝန်းတဲ့ပုံဘဲ။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ မြေပုံထဲမှာ ဒါက သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခုပဲ နေရာယူထားတာလား”

စုရှင်း အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ်မှာပင် သူ၏ နတ်မျက်စိနှင့် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည့် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။

စုရှင်းသည် ချက်ချင်း သတိဝင်သွားပြီး သူ၏ မော့ပင်းဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲ။ ထွက်ခဲ့စမ်း!”

စုရှင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ လူတစ်ယောက်သည် သူ၏ မလှမ်းမကမ်းတွင် တကယ်ပင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး စုရှင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ…

“လောရွှေရင်၊ မင်း ဒီကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ”

စုရှင်း၏ အသံတွင် အံ့အားသင့်မှုများ အပြင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အချို့လည်း ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် လောရွှေရင်သည် စက္ကန့် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေပြီး စုရှင်းအား တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ခဏကြာသည့်အခါမှ သူမက-

“ရှင် ကျွန်မကို မထားခဲ့သင့်ဘူး…”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုရှင်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသော်လည်း ရှင်းပြခဲ့သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့လူတွေက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စခန်းမှာ ရှိနေတာပဲ။ မင်း သူတို့ကို ထားခဲ့ဖို့ ဝန်လေးနေမှာကို ငါ စိုးရိမ်ခဲ့တယ်… ပြီးတော့ ငါ့ခရီးက အန္တရာယ် များနိုင်တယ်။ မင်းကိုလည်း မပါစေချင်ဘူး…”

လောရွှေရင်သည် သူ့စကားကို ကြားပြီးနောက် စက္ကန့် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ထို့နောက်မှ ဆက်ပြောသည်။

“ကျွန်မ ရှင်နဲ့အတူ ရှိနေချင်တယ်… ရှင် ဘယ်သွားသွား ကျွန်မ လိုက်မယ်…”

ဤစကားကို ကြသည့်အခါ စုရှင်း ရင်ထဲ နွေးထွေးသွားသည်။

ထိုအချိန်၌ သွေးနီရောင် လရောင်သည် လောရွှေရင်အား လွှမ်းခြုံထားသည်။

သူမသည် ပါးလွှာသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံပါးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်များသည် သူမ ပခုံးပေါ်တွင် ဝေ့ဝဲကာ ကျနေခဲ့သည်။

….