ကျွန်မကို မောင်းခွင့်ပြုပါ

ဒူအိုဒူအိုသည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

"ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ သူတို့ ငါတို့ကို မီသွားရင် အကျိုးဆက်တွေက ဆိုးရွားလိမ့်မယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။

လင်းယန်သည် ရှေ့ကလမ်းကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရင်း အတွေးများနေသည်။ သူမ ခေါင်းလှည့်ကာ နောက်က ကားများကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဦးလေးကျန်၊ နောက်ယာဉ်ကြောမီးပွိုင့်မှာ ကားပေါ်က ဆင်းပါ။ ကျွန်မ မောင်းပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဦးလေးကျန် ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင် မင်း မောင်းမယ်"

ဒူအိုဒူအို ဒေါသထွက်သွားသည်။

"လင်းယန် မင်း ဘာတွေ ထပ်လုပ်ဦးမလို့လဲ။ မင်း ကားမမောင်းတတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တာပဲ"

လင်းယန်က "တတ်တယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ဒူအိုဒူအိုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေလဲ။ ငါ့ကို လိမ်မနေနဲ့။ တစ်ခါတုန်းက ငါတို့မှာ ယာဉ်မောင်းမလုံလောက်လို့ မမလင်းက မင်းကို အိမ်ပြန်မောင်းခိုင်းခဲ့တယ်။ မင်းက လုံးဝငြင်းပြီး အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေး စီးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို မုန်းတီးသူတွေက ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာ ခံရတယ်။ အဲဒါ မင်း မေ့သွားပြီလား"

ထိုသို့ဆိုလျှင်... လင်းယန်က သူမ မှားခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

သူမသည် ထိုအချိန်က ကားမောင်းနိုင်ခြင်း တကယ်ပင် မရှိသေးပေ။ ထိုကာလအတွင်း သူမသည် ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိခိုက်နေခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။ အကျိုးဆက်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ကားကို ထိလိုက်သည်နှင့် သူမ ခေါင်းမူးတတ်သောကြောင့် အများပြည်သူသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကို စီးနင်းခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

လင်းယန်က "အရင်ကတော့ ကျွန်မ ကားမမောင်းနိုင်ခဲ့ဘူး။ ခုမှပဲ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် ရခဲ့တာ" ဟုသာ ပြောနိုင်တော့သည်။

ဦးလေးကျန်သည် သိပ်ပျော်ရွှင်ပုံမရဘဲ "ကျွန်တော် ကားမောင်းတဲ့ အတွေ့အကြုံ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ။ သူတို့ကို ခါချလို့ မရဘူး။ မင်းလို ကားအသစ်မောင်းသမားက သူတို့ကို ခါချဖို့ ဘယ်လိုများ အိပ်မက်မက်ရဲတာလဲ။ ဒီခေတ်လူငယ်တွေက တကယ်ကို မာနကြီးကြတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ စကားများနေရင်း ကားသည် ယာဉ်ကြောမီးပွိုင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လင်းယန်သည် ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိတော့ကြောင်း သိရှိသဖြင့် တံခါးဖွင့်ကာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

ဒူအိုဒူအို ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လင်းယန် မင်း ရူးနေတာလား"

လင်းယန်က "ဆင်း" ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ဦးလေးကျန်လည်း ကားပေါ်မှ ဆင်းရန် ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် မီးနီက ပြောင်းတော့မည်ဖြစ်သည်။

ငါး...

လေး...

သုံး...

နှစ်...

တစ်...

မီးနီသည် မီးစိမ်းသို့ ပြောင်းသွားသည်။

လင်းယန်သည် အရှိန်မြှင့်စက်ကို နင်းလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိကားကို ကျော်တက်သွားရာ ကားချင်းနီးပါး ကပ်သွားသည်။

ဒူအိုဒူအိုသည် ထိတ်လန့်တကြား ခါးပတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ရင်း "လင်းယန် စိတ်ကို ထိန်းပါ။ သတင်းထောက်တွေ ဝိုင်းထားတာကို ခံရတာက မင်းနဲ့အတူ သေရတာထက် ပိုကောင်းတယ်" ဟု အော်လိုက်သည်။

လင်းယန်သည် သူမလက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ သူမနားကို ထိလိုက်သည်။

"ဒူအိုဒူအို၊ မင်း ဒီလောက် ကျယ်ကျယ်အော်နေမယ်ဆိုရင် မတော်တဆမှုကြောင့် မသေခင် မင်းရဲ့ အော်သံကြောင့် သေသွားနိုင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

ဒူအိုဒူအိုက "လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ မမောင်းနဲ့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းယန်သည် ကွေ့ကောက်နေရာမှ ချောမွေ့စွာ ကွေ့ချိုးလိုက်ပြီး ညာဘက်ရှိ လမ်းထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ချိုးဝင်လိုက်သောအခါ ဒူအိုဒူအို၏ အော်သံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

"အား" ဒူအိုဒူအို အသံပြဲဖြင့် အော်လိုက်သည်။

ယာဉ်မောင်းပင်လျှင် လက်ကိုင်ကို သေချာ ကိုင်ထားရသည်။

"ဒါရိုက်တာ ကျောက်က ဒီလို အရူးအနုပညာရှင်ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ"

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့နှစ်ဦးလုံး သဘောပေါက်သွားသည်မှာ...

လင်းယန်သည် ပေါ့ဆစွာ မောင်းနှင်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ကားကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် အဝေးထိန်းစနစ်ဖြင့် ကားကို မောင်းနှင်နေသကဲ့သို့ပင် ခံစားရသည်။ ကားများကို တစ်စီးပြီးတစ်စီး ကျော်တက်ရာတွင် တိကျသေချာပြီး ယာဉ်အသွားအလာ စည်းကမ်းများကို လိုက်နာကာ အချက်ပြမီးပင် ပြခဲ့သည်။

ဒူအိုဒူအိုသည် နောက်ကြည့်မှန်မှတစ်ဆင့် ထိုမိန်းကလေးကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ငြိမ်သက်နေသော ရေများကဲ့သို့ တည်ငြိမ်ပြီး ဓားများကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။ လင်းယန်ကို ယခုလိုမျိုး သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

မယုံနိုင်စရာကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် စိတ်ချမ်းသာနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်...

သူမ အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ် လင်းယန်သည် နောက်ထပ် လှပသော အကွေ့အကောက်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတစ်ခုသို့ ချိုးဝင်လိုက်သည်။

ဤလမ်းသည် အလွန်ပင် ကျဉ်းမြောင်းသဖြင့် သတိမထားပါက လယ်ကွင်းများထဲသို့ ဝင်တိုက်မိမည်ဖြစ်သည်။ ယာဉ်မောင်းက အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်ပါက ပို၍ဆိုးရွားမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ကားသည် ကြိုးမဲ့ မြင်းရိုင်းတစ်ကောင် ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်တွင် ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်သွားသည်။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် နောက်က ကားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ရှေ့သို့ အများကြီး ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်...