မင်္ဂလာပွဲမှာ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းခြင်း

"ဦးလေးရှဲ့ ဦးလေး ကျွန်မကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ဦးလေးကို ကူညီချင်တာက ဦးလေး ကျွန်မအမေအပေါ် နှစ်တွေအကြာကြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်မ တွေ့ခဲ့ရလို့ပါ။ ဦးလေး သူ့ကို တကယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ ခံစားမိပါတယ်..."

ရှဲ့ကျန်းက အလျင်အမြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါ သူ့ကိုချစ်တာပေါ့။ ငါ တကယ်ကို ရိုးသားတယ်ဆိုတာ ဘုရားသခင်ကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်"

လင်းယန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဦးလေး ကျွန်မအမေကို ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူးဆိုရင် သူ အတိတ်ကို ဘယ်တော့မှ ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဦးလေးရှဲ့..."

လင်းယန်က နားဝင်အောင် ပြောကြည့်သည်။

"ဦးလေးက ကျွန်မအမေကို သူ မသိအောင် လျှို့ဝှက်ပြီး အမြဲကူညီနေတယ်။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် ဘာမှ ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ရှဲ့ကျန်းက သူမကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်းယန်၊ ဒါကို မင်းကိုပြောရမှာ မကြောက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းအမေကို မြင်တိုင်း စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘူး။ သူ့ကို ဘယ်လို စကားပြောရမှန်းလည်း မသိဘူး။"

"ဦးလေးရှဲ့ ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မ နောက်တစ်ခါ ဦးလေးကို ကူညီဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ဒီညလိုမျိုးဦးလေး ကျွန်မနဲ့ ပူးပေါင်းသင့်တာပေါ့။ ဦးလေး သူ့နဲ့ နှစ်ယောက်တည်း အချိန်ဖြုန်းဖို့ အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးခဲ့တာပဲ။ အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး သူ့နဲ့ ကောင်းမွန်စွာ စကားပြောသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။"

ရှဲ့ကျန်းက လေးနက်သွားသည်။

"ရှောင်ယန် ဦးလေး နားလည်ပါပြီ။ နောင်မှာ မင်းစကားကို နားထောင်ပါ့မယ်။"

လင်းယန်မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ...

ရှဲ့ကျန်း ဒီည တုံ့ပြန်ခဲ့ပုံကို မြင်ပြီးနောက် သူမ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ရှိနေဆဲပင်။

အကောင်းဆုံးကိုပဲ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်...

မကြာခင်မှာပဲ ရှဲ့ကျန်းက လင်းယန်ရဲ့တိုက်ခန်းကို ရောက်လာပြီး သူမ အပေါ်တက်သွားသည်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူမ အချိန်မီ အိမ်ပြောင်းခဲ့သည့်အတွက် ပရိသတ်များဆီမှ သူမ အလိုက်မခံရဘဲ တော်တော်လေး အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေခဲ့သည်။

ပရိသတ်များ က သူမအား အွန်လိုင်းတွင် ရက်ရက်စက်စက် ဝေဖန်နေကြသော်လည်း လက်တွေ့ဘဝ၌ သူမကို မှတ်မိသူ နည်းပါးလွန်းသည်။ သူမသည် ဖန်သားပြင်ကနေ အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီး နာမည်ကြီးတစ်ယောက်လိုလည်း ဝတ်စားဆင်ယင်လေ့ မရှိခဲ့ပေ။

လင်းယန် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူမ၏ WeChatမှ အကြောင်းကြားချက်များဖြင့် ဆူညံလာသည်။

ဘယ်သူဖြစ်မယ်ဆိုတာ သူမ ခန့်မှန်းမိတာကြောင့် လင်းယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမ ဖုန်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ တကယ်တမ်း ပေယွီထန် ဖြစ်နေသည်။

ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူး: 'ညီမယန် ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေ။ အိုး ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေ ဘာတွေများ မြင်လိုက်ရတာလဲ။ အစ်မရဲ့ပုံ။ အစ်မနာမည်'

ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူးက ထပ်မံ၍ ပို့လိုက်သည်။

'ညီမယန် ဘာလို့ ကျွန်တော့် အစ်ကိုလတ်နေရာမှာ ကျွန်တော့် အစ်ကိုကြီးကို အစားထိုးလိုက်တာလဲ။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အစ်မက ကျွန်တော့် ညီအစ်မလတ်ကနေ ကျွန်တော့် အစ်မကြီးဖြစ်သွားတာလား'

ထို့နောက် ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူးက 'ညီမယန် အရေးပေါ်။ ကျွန်တော် အရေးတကြီး ခေါ်နေပါတယ်' ဟု ရိုက်ပို့ပြန်သည်။

ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူးက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ 'ညီမယန် အကြောင်းပြန်ပါ' ဟု ရိုက်ပို့သည်။

ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူးက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရိုက်ပို့လိုက်သည်။

“ညီမယန် မဟုတ်ဘူး။ အစ်မကြီး အစ်မက ကျွန်တော့်အစ်ကိုနဲ့ ချစ်ကြိုက်နေတာလား”

ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူးက ဆက်လက်၍ “အစ်မကြီး အစ်မနဲ့ အစ်ကိုကြီးတို့ အိုမင်းသည်အထိ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ ပေါင်းဖက်နိုင်ကြပါစေ၊ မကြာခင် ကလေးတွေ အများကြီး ရပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာတော့ အစ်မနဲ့ အစ်ကိုကြီးက ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်ဆင်းပေးထားတဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အတွဲပါ။ စိတ်ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်နေတဲ့သူတွေပါ။ အစ်မ ကျွန်တော့်အစ်ကိုနဲ့ ပေါင်းတာကို ဘယ်တော့မှ မဆန့်ကျင်ပါဘူး။ အခုကစပြီး အစ်မက ကျွန်တော့် မရီးပဲ' ဟု ရိုက်ပို့လိုက်သည်။

လင်းယန်သည် ပေယွီချန်ဟူသော အချိန်ဗုံးအကြောင်း လုံးဝ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ ယခု ပေယွီထန်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သောအခါ သူမ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ spam မက်ဆေ့ချ်များကို ဖတ်ပြီးနောက် သူမသည် 'ထွက်သွား' ဟူသော တစ်လုံးတည်းဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမ မက်ဆေ့ချ်ပို့တော့မည့် အခြေအနေ...

သို့သော် သူမ၏ လက်ချောင်းသည် ကီးဘုတ်ကို ထိလိုက်စဉ် သူမ၏ ဖုန်း တုန်ခါသွားသည်။

ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူးက “အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မကြီးကို အနီရောင် ပါကင်လေး ပို့လိုက်ပါတယ်၊ နှစ်ယောက်သား အိုမင်းသည်အထိ ပေါင်းဖက်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်' ဟု ရိုက်ပို့ခဲ့သည်။

ဒီကား သူငယ်တန်း မတက်ဘူးက နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် “အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်မကြီးကို အနီရောင် ပါကင်လေး ပို့လိုက်ပါတယ်။ ကလေးတွေ အများကြီး မကြာခင် ရကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်' ဟု ထပ်ရိုက်ပို့လိုက်သည်။

လင်းယန် မျက်တောင်များ အကြိမ်ကြိမ် ခတ်မိသွားသည်။

နေဝင်ချိန်မြို့မှ မြူခိုးများမှ 'ကျေးဇူးပါ ချစ်ညီလေး' ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။