အကျိုးသက်ရောက်မှု

ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးကြီး၊ နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးတစ်ဦးဖြစ်သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မဟာအဆင့်မျှော်စင်သည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်မှလွဲ၍ ကျန်သူများအတွက် လုံးဝဖိနှိပ်ထားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူတို့သည် စုစည်းနေရာမှ ပြန့်ကျဲသွားကြပြီး တစ်စုတစ်ဝေးတည်း မနေရတော့ပေ။ စုစည်းနေချိန်တွင် သူတို့၏ အင်းအားသည် အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သော်လည်း ပြန့်ကျဲသွားသည့်အခါ သူတို့၏ အင်အားသည် သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားပြီး သိပ်မထိရောက်သည့် သတ်ဖြတ်စွမ်းအားသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီနတ်ဘုရားအင်းတွေက အသုံးမဝင်ဘူးလား” နဂါးစစ်သည်တစ်ဦးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းကျမ်းများကို ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် လုံးဝအလုပ်မလုပ်ပေ။ မည်မျှပင် တောက်ပလှုပ်ရှားနေပါစေ၊ မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အနည်းငယ် ပြေးလွှားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဧရာမသစ်ပင်တစ်ပင်ကို တိုက်မိသွားသည်။ သူတို့သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြေးရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သို့သော် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားခြင်းသည်လည်း ဘာမှအဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ မြူခိုးတစ်ထပ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ဧရာမသစ်ပင်တစ်ပင်ကို ထပ်မံတိုက်မိပြန်သည်။ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ ပြင်းထန်စွာ မတိုက်မိခြင်းသာ ဖြစ်သည်…။

သူတို့သည် မိမိတို့သည် မြူခိုးအဆင့်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီဖြစ်ကြောင်း လုံးဝသတိပြုမိသွားသည်။ အကယ်၍ မြူခိုးထဲတွင် မပိတ်မိပါက ဤသို့ ပတ်လည်ရန်သည့် ခံစားချက်ကို မည်သို့မျှ ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။ သစ်ပင်များကို တိုက်မိဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက်မှာ သူတို့သည် ပိတ်မိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“တိုင်းပြည်ဆရာက ပေးထားတဲ့ နတ်ဘုရားအင်းကျမ်းတွေက ဒီမြူခိုးအဆင့်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မယ်လို့ မပြောထားဘူးလား” နဂါးစစ်သည်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် ဘယ်သို့လျှောက်သွားရမည်ကို လုံးဝမသိတော့ပေ။ သူတို့သည် ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ ပျံသန်းနိုင်ခဲ့ပါက ဤနေရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေရသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်သာ ရှိပြီး မြေနဂါးများသည်လည်း ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် အခြေအနေသည် အကျပ်ရိုက်နေသည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ တိုင်းပြည်ဆရာက ပေးထားတဲ့ နတ်ဘုရားအင်းကျမ်းတွေနဲ့ ဒီမြူခိုးအဆင့်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေသေးတာလား” သရဲတစ္ဆေဆန်သော အသံတစ်သံသည် နဂါးစစ်သည်များ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစစ်သည်သည် သတိရှိစွာ ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိဘဲ ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများသာ ရှိနေသည်။

“ဘယ်သူလဲ။ အမြန်ထွက်လာစမ်း” နဂါးစစ်သည်သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အစဉ်သည် လုံးဝထိတ်လန့်နေပြီဖြစ်သည်။

အမည်မသိသည့်အရာများသည် အမြဲတမ်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဤရန်သူ၏ သစ်တောထဲတွင် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

“ငါ့ကို ရှာနေတာလား” နောက်ထပ် သရဲတစ္ဆေဆန်သော အသံတစ်သံသည် သူ၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ထိုစစ်သည်သည် ထိတ်လန့်စွာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရပေ။

မြေနဂါးများ၏ အလွန်ထက်မြက်သော အနံ့ခံစွမ်းရည်ပင်လျှင် ရန်သူ၏ တည်ရှိမှုကို မရှာဖွေနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ မျှော်စင်၏ မြူခိုးအဆင့် သက်ရောက်မှုဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်အတွင်း၌ မည်သို့ပင်ကြိုးစားစေကာမူ ရန်သူကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ရန်သူဘက်မှ တိုက်ခိုက်လာမှသာ တွေ့ရှိနိုင်သည်။

တိုက်ခိုက်လာခြင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရာနှင့် ညီမျှသဖြင့် ၎င်းတို့၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်။

“ဖုံးကွယ်ပြီး ပုန်းအောင်းမနေနဲ့... သတ္တိရှိရင် ထွက်လာပြီး ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်စမ်း” နဂါးစစ်သည်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိရှိစွာ လှည့်ကြည့်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ရှေ့သို့ လှံဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သော်လည်း လေထုကိုသာ ထိုးမိပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ထိမမိပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ပြဿနာမရှိဘူး။ ငါ မင်းရဲ့နောက်မှာ ရှိတယ်” ထိုသရဲတစ္ဆေဆန်သော အသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသဖြင့် နဂါးစစ်သည်သည် အလျင်အမြန် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့စဉ် သွေးနီဓားမြှောင်တစ်ချောင်းသည် သူ၏ နောက်ကျောမှ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နဂါးစစ်သည်သည် တဒင်္ဂတောင့်တင်းသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ ခေါင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခွဲထွက်သွားသည်။ ထိုအခါ မြေနဂါး၏ နောက်ကျောပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ယီထျန်းယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤနဂါးစစ်သည်ကို တွေ့ရှိချိန်တွင် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ အစပိုင်းတွင် ၎င်းနှင့် အနည်းငယ် ကစားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မြူခိုးအဆင့်မျှော်စင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် ရန်သူသည် သူ့ကို လုံးဝရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ လုံးဝပိတ်မိနေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သူသည် နဂါးစစ်သည်၏ ရှေ့တွင် တစ်မီတာအကွာအဝေးမှ ရပ်နေခဲ့သော်လည်း ထိုစစ်သည်သည် သူ့ကို လုံးဝမမြင်နိုင်ပေ။ ယီချင်ရွှမ်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ရန်သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သိပ်မမြင့်ပါက သူတို့ရှေ့တွင် လှည့်ပတ်လျှောက်သွားသည်ပင်ဖြစ်စေ၊ မမြင်နိုင်ပေ။

ယခုမြင်ရသည့်အတိုင်း ဤမြူခိုးအဆင့်မျှော်စင်သည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဘိုးဘေးကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ၎င်း၏ အဓိကအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ ယခင်က ယန်ဘိုးဘေးက ထိန်းချုပ်ချိန်တွင် အနည်းငယ်ဝေးကွာသောနေရာမှသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင်ပင် ရန်သူသည် သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အံ့ဖွယ်စွမ်းအားဖြစ်သည်။

“ဂါး...” သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေနဂါးသည် ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နင်းထားသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ယမ်းကာ သူ့ကို လွှဲချပစ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက်နင်းလိုက်သည်။

“ဒုန်း”

မြေနဂါးသည် သူ၏ ခြေတစ်ချက်နင်းမှုအောက်တွင် မြေပြင်သို့ ဖိချခံလိုက်ရသည်။ မည်သို့ပင် ကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းနေပါစေ၊ ယီထျန်းယွမ်ကို လွှဲချပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ မဟာတောင်တစ်လုံးက သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားသည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။

“အေးအေးဆေးဆေး နေစမ်းပါ။ ငါ မင်းကို မထိခိုက်စေချင်ဘူး” ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အိမ်မွေးသားရဲဖမ်းဆီးနည်းကို ချက်ချင်းအသုံးပြုလိုက်သည်။ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မြေနဂါးကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာ၌ ထိုမြေနဂါးသည် သူ၏ အိမ်မွေးသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာသည်။

မကြာမီမှာပင် ဤမြေနဂါးသည် သူ၏ အိမ်မွေးသားရဲဖြစ်လာပြီး သူ၏ အမိန့်များကို လုံးဝနာခံလာသည်။ အကယ်၍ သူက ဤမြေနဂါးကို မိမိကိုယ်ကိုသတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပါက ထိုနဂါးသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကိုသတ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အိမ်မွေးသားရဲသိုလှောင်ရာနေရာတွင် အကန့်အသတ်မရှိသဖြင့် အိမ်မွေးသားရဲများစွာကို လှောင်ထားနိုင်သည်။ မဟုတ်ပါက နေရာအခက်အခဲကြောင့် ဆက်လက်ဖမ်းဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“အလွန်ကောင်းတယ်။ နောက်တစ်ကောင်ဆက်သွားမယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် မြေနဂါးကို အိမ်မွေးသားရဲသိုလှောင်ရာနေရာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထိုမြေနဂါးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤအိမ်မွေးသားရဲသိုလှောင်ရာနေရာသည် အလွန်အဆင်ပြေသည်။ အိမ်မွေးသားရဲများကို အလိုရှိသလို သိမ်းဆည်းနိုင်ပြီး အလွန်လွယ်ကူသည်။

သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အိမ်မွေးသားရဲများကို ထည့်သွင်းထားနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် သားရဲများပိုင်ဆိုင်ထားသူအများစုသည် ၎င်းတို့ကို ဘေးတွင်သာ ခေါ်ဆောင်ထားရသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် မူလနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားနဂါးစစ်သည်များကို ဆက်လက်ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ရန် ထွက်သွားသည်။

ယီချင်ရွှမ်ဘက်မှလည်း နှေးကွေးခြင်း မရှိပေ။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ အနည်းငယ် ကစားနေရန် မလုပ်ဆောင်ဘဲ နဂါးစစ်သည်တစ်ဦးအနီးသို့ တိတ်တဆိတ်ရောက်ရှိသွားပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော မြေနဂါးသည် ဟောက်သံတစ်ချက်ထုတ်လိုက်ပြီး ယီချင်ရွှမ်ဘက်သို့ ခုန်ပေါက်လာသည်။ ယီချင်ရွှမ်သည် နောက်သို့ တစ်ချက်ခုန်ကျော်လိုက်ပြီး မြေနဂါး၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မြူခိုးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်သွားသည်။

မြေနဂါးသည် ရန်သူကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ဟောက်သံများထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး အိမ်မွေးသားရဲဖမ်းဆီးနည်းကို အသုံးပြုကာ ထိုမြေနဂါးကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

“လိမ္မာစမ်းပါ” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဖြင့် မြေနဂါးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထိုမြေနဂါးသည် အလွန်ရင်းနှီးစွာ ခေါင်းကို သူ၏ လက်ဖဝါးနှင့် ပွတ်သပ်လာသည်။

“ဒါ… မင်း ဒီနဂါးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှိမ်နင်းလိုက်တာလဲ” ယီချင်ရွှမ်သည် လက်ထဲတွင် ငွေရောင်ကြိမ်လုံးကို ကိုင်ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဤမြေနဂါးကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြောချင်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး မြေနဂါးကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်။

“ပွတ်သပ်ပြီး လုပ်လိုက်ရုံပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်သည် မြေနဂါး၏ ခေါင်းကို ဆက်လက်ပွတ်သပ်ရင်း ၎င်းအား သူ၏ အမိန့်များကို နာခံရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“ဒီလိုလည်း ရတာလား” ယီချင်ရွှမ်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ၎င်းသည် ခဏသာဖြစ်သည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ထံတွင် မယုံကြည်နိုင်စရာ အရာများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ “မင်းက သားရဲထိန်းကြောင်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် မင်း သားရဲထိန်းကြောင်းသူအဖြစ် လုပ်ကိုင်လို့ရမယ်နော်”

“သားရဲထိန်းကြောင်းသူပေါ့” ယီထျန်းယွမ်က ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက တော်တော်လေး မဆိုးဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မြေနဂါးအားလုံးကို ငါတို့အတူတူ ဖမ်းဆီးလိုက်ကြရအောင်။ ဘယ်လိုလဲ”

“ဒီအကြံကောင်းတယ်။ သူတို့ အလုံးအရင်းနဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ မြေနဂါးတွေကို အကုန်ဖမ်းယူပြီး ငါတို့ရဲ့ အမိန့်ပေးမှုအောက်မှာ ထားလိုက်မယ်။ ဒါက တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်က ဒါကို သိသွားရင် သူ့မျက်နှာက ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ မသိဘူး” ယီချင်ရွှမ်သည် နဂါးဗိုလ်ချုပ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို အလွန်မျှော်လင့်နေသည်။

နဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ယုံမင်အကျဉ်းထောင်၏ အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည့်အလျောက် သူတို့သည် သူ့ကို မမုန်းဘဲ မနေနိုင်ပေ။

“သေချာပေါက် အံ့သြစရာဖြစ်မှာပဲ… သွားမယ်” ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ်ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် မြေနဂါးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ယီချင်ရွှမ်နှင့်အတူ သစ်တောထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခန်း (၃၃၃) ပြီးပါပြီ။