သားရဲထက်တောင် နိမ့်ကျသည်

“ဘာဖြစ်တာလဲ။ နဂါးနီဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “နဂါးနီ၊ ဒီကို ပြန်လာစမ်း”

သူဟာ နဂါးနီရဲ့ အခြေအနေကို အာရုံမခံနိုင်တော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိနေပြီး အထီးကျန်မှုကို ခံစားနေရသည်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ဟာ လူတစ်အုပ်ကို ခေါ်လာခဲ့ပေမယ့် အခုဆို သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

“အဓိပ္ပါယ်မရှိ လျှောက်အော်မနေနဲ့။ မင်းရဲ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်က ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတယ်” ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အသံဟာ ဘေးကနေ ဝိုးတဝါးထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရွှီး”

နီရဲလှသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပေမယ့် ထိမှန်သွားတာက ဧရာမသစ်ပင်တစ်ပင်သာဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မဟုတ်ချေ။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နဂါးနီက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းလက်ထဲရောက်သွားရမှာလဲ။ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပေးထားတာပဲ။ မင်းနဲ့လိုက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး” နဂါးဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ စိတ်ထဲက ဒေါသမီးဟာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလိုဖြစ်နေသည်။ ဒီနဂါးတစ်ကောင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ကုန်ကျစရိတ်များစွာ သုံးခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို သစ္စာဖောက်သွားတာကြောင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒေါသမထွက်နိုင်မှာလဲ။

“ဟာသပဲ... မင်းက မင်းရဲ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို အဲ့ဒီလို ဆက်ဆံနေမှတော့ သူက မင်းကို စွန့်ခွာတာ မစမ်းပါဘူးလေ...မင်းက မင်းရဲ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံမှသာ သူက မင်းအပေါ် သစ္စာရှိမှာပေါ့ကွ လူမိုက်ရ...” ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အသံဟာ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အသံထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ မထီမဲ့မြင်လှောင်ပြောင်သံတွေ ပါဝင်နေသည်။

“သူငယ်ချင်းတဲ့လား။ ဟာသလုပ်မနေနဲ့။ သားရဲတစ်ကောင်ကို သူငယ်ချင်းလို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်းလို မိုက်မဲတဲ့သူမျိုးကသာ ဒီလိုတွေးနိုင်တာပဲ” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “နဂါးနီ၊ မင်းမထွက်လာရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့”

ဒီလိုပြောပြီး နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အလွန်သေးငယ်တဲ့ ပလွေတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဒီပလွေဟာ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစာသာရှိပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီး မှုတ်လိုက်သည်။

ချွန်ထက်တဲ့ အသံဟာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒီသစ်တောထဲမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့နောက် နဂါးနီရဲ့ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံဟာ ဘေးက မြူခိုးထဲက ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားအင်းတွေဟာ တဖျပ်ဖျပ်တောက်နေပြီး ဒါဟာ ချုပ်နှောင်မှုအမျိုးအစားရှိ နတ်ဘုရားအင်းဖြစ်သည်။ ဒီပလွေကို မှုတ်လိုက်တာနဲ့ ဒီနတ်ဘုရားအင်းက ချက်ချင်း အာနိသင်ပြပြီး နဂါးနီကို နာကျင်မှုဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင် သူတို့ဟာ ဒီလို ချုပ်နှောင်မှုနတ်ဘုရားအင်းတွေကို အားကိုးပြီး ဒီနတ်ဘုရားသားရဲကို သိမ်းပိုက်ထိန်းချုပ်ထားတာဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ချုပ်နှောင်မှုနတ်ဘုရားအင်းတွေ ထွင်းထားတာလား” ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။ “နဂါးနီ၊ ငါ့ဆီ ပြန်လာစမ်း”

နဂါးနီက ထလာပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ရှိရာဘက်ကို ပြန်ပြေးလာပြီး မြူခိုးထဲမှာ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့ဆီ ရောက်လာတဲ့အခါ ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်လက်လှုပ်လိုက်ရင်း နဂါးနီကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်သလိုလှောင်ရုံထဲ ထည့်လိုက်သည်။ ဒီလိုလုပ်ရင်တောင် အာနိသင်ရှိမယ်လို့ သူမယုံချေ။

“မထင်မှတ်ထားဘူး။ နဂါးနီက မင်းစကားကို တကယ်နားထောင်တယ်ပေါ့။ မင်းက သားရဲထိန်းသမားလား။ ဒါပေမယ့် သားရဲထိန်းသမားဆိုရင်တောင် ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန် နှိမ်နင်းနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က ယီထျန်းယွမ်က တစ်ချက်အော်လိုက်ရုံနဲ့ နဂါးနီက ပြန်လာတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီးနောက်မှာတောင် သူ့ဆီ ပြန်မလာဘဲ ယီထျန်းယွမ်ဆီ ပြန်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက သူ့ကို အံ့ဩမှင်တက်စေသည်။ အရင်က သူက နဂါးနီကို ဖမ်းမိသွားတာပဲ ဖြစ်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်ထားတာလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် တကယ်တမ်း နှိမ်နင်းခံထားရတာဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ဒါဟာ သူ့ရဲ့စီးနင်းတိရစ္ဆာန်ဖြစ်ပြီး စီးနင်းတိရစ္ဆာန်မရှိတော့ဘူးဆိုရင် လက်နက်မရှိတော့သလိုပဲ ဖြစ်သွားသည်။

“ဒါက မင်းသိစရာမလိုဘူး” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို အများကြီး ရှင်းပြမနေချေ။

“ဟမ်၊ ငါမယုံဘူး” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က ပလွေကို ထပ်မံမှုတ်လိုက်ပြီး အသံဟာ သစ်တောတစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပလွေရဲ့ အသံထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အတူ အလင်းတန်းတစ်ခု တဖျပ်ဖျပ်တောက်လာပြီး နဂါးနီဟာ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်သိုလှောင်ရုံထဲက ထွက်ပေါ်လာကာ နာကျင်စွာ မြေပြင်ပေါ် လဲကျပြီး အော်ဟစ်နေသည်။ ဒါက သူတို့ရှိရာ တည်နေရာကို ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သလိုဖြစ်သည်။

ဒါက ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့ဩမှင်တက်စေသည်။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်သိုလှောင်ရုံထဲ ထည့်ထားလိုက်ရင်တောင် ဘာမှအာနိသင်မရှိဘဲ အတင်းအကြပ် ဆွဲထုတ်ခံရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ချေ။ ဒီပလွေကို လုယူလိုက်မှသာ ဒါမှမဟုတ် နဂါးနီပေါ်က နတ်ဘုရားအင်းတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်မှသာ ဖြစ်နိုင်မယ်။

အခုတော့ ဒါတွေကို လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဘယ်ရွေးချယ်မှုကိုပဲ လုပ်လုပ် အရင်ဆုံး နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရမှာဖြစ်သည်။

“ကောင်လေး၊ အဲဒီမှာ ရှိနေတာကိုး။ သေဖို့ ဒီကိုလာစမ်း”

နဂါးဗိုလ်ချုပ်က သွေးနီရောင် နဂါးလှံကို ကိုင်ထားရင်း ဒီဘက်ကို တည့်တည့်ထိုးဖောက်လာသည်။ သွေးနဂါးရဲ့ အရိပ်ဟာ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ နဂါးစွမ်းအားနှစ်ခုက ဒီဘက်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

“ဟိုင်းယား....”

တကယ့်ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်လို ဒီဘက်ကို အော်ဟစ်ရင်း ထိုးဖောက်လာပြီး နဂါးနီက ဒီမှာ လဲကျနေတာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လာသည်။

“သိပ်ဆိုးတဲ့ကောင်”

ယီထျန်းယွမ်က သူလိုမျိုး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမရှိချေ။

သူက ချက်ချင်းဆိုသလို ကောင်းကင်ဧရာမဓားကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီး နဂါးနီရှေ့မှာ ပိတ်ကာလိုက်ကာ တွန်သံမြည်လာတဲ့ နဂါးစွမ်းအားနှစ်ခုကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဓားတစ်ချက်နဲ့ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်ဒေါသ”

“ဘုန်း...”

ဧရာမဓားရဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ပေါ်က ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး တွန်သံမြည်လာတဲ့ နဂါးစွမ်းအားနှစ်ခုပေါ်သို့ ပိတ်ကျသွားသည်။ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားနှစ်ခုဟာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြီးမားတဲ့ အသံဟာ ကောင်းကင်ယံဆီ ထိုးတက်သွားကာ အံ့ဩဖွယ် လေထုလှိုင်းတွေဟာ လေးဘက်လေးတန်ကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဒီဖုန်မှုန့်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရုတ်တရက် အားနည်းသွားတဲ့ နဂါးစွမ်းအားနှစ်ခုက လေထုလှိုင်းတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဒီဘက်ကို ပျံ့နှံ့လာကာ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်မိသွားသည်။

“ဘုန်း...”

ယီထျန်းယွမ်ဟာ ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဧရာမသစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ် ဝင်တိုက်မိသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ထိုးနှက်အားက သစ်ပင်တစ်ပင်လုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သစ်ပင်နှစ်ပင်ဆက်လက် ဖောက်ထွင်းပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းမသေဘူးလား ကြည့်လိုက်စမ်း။ သားရဲတစ်ကောင်ရှေ့မှာ ပိတ်ကာနေသေးတယ်။ မင်းကလည်း သားရဲတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အားကုန်ရယ်မောရင်း ဒီဘက်ကို အလျင်စလို ပျံသန်းလာသည်။ နဂါးနီရှိရာဆီ ရောက်လာတဲ့အခါ ရုတ်တရက် အားကုန်ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက နဂါးနီပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်ထည့်လိုက်သည်။ “ဒုန်း” ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ နဂါးနီဟာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရဲသေးတယ်။ ဒီအလုပ်တွေ ပြီးသွားရင် မင်းကို သေချာပေါက် အပြစ်ပေးမယ် ကြည့်ထား”

နဂါးဗိုလ်ချုပ်ဟာ တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဒီအလုပ်တွေ မပြီးသေးရင် ဒီနဂါးနီကို အားကုန်ထိုးနှက်ပြီး ပြစ်ဒဏ်ပေးချင်နေသည်။

“ထျန်းယွမ်” ယီချင်းရွှမ်က အလျင်စလို ပြေးသွားပြီး ယီထျန်းယွမ်က ပြန်ထလာပြီး ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမရှိတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့ရဲ့ ခုခံအားဟာ အံ့ဩဖွယ်ရာ သန်မာလှပြီး ထိုးနှက်အားဟာ သိသာစွာ အားနည်းသွားတာမို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကို ကျရောက်တဲ့ စွမ်းအားဟာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ ဒါပေမယ့် ကြောက်မက်ဖွယ် ထိုးနှက်အားက သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး ဒဏ်ရာမရှိပေမယ့် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားသည်။

“ငါ အဆင်ပြေတယ်” ယီထျန်းယွမ်က နဂါးဗိုလ်ချုပ်ဘက်ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “ငါ့အမြင်မှာ မင်းက သားရဲထက်တောင် နိမ့်ကျတယ်။ နဂါးနီက မင်းအပေါ် အမြဲသစ္စာရှိခဲ့ပေမယ့် မင်းက သစ္စာရှိတဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို ဒီလိုဆက်ဆံတယ်… ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုဆိုရင် မင်းလို သားရဲထက်တောင် နိမ့်ကျတဲ့ အဆင့်နိမ့်ကောင်ကို ငါကိုယ်တိုင် လက်နဲ့သတ်ပစ်မယ်... ငါ့လက်နဲ့ကို သတ်ပစ်မယ်...”

ယီထျန်းယွမ် အတော်ပင် ဒေါသထွက်နေသည်။ သူက နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို စက်ဆုပ်ရွံ့ရှာစွာ ကြည့်ရင်း လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

“ငါ နားမမှားဘူးမဟုတ်လား” နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အံ့ဩသွားပြီး ထို့နောက် အားကုန်ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းက ငါ့ကို သတ်မယ်တဲ့လား။ အရင်ကလည်း ငါ့လက်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးပြီ။ အခုလည်း ငါ့လက်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်မှာပဲ။ နောက်လည်း ငါ့လက်အောက်မှာ ရှုံးနိမ့်မှာပဲ… မဟုတ်ဘူး၊ ခဏလေးနေရင် မင်းမှာ အခွင့်အရေးတောင် မရှိတော့ဘူး...”

စကားမဆုံးခင်မှာပဲ နဂါးဗိုလ်ချုပ်က အလျင်စလို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လက်ထဲက လှံရှည်ကို မြှောက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပေါက်ဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

“ချင်းရွှမ်၊ မင်း ဘေးဖယ်နေလိုက်။ ငါ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်မယ်” ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ပြတ်သားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့အတူ အေးစက်တဲ့ အလင်းတန်းတွေ တဖျပ်ဖျပ်တောက်နေသည်။

“မင်း…” ယီချင်းရွှမ်ရဲ့ နှလုံးသားထဲ စိုးရိမ်စိတ်တက်လာပေမယ့် ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အလျင်စလို ဒီနေရာက ထွက်ခွာသွားပြီး မြူခိုးထဲ ပုန်းကွယ်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နဂါးဗိုလ်ချုပ်ထက် သိသာစွာ နိမ့်ကျသည်။ ဆန်းကြယ်မုဒ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ရင်တောင် ရင်ဆိုင်ရတာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သူ့ရဲ့ တပ်ဆင်ပစ္စည်းတွေက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်ကလည်း အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်ကာ စွမ်းအားကလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လှသည်။ ဒီလို အဆင့်ကွာခြားမှုများစွာနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာဟာ တကယ်ကို ခက်ခဲလှသည်။

ဒါပေမယ့် သူဟာ အရင်ကတည်းက တန်ဖိုးတစ်ခုကို စုဆောင်းထားခဲ့ပြီး ဒါဟာ သူအမြဲတမ်း စုဆောင်းလိုခဲ့တဲ့ တန်ဖိုးဖြစ်သည်။

‘အပြစ်မှတ် တစ်သိန်းတစ်ရာ့သုံးဆယ်မှတ်’...

နဂါးစစ်သည်တွေ အများကြီးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဒီတန်ဖိုးကို အတိအကျ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် သူက တပ်ဆင်ပစ္စည်းတွေကို အရင်ကတည်းက လဲလှယ်ယူပြီးသားဖြစ်မည်ပင်။

အခန်း(၃၃၆) ပြီးပါပြီ။