စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လမ်းကြောင်း

စိတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက ကြေငြာပြီးသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်စမ်းသပ်မှုနေရာဖြစ်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လမ်းကြောင်း သို့ ခမ်းနားစွာ ချီတက်သွားကြသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လမ်းကြောင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်စမ်းသပ်မှု၏ နေရာဖြစ်ပြီး လမ်းကြောင်း၏အဆုံးသို့ ရောက်ရှိကာ သက်သေအထောက်အထားကို ရယူပြီးနောက် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာရုံဖြင့် စမ်းသပ်မှုအောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ဤသည်မှာ လွယ်ကူသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားများစွာအတွက် ဤစမ်းသပ်မှုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာရန် အဓိကအတားအဆီးဖြစ်သည်။ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိသည့် တပည့်များပင်လျှင် ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်ခံရပြီးနောက် ဤစမ်းသပ်မှုတွင် မအောင်မြင်ခဲ့ကြသဖြင့် အလွန်နှမြောဖွယ်ဖြစ်သည်။

“ဒီစိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်စမ်းသပ်မှုမှာ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုခု ရှိလား...” ယီထျန်းယွမ်က ဘေးနားမှ မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်မက အဲဒီကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူးလေ။ ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ...” ယီချင်းရွှမ်က ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။ “ဒါကို ဘိုးဘေးကို မေးရမှာပါ။ ဘိုးဘေးက တစ်ခါက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတော့ အတိအကျ သိမှာပေါ့...”

“စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်စမ်းသပ်မှုမှာ အဆင့်များစွာ ပါဝင်တယ်။ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အခြေအနေတွေက ကျပန်းဖြစ်ပြီး ပြောင်းလဲနေတတ်တော့ ကြိုတင်ပြောပြလို့ သိပ်အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သေချာတဲ့အချက်တချို့ကတော့ မင်းရဲ့ အလုံးစုံစွမ်းရည်တွေက စံချိန်မီရမယ်ဆိုတာပဲ။ မင်းက ငယ်ရွယ်ပေမယ့် နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကို အနိုင်ယူခဲ့တာဆိုတော့ တကယ်ပြောရရင် ဒီစမ်းသပ်မှုက မင်းအတွက် ဖိအားဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး...”

စိတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက ညင်သာစွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ “အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက စည်းမျဉ်းအတိုင်း ကြေငြာဖို့ရာ ပြောခဲ့တာပါ။ မင်းအတွက်ကတော့ လမ်းကြောင်းပေါ်က စမ်းသပ်မှုတွေက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာက လမ်းကြောင်းရဲ့ အဆုံးမှာ အသိအမှတ်ပြုမှု ရမရ ဆိုတဲ့အချက်ပဲ။ အဲဒီမှာ ကျောက်တိုင်တစ်ခုရှိတယ်။ အသိအမှတ်ပြုမှု ရရှိရင် နတ်ဘုရားအင်းတစ်ခုကို ရလိမ့်မယ်။ အဲဒီ နတ်ဘုရားအင်းကို ရယူပြီးရင် မင်းဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာမှာပါ...”

“ဒါက အဲဒီလိုမျိုးပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်က နားထောင်ပြီးနောက် ဤသည်မှာ အဓိကအချက်ဖြစ်သည်ကို သဘောပေါက်သည်။ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ စမ်းသပ်မှုများသည် သာမန်အရာမျှသာဖြစ်ပြီး သိသာထူးခြားသော အခက်အခဲမရှိပေ။

အထူးသဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်သူများအတွက် မည်မျှပြင်းထန်သည့် စမ်းသပ်မှုဖြစ်စေ အဆုံးစွန်ထိ ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်သာ သန်မာဖြစ်လျှင် ဝင်ရောက်ရန် လွယ်ကူသည်။ ပြဿနာမှာ အသိအမှတ်ပြုမှု ရရှိမှု ရှိမရှိသာ ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... လူအများစုဟာ ဒီအဆင့်မှာ ပိတ်ဆို့ခံရပြီး အသိအမှတ်ပြုမှု မရရှိလို့ မအောင်မြင်ကြဘူး...” စိတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက ခဏစဉ်းစားပြီးမှ ပြောသည်။ “အသိအမှတ်ပြုမှုဆိုတာက ဘာကိုဆိုလိုတယ်ဆိုတာ ငါတို့လည်း အတိအကျ မသိရဘူး။ ဒါက ဘိုးဘေးတွေက ထားခဲ့တဲ့အရာမို့ ငါတို့လည်း ရှင်းမပြနိုင်ဘူး။ အသိအမှတ်ပြုမှု ရရှိရင်တော့ မင်းဟာ စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်လာမှာပါ...”

“ဒါဆို ကောင်းပါပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သလို ခံစားရသည်။ ပြောပြထားသည်မှာ အသုံးဝင်သော အချက်အလက်မရှိသလောက်ပင်။

မကြာမီ ၎င်းတို့၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းသည် အခြားသစ်တောတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သည့်လမ်းမဟုတ်ဘဲ မြေအောက်သို့ ဦးတည်သည့်လမ်းဖြစ်သည်။ လူနှစ်ဦး ဘေးချင်းယှဉ်လျှင် ဝင်ရောက်နိုင်သည့် သေးငယ်သော ဂူအဝတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရောက်ချင်း အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သော လေပြင်းတစ်ခုက ရိုက်ခတ်လာပြီး အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်အောင် အေးစက်လှသည်။

ဤအေးစက်သော လေပြင်းသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အေးစက်မှုကို ခံစားရသည်။ သာမန်အေးစက်မှုဖြစ်လျှင် သူ့အပေါ်တွင် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ အေးစက်မှုကို ခံစားရသည်မှာ ထူးခြားလှသည်။

အကယ်၍ ကျင့်စဉ်အဆင့် သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှု အားနည်းသူဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤအေးစက်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ရေခဲရုပ်ထုအဖြစ် အေးခဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လမ်းကြောင်းပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်က အဝင်ဝကို ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ ၎င်းသည် သာမန်ဂူအဝတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ဤနေရာကို စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်စမ်းသပ်မှုနေရာဟု မည်သူမျှ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။ လမ်းကြောင်း၏အဆုံးသို့ ရောက်ရှိပြီး နတ်ဘုရားအင်းကို ရယူရုံဖြင့် အောင်မြင်မည်ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ဒီက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လမ်းကြောင်းပဲ။ အဆုံးထိသွားပြီး နတ်ဘုရားအင်းသင်္ကေတကို ရယူနိုင်ရင် မင်းဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာမှာပါ...” စိတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။

“အချိန်ကန့်သတ်ချက်တော့ မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် အတွင်းမှာ အကြာကြီးနေလို့ရှိရင် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူတောင် သက်ရောက်မှုရှိလာနိုင်တယ်...”

“ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တာလား...” ယီထျန်းယွမ်က အံ့ဩသွားသည်။ ဤဂူသည် သေမင်းဂူလို ဖြစ်နေပြီး အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူပင် သက်ရောက်မှုခံရမည်ဆိုသဖြင့် သူ အေးစက်မှုကို ခံစားရခြင်းမှာ ထူးဆန်းမနေပေ။

“ဟုတ်တယ်... ဒါကြောင့် အသိအမှတ်ပြုမှု မရရှိရင် ဆက်လက်နေနေစရာမလိုဘူး။ မရရင်လည်း မရတာပဲ။ မလိုအပ်ဘဲ အတင်းကြိုးစားနေစရာ မလိုပါဘူး...” စိတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။ “အရင်တုန်းကလည်း အသိအမှတ်ပြုမှု မရလို့ အတွင်းမှာ ဆက်လက်ကြိုးစားခဲ့တဲ့သူတစ်ယောက်ရှိခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံး ပြန်မထွက်လာနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခက်အခဲက မနိမ့်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျင့်စဉ်အဆင့်သာ မနိမ့်ရင် အဆုံးထိသွားနိုင်တယ်...”

“အသိအမှတ်ပြုမှု မရရင် ကျွန်တော် အတင်းမတောင်းဆိုပါဘူး။ မရရင်လည်း မရတာပါပဲ။ အတင်းဖိအားပေးပြီး မလိုအပ်တာတွေ မလုပ်ပါဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါက သူ အတင်းမတောင်းဆိုပေ။

မိသားစုကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ပိုမိုအားကောင်းလာရန် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ မျိုးနွယ်နှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းရန်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာလျှင် အရာအားလုံးကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“မင်းနားလည်ရင် ကောင်းပြီ။ အဲဒါဆို အမြန်သွားတော့။ အမြန်သွားပြီး အမြန်ပြန်လာခဲ့။ ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ မင်းပြန်လာတာကို စောင့်နေမယ်...” စိတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးက ပြောသည်။

“သွားတော့... ကျွန်မဒီမှာ မင်းပြန်လာတာကို စောင့်နေမယ်...” ယီချင်းရွှမ်က သာယာစွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

“ယီအကိုကြီး မင်း သေချာပေါက် အောင်မြင်ရမယ်နော်...” ယီဝမ်အာက လက်သီးကလေးကို ဆုပ်ထားရင်း သူ့ဆီ လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ “မင်းကို ငါခေါ်လာခဲ့တာနော်...”

“စိတ်ချပါ။ မင်းတို့ကို စိတ်ပျက်စရာ မဖြစ်စေရဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရင်း ဂူအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ စတင်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူ့မျက်စိထဲတွင် ရေခဲမြေပြင်နှင့် နှင်းဖုံးလွှမ်းနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက ထင်ဟပ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်သော ရေခဲအလွှာများဖြင့် အေးခဲနေပြီး အပြင်ဘက်ထက် များစွာ ပိုမိုအေးစက်လှသည်။ သူပင်လျှင် အေးစက်မှုကို သိသိသာသာ ခံစားရသည်။

အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှု အားနည်းသူဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤအေးစက်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆက်လက်စိမ့်ဝင်လာပြီး ဓားဖြင့်ခုတ်ထစ်သည့်နှယ် ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

သူ အနည်းငယ်သာ လှမ်းလှမ်းပြီးသည်နှင့် ထူးဆန်းသော အော်သံတစ်ခုကို နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။

“အေးတယ်... အေးလွန်းတယ်... ငါ့ကို... လွှတ်ပေးပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအသံ၏ ပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေရင်း ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ရေခဲတိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် လွှင့်ပစ်ခံထားရသည့် သစ္စာဖောက် မိုးကြိုးယွမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်နီးပါးသည် ရေခဲအလွှာဖြင့် အေးခဲနေပြီး ဤသို့ ဆက်လက်အေးခဲသွားပါက လုံးဝရေခဲရုပ်ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှ ယီထျန်းယွမ်သည် သစ္စာဖောက်များကို အကျဉ်းချထားသည့်နေရာသည် ဤစိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်အေးစက်လှပြီး မိုးကြိုးယွမ်ကဲ့သို့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားဖယ်ရှားခံထားရသူများသည် ဤအေးစက်မှုကို လုံးဝမခံနိုင်ပေ။

“မတွေ့တာ ကြာပြီပဲ။ မင်းရဲ့အသက်က တော်တော်ကို မာကျောတာပဲလား...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးရင်း မိုးကြိုးယွမ်ထံ လှမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ပြောသည်။

“မင်း... မင်းပဲ...” မိုးကြိုးယွမ်သည် တုန်ယင်စွာဖြင့် မျက်လုံးမြှင့်ကြည့်ရင်း မကြာခဏ မျက်လုံးလှန်နေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ။ ငါ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်စမ်းသပ်မှုကို လာလုပ်တာပါ။ အောင်မြင်ရင် ငါဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မနာလိုဖြစ်နေလား...” ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းအား ပြုံးပြရင်း ပြောသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းက မျိုးနွယ်ပြင်ပလူ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...” မိုးကြိုးယွမ်က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ပြောသည်။

“ဘယ်လိုလုပ် မဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဟုတ်သေးတယ်။ ယုံမင်အကျဉ်းထောင်ကို ငါဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘိုးဘေးကိုလည်း ငါပဲ ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ နဂါးဗိုလ်ချုပ်ကိုလည်း ငါပဲ သတ်ပစ်ခဲ့တယ်... ခုနက တွေးမိသေးတယ်။ နောက်တစ်ခါ ယုံမင်အင်ပါယာက ဘယ်သူ့ကို စေလွှတ်လာမလဲလို့။ ဘယ်သူရောက်လာလာ သေရာလမ်းပဲရှိတယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းအား အေးစက်စွာ ပြုံးပြပြီး လက်ဖြင့် ၎င်း၏ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ “ဒီမှာ သေသေချာချာ ခံစားနေလိုက်ပါ။ ငါပြန်ထွက်လာတဲ့အချိန်အထိ မင်းကို ဆက်ခံနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

“မင်း... မင်း...” မိုးကြိုးယွမ်သည် မျက်လုံးလှန်သွားသော်လည်း၊ မူးမေ့လဲသွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အေးစက်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ပြန်နိုးလာပြီး၊ လုံးဝမူးမေ့သွားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သော ဝေဒနာဖြစ်သည်။ ရေခဲအလွှာဖြင့် လုံးဝအေးခဲမသွားမချင်း၊ သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ အဆုံးမရှိသော ဝေဒနာကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းအား ပေးအပ်ထားသည့် အပြင်းထန်ဆုံး အပြစ်ဒဏ်ပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၃၄၂) ပြီးပါပြီ။