အခန်း (၁၁၄)

ဒေမီယန်သည် သိချင်စိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

လက်ရှိတွင် ဒေမီယန်အဖွဲ့သည် နေမဝင်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ အနောက်တိုင်းတိုက်ကြီး တွင် ရောက်ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ရှောင်ကျန်းနှင့် ယင်ကျန်းတို့ သွားရောက်မည့်နေရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူတို့ရှေ့ရှိ မြို့၏ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤကမ္ဘာတွင် အရှေ့တိုင်းလွှမ်းမိုးမှု မည်မျှရှိသည်ကို ဒေမီယန် သိရှိနိုင်သည်။

ကမ္ဘာနှစ်ခုသည် ဆက်စပ်မှုမရှိသောကြောင့် လွှမ်းမိုးမှုဟု တိတိပပ မခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း ကမ္ဘာမြေတွင် ကြီးပြင်းလာသူ သူ့အတွက်မူ ဘုရားစေတီများ နှင့် အရှေ့တိုင်းဟန် ဗိသုကာလက်ရာများ မြင်တွေ့ရခြင်းသည် ထိုသို့ ခံစားရစေသည်။

သို့သော် သူ တစ်ခုခု လွဲချော်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ကွဲပြားသည်မှာ မြင်ကွင်းကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ၊ ဒေမီယန် ရောက်ဖူးသည့် အခြားကမ္ဘာနှစ်ခုနှင့် တိမ်လွှာကမ္ဘာ ကို ကွဲပြားစေသည့် ခံစားချက် တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းပင်။

သူရှူရှိုက်နေသည့် လေထဲတွင်ပင် ခံစားသိရှိနိုင်သည်၊ ဤကမ္ဘာသည် အေပီရွန် တွင် မရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ရေးရာ တစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ကမ္ဘာမြေဆိုပါက ပြောဖွယ်ရာပင် မလိုတော့ပေ။

ကမ္ဘာမြေသည် မာနာ နှင့် အသစ်တွေ့ရှိရသော စကြဝဠာနှင့် အကျွမ်းတဝင် မရှိသေးသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ ထူးခြားမှုကို မပိုင်ဆိုင်ပေ။ အေပီရွန် အတွက်မူ သူသည် တိမ်လွှာကမ္ဘာ သို့ ဝင်ရောက်မှသာ ကွာခြားမှုကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင် မာနာ၏ အရည်အသွေး တိုးတက်လာခြင်းကြောင့်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ထိုမျှသာ မဟုတ်ပေ။ အေပီရွန် ၏ လေထုသည် ဒေမီယန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးသည့် ငြိမ်းချမ်းပြီး စွန့်စားလိုသော ခံစားချက် ကို ပေးသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် တိမ်လွှာကမ္ဘာ ၏ လေထုကမူ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး ခွန်အားကို ငတ်မွတ်နေသလို ခံစားရသည်။

ဤလေထုအကြောင်း တစ်ခုခုက ဒေမီယန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး သူ၏သွေးကို ဆူပွက်စေခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် အကြမ်းဖက်မှု အခြေအနေတွင် အမြဲရှိနေသည်ဟု မဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ ကြုံတွေ့နိုင်သည့် ပဋိပက္ခနှင့် ဖိအား ပမာဏသည် အေပီရွန် ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

လက်ရှိတွင် ဒေမီယန်အဖွဲ့သည် ရှောင်ကျန်းနှင့် ခွဲခွာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်၊ သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ပြီးဆုံးခဲ့သည်။

ယင်ကျန်းက သူတို့အပေါ် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ရှိနေပြီး ရှောင်ကျန်းတွင် ဂိုဏ်းအတွင်း တာဝန်များ ရှိနေသောကြောင့် သူတို့သည် ခဏတာအတွင်း ပြန်လည်တွေ့ဆုံရန် မဖြစ်နိုင်၊ သို့မဟုတ် ဘယ်တော့မှ တွေ့ဆုံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ကဲ၊ ဘယ်လို ဆက်လုပ်ကြမလဲဆိုတဲ့ အကြံဉာဏ်များ ရှိကြပြီလား” ဟု သူက မေးသည်။

“ဟင်း… အရင်တုန်းက သင်ယူခဲ့တဲ့အရာတွေအရဆိုရင် သေးငယ်တဲ့ တိုက်ကြီး ၄ ခုမှာ ဘာစိန်ခေါ်မှုမှ မတွေ့ရနိုင်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က ဒီအလယ်အလတ်အရွယ် ဂိုဏ်းတွေမှာ သက်ကြီးပိုင်းဝင်တွေအဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ဗဟိုတိုက်ကြီးကို တိုက်ရိုက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ” ဟု ရို့စ်က ပြန်ဖြေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း တိုက်ရိုက်သွားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားအချို့ကို မခံစားရဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အယ်လီနာက ပြတ်သားသော မျက်နှာဖြင့် ဝင်ပြောသည်။

သူတို့သုံးဦးထဲတွင် အယ်လီနာသည် သူမ၏ ပုံမှန်စိတ်အခြေအနေနှင့် အနည်းဆုံး ကွာခြားနေသူ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် သူမအတွက် ရိုးရိုးလေး ပြောရလျှင် လက်တွေ့မဆန်ခဲ့ပေ။

တိမ်လွှာကမ္ဘာ သို့ ရောက်ရှိရန် ကြာရှည်စွာ ခရီးသွားနေစဉ်မှသာ လက်တွေ့ဘဝသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမစိတ်ထဲသို့ နစ်ဝင်လာခဲ့သည်။

ပထမဦးဆုံး သူမသည် ဒေမီယန်နှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် သူမသည် ပြဿနာမှန်သမျှကို မသိစိတ်ကနေ ရှောင်ရှားတတ်သည်။ သူ့ကို ပြန်လည်တွေ့ဆုံရန် ပြင်းပြသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမ တည်ဆောက်ထားပြီး ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သည် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူဆုံးဖြတ်ချက်ကို တွန်းအားပေးနေသည်မှာ သူ့အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ ခံစားချက်များပင်။

သို့သော် သူတို့တွေ့ဆုံသောအခါ သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အသည်းကွဲခဲ့သော်လည်း ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူ့အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ ပြင်းပြသည့် ခံစားချက်များကို ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး သူတို့၏ အရင်က ဆက်ဆံရေးသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် အရာရာတိုင်းသည် အတူတူ မဟုတ်တော့ပေ။ ဒေမီယန်သည် အရင်ကလို ကလေးမဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် အမြဲတမ်း တခြားအရာတစ်ခုခုကို အာရုံစိုက်နေတတ်ပြီး၊ အရင်ကလို ပျော်ရွှင်စွာ နေခဲကာ၊ သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတစ်ခုလုံးသည် ပိုမို လျစ်လျူရှုသော ဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။

သူမသည် အရင် ဒေမီယန်ကို လွမ်းဆွတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုအကြောင်းကို မည်သည့်အရာမှ မပြောခဲ့ပေ။ သူမ၌ ပြောပိုင်ခွင့်ပင် ရှိပါသေးသလား။ သူတို့ ကွဲကွာနေခဲ့သည့် ၄ နှစ်တာကာလအတွင်း သူ မည်သည့်အရာများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သူမ မသိခဲ့သော်လည်း ထိုအရာက ပြင်းထန်ခဲ့ကြောင်းကိုမူ သူမ သိသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ထိုပြဿနာကို ထပ်မံ ရှောင်လွှဲခဲ့သည်။ Niflheim ကျူးကျော်မှု မဖြစ်မချင်း သူတို့လုပ်နေကျအတိုင်း ဘဝကို ဆက်လက်ရှင်သန်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှု နှစ်မျိုးစလုံးကို ခံစားခဲ့ရသည်။

မဟာမိတ်များနှင့်အတူ အန္တရာယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ ရရှိလာသော ခံစားချက်အသစ်ကို သူမ အလွန်နှစ်သက်ခဲ့သော်လည်း၊ စကြဝဠာ၏ ကျယ်ပြောမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကိုလည်း သိရှိရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။

ထိုနေ့က သူမ မြင်ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းများသည် တစ်ခါတစ်ရံ သူမ၏ အိပ်မက်များကို လွှမ်းမိုးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုဆီသို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ ထိုကမ္ဘာမှ မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ဓားအသစ်တစ်လက်လည်း ရရှိခဲ့သည်။ ခွန်အားကို ခန့်မှန်းရခက်သော သတ္တဝါတစ်ဦးနှင့်ပင် ညစာစားခဲ့ဖူးသည်။ အခက်အခဲတိုင်းတွင် သူမသည် ဖြစ်သလိုသာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားရန် ကြိုးစားပါက ဦးနှောက်လွန်သွားလိမ့်မည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ သိပ်မစဉ်းစားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် တခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ သွားမည့် အာကာသယာဉ်ပေါ် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူမတစ်ယောက်တည်း ၇ လတာ အချိန်ရခဲ့ပြီး သူမနှင့်အတူရှိသူများမှာ ရို့စ်နှင့် ဇာရာတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထို ၇ လတာကာလအတွင်းတွင် အရာအားလုံးသည် သူမဆီသို့ ပြိုကျလာခဲ့သည်။ သူမ အစွမ်းကုန် ရှောင်ဖယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော လက်တွေ့ဘဝက သူမကို နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။ ယာဉ်၏ ကြီးမားသော ပြတင်းပေါက်များမှ အပြင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြယ်များ၏ တောက်ပမှုကို မြင်ရသည်။ ရိုးရိုးလေးပြောရလျှင် ၂ လအတွင်းမှာပင် သူမ၏ ဘဝသည် ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်ကို သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်က သူမနှင့်မဟုတ်ဘဲ တခြားတစ်ယောက်နှင့် ပေါင်းနေသည်ကို သူမ လက်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမ တိုင်ကြားနိုင်ပါ့မလား။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူမသည် ရို့စ်ကိုလည်း သဘောကျသည်။ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ရှိနေသည့် ခံစားချက်ကို သူမ နောက်ဆုံးတွင် ခံစားခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတရံတွင် ရို့စ်က ပိုမိုမာနကြီးပြီး မုန်းတီးစရာကောင်းနေပါက သူမ၏ မလိုလားအပ်သော အတွေးများကို ဖြေရှင်းရန် အကြောင်းပြချက် ပိုရလိမ့်မည်ဟု သူမ ဆန္ဒရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူမက ထိုစိတ်ခံစားချက်ကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။ ပုံမှန် မနာလိုတတ်သည့် ကောင်မလေးတစ်ဦး ဖြစ်သွားခြင်းမျိုးကို သူမ မလိုချင်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ဒေမီယန်၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအနေဖြင့်သာ ရှိနေရန်၊ သူ အားကိုးနိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ဘယ်တုန်းကမှ လွယ်ကူသည့်အလုပ် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူ့အပေါ် စွဲလမ်းသည့်စိတ်သည် သူတို့ ကလေးဘဝကတည်းက ပေါက်ဖွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုခံစားချက်များကို ၁၀ နှစ်ကြာအောင် သိုဝှက်ထားခဲ့သည့်အခါ မည်မျှအထိ ပြောင်းလဲလာမည်ကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အားနည်းချက်ကိုလည်း အလွန်နာကျင်စွာ သတိပြုမိခဲ့သည်။ ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်က ဘာမှ မပြောခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူမကိုလည်း အပါအဝင် လုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ သိမ်မွေ့သော လုပ်ရပ်များက သူမကို ကွာခြားချက်ကို နားလည်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူမကို ဤစွန့်စားခန်းတွင် အတူလိုက်ပါခွင့် မပေးနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ခြင်းက သူကို သက်သေပြနေသည်။ သူမက အားနည်းနေသေးပြီး သူတို့က တတိယတန်းစား ဖြစ်နေချိန်တွင် သူမက ဒုတိယတန်းစားတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

Niflheim ၏ မှောင်မိုက်သော imps များကို တိုက်ခိုက်စဉ်က သူတို့၏ စွမ်းအားကို သူမ မြင်ခဲ့ရသည်။ ဒေမီယန်က သတ်ရန် ဘယ်လောက် တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့သည်ကိုလည်း သူမ မြင်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ လက်ရှိ စိတ်နေစိတ်ထားသည် အနာဂတ်တွင် အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိခဲ့သည်။ သူမသည် မာနာပတ်လမ်းများအကြောင်းကို မကြာသေးခင်ကမှ သိခဲ့ရပြီး၊ ခွန်အားရရှိရန် တိမ်လွှာကမ္ဘာ သို့ ခရီးသွားနေစဉ်တွင် ကိုယ်ပိုင်ပတ်လမ်းကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

အယ်လီနာ ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း သူမ၏ အခြေအနေကိုလည်း မုန်းတီးခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေကို မည်သို့ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်းဟု စဉ်းစားမိသောအခါ...

ခွန်အား

သူမစိတ်ထဲတွင် ဤစကားလုံးတစ်ခုတည်းသာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမသာ ပို၍ ခွန်အားရှိမည်ဆိုလျှင် သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲလျှောက်လှမ်းနိုင်မည်။ သူမသာ ပို၍ ခွန်အားရှိမည်ဆိုလျှင် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်နိုင်ပြီး လေးစားခံရမည်။သူမ၏ ဘေးကင်းရေးကို စိုးရိမ်၍ဖြစ်နေလျှင်ပင် အယ်လီနာ သည် အချော့ခံရခြင်းကို မုန်းတီးသည်။

ထို့ကြောင့် တိမ်လွှာကမ္ဘာ သို့ ဤခရီးစဉ်တွင် အနည်းဆုံး ရို့စ် ကိုမီပြီး ကျော်တက်ရန် သူမ ပန်းတိုင်ထားခဲ့သည်။ ဒေမီယန် နှင့် နောက်မှ ခွဲခွာရမည်ကို သူမသိသော်လည်း စိတ်မပူပန်ပေ။ သို့သော် သူတို့ပြန်ဆုံသည့်အခါ သူ့ကို အထင်ကြီးလောက်အောင် ကြီးထွားရန် လိုအပ်သည်ဟုသာ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

ပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်လျှင်... သူမ အတွေးကို ခါချလိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးဟု တွေးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တခြားသူများနှင့် မယှဉ်နိုင်သေးသရွေ့ ဘာမှအရေးမကြီးပေ။

အယ်လီနာ သည် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် ခိုင်မာသည်။ ဒေမီယန် အတွက် ခွန်အားရှာခဲ့သော သူမ၏ ၄ နှစ်တာကာလကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ထပ်မရောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းမျိုးနှင့်မတူဘဲ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမကိုယ်တိုင်အတွက် လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုတ်သည်။ သူမသည် အသိအမှတ်ပြုခံချင်သည်၊ ချီးကျူးခံချင်သည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် ဒုတိယအဆင့်သာဖြစ်သည်။ သူမလိုချင်သည့်အချိန်တွင် လိုချင်သည်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ခွန်အားကို လိုချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပန်းတိုင်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ခိုင်မာပြတ်သားသော ပန်းတိုင်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ သူမ အမြင့်ဆုံးနေရာကို မရောက်မချင်း လိုက်လျှောက်နိုင်မည့် ပန်းတိုင်တစ်ခု။ အခု သူမတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုရှိပြီဆိုတော့ လုပ်ဆောင်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။

"အယ်လီနာ ကအဲဒီမှာလား။"

အယ်လီနာ သည် သူမမျက်နှာကို ဆက်တိုက်ပုတ်နေသော လက်ကြီးတစ်ဖက်ကြောင့် အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားသည်။

"ရောက်နေပြီ၊ ရောက်နေပြီ။ ထူးဆန်းတာတွေ မလုပ်နဲ့"

သူမလက်ကို ပုတ်ထုတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

“ အဲဒီလက်က သဘာဝအတိုင်း ဒေမီယန် ရဲ့လက်ပဲ”

"ဪ၊ ဆောရီး၊ မင်းခဏတာ လွင့်နေလို့။ ငါတို့ပင်လယ်ကို နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီထင်တယ်။"

ထိုအခါမှ အယ်လီနာ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားမိတော့သည်။ သူမ အတွေးများထဲတွင် နစ်မြောနေစဉ်အတွင်း သူတို့၏ ယခင်စကားဝိုင်းသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ ပင်လယ်ကို ရောက်ရှိရန်အတွက် အနောက်ဘက်တိုက်ကြီး၏ အစွန်းဆီသို့ လာခဲ့ကြပြီးမှ ပျံသန်းကြမည်ဖြစ်သော်လည်း အယ်လီနာ က မသိစိတ်ဖြင့် သူတို့ကို လိုက်ပါခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုမူ အတွေးများမှ နိုးထလာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

ရေထုကြီး၏ လှိုင်းလုံးများသည် တိုက်ကြီး၏ သဲသောင်ပြင်ကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ တိမ်လွှာကမ္ဘာ ၏ တိမ်ပင်လယ် ဖြစ်သည်။ ဤရေထုကြီးသည် ကမ္ဘာကြီး၏ တိုက်ကြီးများထက် ပိုမိုများပြားသော နေရာယူထားသောကြောင့် ကမ္ဘာကြီး၏နာမည်ကိုယူ၍ မှည့်ခေါ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကျယ်ပြန့်သောပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အဖွဲ့သည် အလယ်တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှနေ၍ သူတို့၏ခရီး စတင်မည်ဖြစ်သည်။ သူမရှေ့မှ ငြိမ်သက်အေးချမ်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အယ်လီနာ တွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့သည်။

‘ငါ အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်သွားမယ်။’