အခန်း (၁၁၃)

၆ လကြာပြီးနောက်

ကြီးမားသော ပျံသန်းနေသည့်ဘဏ္ဍာသည် ကြယ်စနစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး အံ့မခန်းဖွယ်မြင်ကွင်းများစွာကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် သေခြင်းတရားများဖုံးလွှမ်းနေသော လူသူကင်းမဲ့သည့်ကမ္ဘာများမှသည် ဒြပ်စင်တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကမ္ဘာများအထိ ကွဲပြားကြသည်။

နေကဲ့သို့သော ကြယ်များသည် မူလအားဖြင့် ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးများဖြစ်သော်လည်း ရေလုံးဝဖုံးလွှမ်းနေသော သို့မဟုတ် လျှပ်စီးများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသော ကမ္ဘာများပင် ရှိခဲ့သည်။

ရို့စ် နှင့် အယ်လီနာ တို့၏ အမြင်များသည် ရူးသွပ်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကမ္ဘာနှစ်ခုကိုသာ မြင်ဖူးခဲ့ကြပြီး သူသည် သာမန်လူများထက် ပိုသည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း ယခုအခါ စကြာဝဠာ၏ ကျယ်ပြောလှပုံကို သိရှိနားလည်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် သူတို့သည် သင်္ဘော၏ အပန်းဖြေခန်းမရှိ စားပွဲတစ်ခုတွင် အတူထိုင်ကာ သူတို့၏ ငြီးငွေ့မှုကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ဖြေဖျောက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

သူတို့သည် မကြာခဏ ရန်ဖြစ်ကြသည်။ မကြာခဏ လေ့ကျင့်ကြသည်။ ဧကရီဘုရင်မများကဲ့သို့ပင် ခမ်းနားစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြဖူးသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ခရီးစဉ်သည် အလွန်ရှည်လျားလွန်းသဖြင့် ဖျော်ဖြေရေးအတွက် တသမတ်တည်းသော အရင်းအမြစ်များကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်ကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆန့်ကျင်ဘက်မဖြစ်တော့ပါ။ ယခင်က ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည့်အတိုင်းပင် ယခုအခါ ငြီးငွေ့စရာဖြစ်လာနိုင်သည်။

အာကာသခရီးသွားခြင်းသည် စိတ်ကူးထဲတွင် ပျော်စရာကောင်းသော်လည်း သူသည် အမြဲတမ်း ကြာရှည်သောကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားပြောရန် လူမရှိခဲ့ပါက အထီးကျန်ဆန်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ရူးသွပ်လာစေနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

"သူ အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူးလား" ဟု အယ်လီနာ က သက်ပြင်းချရင်း မေးသည်။

"မလာသေးဘူး" ဟု ရို့စ် က ပြန်ဖြေသည်။

"သူက အရင်ကဆို တစ်ပတ်တစ်ခါလောက် ကျွန်မတို့နဲ့ စကားပြောဖို့ လာလည်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး ၄ လလုံး သူ သူ့နေရာကနေ မထွက်ဘူး"

"သူ လမ်းမှာ တစ်နေရာရာမှာပိတ်မိနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာလား"

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ တကယ်သာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ဇာရာ အခု ရူးနေလောက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ရို့စ် က သူမဘေးရှိ ဝံပုလွေ၏ ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့သော အမွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောသည်။

"ဟွန့် သူ့မရှိလည်း ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ သူက ကျွန်မရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းပဲ ရှိတာပါ" ဟု ဇာရာ က ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်ရာ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူမသည် သူ့ရှိနေခြင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရမှသာ ဤသို့ ပြောနိုင်သည်ကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သိကြသည်။

"သူ ကျွန်မကို ခဏလောက် ဘာမှ မပြောသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူနောက်ဆုံးရှိခဲ့တဲ့ နေရာမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲဆိုတာ ကျွန်မ ခံစားလို့ရတုန်းပဲ။"

မိန်းကလေးများသည် သင်္ဘောမျက်နှာကျက်ကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားရင်း သက်ပြင်းချကြသည်။

'သူ ဘာလုပ်နေလဲ မသိဘူး။'

ထိုအတောအတွင်း မေးနေသူမှာ ရှေးဟောင်းဘုန်းကြီးတစ်ပါးကဲ့သို့ စိတ်ရှည်လက်ရှည် လေ့ကျင့်နေသည်။ မိန်းကလေးများ ပြောခဲ့သလိုပင် သူသည် လပေါင်းများစွာ သူ့နေရာမှ မရွေ့ခဲ့ပေ။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားသော မာနာလှိုင်းနှစ်ခုအနက် တစ်ခုမှာ ဒေါသထွက်နေသော ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကျန်တစ်ခုမှာမူ မထင်မရှား ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ပေါ်လွင်ရန် အလျင်စလိုမရှိပေ။

သူ၏တည်ရှိမှုသည် အရေးမပါလောက်အောင် နည်းပါးလွန်းသဖြင့် ဒေမီယန် ခဏရပ်နားသည်ဖြစ်စေ၊ တရားထိုင်ခြင်းမှ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သည်ဖြစ်စေ သူ၏တည်ရှိမှုကို ဘယ်သောအခါမျှ မခံစားခဲ့ရပေ။

သူ့မျက်လုံးများကို တစ်ဖန်ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဒေမီယန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

'ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့ မှော်ပညာက... ရူးသွပ်စရာပဲ။'

သူသည် လေ့ကျင့်ရေးတွင် နှစ်မြှုပ်ခဲ့သည်မှာ ၇ လလုံးလုံး ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ်မျှသာ တိုးတက်မှုရှိခဲ့သည်။ တကယ်တမ်းပြောရလျှင် ထိုသို့မဟုတ်သော်လည်း သူ့ခံစားချက်မှာ ထိုသို့ပင်။

သေးငယ်သောအတိုင်းအတာဖြင့် သူသည် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏လက်ရှိစွမ်းရည်များ ပိုမိုတိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ့ဓားပညာ၏ နောက်ထပ်ပုံစံသစ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုပုံစံသည် သူကြာမြင့်စွာကတည်းက တွေးတောခဲ့သော ဒုတိယပုံစံသစ်ဖြစ်သည်။ ထိုပုံစံ၏အဓိကအယူအဆမှာ 'အကွာအဝေး' နှင့် အာကာသမှတစ်ဆင့် ယင်းကို မည်သို့လွှမ်းမိုးရမည်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်း၏နက်နဲမှုသည် သူ၏ယခင်ပုံစံများထက် များစွာမြင့်မားသော်လည်း သူသည် ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ယင်းကို သူ့ဓားပညာ၏ ဒုတိယပုံစံသစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ထိုသို့သောအရာများကို အစကနေ ဖန်တီးခဲ့သည့်အတွက် လွယ်ကူသည်။ သူ၏ပညာရပ်သည် လျင်မြန်သွက်လက်မှုကို အာရုံစိုက်သော်လည်း လှုပ်ရှားမှုအစီအစဉ် အရေးပါသည့်သဘောမျိုး မဟုတ်ပေ။ အဆင့်တစ်ခုမှ အခြားအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင် အတားအဆီးများကို ပစ်ပယ်ရန် လျင်မြန်သွက်လက်မှု လိုအပ်သည်။

ပြဿနာမှာ သူ့ထံတွင် တိုးတက်မှုများရှိသော်လည်း သူ၏ သုံးဖက်မြင် မှော်အတတ်စွမ်းရည်မှာ အဆင့် ၁ တွင်သာ ရပ်တန့်နေခြင်းပင်။ ယခင်က အဓိကတိုးတက်မှုဟု သူယူဆခဲ့သောအရာပင်လျှင် ဤစွမ်းရည်အသစ်၏ မျက်နှာပြင်ကိုပင် မထိသေးပေ။

သူ၏စွမ်းအား အတိုင်းအတာအစစ်အမှန်ကို သိလို၍ ဒေမီယန် သည် သူ၏နေရာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ အဝေးတွင် အေပီရွန် ထက် အနည်းငယ်ကြီးသော ဧရာမဂြိုဟ်ကြီးတစ်လုံးကို သူတွေ့ရသည်။ သင်္ဘော၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအရာသည် သူတို့၏ ခရီးပန်းတိုင်ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် တိမ်လွှာကမ္ဘာ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

ဒေမီယန် သည် သင်္ဘောကိုယ်ထည်ပေါ်ရှိ သူ၏နေရာမှ ထွက်ခွာပြီး အခြားသူများနှင့်အတူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ မိန်းကလေးများသာမက ရှောင်ကျန်း နှင့် ယင်ကျန်း တို့လည်း စုရုံးနေကြသည်။

"မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။ မင်းရဲ့လေ့ကျင့်ခန်း အောင်မြင်တယ်လို့ ငါယူဆတယ်"

ဒေမီယန် က ခေါင်းညိတ်ကာ အနည်းငယ်ပြုံးရင်း အဖွဲ့ထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဒီကိုရောက်ပြီဆိုတော့ အတည်ပြုဖို့လိုတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တစ်ခု ကျန်သေးတယ်" ဟု ဒေမီယန် က ပြောသည်။

"ကျွန်တော်တို့ နာမည်အတုတွေ သုံးဖို့လိုသလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီအတိုင်းပဲ အဆင်ပြေမလား"

ရှောင်ကျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မလိုလောက်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ နာမည်တွေက မင်းတို့ကမ္ဘာမှာ တရုတ်လို့ခေါ်တဲ့ နာမည်တွေနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့ တခြားသူတွေ ရှိနေတာ မဆန်းပါဘူး။"

"ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာမှာ ယဉ်ကျေးမှုများစွာ ရှိပြီး တချို့က မင်းတို့နဲ့တောင် ဆင်တူတာတွေ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ မင်းက အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို သွားမှာဆိုတော့ လူမျိုးပေါင်းစုံ ရောနှောနေတဲ့ လူဦးရေကို တွေ့ရမှာပါ။ ဒါက တိုက်ကြီး ၅ ခုထဲမှာ အကြီးဆုံးနဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံးပဲ။ ယဉ်ကျေးမှုများစွာ ဆုံစည်းရာနေရာလည်း ဖြစ်တယ်"

ဒေမီယန် သည် သူ့မျက်လုံးထဲက အနည်းငယ်စိတ်ပျက်နေသည့်ပုံစံကို ဖုံးကွယ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

'တျန်လုံ ဒါမှမဟုတ် ယန်လင်းတျန် ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုဖြစ်ရတာ ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ။'

ဒေမီယန် အတွက် ကျင့်ကြံခြင်းသည် ယခင်က အကြိုက်ဆုံး အမျိုးအစားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်၊ ထိုဝတ္ထုများထဲကကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများအတွက် သူ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအတွေးများကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ဒီလောကမှာ သာမန်ပါပဲ။ ကျွန်တော် အဲဒီအရာအားလုံးကို လုပ်နိုင်ပါသေးတယ်။ ပထမဦးဆုံး လုပ်ရမယ့်အရာကတော့ လူငယ်သခင်တစ်ပါးကို စော်ကားဖို့။ ဒုတိယအနေနဲ့ ကျောက်စိမ်းလို လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရှာဖွေဖို့ပဲ" ဟု သူ တွေးနေသည်။

သူ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အရာများကို တွေးနေစဉ်တွင် လေယာဉ်ပျံသဘောင်္ကြီးသည် တိမ်လွှာကမ္ဘာ ၏ လေထုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ မာနာသိပ်သည်းဆသည် အေပီရွန် ထက် အနည်းငယ်နိမ့်သော်လည်း၊ သိသာထင်ရှားသည့် ပမာဏမဟုတ်ပေ။ ဒေမီယန် သည် ကမ္ဘာ့အူတိုင်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်သာ ဤအချက်ကို သိရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤချိတ်ဆက်မှုက သူ့ကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မာနာအပေါ် ပိုမိုခံစားလွယ်စေခဲ့သည်။

‘ဒါက ကျင့်ကြံမှုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။ လူဦးရေအများစုက ပုံမှန်အတွေ့အကြုံရရှိတဲ့နည်းလမ်းအစား ပတ်ဝန်းကျင်မာနာကို စုပ်ယူရင်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်ဆုံးနေတာကြောင့် ဂြိုဟ်ဂြိုဟ်က ပြန်လည်နာလန်ထူဖို့ အတားအဆီးတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာပဲ။’

ဒေမီယန် က ရှောင်ကျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။

‘ကောင်းပြီ၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ဆိုရင် တခြားဂြိုဟ်တွေကနေ မာနာကို လုယူဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ဒီကမ္ဘာမှာ ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကြောင်းနဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့လမ်းကြောင်းကြားမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ကွဲပြားမှုရှိပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ဂိုဏ်းတွေကပဲ ထိန်းချုပ်ထားတယ်။’

ဒေမီယန် သည် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်းနှင့် ဆိုးသွမ်းသောလမ်းကြောင်းဟူသည့် စကားလုံးများကို မကြာသေးမီကမှ သင်ယူခဲ့ရသည်။ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုစလုံးသည် ခွန်အားရရှိရန် အသုံးဝင်သော်လည်း သူတို့၏ ကွာခြားချက်မှာ အဓိကအားဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားတွင် တည်ရှိသည်။

ဆိုးသွမ်းသောလမ်းကြောင်း ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုများနှင့် လူအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများကို လုပ်ဆောင်ရန် မတွန့်ဆုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် 'ညစ်ညမ်းသောနည်းစနစ်များနှင့် ကျမ်းစာအုပ်များ' ဟု ခေါ်သည့်အရာများကိုလည်း ကျင့်သုံးကြသည်။ ဤကျင့်ကြံမှုကျမ်းစာအုပ်များသည် ခွန်အားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်စေရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုပြီး အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုမူ စွန့်လွှတ်ရသည်။ ဤကျမ်းစာအုပ်အချို့သည် လူများကို အခြားသူများထံမှ အတွေ့အကြုံများ ခိုးယူခွင့်ပြုသော်လည်း ထိရောက်မှုမှာမူ ရှားပါးသည်။ ထိုအရာကို ထိထိရောက်ရောက် လုပ်ဆောင်နိုင်သူများသည် Divine Grade ကျမ်းစာအုပ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရဖွယ်ရှိသော်လည်း လူအများစု အသုံးပြုသည့်အရာများမှာ ဤအဆင့်ကို မရောက်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ခွန်အားလမ်းကြောင်းတွင် ရှေ့ဆက်ရန် သားကောင်များ ပိုမိုလိုအပ်ခြင်းကြောင့် အထက်ဖော်ပြပါ ဆိုးသွမ်းသောလုပ်ရပ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ဆိုးသွမ်းသောလမ်းကြောင်း ကျင့်ကြံသူများ ပိုမိုများပြားလာပါက ကမ္ဘာမြေကြီးကို မည်သည့်အရာများ ဖြစ်လာမည်ကို ဒေမီယန် မတွေးရဲခဲ့ပေ။

ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်းကိုမူ ကိုယ်ကျင့်တရား အနည်းငယ်ရှိသူများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဒေမီယန် သည် ထိုအရာကို မယုံကြည်ပေ။ သူဖတ်ဖူးသည့်အရာများနှင့် သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကြောင်းသည် ပွင့်လင်းစွာ မဟုတ်ဘဲ အရိပ်ထဲတွင် ကြံစည်သူများနှင့် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။ သူ အများကြီး ပြောလိုသည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခွဲခြားမှုထဲတွင် တကယ်ကို ဖြောင့်မတ်သူများစွာ ရှိနေနိုင်ပြီး သူတို့အများစုမှာ သူကဲ့သို့ပင် မီးခိုးရောင်နယ်ပယ်ထဲတွင် ရှိနေမည်ကို သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် လူများ မှောင်ထဲတွင် ကြံစည်သည်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် သူ၏ နိုင်ငံရေးအသိအမြင်နှင့် ယုတ္တိနည်းကျ စဉ်းစားပုံကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့လျှင်ပေါ့။

ဤလူများ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုံနန်းတော် က ရပ်တည်နေသည်။ သူ၏ နာမည်သည် ခမ်းနားလောက်သော်လည်း သူ၏ အခြေအနေမှာ ပို၍ကြီးမားသည်။ ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုံနန်းတော် က လူများကို ညာဘက်သို့ သွားခိုင်းပါက ဘယ်ဘက်သို့ သွားရန် ရဲရင့်သူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

‘ငါ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရည်ရွယ်သင့်လား။’

သူ သေချာပေါက် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ အခုမှ ရောက်ဖူးသူဖြစ်၏။ ကောလဟာလများအပေါ်သက်သက် အခြေခံ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းက မိုက်မဲရာရောက်သည်။

သူသည် ယုတ္တိနည်းကျ စဉ်းစားရန် ကြိုးစားနေစဉ်တွင် သင်္ဘောသည် နောက်ဆုံး၌ ကြီးမားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့၏ အပြင်ဘက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ မြို့ကြီးကိုယ်တိုင်မှာမူ ကြီးမားသော မြို့ရိုးတစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး၊ သူသည် သားရဲများကို အပြင်ဘက်တွင် ထားရှိရန် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ မြို့၏ အသွင်အပြင်တစ်ခုလုံးသည် မီးတောက်များကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေမဝင်ဂိုဏ်း မှကြိုဆိုပါတယ်ခင်ဗျာ။”

ရှောင်ကျန်း က လေယာဉ်ပျံသဘောင်္တံခါး ပွင့်သွားချိန်တွင် ပြောလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်၏ မြင်ကွင်းအမျိုးမျိုး ပေါ်လာသည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးရင်း သူ ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည်။

“ပြီးတော့ ပိုအရေးကြီးတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိမ်လွှာကမ္ဘာ မှကြိုဆိုပါတယ်ခင်ဗျာ။”