အခန်း (၁၁၆)

ဘုန်း…

သူသည် ပေါက်ကွဲသံ သို့မဟုတ် ထိမှန်သံ မဟုတ်ဘဲ ဒေမီယန် က အဝေးရှိ ဒေါသတကြီးထနေသော မုန်တိုင်းဆီသို့ မိမိကိုယ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တုန်ခါမှုလှိုင်းသံ ဖြစ်သည်။ သူသည် လာမည့်တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော သွေးဆာသည့် ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ခံစားမိသည်နှင့် ပင်လယ်နဂါးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"လူသား ငါ့နယ်ပယ်ထဲမှာ ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဝံ့သလား"

ဒေမီယန် သည် မုန်တိုင်း၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တောရိုင်းဆန်စွာ ပြုံးပြရင်း အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ မုန်တိုင်းထဲသို့ မိမိကိုယ်ကို ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သဖြင့် မိန်းကလေးများသည် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ဆွံ့အလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

"ဟျောင့် ငါ့နဲ့ တိုက်ခိုက်မလား။" ဟု ဒေမီယန် က အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့် ငါ့အာဏာကို စိန်ခေါ်ဝံ့တဲ့သူတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မင်းကို ပြမယ်"

ပင်လယ်ပြင်သည် ဒေါသတကြီး ရိုက်ခတ်နေပြီး လှိုင်းလုံးများသည် မုန်တိုင်းထဲတွင် တောရိုင်းဆန်စွာ ရွေ့လျားနေသည့် ကြီးမားသော လေဆင်နှာမောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပင်လယ်ပြင်ကို ကြုံသလို ရိုက်ခတ်နေသည့် လျှပ်စီးများသည် ဒေမီယန် ရှိရာနေရာတွင် စုစည်းလာသည်။

ဘုန်း ဘုန်း..

သူသွားလေရာရာတိုင်းတွင် လျှပ်စီးလက်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း ဒေမီယန် သည် ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ဖျက်ဆီးလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော သွေးနီရောင်ကို ဖြာထွက်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မည်းမှောင်သော လျှပ်စီးများ စတင် တကျိကျိ မြည်ဟည်းလာသည်။ သူ၏ ယခင်လျှပ်စီးများနှင့်မတူဘဲ ဤပုံစံသစ်သည် ပိုမိုခြိမ်းခြောက်ပြီး တောရိုင်းဆန်နေပုံရသည်။ သူသည် ပစ်မှတ်ထားရန်ပင် မကြိုးစားဘဲ သူ့ဆီသို့ လာသည့် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ချေပရန် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာ၌ လျှပ်စီးများကို ကြုံသလို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ဤအချိန်အထိ သူသည် ပင်လယ်နဂါး၏ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်အမှန်ကို မမြင်ရသေးဘဲ မုန်တိုင်းအတွင်း၌ ပေါ်လာသော မှိန်ဖျော့သည့် အရိပ်ကိုသာ မြင်နေရသည်။

ဒေမီယန် သည် နောက်ထပ်လျှပ်စီးတစ်စင်းကို ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ် ရေပွေလေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုသည် သူ၏ ဦးတည်ရာသို့ တဟုန်ထိုးလာပြီး သူ့ကို ဝန်းရံသွားသည်။ လေဆင်နှာမောင်းအတွင်း၌ ဒေမီယန် သည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ အဆက်မပြတ်ကျရောက်လာသည့် ရေဓားဒဏ်များစွာကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်းကြောင့် နဂါး၏ ခွန်အားသည် သူ့ထက်သာလွန်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြတ်ရှဒဏ်ရာများ စတင်စုပုံလာသော်လည်း ဒေမီယန် က ရယ်မောရင်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်ကုသနေသည်ကို သူ ခံစားနိုင်သော်လည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသည့် နှုန်းထက် အနည်းငယ်နှေးကွေးသည်။

လေဆင်နှာမောင်းထဲမှ ရိုးရှင်းစွာ ထွက်ခွာပါက ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်စစီဖြစ်သွားမည်ကို သိရှိသဖြင့် ဒေမီယန် သည် သူ၏ဓားကိုဆင့်ခေါ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ သူသည် ခြေထောက်များကို ကျယ်ကျယ်ကား၍ ဒူးများကို အနည်းငယ်ကွေးကာ လေထဲတွင် ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်သည်။ ဓားကို ကိုင်ထားသော သူ၏လက်ကို နောက်သို့ ဆွဲထုတ်ထားပြီး ဓားကို အလျားလိုက် အတိအကျ ထောင့်ချိုးကျအောင် ချိန်ထားသည်။

ပျက်ပြယ်သွားသောဓားပညာ ဒုတိယအဆင့်: မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းအချိုးဟု ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ဘုန်းခနဲ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒေမီယန် ၏ဓားသည် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏လက်ကို ရှေ့သို့တွန်းထုတ်လိုက်ရာ လေဆင်နှာမောင်းထဲ၌ ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒေမီယန် သည် ထိုအပေါက်မှ အလျင်အမြန် ထွက်လာပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအသစ်၏ အလားအလာကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် အနားယူရန် တစ်ခဏတာမျှပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။ လေဆင်နှာမောင်းမှ သူထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လျှပ်စီးများ ဆက်တိုက် သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ကြီးက သူ့ကို အပြစ်ပေးလိုသည့်နှယ် ဖြစ်သည်။ ဘုန်းကနဲ အသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရှောင်တိမ်းနိုင်သမျှ ရှောင်တိမ်းခဲ့သော်လည်း အချို့မှာမူ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ဒေမီယန် သည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏အင်္ကျီမှာ စုတ်ပြဲသွားရာကနေ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် မီးလောင်ရာကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤကြားထဲတွင်ပင် ဒေမီယန် သည် နားရွက်နှစ်ဖက်စလုံးအထိ ပြုံးရွှင်နေခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရမျှ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ခံစားရတာကို နှစ်သက်သူ မဟုတ်သော်လည်း သူ အလိုအလျောက် အနိုင်ရမည်မဟုတ်သည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မုန်တိုင်းနှင့် လုံလောက်စွာ ပျော်ရွှင်ခဲ့ပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်နှင့် ဒေမီယန် သည် ပင်လယ်နဂါးဆီသို့ တဟုန်ထိုးသွားတော့သည်။ သူသည် သူ၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်းကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချကာ ပုံစံမရှိဘဲ နေရာတစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုသို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။

"လူသား ဆက်မပြေးနဲ့တော့ ငါ့အတွက် သေလိုက်တော့" ဟု ပင်လယ်နဂါးက ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးသည်။ သူသည် ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်မီတွင်ပင် ချက်ချင်းဆိုသလို အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ကြီးမားသည့် ကိုယ်ခန္ဓာကို မဖြစ်နိုင်သော ထောင့်ချိုးတစ်ခုနှင့် အလျင်အမြန် လှည့်လိုက်ပြီး သူရှိနေခဲ့သော မြူခိုးများကြားတွင် ကြီးမားသည့် ထစ်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပျက်ပြယ်သွားသော ဓားပညာ ပထမအဆင့်: ဓားမဲ့နည်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအဆင့်အသစ်တစ်ခုကို ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပြင်ပအာကာသ၌ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင်မူ ဓားမဲ့နည်းပညာအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာ ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဒေမီယန် သည် သူ၏ မူလအကျဆုံး ပုံစံကို အသုံးပြုကာ များပြားလှသော မာနာကို ထိုတိုက်ခိုက်မှုထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး သူ၏ ပစ်မှတ်ဧရိယာကို ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။

မြူခိုးများ ကင်းစင်သွားသည်နှင့် သူသည် ပင်လယ်နဂါးကို ကောင်းကောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ သို့တည်းမဟုတ် မြွေကြီး ဟု ဖော်ပြခြင်းက ပို၍ သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဇာရာ ထက်ပင် ပိုကြီးပြီး အရှည်အားဖြင့် မီတာ ၁၀၀ ခန့်ရှိကာ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ တောက်ပနေသော အစိမ်းရောင်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူ၌ ခြေလက်မရှိဘဲ နဂါးနှင့်တူညီခြင်းမှာ သူ၏ဦးခေါင်းတွင်သာ တည်ရှိသည်။ တရုတ်နဂါး၏ အတုအယောင်ပုံစံနှင့်တူပြီး ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

"မင်း ရဲလား" ဟု သူက တစ်ဖန်ပြောဆိုပြန်သည်။ မုန်တိုင်းကို ကျော်ဖြတ်၍ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်သူမျိုးကို သူသည် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးပေ။

မုန်တိုင်းမရှိသော်လည်း သူသည် အားနည်းနေသည် မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူ၏စွမ်းရည်များကိုပင် မဖော်ပြရသေးပေ။

ယခုတွင် ပြိုင်ဘက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီဖြစ်သဖြင့် ဒေမီယန် သည် သူ၏ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်တန်းတန်း ဦးတည်လိုက်သည်။ တစ်ချက်တည်းဖြတ်ချရန် သူဆန္ဒရှိသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပေ။

ပင်လယ်နဂါးသည် သူ၏အမြီးကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေများ ဖိနှိပ်ခံရပြီး ကျယ်လောင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒေမီယန် သည် ယုတ္တိတန်စွာဖြင့် တယ်လီပို့တ်လုပ်၍ ရှောင်သင့်သော်လည်း သူသည် အမြီးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်သီးထဲသို့ မာနာကို အတတ်နိုင်ဆုံး လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ သူ၏မာနာစက်ဝန်းများကို အရှိန်အပြည့်တင်၍ ထိုးလိုက်သည်။

နှစ်ခု ထိတွေ့လိုက်သောအခါ နောက်ထပ်ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထိုဧရိယာတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အမြီးသည် နောက်သို့လွင့်စင်သွားပြီး အကြေးခွံများတွင် အက်ရာများ ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။ ဒေမီယန် ကမူ ပို၍ ဝေးကွာစွာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်မှာ ဘေးတစ်စောင်း တွဲလောင်းကျနေပြီး အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပုံရသည်။ သူ၏အရိုးများမှာ ထိခိုက်မှုကြောင့် ကြေမွသွားပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဒေမီယန် သည် နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ထိခိုက်မှုအချို့ကို ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။

ပင်လယ်နဂါးသည် သူ၏ရှေ့မှ လူသားသည် ထိုထိခိုက်မှုကို မည်သို့ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်ကို အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏အတွေးများကို ခါချလိုက်သည်။ သူသည် ဤတိုက်ပွဲကို ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်သဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုခဲ့သည်။

"လူသား၊ နဂါးနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရတာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာ မင်းကို ပြပါရစေ"

ပင်လယ်နဂါးသည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အတွင်း၌ မာနာများကို စုစည်းလိုက်သည်။ ကြီးမားသော နီလာပြာရောင် ရေမာနာဘောလုံးကြီးတစ်ခု သူ၏ မေးရိုးများအတွင်း၌ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

'ဒါက အသက်ရှူတိုက်ခိုက်မှုကို သုံးတော့မှာပဲ။' ဟု ဒေမီယန် က တွေးလိုက်သည်။ 'ဒါဆိုရင် အဲဒါကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရအောင်။'

သူသည် သူ၏ အသက်ရှူတိုက်ခိုက်မှုကို အချိန်အတော်ကြာအောင် မသုံးရသေးသလို သူ၏ စွမ်းအင်ဆက်နွယ်မှုပြောင်းလဲပြီးနောက် သူ၏စွမ်းရည်ကိုလည်း မမြင်ရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လာမည့်တိုက်ပွဲကို မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

နဂါးကဲ့သို့ပင် ဒေမီယန် သည် ကြီးမားသော အသက်ရှူခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ သူ၏မေးရိုးများအတွင်း၌ ပျက်စီးစေနိုင်သော ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် မာနာများ စုဝေးလာပြီး သူ၏မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက်တွင် အနက်ရောင်အစင်းကြောင်းများ တကျိကျိ မြည်ဟည်းလာသည်။

နှစ်ဦးသား တိုက်ခိုက်မှုများ အားဖြည့်နေချိန်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်လုံးများဖြင့် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်ကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တည်နေခဲ့ကြသည်။ လေးစားမှုကြောင့်လား၊ စိန်ခေါ်မှုကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် နှစ်ဦးစလုံး အနှောင့်အယှက်မပေးလိုသောကြောင့်လား မသိပေ၊ သို့သော် သူတို့သည် အချင်းချင်း လုံးဝ အနှောင့်အယှက်မပေးခဲ့ကြပေ။ ထို့နောက်...

ဟိန်းဟောက်သံနှစ်ခု တိမ်ပင်လယ်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ လေဆာနှင့်ထူးဆန်းစွာ ဆင်တူသော အပြာရောင်စွမ်းအင်တန်းတစ်ခုနှင့် အနက်ရောင်အလင်းဖြင့် တကျိကျိ မြည်ဟည်းနေသော ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် စွမ်းအင်တန်းတစ်ခုတို့ ထိပ်တိုက်ဆုံတွေ့လိုက်ကြသည်။

ဘုန်း….

သူတို့ ထိတွေ့မှုမှ မကြုံစဖူးသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ နောက်ဆုတ်ရန် ဆန္ဒရှိပုံမရပေ။ သူတို့သည် သူတို့၏စွမ်းအင် မကုန်ခမ်းမီ အချင်းချင်း အသာစီးရရန် ကြိုးစားရင်း ဆက်လက်ဖိအားပေးနေခဲ့ကြသည်။

ထိတွေ့မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူရှိန်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ထိခိုက်စေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ ပင်လယ်နဂါး၏ လည်ပင်းရှိ အကြေးခွံများ စတင်အရည်ပျော်လာပြီး ဒေမီယန် ၏အရေပြားမှာလည်း အရည်ကြည်ဖုများ ထလာခဲ့သည်။ သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် အောက်ဘက်ရှိ အနီရောင်ကြွက်သားများကို မြင်တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ လုံးဝမပြီးဆုံးသေးပေ။ စွမ်းအင်တန်းများ တိုက်မိနေချိန်တွင်ပင် ဒေမီယန် သည် နဂါး၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တယ်လီပိုတ့်လုပ်၍ ရောက်ရှိသွားသည်။ အကြေးခွံများကြားမှ အက်ကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသောအခါ သူ၏ဓားကို အောက်သို့ ထိုးစိုက်ချလိုက်သည်။

'ပျက်ပြယ်သွားသော ဓားပညာ စတုတ္ထအဆင့်: ပြိုကျခြင်း

သူသည် နဂါး၏အရေပြားအတွင်း၌ အကွာအဝေးကြားပြိုကျခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ လေထုက လိမ်ကွေးသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ နဂါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်တိုင်က လိမ်ကွေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း"

နဂါးသည် ဤခံစားချက်ကြောင့် ပြင်းပြသော နာကျင်မှုဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤလူသားကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုပါက သူ တကယ်သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတိမ်များ နှစ်ဦးပေါ်၌ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ကြီး တဝုန်းဝုန်း မြည်ဟည်းလာသည်။ မည်သည့် မျှော်လင့်ခြင်းမှ မရှိဘဲ လျှပ်စီးဆယ်ချောင်းခန့် စတင်ကျဆင်းလာသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း..

ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ဒေမီယန် သည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မကြိုးစားတော့ပေ။ သူသည် နဂါး၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်တည်လျက် လျှပ်စီးများ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိမှန်နေချိန်တွင် အကွာအဝေးကြားပြိုကျခြင်းထဲသို့ မာနာများကို ပို၍ ပေါင်းထည့်နေသည်။

သူ၏ခေါင်းမှာ မှုန်ဝါးလာပြီး အရေပြားများ မီးလောင်ကျွမ်းကုန်သည်။ အပူဒဏ်ကြောင့် သူ၏ကြွက်သားများပင် စတင်အရည်ပျော်လာသည်။ သို့တိုင် သူ အခိုင်အမာ ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ သူ၌ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကြောင့် မွေးရာပါ လျှပ်စီးဒဏ်ခံနိုင်ရည် မရှိပါက ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးဖြစ်ပေမည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ စိတ်ကူးသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"အာ"

ဒေမီယန် သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ မရွေ့လျားခဲ့ပေ။ ဓားကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဒဏ်ရာအတွင်း၌ လိမ်လိုက်သဖြင့် ဒဏ်ရာမှာ ပိုမိုကျယ်လာခဲ့သည်။

နေရာတစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်ပြီး ဗုံးကြဲခံရခြင်းကို မလိုလားသဖြင့် သူသည် သူ၏ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ပိုမိုအားကောင်းစေရန် မာနာအချို့ကိုပင် အသုံးပြုကာ ဓားကို နဂါး၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက် ဆွဲယူသွားပြီး သူ၏အသားထဲသို့ ကြီးမားသည့် ထစ်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အကြေးခွံများနှင့် ထိတွေ့သောအခါ သူသည် အကြေးခွံများကို ဖြတ်ကျော်ရန် စွမ်းအင်နှင့် အပူကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤဘီလူးဆိုးကို သတ်ပစ်ရန်သာ လိုလားနေခဲ့သည်။

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပြန်လည်ကုသရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ထိခိုက်မှုများ အလွန်လျင်မြန်စွာ စုပုံလာသောကြောင့် ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ Dungeon မှစ၍ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒေမီယန် တွင် အမာရွတ်များ စတင်စုပုံလာခဲ့သည်။

ဖိအားပေးထားသော ရေပန်းများ သူ့ဆီသို့ ပစ်ခတ်လာပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကွဲအက်နေသော သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ အပေါက်များ ဖောက်ဝင်သွားသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သူ၏ဓားကို တစ်ဖန် လိမ်လိုက်ပြီး သူဖြစ်စေခဲ့သော ဒဏ်ရာကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။

နဂါးသည် ဟိန်းဟောက်ရန် စွမ်းရည် မရှိတော့ပေ။ သူ၏ အတွင်းအင်္ဂါများသည် spatial collapse ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး ဓား၏အနေအထားအရ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ နောက်တစ်ဆင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ဆောင်ပါက ဤနေရာ၌ သေဆုံးလိမ့်မည်။

မုန်တိုင်း၏ ပြင်းထန်မှုသည် ပိုမိုတိုးလာသဖြင့် ဒေမီယန် ၏ ပြန်လည်ကုသနိုင်မှုမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။ ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးစလုံးသည် သေမင်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ဒေမီယန် ၏ မျက်လုံးများတွင် အရူးအမူး အလင်းရောင်များ ပြည့်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို ဤမျှရူးသွပ်သော အခြေအနေများအထိ တွန်းပို့နေသော်လည်း သူ မည်သည့်အရာမျှ မသိပေ။ သူသည် နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီး သေခြင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုလည်း ခံစားရသော်လည်း ထိုအရာက သူ၏သွေးများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆူပွက်စေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲသည် ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးစလုံးသည် သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း ဒေမီယန် တွင် လှည့်ကွက်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ တောက်ပသော မီးတောက်တစ်ခုသည် သူ၏ဓားကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူ၏အပူရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေများပင် အရည်ပျော်သွားသည်။ ဤနောက်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ဒေမီယန် သည် နဂါး၏ ဦးခေါင်းခွံကို ထောပတ်ကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ခရက်…

နောက်ဆုံးအသံတစ်ခု ထိုဧရိယာအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီးနောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထို့နောက်၌ နားမကြားလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်မှုအတွင်း စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝါးမျို"