အခန်း (၁၁၉)

နောက်ထပ်နှစ်ရက်ကြာသော် ဒေမီယန် နှင့် ဇာရာ တို့သည် ဗဟိုတိုက်ကြီး၏ ပြာလဲ့သောကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းရင်း အနီးအနားရှိ မြို့ကြီးများကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ အေပီရွန် တွင်ကဲ့သို့ ခက်ခဲခြင်းမရှိဘဲ သူတို့စတင်ခဲ့သည့်နေရာမှ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာအဝေးတွင် ဆိပ်ကမ်းမြို့တစ်မြို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူသည် သူတို့ရှာဖွေနေသည့်နေရာ မဟုတ်ပေ။

ဒေမီယန် က ထိုမြို့၌ ခေတ္တရပ်နားကာ ရှောင်ကျန်း ထံမှ ရရှိခဲ့သည့် စိတ်စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအနည်းငယ်ဖြင့် မြေပုံတစ်ခု ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် နေထိုင်မှုစရိတ် မည်မျှကြီးမြင့်သည်ကို သူသိရှိခဲ့သည်။

'ငါ ဒီမှာ ပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းတချို့ ရှာရတော့မယ်။'

သူသည် စိတ်စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆယ်ခုလုံးကို အသေးစိတ်မပါသော မြေပုံတစ်ခုအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် သူ့အတွက် လုံလောက်ခဲ့သည်။ သူသိလိုသည်မှာ ကောင်းကင်ကြယ်နန်းတော်၏တည်နေရာသာဖြစ်ပြီး တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ ဒုတိယအဆင့် ဂိုဏ်းဖြစ်သောကြောင့် မြေပုံပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

သို့သော် ထိုအရာသည် ဤကမ္ဘာ၌ သူနေထိုင်မည့် ကာလတစ်လျှောက်လုံးအတွက် မလုံလောက်ပေ။ သူသည် မကြာမီအချိန်အတွင်း ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ်မရှိသောကြောင့် ငွေရှာပြီး မိမိကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု လိုအပ်နေသည်။

'ဒါက တကယ်ကို ပင်ပန်းရလိမ့်မယ်။'

လက်ရှိတွင် သူသည် ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သူ၏အာရုံကို လက်ထဲရှိမြေပုံဆီသို့ ပြန်လည်စူးစိုက်လိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထိုဂိုဏ်းသည် တိုက်ကြီး၏ ဗဟိုအနီးတွင် တည်ရှိပြီး မာနာ သိပ်သည်းဆ အထူထပ်ဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုံနန်းတော်သည် ဗဟိုအချက်အချာကို ရယူနိုင်သည့် အခွင့်အရေးရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ကြယ်နန်းတော်သည် သူနှင့် သိပ်မဝေးကွာလှပေ။

အမှန်တကယ်တွင် ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံးသည် ပြိုင်ဘက်များအဖြစ် ကြာရှည်စွာ ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုံနန်းတော် သည် ထိပ်တန်းအဆင့်ဂိုဏ်းဘွဲ့ကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း ကောင်းကင်ကြယ်နန်းတော် သည် သူ၏နောက်တွင် တိုက်ရိုက်ရှိနေကာ ကျော်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးကို အမြဲစောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူတို့၏ပြိုင်ဆိုင်မှု၏ အတိုင်းအတာအပြည့်အစုံကို ဒေမီယန် မသိခဲ့သော်လည်း ထိုမျှနီးကပ်သော နေရာတွင် တည်ရှိနေခြင်းက ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် နက်ရှိုင်းစွာ ရှိနေမည်ကို ဖော်ပြနေသည်။

အသစ်ရောက်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဒေမီယန် သည် မြေပုံ၏အတိုင်းအတာကိုလည်း မသိခဲ့ပေ။ သူသည် ဗဟိုတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အရွယ်အစားနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သူမြင်နိုင်သည့်အရာပေါ်မူတည်၍ သူ၏အရွယ်အစားကို သူခန့်မှန်းခဲ့သည်။

သို့သော် နောင်ရက်များတွင် ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို မှားကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဗဟိုတိုက်ကြီးသည် သူထင်မှတ်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ကြီးမားသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် တစ်ပတ်လုံး ခရီးသွားခဲ့ပြီး ဇာရာ ၏အရှိန်ဖြင့်ပင် ဗဟိုဒေသ၏ အစွန်အဖျားကို စတင်မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်သည်။

စဉ်းစားကြည့်လျှင် တိုက်ကြီး၏ ဤတစ်ခြမ်းသည် အနောက်တိုက်ကြီးမှ ပိုင်းခြားထားသော တိမ်ပင်လယ်၏ အကွာအဝေးနှင့် တူညီသည်။ တစ်ခုလုံး မည်မျှကြီးသည်ကို သူ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

ဒေမီယန် သည် အချိန်ကုန်ဆုံးရန် လေ့ကျင့်မှုများတွင် နှစ်မြုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အချိန်နှောင်းခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မာနာသိပ်သည်းဆသည် ပြီးခဲ့သည့်ရက်ခန့်ကစ၍ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး မကြာမီ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်တော့မည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

အဝေးတွင် သူ၏မြေပုံပေါ်ရှိ ပုံနှင့် ကိုက်ညီသော ကွေးညွှတ်နေသည့် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ဗဟိုဒေသနှင့် တိုက်ကြီး၏ ကျန်အပိုင်းများကြား ခွဲခြားထားသော နေရာဖြစ်သည်။

ထိုတောင်တန်းများပေါ်မှ ပျံသန်းလိုက်သောအခါ ဒေမီယန် ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု ပွင့်လှစ်သွားခဲ့သည်။ အကွာအဝေးကြောင့် မှုန်ဝါးနေသော်လည်း အမေရိကရှိ ပြည်နယ်ငယ်အချို့ထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော ကြီးမားသည့် မြို့ကြီးများကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။

သူတို့သည် အချင်းချင်း ဝေးကွာနေသော်လည်း သူ၏ လက်ရှိအမြင့်ကြောင့် အချို့ကို သူမြင်နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။ ဤအမြင့်မှပင် ထိုမြို့များမှ အားကောင်းသော aura (ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ) များစွာကို သူခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

'တတိယအဆင့်တွေ အများကြီးပဲ။ စတုတ္ထအဆင့်တွေတောင် တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာနေတယ်!'

သူ အများဆုံး ယုံကြည်စိတ်ချရသည့်အရာမှာ သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ ခံစားသိနိုင်စွမ်း စွမ်းရည်များပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူ၏မျက်လုံးများမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် ရှိသည့်နာမည်အရ သူတို့ကို စိတ်ချရသည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဤကျယ်ပြန့်သော စစ်ဆေးမှုမှ သူခံစားရသည့် လူအင်အား ကွာခြားမှုသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အေပီရွန် တွင် တတိယအဆင့် အလွန်နည်းပါးပြီး စတုတ္ထအဆင့်မှာ ပို၍ပင် နည်းပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

'ဒါဆို အေပီရွန် ကို ဘာလို့ အလယ်အလတ်ကမ္ဘာလို့ သတ်မှတ်ထားတာလဲ။'

ရိုးသားစွာပြောရလျှင် သူသည် နှစ်ခုစလုံး၏ ခွန်အား သို့မဟုတ် မာနာ သိပ်သည်းဆကို နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ တိမ်လွှာကမ္ဘာ သည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ သို့သော် ဒေမီယန် သည် အေပီရွန် ၏ ထိပ်တန်းကာလကို ပြသသည့် ဘုရားကျောင်းနံရံများပေါ်ရှိ နံရံဆေးရေးပန်းချီကို မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က အခြေအနေများ မတူညီရမည်ဟု သူသိသည်။

'ဒါဆို စစ်ပွဲကြောင့်လား။'

စစ်ပွဲက ဂြိုလ်တစ်ခုအပေါ် ထိုမျှ ကြာရှည်စွာ ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှု မည်သို့ ဖြစ်စေနိုင်သည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ၏ ရပ်တန့်နေခြင်းအတွက် ဤအကြောင်းရင်းကိုသာ သူတွေးနိုင်ခဲ့သည်။ စစ်ပွဲပြီးဆုံးပြီး နှစ်ပေါင်း ၁၀၀၀ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာကြီးသည် ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

'သို့သော် သူကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော Nox များကတော့...'

သူတို့ ပြန်လည်နာလန်ထူလာသည်မှာ သေချာသည်ဟု သူသိသည်။ သူတို့သည် တိမ်လွှာကမ္ဘာ ကိုသာမက ကမ္ဘာမြေနှင့် အခြားကမ္ဘာများစွာကိုပါ ပစ်မှတ်ထားနေခဲ့ကြသည်။

ညစ်ညမ်းသော ကျင့်ကြံသူများအကြောင်း ကြားသောအခါ သူ၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ Nox များပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအတွေးကို သူ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။ လူ့သဘောသဘာဝအပေါ် သူ ထိုမျှ ယုံကြည်မှုမရှိသောကြောင့် ထိုမျှဆိုးသွမ်းသော ကျင့်ကြံမှုလမ်းကြောင်းများကို Nox ယုံကြည်သူများသာ လိုက်သည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

'တချို့ကတော့ ထင်ထင်ရှားရှား ပုန်းကွယ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်' ဟု သူတွေးသည်။

သူသည် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကို နာမည်သက်သက်ဖြင့်သာ အခြေခံ၍ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သူသိသမျှအရ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းဆိုသည်မှာ လူများ အဖွင့်အဟော ပြောဆိုခြင်းထက် လျှို့ဝှက်စွာ ကြံစည်နေကြသည့်နေရာမျှသာ ဖြစ်သည်။ တကယ်ကောင်းသော လူများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို သူ လျှော့မတွက်လိုသော်လည်း သူ၏ကမ္ဘာကြီးအမြင်မှာ အဆိုးမြင်စိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ပြောရမည်။

လူများသည် နှလုံးသားကောင်းမြတ်မှုသက်သက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု သူတစ်ခါမျှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ လူတိုင်းတွင် အတ္တဆန်သော ရည်ရွယ်ချက်များရှိပြီး အကောင်းဆုံးလူများတွင်ပင် ထိုစိတ်ရှိသည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် အပြစ်မဲ့ဟန်ဆောင်ကာ လက်တွေ့တွင် အဆိုးဆုံး သတ္တဝါများဖြစ်သည့် လူများကို သူ ရွံရှာသည်။

သူ၏အတွေးများ လွဲချော်သွားသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ဒေမီယန် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းဆီသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် ဇာရာ သည် ကောင်းကင်ကြယ်နန်းတော်၏ အထွေထွေတည်နေရာနှင့် နီးစပ်သည့်နေရာသို့ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဟင်း... မြေပုံအရဆိုရင် နောက်မြို့က ဂိုဏ်းနဲ့ အနီးဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ ရပ်နားပြီး မထွက်ခွာခင် သတင်းအချက်အလက်တချို့ စုဆောင်းကြည့်ရအောင်" ဟု ဒေမီယန် က ဆိုသည်။

ဇာရာ လည်း ဝမ်းသာစွာ နာခံသည်။ ပြီးခဲ့သည့် တစ်ပတ်ခရီးစဉ်အတွင်း ဒေမီယန် သည် အတွေးနယ်ချဲ့နေချိန်မှလွဲ၍ သူမတောင်းဆိုနိုင်သမျှ အဖော်ပြုပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးကို ပြောဆိုခဲ့ကြရုံသာမက တစ်ချိန်က သူတို့ ယခင်က လုပ်ခဲ့ဖူးသည့်အတိုင်း ကုန်းပေါ်သို့ ဆင်းပြီး အပြိုင်အဆိုင် ပြေးလွှားခဲ့ကြသည်။

မြို့၏ ပတ်ပတ်လည်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဝင်ရောက်ရန် တန်းစီနေသည့် တန်းရှည်ကြီးကို ဒေမီယန် သတိပြုမိလိုက်သည်။ "ဒါက ငါတို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းကနဲ့ တူတာပဲ" ဟု သူ Archdaleသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်နှင့်မတူဘဲ ပုံမှန်လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ခွန်အားမှာ များစွာကြီးမားနေသည်။ ဒေမီယန် သည် မြို့ထဲသို့ သူ့နည်းသူ့ဟန်ဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမြင်တွေ့နေရသော သာမန်လူများကြားတွင်ပင် ဒုတိယအဆင့်များစွာ ရှိနေသည်။

ဇာရာ သည် ပုံမှန်ရထားတစ်စီး၏ အရွယ်အစားအထိ သေးငယ်သွားပြီးနောက် တန်းစီဝင်လိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ယဉ်ပါးပြီးသားသားရဲများ ပိုမိုပေါများသောကြောင့် ပြဿနာမရှိဟု ထင်ရသည်။

သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ ဒေမီယန် ထိုသို့တွေးခဲ့သည်။ သူသည် ဇာရာ ၏ကျောပေါ်တွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် တရားထိုင်နေစဉ် သူ့နောက်မှ ဆူပူသံတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဖယ်ကြ ဖယ်ကြ ငါ့သခင်လေးက မင်းတို့လို အမှိုက်တွေနဲ့ တန်းစီဖို့မလိုဘူး" ဟု ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူများလည်း တကယ်ပင် ဖယ်ပေးကြသည်။ တွန်းလှည်း၏ ဘေးဘက်ရှိ သင်္ကေတကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖော်ပြရန် အသံပင် မပြုဝံ့ကြပေ။

"အဲဒါ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တံဆိပ်ပဲ" ဟု ရို့စ် က ပြောလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်၊ သူတို့က မျိုးနွယ်စုကြီး ၄ ခုထဲမှာ အဆင့် ၃ နေရာကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြတာ" ဟု ရို့စ် က ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုံနန်းတော်ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံပြုထားတယ်လို့ ကြားတယ်" ဟု အယ်လီနာ က ထပ်ဖြည့်သည်။

"ကျွန်တော့်ဦးလေး ပြောတာတော့ သူတို့ရဲ့ သခင်လေးကို ရွှယ်မျိုးနွယ်စုက သခင်မလေးနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်တဲ့" ဟု အခြားတစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။

လှည်းသည် လူအုပ်ကြားမှ မည်သည့်အနှောင့်အယှက်မျှမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ မောင်းသူသည် အဝေးတွင် ကြီးမားသည့် အနက်ရောင်အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်အထိပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တီးတိုးသံများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

"ဖယ်ကြ မဖယ်ရင် ကျွန်တော့်ကို နင်းမိလို့ မပြောနဲ့"

သို့သော်လည်း ထိုအရာဝတ္ထုက မရွေ့ပေ။ တရားထိုင်ခြင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော ဒေမီယန် သည် ဇာရာ ၏ကျောပေါ်တွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထိုင်နေပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထက်၌ ပေါ်လာတော့မည့် အပြုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်။

'ဒါ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး သခင်လေးနဲ့တွေ့ဆုံမှုလား'

ဇာရာ တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်မာနရှိသောကြောင့် ဒေမီယန် ၏ ညွှန်ကြားချက်မရှိဘဲပင် မရွေ့လျားခဲ့ပေ။ လှည်းနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူအုပ်၏ တီးတိုးသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ အဲဒါ"

"ငါ သူ့ကို မမှတ်မိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့သားရဲကတော့ အင်မတန် အစွမ်းထက်ပုံရတယ်"

"သူက ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သခင်လေးတစ်ပါးများလား"

"အဲဒီလိုသားရဲမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတော့ သူ့မှာ ရာထူးအဆင့်အတန်းတစ်ခုတော့ ရှိမှာပဲ"

"သူကတော်တော်ချောတာပဲ။ ဒီအစ်မကြီး သူ့ကနေတစ်ဆင့် လူမှုရေးအဆင့်အတန်း မြှင့်နိုင်မလားမသိဘူး"

"မက်မောမနေနဲ့ မိန်းကလေး သူသာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လှည်းကို ပိတ်ဆို့ဖို့ သတ္တိရှိရင် မင်းလို ရုပ်ဆိုးဆိုး အဘွားအိုတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ သဘောကျမှာလဲ"

"နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

လှည်းက ဇာရာ နားကို နီးကပ်လာသော်လည်း သတိပေးထားသည့်အတိုင်း လုံးဝရပ်တန့်မသွားပေ။ အမှန်တကယ်တွင် မောင်းသူက သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသူများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖယ်ရှားပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အရှိန်အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။

လှည်းကို ဆွဲနေသည့် ခြင်္သေ့ပုံသဏ္ဌာန် သားရဲကြီးနှစ်ကောင်သည် ပြင်းထန်သော အမူအရာများဖြင့် အရှိန်အပြည့် ပြေးလာကြပြီး သူတို့ထိတွေ့သည့် မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကိုမဆို နောက်သို့ တွန်းပို့နိုင်သော လေပြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသားရဲများ ဇာရာ နှင့် တိုက်မိတော့မည့်အချိန်တွင် သူတို့သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူတို့လိုချင်၍ ရပ်တန့်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ခြေသည်းများက မြေပြင်ပေါ်၌ ခဲနေပြီး မျက်နှာပြင်နှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုသားရဲများ အနည်းငယ်ပြင်းပြင်းဆွဲလိုက်ပါက သူတို့၏ ခြေသည်းများ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်ထွက်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

လှည်းအတွင်းမှ ကြီးမားသော ဗုန်းခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဘယ်သူက ငါ့သခင်လေးကို တားဆီးရဲတာလဲ"