အခန်း (၁၁၈)

အနောက်တိုက်ကြီး၏ သဲသောင်ပြင်များနှင့်မတူဘဲ ဗဟိုတိုက်ကြီးသည် တိမ်ပင်လယ်နှင့် ကြီးမားမြင့်မားသော ကျောက်ဆောင်ကြီးများဖြင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။ ပင်လယ်လှိုင်းများသည် ထိုကျောက်ဆောင်များကို ရိုက်ခတ်ကာ သူ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းပတ်လည်ပုံစံများကို ဖန်တီးပေးသည်။

ညီညာသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ဒေမီယန် နှင့် မိန်းကလေးများသည် သူတို့ယခုရောက်ရှိနေသော လေထု၏ ကောင်းကင်ကို ခဏတာမျှ ခံစားကြည့်လိုက်ကြသည်။ လေထုပြောင်းလဲမှုဆီသို့ ဦးတည်သော အဆင့်လိုက်ပြောင်းလဲမှုမရှိခြင်းမှာ ထူးဆန်းသော်လည်း သူတို့သည် ဤအချက်ကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပေ။

ယင်းအစား မာနာ ၌ ပါဝင်သော သန့်ရှင်းမှုနှင့် မြင့်မားသော ခံစားချက်ကို သူတို့ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် တိမ်လွှာကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး လိုက်နာသော အရင်းခံ သတင်းစကားကို ဆက်လက်ပါဝင်နေသော်လည်း သူ၏ ခံစားမှုမှာ ပိုမိုမြင့်မားသည်။

"နေရာအမျိုးမျိုးမှာ မာနာ ရဲ့ ခံစားမှု ဘယ်လောက်ကွာခြားလဲဆိုတာ မြင်ရတာ ရူးသွပ်စရာပဲ" ဟု အယ်လီနာ မှ မှတ်ချက်ပေးသည်။

ရို့စ် ခေါင်းငြိမ့်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အေပီရွန် နဲ့မတူဘဲ တိုက်ကြီးအများအပြားရှိတဲ့ ဒီနေရာမှာ ပိုသိသာတယ်။ ဒါပေမဲ့ မာနာ ဟာ ရိုးရှင်းစွာ တည်ရှိနေတဲ့ ကျပန်းစွမ်းအင်တစ်ခုလားလို့ တကယ်ကို တွေးမိစေတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"မာနာ မှာ သိမ်မွေ့တဲ့သတ္တအချို့ ပါဝင်နေနိုင်တယ်လို့ မင်းပြောချင်တာလား" ဟု ဒေမီယန် က စိတ်ဝင်စားစွာ မေးသည်။

"အင်း၊ ငါ သေချာတော့မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မှတ်တမ်းတွေမှာ တည်ရှိနေတဲ့ သတ္တဝါတိုင်းကို တိကျစွာ စီမံခန့်ခွဲဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ထူးခြားမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ အနည်းဆုံး အခြေခံအဆင့်ရှိတယ် မဟုတ်လား" ဟု ရို့စ် က ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ဒါတောင်မှ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒီလိုမေးခွန်းမျိုး မေးဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးလို့ မထင်ဘူး။ အမှန်တရားက အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်ဆိုတဲ့ ရှေးစကားရှိတယ်လေ" ဟု ဒေမီယန် က ပြောသည်။

ကျန်နှစ်ဦးက ခေါင်းငြိမ့်ပြီး သဘောတူညီကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အရာများကို သိရှိခြင်းက အထောက်အကူပြုသည်ထက် ပို၍ နာကျင်စေနိုင်သည်။ သူသည် လူတစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုကို လျော့ကျစေနိုင်ပြီး သူတို့သိရှိခဲ့ရသော အမှန်တရားပေါ်မူတည်၍ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဆီသို့ပင် ဦးတည်စေနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီလို လက်တွေ့မဆန်တဲ့ အယူအဆမျိုးကို ဒီအချိန်မှာ အာရုံမစိုက်ကြရအောင်။ ဒီကနေ ဘယ်လမ်းကြောင်းကို သွားချင်လဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့လိုတယ်" ဟု ဒေမီယန် က ဆိုသည်။

အနာဂတ်အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ရို့စ် ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် နာကျင်သွားသည်။ ဒေမီယန် ကို သူမ ပံ့ပိုးပေးသော်လည်း သူ့နှင့်အတူ မနေချင်ဟု မဆိုလိုပေ။ တစ်ဦးတည်းရှိနေသည်ထက် သူနှင့်အတူ စွန့်စားရသည်က ပို၍ ပျော်စရာကောင်းကြောင်း သူမသိသည်။

အယ်လီနာ ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူမ ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟွန့်၊ နင်တစ်ယောက်တည်း သွားမယ်ဆိုတော့ ငါက ဒီက အယ်လီနာ လေးနဲ့ပဲ ကျေနပ်ရတော့မှာပေါ့" ဟု ရို့စ် က ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ့ကို ပိစိကွေးလို့ ခေါ်တာလဲ" ဟု အယ်လီနာ က ရင်ဘတ်ကို မော့ကာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။ သူမသည် ရို့စ် ထက် အနည်းငယ် အရပ်ပိုရှည်သောကြောင့် ဤလုပ်ရပ်ဖြင့် သူမကို အနည်းငယ် ငုံ့ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။

"နင်က အရပ်ရှည်တာနဲ့ ပိစိကွေးလို့ ခေါ်လို့မရတာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ရို့စ် က အသံပြဲနှင့် ပြန်ပြောပြီး သူမ၏အကြည့်က တစ်နေရာသို့ ရောက်နေသည်။

"ဟေ့"

နှစ်ယောက်သား အချင်းများနေကြစဉ် ဒေမီယန် မှာမူ အခြားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်နေမိသည်။ သူတို့က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဘာလို့ပြောရတာလဲ။ သူသာ စကားဝိုင်းထဲ ဝင်ပြောမိရင် ရမ္မက်ကြီးသူအဖြစ် အမှတ်တံဆိပ်တပ်ခံရဖွယ်ရှိသော်လည်း သူတို့စကားကို ဖြတ်ပြောမိရင်တော့ ပျော်စရာကို ဖျက်ဆီးရာရောက်လိမ့်မည်ဟု သူခံစားရသည်။

'သက်ပြင်းချ၊ အနောက်တိုက်ကြီးကနေ မထွက်လာခင် မြေပုံတစ်ခုခု တောင်းခဲ့သင့်တာ။'

သူတို့က အလျင်စလို ထွက်လာခဲ့ကြတာမို့ လမ်းညွှန်ချက်လိုမျိုး အသေးအမွှာ အဆင်ပြေမှုတွေကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

'ကောင်းပြီ၊ ကံကြမ္မာကပဲ လမ်းပြပါစေတော့။'

ဒေမီယန် သည် ဗဟိုတိုက်ကြီး၏ အင်အားဖွဲ့စည်းပုံအကြောင်း ကြားသိရသည်နှင့် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို စိတ်ထဲ၌ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုံနန်းတော်ထက် ကောင်းကင်ကြယ်နန်းတော်ကို သူပို၍ စိတ်ဝင်စားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နာမည်ကိုကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူ့အတွက် ပို၍ သင့်လျော်သည်ဟု သူခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ ဂိုဏ်းဝင်ဖို့ စီစဉ်ထားကြတာလား" ဟု သူရုတ်တရက် မေးလိုက်ပြီး မိန်းကလေးများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အယ်လီနာ က စတင်ပြောဆိုခဲ့သည်။ "အင်း၊ ငါတို့ ဆွေးနွေးပြီးပြီ။ အမြင့်ဆုံးနတ်သမီးဘုံကို သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်" ဟု ရို့စ် က ဆက်ပြောသည်။ "အဲဒီဂိုဏ်းက မိန်းကလေးတွေကိုပဲ လက်ခံတာဆိုတော့ ရေရှည်မှာ ပိုပြီးဒုက္ခပေးမယ့် စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်သခင် ဇာတ်လမ်းမျိုးတွေအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ဒေမီယန် ၏ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ရို့စ် သည် anime သီးသန့်ကြည့်ခြင်းမှ ဘွဲ့ရခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်က ဝတ္ထုအချို့ကိုလည်း ဖတ်ဖူးပုံရသည်။

"ဒါတောင် သတိထားသင့်တယ်နော်။ လူငယ်သခင်တွေကို ရှောင်နိုင်ရင်တောင် မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီတွေကြောင့် မနာလိုမှုတွေ အများကြီးခံရဦးမှာ။ ဂိုဏ်းထဲမှာတောင် နှစ်ယောက်စလုံး သတိထားဖို့လိုတယ်" ဟု ဒေမီယန် က သတိပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ဒါကို သက်သေပြပြီးသားလို့ ထင်ပါတယ်" ဟု ရို့စ် က ပြောသည်။

ဒေမီယန် က ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ သူတို့၏ ခွန်အားကို သူသိသော်လည်း စိတ်ပူပိုင်ခွင့်ရှိသည် မဟုတ်လား။ သို့တိုင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ယုံကြည်မှုရှိသည့်အတွက် သူဝမ်းသာမိသည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးက ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ဖူးတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လို ကောင်းကင်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ မကြိုးစားသမျှ မာနကြီးတာက ကောင်းတဲ့အရည်အချင်းတစ်ခုပါပဲ။ ခေါင်းမော့ထားပါ၊ သူတို့ရဲ့လေးစားမှုကို မရရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ မညွှတ်ပါနဲ့" ဟု ဒေမီယန် က ဆိုသည်။

ကမ္ဘာမြေအကြောင်းတွင် ဆန်းကြယ်မှုများ ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ သူသည် စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုအချို့မျှသာဆိုလျှင် သူသည် ကြုံတိုက်မှုများကို လက်ခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အမျိုးအစားအမျိုးမျိုးနှင့် ဘာသာရေးအယူဝါဒအမျိုးမျိုးသည် မြင်တွေ့နိုင်သော စကြဝဠာအတွင်း၌ တည်ရှိနေသော ကမ္ဘာများနှင့် ဆင်တူနေသည်။

သို့သော် ကမ္ဘာမြေသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခန့်အထိ မာနာ နှင့် ထိတွေ့ခြင်းမရှိခဲ့သောကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ပေါ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ဒေမီယန် ၏ အေပီရွန် ရှိ အတွေ့အကြုံအရ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းများသည် အခြားကမ္ဘာများ၏ ဖော်ပြချက်များ၌ အမှန်တကယ် တိကျလေ့ရှိသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ အင်အားဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပတ်သက်လျှင်ပေါ့။

သို့သော် ကမ္ဘာမြေ၏ ကမ္ဘာ့အနှစ်ကို ချည်နှောင်ထားသူတစ်ဦးအနေဖြင့်ပင် သူ၌ အဖြေများမရှိခဲ့ပေ။

'ထားလိုက်ပါ၊ အခုအရေးမကြီးပါဘူး။'

မိန်းကလေးများကို ကြည့်ရင်း ဒေမီယန် သည် အနည်းငယ် ခွဲခွာရန် မလိုလားသလို ခံစားရသည်။ သူ့ကိုယ်ပိုင် ခံစားချက်ကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ယခုအချိန်တွင် ပြန်မပြင်တော့သလို သူစိတ်ပြောင်းသွားရုံဖြင့် မိန်းကလေးများကို သူတို့စီစဉ်ထားသည့် အစီအစဉ်များအား စွန့်လွှတ်စေလိုခြင်းလည်း မရှိပေ။

"အပြင်မှာ ဂရုစိုက်ကြပါ" ဟု ဒေမီယန် က ဖွဖွလေး ပြောလိုက်သည်။

ရို့စ် သည် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားပြောင်းလဲသွားခြင်းကို မြင်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ 'ဒီလူကြီးမိုက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရိုးသားရတာကို တကယ်မုန်းတာပဲ။'

သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည့် အယ်လီနာ ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရို့စ် သည် ဒေမီယန် ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ပြီး အနမ်းတစ်ပွင့် ခိုးနမ်းလိုက်သည်။ ယခင်က သူတို့ ဖလှယ်ခဲ့ဖူးသော နမ်းရှုပ်ခြင်းများနှင့်မတူဘဲ ရို့စ် သည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ လျှာကိုပါ သေချာအသုံးပြုခဲ့သည်။

ဒေမီယန် ၏ မျက်လုံးများမှာ ရို့စ် နှင့် အယ်လီနာ ကြားတွင် လှုပ်ရှားနေပြီး ကျယ်ပြန့်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး အနမ်းကို ခံစားလိုက်သည်။ သူမကို အချိန်အတော်ကြာ မြင်ရတော့မည်မဟုတ်သောကြောင့် သူတို့ ခွဲဝေနိုင်သည့် ဤသေးငယ်သော အခိုက်အတန့်လေးကို သူနှစ်သက်စွာ ခံစားလိုက်သည်။

မိနစ်အပြည့်အကြာတွင် ရို့စ် သည် လုံလောက်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်ပြီး မျက်နှာနီမြန်းစွာဖြင့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခါမတွေ့ခင် ငါ့ကိုမေ့သွားရင် မင်းမှတ်မိအောင် ငါရိုက်နှက်ပစ်မှာနော်" ဟု သူမက ဆိုသည်။

အယ်လီနာ သည် အခြားတစ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူတို့၏ချစ်ခင်မှုကို ပြသနေသည်ကို ကြည့်ရန် စိတ်ဝင်စားပုံမရပေ။ သို့သော် ရို့စ် စကားပြောသံကို ပြန်ကြားရသောအခါ သူမသည် နောက်သို့လှည့်ကာ နှုတ်ဆက်ရန် အခွင့်အရေးယူလိုက်သည်။ ရို့စ် နှင့်မတူဘဲ သူမသည် ဒေမီယန် ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူမ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပုံအရ ထိုပွေ့ဖက်မှုက ရိုးရှင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒေမီယန် သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်က သူ့ကိုဖိထားသည့် ခံစားချက်ကို လျစ်လျူရှုရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေစဉ် သူမ၏ ကြွက်သားကဲ့သို့ အသံကို သူကြားလိုက်ရသည်။ ရို့စ် မကြားနိုင်သော်လည်း သူ၏ကြားနိုင်စွမ်းမှာ သူမကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်သည်အထိ တိုးတက်နေခဲ့သည်။

"ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်တည်း ဘေးကင်းဖို့ လိုတာ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်စုတ်လေး ပင်လယ်နဂါးနဲ့လုပ်ခဲ့သလို အန္တရာယ်ရှိတဲ့အလုပ်တွေ မလုပ်ပါနဲ့။ ကျွန်မ ခင်ဗျားကို ထပ်ပြီး မဆုံးရှုံးချင်ဘူး" ဟု အယ်လီနာ က ပြောသည်။

ဒေမီယန် က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြီး သူမတစ်ယောက်တည်းသာ ကြားနိုင်သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီလို ခံစားပေးတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းကို အဲဒီလို ထပ်မဖြစ်စေရဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သူအစပိုင်းက ကျဆုံးခဲ့စဉ်က သူတို့၏ခံစားချက်များအကြောင်းကို တကယ်တမ်း မပြောဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူမ ထိုမျှနက်နဲစွာ ထိခိုက်ခဲ့သည်ကို ပျော်ရွှင်ရမလား၊ ဝမ်းနည်းရမလား သူ မသိပေ။ သူမက သူ့ကို ထိုမျှ ဂရုစိုက်ပေးသည်ကို သူဝမ်းသာသော်လည်း သူပြန်လာရန် လေးနှစ်ကြာခဲ့သည့်အတွက် သူမကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု သူခံစားရသည်။

သူတကယ်တမ်း သူမအား အပြစ်ကြွေးများစွာတင်နေခဲ့သည်ကို သူသဘောပေါက်သည်။ သို့သော် သူသည် သူမကို အချိန်အတန်ကြာ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်ကိုလည်း သူသိလိုက်သည်။ ဤသို့ပြုမူရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းရှိသော်လည်း သူဝန်ခံချင်စိတ်မရှိခဲ့ပေ။

သူမအပေါ် မည်သို့ခံစားရမည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ သူ ကျဆုံးခြင်းမတိုင်မီက သူမကို နှစ်သက်ခဲ့ပြီး Legacy Tomb စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် သူမအပေါ် ခံစားချက်များ ပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့သော်လည်း ထိုတိုးပွားလာသည့် ခံစားချက်များမှာ အတုအယောင်ဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

မည်မျှပင် တိကျသော ကိုယ်စားပြုမှုဖြစ်စေကာမူ သူမှာ တကယ့် အယ်လီနာ မဟုတ်ပေ။ သူမအပေါ် သူ၏ခံစားချက်များသည် လှည့်စားမှုတစ်ခုအပေါ် အခြေခံသည်ကို သူ မလိုလားခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ထိုမှားယွင်းသော ခံစားချက်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် သူ မသိစိတ်က သူမကို ရှောင်ရှားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသောအခါ သူမကို မည်သို့ဆက်ဆံရမည်ကို သူ မသိခဲ့သော်လည်း သူဇွဲမလျှော့ခဲ့ပေ။

သို့တိုင် သူ ဤအရာကို ဝန်မခံခဲ့ပေ။ သူတို့ ပွေ့ဖက်ခြင်းကို ရပ်နားလိုက်သည်အထိ သူမကို အနည်းငယ် နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။ နှုတ်ဆက်ခြင်းများ ပြီးစီးသွားသည်နှင့်အမျှ အဖွဲ့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခွဲခွာသွားကြသည်။

ဒေမီယန် သည် အယ်လီနာ နှင့် ရို့စ် တို့၏ ပုံရိပ်များ အဝေးသို့ မှေးမှိန်သွားသည်ကို အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းဖွယ်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေပြီးမှ ဇာရာ ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ပဲ ကျန်တော့တာပဲ" ဟု သူက ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်" ဟု ဇာရာ က ပြန်ဖြေသည်။ "သွားကြစို့ သွားကြစို့"

သူမလည်း ခွဲခွာရခြင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းခဲ့သော်လည်း ဒေမီယန် နှင့် အချိန်ပိုမိုကုန်ဆုံးရမည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ မိန်းကလေးများကို သူမ တကယ်နှစ်သက်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးတည်းရှိခဲ့သည့် ရက်များကို သူမ လွမ်းဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ပြီး ဒေမီယန် က ဇာရာ ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ 'ဒီရက်ပိုင်း ငါ သူမကို အာရုံစိုက်မှု မလုံလောက်ခဲ့ဘူးထင်တယ်' ဟု သူတွေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို သွားကြစို့။ ငါတို့အတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုလုံးက စောင့်ကြိုနေပြီ" ဟု ဒေမီယန် က ဆိုလိုက်သည်။