အခန်း (၁၂၂)

“တပည့်စာမေးပွဲကို အပိုင်း ၃ ပိုင်း ခွဲခြားထားပါတယ်” ဟု မူချန်က သူ၏ယခင်မိန့်ခွန်းကို ဆက်လက်ပြောကြားလိုက်သည်။

“ပထမအပိုင်းကတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ ပါရမီစမ်းသပ်မှု ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာကို ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အသေးစိတ်ကို သိရှိရပါလိမ့်မယ်။ ဒုတိယအပိုင်းကတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်ပါလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးအပိုင်းကတော့... ခင်ဗျားတို့ အဲဒီအဆင့်အထိ ရောက်ရင် သိရပါလိမ့်မယ်”

နောက်ဆုံးဝါကျကို ပြောသောအခါ မူချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ရှေ့မှ လူငယ် စိုက်ပျိုးသူများ၏ ရင်ထဲ၌ မကောင်းသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

“ဘာမဆို မလုပ်ခင် ဒီတိုကင်တွေကို ယူထားကြပါ။ စာမေးပွဲကာလအတွင်း ခင်ဗျားတို့ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ဖို့ ဒါတွေကို အသုံးပြုပါလိမ့်မယ်”

ထိုဖြစ်စဉ်မှာ အချိန်ကြာမြင့်ခြင်းမရှိပေ။ မူချန်သည် သကြားလုံးများပစ်သကဲ့သို့ တိုကင်အမြောက်အများကို လေထဲသို့ ရိုးရှင်းစွာ ပစ်တင်လိုက်ရာ မည်သည့်အကူအညီမျှ မပါဘဲ ပါဝင်သူတစ်ဦးချင်းစီ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဒေမီယန် က သူ၏နံပါတ် ၃၄၁၆ ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ‘ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာတဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း စီရင်တာများလား?

“မှတ်ထားကြ၊ ဒီစာမေးပွဲဟာ ဂိုဏ်းဝင်ခွင့်ရဖို့သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီထက် အများကြီး ပိုပါတယ်။ ကံကောင်းမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ဟာ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတစ်ဦးရဲ့ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံရပြီး သူ့ရဲ့တပည့်ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးကြားတွင် တိုးတိုး တိတ်တိတ် စကားပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ အကြီးအကဲတွေရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာမှာလား”

“ကောင်းကောင်းလုပ်ဖို့ ဖိအားက ဆယ်ဆတိုးလာပြီ”

ဒေမီယန် က အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ တပည့်ဖြစ်ခြင်းက ထိုမျှအရေးကြီးပါသလား။ သို့သော် ထိုသို့မိုက်မဲစွာ တွေးမိသည်ကို သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြန်ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ဒေမီယန် သည် မဲလ်ကွန်ကို ဆရာအဖြစ် ခန့်အပ်ပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော အကူအညီများမှာ အတိုင်းအဆမရှိ များပြားလှသည်။ သူ၏ လျှပ်စီးဓာတ်စွမ်းအင်များ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး မာနာပတ်လမ်းများအကြောင်း ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ကိုယ်ထဲ၌ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားသော အာနန္တစနစ်မရှိပါက သူ၏ စိုက်ပျိုးမှုလမ်းကြောင်းတွင် ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ ရှိနေမည်ဟု ဒေမီယန် မထင်ပေ။ သူသည် သူ၏ မာနာ ပြန်လည်ထုတ်လုပ်နိုင်သည့်နှုန်းနှင့် တုံ့ပြန်မှုအမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက သူ၏ ထုတ်လုပ်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသောကြောင့် လက်ရှိ အသာစီးရနေခြင်းပင်။

သူသည် တတိယအဆင့် ဖြစ်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူ၏အဆင့်ထက်ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ဆဲဖြစ်သည့် အကြောင်းရင်း၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ သူကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ပြောနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဆင့်ရှိ အဆင့်များသည် ယခင်အဆင့်များထက် များစွာ ကွာခြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ" ဟု မူချန်က ပြောလိုက်သည်။

"အခု ဒီရှင်းပြချက်ကို ပေးပြီးပြီဆိုတော့ စမ်းသပ်မှုစတင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ကြိုတင်ပြောထားပါရစေ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ ပြင်ပတပည့်သစ်တွေ ဖြစ်လာမယ့်သူတွေ အားလုံးကို အောင်မြင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

သူ၏စကားများ အဆုံးသတ်သည်နှင့် မူချန်သည် သူရပ်နေသည့် နံရံရှေ့တွင် ကြီးမားသော ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ဒီ ဝင်ပေါက်ကနေ ဝင်ရောက်လိုက်တာနဲ့ စမ်းသပ်စစ်ဆေးရာနေရာကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်။ ကံကြမ္မာက မင်းတို့အပေါ် လင်းလက်ပါစေ"

စိုက်ပျိုးသူအုပ်စုကြီးသည် ချက်ချင်းပင် ဂိတ်ဝဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားကြပြီး အများစုမှာ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လိုကြသည်။ သူတို့အတွက် ဤအရာက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်ဟု သူတို့မသိခဲ့ကြပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့အထဲမှ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များသည် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းပြီး ဝင်ပေါက်ဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ သူတို့တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြရန် အလျင်စလိုလုပ်ရန် မရှိခဲ့ဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အောင်မြင်မှုများအပေါ် မွေးရာပါမာနရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန် လည်း ဤပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ရှေ့မှ ဝင်ပေါက်၏ တည်ဆောက်ပုံကို နှစ်သက်စွာ ကြည့်ရင်း ရိုးရှင်းစွာ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

‘တည်ဆောက်ပုံတင်မကဘဲ၊ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတွေကလည်း ငါလုပ်နိုင်တာထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။’

ဒေမီယန် သည် အာကာသဓာတ်တွင် လေ့ကျင့်ထားသူတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများရှိသည်။ ကမ္ဘာကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် အာကာသအလွှာများ၏ သမုဒ္ဒရာများကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ သူတို့သည် ဝင်ပေါက်ကြောင့် မည်သို့ ပုံပျက်နေသည်ကိုလည်း သူမြင်နိုင်သည်။

‘ဒီဝင်ပေါက် တစ်ခုတည်းကနေ ထွက်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ အများကြီးပဲ။’

ဒေမီယန် ၏ရှေ့မှ ကြီးမားသည့် ဝင်ပေါက် တစ်ခုတည်းကပင် မတူညီသော နေရာဒေသ ဆယ်ခုသို့ ဦးတည်နိုင်သည်။ သူကို မည်သို့လုပ်ဆောင်သည်ကို ဒေမီယန် မသိခဲ့ပေ။ သူသည် အာကာသထဲရှိ အမှတ်နှစ်ခုကိုသာ ချိတ်ဆက်နိုင်ပြီး ထိုသို့ချိတ်ဆက်ရာတွင်ပင် သူ ကန့်သတ်ချက်များရှိနေသည်။ ဝင်ပေါက်များမှာ သူ သိပ်ရင်းနှီးသည့်အရာများ မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာများကြား ခရီးသွားလာရာတွင်သာ သူ သူတို့ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

'ငါ ဒီဂိုဏ်းကို အရင်က သိပ်အလေးမထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။'

သူ့ကို အပြစ်တင်၍မရပေ။ နာမည်ဂုဏ်သတင်းသက်သက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် မည်သူမျှ မလုပ်ဆောင်သည့်အရာဖြစ်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကြယ်နန်းတော်၏ စွမ်းဆောင်ရည် သို့မဟုတ် အောင်မြင်မှုများကို မသိရှိသောကြောင့် မသိစိတ်က သူတို့ကို အထင်သေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ကောင်းပြီ၊ ဒါက အဆင့် ၄ သတ္တဝါဆယ်ဦး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော ဦးဆောင်မှုအောက်က ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက်တော့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။'

သူ၏အတွေးများကို နိဂုံးချုပ်လိုက်ရင်း ဒေမီယန် သည် သူ၏ရှေ့မှ ကြီးမားသည့် portal ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။

သူ၏အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ဒေမီယန် သည် အခြားပြိုင်ဘက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ဝန်းသည့် အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် လူဦးရေမှာ များစွာလျှော့ချထားသည်။ ဂိတ်ဝတွင် သူတွေ့ခဲ့ရသည့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူများထဲမှ ၅၀၀ ခန့်သာ သူ့နှင့်အတူ ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။

အခန်း၏ ရှုခင်းမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူတွင် ငွေရောင်အရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကြီးမားသည့် ရေကန်ကြီးတစ်ခုရှိပြီး သူ၏မျက်နှာပြင်မှာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ အနက်မှာ မသိနိုင်ပေ။ ရေကန်၏ အဆုံးတွင် ကျောက်တုံးစေတီပုထိုးငယ်လေးတစ်ခုရှိသော ကျွန်းငယ်လေးတစ်ခု တည်ရှိသည်။

လူအနည်းငယ် ထပ်မံဝင်ရောက်ပြီးနောက် အခန်းသို့ ဦးတည်သည့် ဝင်ပေါက်ပိတ်သွားပြီး အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ။ အားလုံး ရောက်လာပြီဆိုတော့ စတင်နိုင်ပြီ။ ဒါက ပါရမီစမ်းသပ်မှုဖြစ်ပြီး တော်တော်လေး ရိုးရှင်းပါတယ်။ မင်းတို့ လုပ်ရမှာက ဒီရေကန်ကို တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေး လျှောက်သွားရုံပါပဲ။ ၄၅ လှမ်းထက် ပိုလျှောက်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ဒီစာမေးပွဲအပိုင်းကို အောင်မြင်ပါလိမ့်မယ်။"

ပါဝင်သူများမှာ သံသယဖြစ်နေပုံရသော်လည်း သူတို့၏ အသံများကို မမြှင့်တင်ခဲ့ကြပေ။ ကောင်းကင်ကြယ်နန်းတော်သည် သူ၏ တပည့်စာမေးပွဲများကို ကျင်းပတိုင်း လုပ်ငန်းစဉ်အကြောင်း မည်သည့်စကားမျှ အပြင်သို့ မပေါက်ကြားခဲ့ပေ။ စာမေးပွဲကျရှုံးခဲ့သူများပင် သူတို့အား မည်သို့စစ်ဆေးခဲ့သည်ကို မည်သည့်အခါမျှ မပြောဆိုကြပေ။

"နံပါတ် ၂၅၀၀၊ ရှေ့ထွက်ခဲ့"

လူအုပ်ထဲမှ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ရေကန်၏အစွန်းတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်နေသည်။

“ကျွန်မ ဒီထဲကို ဝင်ပြီး လျှောက်ရုံပဲလား” ဟု သူမ မေးသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ရှေ့ဆက်လျှောက်ပါ။ မလျှောက်နိုင်တော့တဲ့အထိပေါ့”

အတည်ပြုချက်ကြားသည်နှင့် ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် ရေကန်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။ ရေက သူမ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကိုသာ မှီပြီး မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုကိုမျှ မခံစားရသောကြောင့် သူမ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

၅ လှမ်း… ၁၅ လှမ်း… ၂၅ လှမ်း

သူမသည် အောင်မှတ်၏တစ်ဝက်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် ဤစမ်းသပ်မှု၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စတင်ခံစားနေရပြီဖြစ်သည်။

သူမ လှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အနည်းငယ်မျှသော ဖိအားက သူမအပေါ်သို့ ဖိစီးလာသည်။ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဖိအားသည် ပိုမိုများပြားလာသည်။ ယခု သူမသည် ၂၆ လှမ်းမြောက်တွင် ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျောပေါ်တွင် ကြီးမားသည့် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု တင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

၃၅ လှမ်း… ၄၀ လှမ်း… ၄၄ လှမ်း

သူမ အောင်မြင်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သော်လည်း သူကို လှမ်းရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။ ဖိအားများ ဆက်လက်များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ယခင်ကျောက်တုံးကြီးသည် တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အလွန်ခက်ခဲစွာဖြင့် သူမ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဗွမ်း…

ရေကန်ထဲရှိ ရေများသည် သူမ၏ အရှိန်ကြောင့် တုန်ခါသွားသော်လည်း လုံးဝ ရွေ့လျားသွားခြင်းမရှိပေ။ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် နောက်သို့လှည့်ကာ ကမ်းစပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

“ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်၊ နောက်အပိုင်းကို ဆက်သွားလို့ရပါပြီ” ဟု တာဝန်ခံအမျိုးသမီးက ပြောသည်။

ထိုအမျိုးသမီးငယ်ရှေ့တွင် ဝင်ပေါက်တစ်ခု ထပ်မံပွင့်လာပြီးနောက် သူမသည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ထိုအရာထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ဤအရာကို လျစ်လျူရှုကာ တာဝန်ခံအမျိုးသမီးက နောက်ထပ်နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် စာမေးပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့သည်။ လူများစွာ အောင်မြင်ခဲ့ကြပြီး အချို့မှာမူ ပန်းတိုင်ထက် အနည်းငယ်ပို၍ လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များမှာ အမြဲတမ်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

၅၀ လှမ်းမတိုင်မီတွင် သူတို့အား အမြဲတမ်း ဆုတ်ခွာရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံရသည်။ နာရီများ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ အခန်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသူဦးရေ လျော့နည်းလာပြီး ဒေမီယန် ၏ အလှည့်မှာ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့တွင် အခြားပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေသေးသည်။ အခြားသူများကဲ့သို့ နံပါတ်ခေါ်ခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤသူသည် နာမည်ဖြင့် ခေါ်ခံခဲ့ရသည်။

“လုံချန် ကျေးဇူးပြု၍ ရှေ့ထွက်ပါ”