အခန်း (၁၂၃)

ရှေ့သို့တိုးလာသူမှာ ပခုံးအထိရှည်သော နက်မှောင်သည့် ဆံပင်များနှင့် နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်ကြီးနှင့်တူသည့် မျက်လုံးများရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခန်းထဲရှိလူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုသည် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ရုပ်ရည်ကြောင့်သာမက သူ၏သဘာဝ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ မြင့်မြတ်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်ကာ သူ့ကိုကြည့်ရှုသူများထံမှ လေးစားမှုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဤလူကိုကြည့်ရင်း ဒေမီယန် သည် ခံစားမိသည်မှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။

'အားကောင်းတယ်'

သူသည် သူနှင့် များစွာအထက်အဆင့်ရှိသူများထံမှ ခံစားခဲ့ရသော မယဉ်ပါးနိုင်သည့် ခွန်အားမျိုး မဟုတ်သော်လည်း အဆင့်တူသော်လည်း သူ့ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားနှင့် ကိုက်ညီသည့် ခွန်အားမျိုးဖြစ်သည်။

သူနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သူများစွာ မရှိသောကြောင့် သူသည် စစ်မှန်သောအောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူ ပုံမှန်တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည့်သူများမှာ အဆင့်အားဖြင့် သူ့ထက် များစွာသာလွန်နေခဲ့သည်။

လုံချန်ကို ခေါ်လိုက်သောအခါ သူသည် ကျန်သူများကဲ့သို့ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် တည်ငြိမ်စွာနှင့် စိတ်ပါဝင်စားမှုမရှိစွာပင် ရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ပထမဆုံး ခြေလှမ်းများကို လှမ်းလိုက်သည်။

၁၀ လှမ်း… ၃၀ လှမ်း… ၅၀ လှမ်း

သူ၏ရှေ့တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သောသူတိုင်းကို ကန့်သတ်ထားသည့် အကွာအဝေးတွင်ပင် လုံချန်သည် ရုန်းကန်ရသည့် လက္ခဏာများ မပြသခဲ့ပေ။ သူသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆက်လျှောက်နေခဲ့သည်။

၆၀ လှမ်း… ၇၀ လှမ်း… ၇၅ လှမ်း

ရေကန်အဆုံးရှိ ကျွန်းငယ်လေးဆီသို့ သုံးပုံလေးပုံ ခရီးရောက်မှသာ လုံချန်၏ ခြေလှမ်းများ နှေးကွေးလာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိပ်မပြောင်းလဲသော်လည်း သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှ စတင်စီးကျလာသည့် ချွေးစက်များက သူ၏ရုန်းကန်မှုကို ပြသနေသည်။

၇၈ လှမ်း… ၈၀ လှမ်း

သူဆက်လက်လျှောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လူအုပ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော တီးတိုးစကားပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ သားကတော့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ သူ့ပါရမီနဲ့ ဘယ်သူမှ ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"မှန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က သူ့နဲ့အတူတူ စမ်းသပ်ခန်းထဲမှာ ရှိနေရတာ ကျွန်တော်တို့ ကံမကောင်းတာပဲ။"

ဒေမီယန် ၏အကြည့်မှာ ပြင်းထန်သည်ဟု ဆိုရမည်။ လုံချန် ဆက်လက်လျှောက်နေစဉ် ဒေမီယန် သည် သူ့ကိုယ်သူ အားဖြည့်ရန် သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဒေမီယန် ခံစားရသော ခြိမ်းခြောက်မှုသည် Nexus Event ကာလတုန်းက အီသန်ထံမှ သူခံစားခဲ့ရသည့် အရာနှင့် ဆင်တူနေခဲ့သည်။

စွမ်းအားပြိုင်ဆိုင်မှု

‘ဒီကောင်လေး… ငါ တိုက်ခိုက်ချင်တယ်’

၈၅ လှမ်း… ၈၉ လှမ်း။

၉၀ လှမ်းမြောက်သို့ ရောက်သောအခါ လုံချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူမည်မျှပင် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည်မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းနေသည်။ သို့သော် လုံချန် သည် ရိုးရှင်းစွာ လက်လျှော့တတ်သည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

"ဟား"

ကျယ်လောင်သောအော်သံဖြင့် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့အပေါ် ဖိစီးနေသော ဖိအားမှာ သူ၏အရေပြားများ စတင်အက်ကွဲကာ နူးညံ့သန့်ရှင်းသော ငွေရောင်ရေကန်ထဲသို့ သွေးများ စိမ့်ဝင်သည်အထိ များပြားလာခဲ့သည်။

"ငါ့အတွက် ဖောက်ခွဲပစ်"

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လုံချန်သည် သူ၏ခြေထောက်ကို ရေကန်ထဲသို့ ပြန်လည်နင်းချလိုက်ရာ ၉၀ လှမ်းမြောက်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဟား…ဟား…"

အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး လုံချန် ၏ ကြမ်းတမ်းသော အသက်ရှူသံသာ ကြားနေရသည်။ ထို့နောက် သူသည် နောက်သို့လှည့်ကာ ရဲရင့်သောမျက်နှာထားဖြင့် ကမ်းစပ်သို့ ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်သွေးများ ဖုံးအုပ်နေသည့်တိုင် ခိုင်မာသော သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး အခန်းထဲရှိ အမျိုးသမီးများစွာကို သက်ပြင်းချစေခဲ့သည်။ သို့သော် လုံချန်သည် ဤအရာကို သတိမမူမိပေ။ ယင်းအစား သူ၏မျက်လုံးများသည် တစ်နေရာတည်းသို့ စူးစိုက်နေခဲ့သည်။

သူခံစားမိလိုက်သည်။ သူစတင်တက်ကတည်းက သူ့အပေါ် တပ်ဆင်ထားသည့် သားကောင်လိုက်သူတစ်ဦး၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို သူခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က ဖိအားကြောင့် မည်သူဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရန် အလုပ်များနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

လူအုပ်၏နောက်ဘက်တွင် သတိမမူမိစွာ ရပ်နေသော သူ မမြင်ဖူးသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသား၏ ရုပ်သွင်အမူအရာများမှာ သူ ပုံမှန်ဆက်ဆံလေ့ရှိသူများနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားနေသော်လည်း လုံချန်ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်မှာ ထိုအမျိုးသားထံမှ သူရရှိနေသော ခံစားချက်ပင်ဖြစ်သည်။ 'သူ အားကောင်းတယ်။'

သူသည် အတွေ့အကြုံရှာဖွေရန် လုံကလန်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သူသည် စိုက်ပျိုးမှုကို အရာအားလုံးထက် ပို၍ တန်ဖိုးထားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ထင်ထင်ရှားရှား လှုံ့ဆော်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းက၊ သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ သိသာထင်ရှားနေလျှင်တောင်၊ သူ၏သွေးများကို ဆူပွက်စေခဲ့သည်။

‘ငါ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်တယ်’

“လုံချန် မင်း စာမေးပွဲရဲ့ နောက်အပိုင်းကို ဆက်သွားနိုင်ပါပြီ” ဟု စစ်ဆေးသူက ပြောသည်။

သို့သော် လုံချန် က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် မသွားသေးဘူး။ ကြည့်စရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်”

သူ့အကြည့်က နောက်ဘက်မှ အမျိုးသားဆီမှာပဲ ရှိနေခဲ့သည်။ ဒေမီယန် ကလည်း ထိုအကြည့်ကို အချိန်တိုင်း ပြန်လည်ကြည့်နေခဲ့ပြီး လုံချန် ပြိုင်ဆိုင်လိုသည်ကို မြင်သောအခါ သူလည်း ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။

ပြုံးစစဖြင့် ဒေမီယန် က လူအုပ်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

“ကျွန်တော် သွားမယ်”

သူ၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဝေဖန်မှုများနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်။ လူအုပ်က နာမည်မရှိသူတစ်ဦးက တန်းစီတာကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကြောင့် မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ မကျေနပ်မှုများကို ပါဝင်ပတ်သက်သူများက လုံးဝ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

“ဟုတ်တယ်၊ သူသွားလိမ့်မယ်” ဟု လုံချန်က စစ်ဆေးသူအား ပြောလိုက်ရာ သူမက ခေါင်းငြိမ့်သည်။ သူတို့ ဘယ်အစီအစဉ်နဲ့ သွားသည်ဖြစ်စေ၊ လုပ်သင့်တာကို လုပ်နေသမျှတော့ သူမအတွက် အရေးမကြီးပေ။

“မင်းရဲ့ တံဆိပ်နံပါတ် ဘယ်လောက်လဲ” ဟု သူမက မေးသည်။ သူမှာ သူမလိုအပ်သည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်အလက် ဖြစ်သည်။

“၃၄၁၆”

စစ်ဆေးသူ၏ ခေါင်းငြိမ့်ပြမှုကို ရရှိပြီးနောက် ဒေမီယန် သည် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ရေကန်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ကာ လျှောက်လှမ်းစပြုလိုက်သည်။

လုံချန်ကဲ့သို့ပင် ဒေမီယန် သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အတားအဆီးမရှိ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ လူများစွာ၏ လမ်းကိုပိတ်ဆို့ခဲ့သော ၅၀ လှမ်းမြောက်မှာ သူ့အတွက် ပြက်လုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိစီးလာသော ဖိအားမှာ ကြီးမားလှသော်လည်း သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် နာကျင်မှုများအားလုံးပြီးနောက် မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ခဲ့ပေ။

၇၀ လှမ်းမြောက်… ၈၀ လှမ်းမြောက်… ၉၀ လှမ်းမြောက်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ ဒေမီယန် သည် လုံချန် ယခင်က ရပ်တန့်ခဲ့သည့် နေရာသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဖိအားမှာ တကယ်ကြီးမားလာသည်ဟု သူခံစားရသည်။

သူ့ကျောပေါ်တွင် တောင်ငယ်လေးတစ်လုံး ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း သူ ထို့ထက် ပိုလုပ်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ မဟုတ်ဘူး၊ သူ ထို့ထက် ပိုလုပ်ရမည်။

သူ ၉၁ လှမ်းမြောက်ကို လှမ်းလိုက်သောအခါ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့ကျောပေါ်မှ တောင်ကဲ့သို့ ဖိအားမှာ ဆက်တိုက်ကြီးထွားလာပြီး သူ့ဒူးများ အနည်းငယ် ကွေးသွားစေခဲ့သော်လည်း သူ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

“ဘယ်သူလဲ ဒီကောင်လေး”

“မသိဘူး၊ သူက နာမည်ကြီးမိသားစုက မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

“သခင်လေးလုံက သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုပုံရတယ်၊ သူတို့ အချင်းချင်း သိတာများလား”

လူအုပ်ကြီးသည် မကျေနပ်မှုများကို ကြာမြင့်စွာ စွန့်လွှတ်ထားခဲ့ကြပြီး ယခုမူ သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းအကြောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုံချန်၏အကြည့်မှာ ပြင်းထန်နေသည်။

‘သူက ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်ရုံမကဘဲ အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ။’

သို့သော် သူ မနာလိုမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ထိုကဲ့သို့ ယုတ်ညံ့သော စိတ်ခံစားမှုမျိုး ခံစားရခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာကြာ သူသည် သန့်ရှင်းသောသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ပျိုးထောင်ခံခဲ့ရပြီး အချိန်အတော်ကြာကြာတွင် သူနှင့်လိုက်ဖက်သူကို မည်သည့်အခါမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ မနာလိုမဖြစ်ခဲ့ပါ၊ မဟုတ်ပါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် လုံးဝဖြစ်သည်။

စစ်ဆေးသူပင် အာရုံစိုက်ကာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ လုံချန်ကဲ့သို့သော တစ်ဦးတစ်ယောက်အတွက် သူမသည် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မထားခဲ့ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏အရည်အချင်းမှာ လူသိများနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူရရှိခဲ့သည့်ရလဒ်ထက် နိမ့်ကျစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက သူမ စိတ်ပျက်မိလိမ့်မည်။ ထိုထက် မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏သားကို အမည်မသိတစ်ဦးတစ်ယောက်က ကျော်လွန်သွားသည်ကို မြင်ရခြင်းက သူမ မြင်တွေ့ရမည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ စစ်ဆေးသူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာကို သင် မြင်တွေ့သင့်ပါတယ်”

ဤအရာများ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်တွင် ဒေမီယန် သည် ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းသည် သူ၏ကျောပေါ်ရှိ ဖိအားကို အဆမတန် တိုးပွားစေခဲ့သောကြောင့် ဤနောက်ဆုံး ၁၀ လှမ်းမှာ ယခင် ၉၀ လှမ်းပေါင်းစပ်ထားသည်ထက် ပိုမိုခက်ခဲခဲ့သည်။

သို့တိုင် သူသည် ဇွဲမလျှော့ခဲ့ပေ။ ၉၅ လှမ်းမြောက်သို့ ရောက်သောအခါ သူ၏အရေပြားဝတ်ရုံများမှာ ဖိအားကြောင့် တဖြည်းဖြည်း စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ကြွက်သားများ ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏အရေပြားများလည်း စတင်အက်ကွဲလာခဲ့သည်။

၉၆ လှမ်း… ၉၇ လှမ်း… ၉၈ လှမ်း

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ယိုစီးထွက်လာသော သွေးများက ရေကန်ကို အနီရောင် ဆိုးလာစေခဲ့သော်လည်း သူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုကွဲသည်နှင့်အမျှ အမြန်ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နေသောကြောင့် သူ၏အသက်အန္တရာယ်ကို မခံစားရပေ။

‘ရောက်တော့မယ်။’

၉၀ လှမ်းမြောက်မှစ၍ ဒေမီယန် သည် သူ့ကိုယ်သူ ထောက်ပံ့ရန် သူ၏ မာနာ ကို အသုံးပြုနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ပန်းထွက်နေသည်။ သူ၏ပတ်လည်ရှိ ခရမ်းရောင်တောက်ပမှုမှာ အနီရောင်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး သူ မရပ်မနား ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

၉၉ လှမ်းမြောက်…

သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါလင်းလက်လာပြီး သူသည် ကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ရေကန်၏သန့်ရှင်းသောမျက်နှာပြင်ကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး တွန်းအားတစ်ခုဖြင့် သူသည် သူ၏ရှေ့မှ ကျွန်းပေါ်သို့ တိမ်းခေါက်ကာ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

၁၀၀ လှမ်းမြောက်။