အခန်း (၄)

ခွဲစိတ်မှုအတွက် လက်ဆေးခြင်း၏ စံနှုန်းများနှင့်အညီ ဝူကျိုးသည် လက်ချောင်းထိပ်မှ လက်မောင်းအထိ ကြည်လင်သောရေနှင့် ဆပ်ပြာသီးဖြင့် ပွတ်တိုက်ကာ အမြှုပ်များထွက်လာအောင် ပြုလုပ်သည်။ ပြီးသောအခါ အရက်ပြင်းကို လက်ဖြင့်ခွက်၍ ထပ်မံ သေသေချာချာ ပွတ်တိုက်သည်။

လက်ဆေးနေစဉ် သူသည် စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရေပိုက်ခေါင်းမှ ရေမရှိ၊ ပိုးသတ်ဆေးပါသော လက်ဆေးရည်မရှိ၊ အိုင်အိုဒင်း သို့မဟုတ် ကလိုဟက်စီဒင်း မရှိ။ သုံးကြိမ်ဆေးရမည့်အစား နှစ်ကြိမ်လျှော့ချခြင်းက အန္တရာယ်ရှိသည်။ အရေးပေါ်ခန်းတွင်ဆိုလျှင် ခွဲစိတ်ခန်းရှိ သူနာပြုများပင် တွေ့မြင်ပါက သူ့ကို ဝေဖန်ကြလိမ့်မည်။

ဤအရက်သည် လုံလောက်လောက် ပြင်းသလား သူ မသေချာပေ။ အနံ့အရဆိုလျှင် မပြင်းလောက်ပေ။ ပိုးသတ်ထားသော လက်အိတ်များ မရနိုင်ပေ။ လူနာသည် ပိုးဝင်မည်လား မဝင်မည်လားဆိုသည်မှာ ကံတရားအပေါ်တွင် မူတည်သည်...

အို၊ ပြီးတော့ ပဋိဇီဝဆေးတွေလည်း မရှိဘူး…

ဆာလ်ဖာမရှိ၊ ပင်နီဆီလင်မရှိ၊ အမျိုးမျိုးသော ဆီဖလိုစပိုရင်များ မရှိ...

ဤလက်ဗလာသက်သက်ဖြင့် အူများကို ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ ဝမ်းဗိုက်ကို ပိတ်ပြီးနောက် ပိုးဝင်နိုင်ခြေကို တွေးတောခြင်းသည် ဝူကျိုး၏ ကျောရိုးကိုပင် ထူပူသွားစေသည်။

ဒါဟာ လုံးဝ လောင်းကြေးထပ်တာပဲ…

သို့သော် အူများ ပျက်စီးသွားပါက ကြီးမားသော ပြဿနာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အူထဲမှ အရာများ ယိုစိမ့်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်းတွင်းအမြှေးရောင်ခြင်း၊ သွေးဆိပ်တက်ခြင်း၊ အမျိုးမျိုးသော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး မည်သည့်အရာမဆို သေစေနိုင်သည်။ ဆေးကုသမှုတွင် ဝမ်းဗိုက်ကို မပိတ်မီ အူများကို မပြုပြင်ပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ မတော်တဆမှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်း ခွဲစိတ်ကုသဌာနကို ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ရှုတ်ချခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

ဆိုးသည်းနှစ်ခုတွင် သာ၍သေးငယ်သော ဆိုးသည်းကို ရွေးချယ်ခြင်း…

ဝူကျိုးသည် အသက်အောင့်ထားပြီး အူသိမ်ဦးပိုင်းမှစ၍ တစ်လက်မစီ ညင်သာစွာ ကိုင်တွယ်စပြုသည်။ သွေးပေနေသော အူများသည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များကြားမှ လျှောထွက်သွားပြီး မကြာမီတွင် အနီးအနား၌ အလန့်တကြား အန်သံများ ပေါ်လာသည်။

"အုန့်"

ဆံနီရောင်လေးသမားသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ သူ၏မျက်နှာမှာ အန်ဖတ်ထဲသို့ နစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးသည် ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ မကြည့်မိအောင် အားတင်းထားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ သူ့ပါးပြင်များ ဖောင်းကားနေသည်။ ထို့နောက် ရေပုံးကျသံကဲ့သို့ အသံမြည်ကာ ရေခပ်နေသူသည်လည်း အန်တော့သည်။

အန်ချင်သလောက် အန်ပါ၊ အသားကျသွားလိမ့်မယ်။ ဝူကျိုးသည် တိတ်တဆိတ် ညည်းညူသော်လည်း သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ လူနာ နိုးနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။

"နိုးလာပြီ။ သူ့ကို ဖိထား မြန်မြန် သူ့ကို ဖိထား!"

ဒုက္ခပဲဟ ခွဲစိတ်နေတုန်း နိုးလာတာ... မဟုတ်ဘူး ခွဲစိတ်နေတုန်းလို့တောင် မခေါ်နိုင်ဘူး။ အစအဆုံး ထုံဆေးတောင် မပေးခဲ့ဘူး။ အခု လူနာ နိုးလာပြီ။

မလှုပ်နဲ့…..

စစ်သားအတော်များများ ပါးစပ်ထောင့်တွင် အန်ဖတ်များဖြင့် လူကို ချုပ်နှောင်ရန် အလုအယက် ပြေးလာကြသည်။ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် လူနာသည် သွေး ၅၀၀ မီလီလီတာခန့် ဆုံးရှုံးထားသည့်ကြားမှ အလွန်အမင်း အားစိုက်ထုတ်ကာ ရုန်းကန်နေသည်။ သုံးယောက်နီးပါး သူ့ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ဝူကျိုးသည် ဘယ်ဘက်လက်တွင် အူဟောင်းလောင်းတစ်ခု၊ ညာဘက်လက်တွင် အူသိမ်ပိုင်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ချွေးစေးများ ပြန်နေသည်။

"မလှုပ်နဲ့ မလှုပ်နဲ့"

ထုံဆေးမပေးတာက တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတယ်... တစ်ယောက်ယောက်သာ လူနာကို ထိုးလိုက်နိုင်ရင်...

သူသာ ခေါင်းထိခိုက်သွားရင် ဘယ်လိုကုရမလဲ သူသိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်းပြပြီး နှစ်သိမ့်ပေးတာတောင် လူနာကို ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်….

ဝူကျိုးသည် အာရုံစိုက်ကာ အူများကို တစ်လက်မစီ စစ်ဆေးနေသည်။ ဘာမှမရှိဘူး၊ ဘာမှမရှိဘူး၊ အူသိမ်အလယ်ပိုင်းမှာ ဘာပျက်စီးမှုမှ မရှိဘူး။ ကံကောင်းလိုက်တာ နောက်တစ်ခုက အူသိမ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး အစောပိုင်းက လျှောထွက်သွားတဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံးအပိုင်း...

အရှည် ၅ စင်တီမီတာရှိတဲ့ စုတ်ပြဲကြောင်းတစ်ခု…

ကံကောင်းစွာနဲ့ မြင်လိုက်ပေလို့ဘဲ အဲဒါကို မမြင်ဘဲ အူက တိုက်ရိုက် ကျုံ့ဝင်သွားရင်...

ဝူကျိုးသည် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများစွာကို စိတ်ကူးနှင့် ကြိုတင်မြင်ယောင်နေပြီ။ အူထဲမှ အရာများ ယိုစိမ့်ထွက်ခြင်း၊ ပြည်တည်ခြင်း၊ ဝမ်းတွင်းအမြှေးရောင်ခြင်း၊ သွေးဆိပ်တက်ခြင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးခြင်းအထိ။ ခွဲစိတ်မှုတွင် ထိုသို့ဖြစ်တတ်သည်။ တစ်ခုခုကို မတွေ့ဘဲ ချုပ်မထားခဲ့လျှင် အနည်းငယ် လစ်လျူရှုလိုက်ရုံဖြင့်... ဟာ။

အူကို ယခု ချုပ်ရန် အခြေအနေများ မရှိပေ။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ့တွင် အခြားအရာတစ်ခု ရှိသည်။

ဂရုတစိုက်ဖြင့် ဝူကျိုးသည် အနာသက်သာဆေးရည်ပုလင်းကို မှောက်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ချလိုက်သည်။ တစ်စက်၊ နှစ်စက်...

အာရုံစိုက်ထားသောကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသော ဒဏ်ရာသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရိုက်ကူးထားသော ရုပ်ရှင်ထဲကကဲ့သို့ သိသိသာသာ သက်သာပျောက်ကင်းလာသည်။ တစ်စင်တီမီတာ၊ နှစ်စင်တီမီတာ...

ရပ်လိုက်သည်။

ဝူကျိုးသည် ပုလင်းကို ဖွင့်ပြီး ထပ်မံ လှုပ်ခါလိုက်သည်။ နောက်ထပ် တစ်စက်။

ကောင်းကင်ဘုံ၊ ဗုဒ္ဓနှင့် ဤကမ္ဘာတွင် ကုသမှုဖြေရှင်းနည်းများ ပေးသော မသိသော နတ်ဘုရားအားလုံးကို တိုင်တည်၍ ဤဒဏ်ရာသည် သက်သာပျောက်ကင်းရမည်... မဟုတ်ဘူး ဖြေရှင်းနည်းသည် လုံလောက်ရမည်။

နောက်ထပ် တစ်စင်တီမီတာ။

နောက်ထပ် တစ်စက်...

သက်သာသွားပြီ …. အပြည့်အဝပဲ…

ဝူကျိုးသည် သက်ပြင်းချကာ ဆက်လက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျန်ရှိသော အူသိမ်ပိုင်း၊ အူမကြီးနှင့် အောက်ဘက်ရှိ အူမကြီးတို့တွင် ပျက်စီးမှု မတွေ့ရပေ။ စအိုပိုင်းအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့ နိမ့်သောနေရာတွင် ထိခိုက်မည်မဟုတ်သောကြောင့် ကိုင်တွယ်ရန် မလိုပေ။

ဆေးကြောလိုက်တော့…

ဝမ်းဗိုက်ကို ပိတ်လိုက်…

အို ဟုတ်သား ဒီမှာ ၃၇ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်ရှိတဲ့ ဆားရည် မရှိဘူး။ သူကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ရမယ်...

"ရေဆူနေပြီလား"

"မဆူသေးဘူး..."

ဒါကို ကြည့်စမ်း အရမ်းခက်ခဲတာပဲ…

ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ရေနွေးတည်ရန် နည်းလမ်းနှင့် ဆားအနည်းငယ် ရှာတွေ့နိုင်သော ဤဟောင်းနွမ်းသော နေရာအတွက် သူ ကျေးဇူးတင်သင့်သည် မဟုတ်လား။

ဝူကျိုးသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်၊ နောက်တစ်ချက်၊ တတိယတစ်ချက်။ လက်နှစ်ဖက်ကို သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော အနေအထားဖြင့် ဖြန့်ကားထားကာ အိုးထဲရှိရေ ဆူသည်အထိ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်နေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဆားရည်ကို မည်သို့ပြင်ဆင်ရမည်ကို သူ၏အဖွဲ့သားများကို တိုက်ရိုက် ညွှန်ကြားတော့သည်။

"ဆူနေတဲ့ရေကို အေးတဲ့ရေထဲ လောင်းထည့်... အများကြီး မလောင်းနဲ့ မြည်းကြည့်... မဟုတ်ဘူး တိုက်ရိုက် မသောက်နဲ့။ နည်းနည်းလောင်းထုတ်ပြီး ပါးစပ်နဲ့ အပူချိန်တူတဲ့အခါမှ သောက် မပူမအေး။

ကောင်းပြီ၊ အခု ဆားထည့်လိုက်။ အများကြီး မထည့်နဲ့ လက်မရဲ့ ပထမဆုံး အဆစ်လောက် ပမာဏ၊ ခြေလိုက်၊ ထည့်လိုက်၊ မွှေလိုက်။ နောက်တစ်ခါ မြည်းကြည့် ငန်ပေမယ့် မခါးရဘူး၊ လာ ငါ နောက်တစ်ခါ မြည်းကြည့်မယ်..."

"ဘာလို့ ဆားထည့်တာလဲ"

အန်ခြင်းမှ နောက်ဆုံးတွင် သက်သာလာသော လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး၏ မှဲ့ခြောက်ထနေသော မျက်နှာက အနည်းငယ် မှိန်သွားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ မေးသည်ကို ကြားသောအခါ ဝူကျိုးသည် မဆင်မခြင် ပြောလိုက်သည်။

"ဆားရည်နဲ့ ဒဏ်ရာဆေးရင် မနာဘူး။"

"ဘယ်လို ဆေးရည်လဲ... ဘာလို့ မနာကျင်တာလဲ"

ဝူကျိုး: "..."

အိုး မဟုတ်ဘူး၊ သူ လျှောသွားပြီ။ ဒီကမ္ဘာကလူတွေက ဆားရည်ဆိုတာ ဘာလဲလို့ မသိကြဘူး။

ပြီးတော့ ဘာလို့ မနာကျင်တာလဲ။ သူက ဆဲလ်အရည်ဖိအားကနေ အာရုံကြောစီးဆင်းမှုအထိ ဇီဝကမ္မဗေဒ သင်ခန်းစာ တိုက်ရိုက်ပေးဖို့ လိုအပ်သလား။

"ဟွတ် ဆားရည်ဆိုတာ မင်းသွေးရဲ့ ငန်တဲ့အရသာလို ဆားငံရည်ပဲ... မင်းသွေးက မင်းရဲ့ဒဏ်ရာပေါ် စီးသွားတဲ့အခါ အရမ်းနာကျင်သလား"

"ဒါပေမဲ့ ဆားက အရမ်းဈေးကြီးတယ်"

တကယ်လာ။ ဆားက ဈေးကြီးတယ်။

ဝူကျိုး ချွေးများ တစိမ့်စိမ့် ကျလာသည်။ ဆေးကုသမှုတွင် အသုံးအများဆုံးပစ္စည်းများထဲမှ တစ်ခုမှာ ဆားရည်ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာသန့်ရှင်းရေး၊ အမျိုးမျိုးသော ပိုက်များ ဆေးကြောခြင်းနှင့် မပိတ်မီ ဆေးကြောခြင်းတို့အတွက် အသုံးပြုသည်။ လူတိုင်းက မဆိုင်းမတွ လောင်းချလိုက်ကြသည်။ ယခုအခါ ဆားက ဈေးကြီးသည်ဟု ဆိုနေကြသည်။

သူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြန့်ကျဲနေသော ကျောက်နံရံများ၊ မြက်ခေါင်မိုးများ၊ ယိုယွင်းနေသော အိမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်းပြီလေ ဤနေရာတွင် ဆားသည် တကယ်ပင် ဈေးကြီးသည်။

"ဈေးကြီးရင်တောင် သုံးရမယ်။ ရေဖျော်ထားတဲ့ ဆေးရည်ကို သုံးရင် ဒဏ်ရာသက်သာမှု ညံ့ဖျင်းလိမ့်မယ်"

ရေချိုကို အသုံးပြုပါက အရည်ဖိအားသည် အလွန်နည်းပါးသောကြောင့် ဆဲလ်များသေဆုံးကာ အိုင်းယွန်းမညီမျှခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်...

ဒီလူတွေ ဆဲလ်နဲ့ အိုင်းယွန်းအကြောင်း မကြားဖူးဘူးနဲ့တူတယ်….

လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးက စဉ်းစားဟန်ရှိသည်။ ရုတ်တရက် အနီးအနားတွင် အသံကျယ်လောင်စွာ ချောင်းဆိုးသံကြားလိုက်ရသည်။

"ဟွတ်... ဂါရက် ဆားရည် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ"