အခန်း (၉)

သူတို့သည် မြို့ပြင်၌ တစ်ရက်ခွဲကြာ ကင်းလှည့်ခဲ့ကြပြီး ယခု ပြန်လှည့်ရန် မသင့်လျော်ပုံရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဂါရက် နော့ဒ်မတ်ခ်၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် ကြီးမားသော လယ်တဲတစ်ခုရှိသည်။ အဖွဲ့သည် ကုတင်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။ လယ်တဲမှ ထွက်ခွာသောအခါ ဂါရက်သည် စိုးရိမ်စရာကောင်းသောအရာတစ်ခုကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ အလောင်းအများစု ပေါ်နေသော ရေတိမ်တွင်းတစ်ခု၊ အလျင်အမြန် မြှုပ်နှံထားပြီး ခွေးရိုင်းများက ဆွဲဖြဲထားသည်။

သူတို့သည် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိဘဲ အလျင်အမြန်သွားခဲ့ကြသောကြောင့် ထိုအချိန်တွင် မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နားနေရန်နှင့် ရေသောက်ရန် ခေတ္တရပ်နားခဲ့ကြသည်။ ခေါင်းဆောင် ကရင်သည် ကုတင်ပေါ်မှ ထထိုင်ကာ "ဂါရက်လေး ရေနည်းနည်းလောက် ပေးပါဦး" ဟု မေးသည်။

ဂါရက်သည် ဤသို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သိသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် ဝမ်းဗိုက်ခွဲစိတ်မှု မပြုလုပ်မီနှင့် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် လူနာနှင့် မိသားစုအား အမျိုးမျိုးသော အချက်အလက်များကို သင်ကြားပေးလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအားလုံး ပျက်ပြားသွားပြီး သူသည် သူ့လက်ကို ခေါက်တင်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

"မရဘူး အခု မစားရဘူး။ ရေလည်း မသောက်ရဘူး ရေဆာနေရင်တောင်"

"ဒါဆို ဘယ်တော့ ရေသောက်လို့ရမလဲ"

ဂါရက်က တိတ်ဆိတ်နေသည်။ စံနှုန်းအရ ခွဲစိတ်ပြီး ၂-၃ ရက်အကြာတွင် အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်း လှုပ်ရှားမှု ပြန်လည်စတင်ပြီး လေထွက်ပြီးသောအခါ အရည်များဖြင့် စတင်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခုမှ ပြုလုပ်ခဲ့သော ခွဲစိတ်မှုတွင် ထုံဆေးလုံးဝမပါဝင်ခဲ့ဘဲ အူများ ပျက်စီးခဲ့သော်လည်း ကုသဆေးရည် လိမ်းထားသောကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ဒါဆိုရင် အူက ဘယ်လောက်ကြာမှ ပြန်လှုပ်ရှားမလဲ။

ခွဲစိတ်မှုစာအုပ်များ၊ ဇီဝကမ္မဗေဒ၊ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာတမ်းများစွာ။ ဥရောပနှင့် အမေရိကန်လူ့အဖွဲ့အစည်းများ၏ အူလမ်းကြောင်းနှင့် သွေးကြောသွင်း အာဟာရဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက်များ၊ ထုတ်ဝေမှုတစ်ခုစီ။ မရေမတွက်နိုင်သော ကိုးကားချက်များသည် ဂါရက်၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်သွားသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ဦးလေး ကရင်သည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သားများသည် စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

တစ်စက္ကန့်၊ နှစ်စက္ကန့်၊ သုံးစက္ကန့်

နွေလယ်နေ့လည်ခင်း၏ နေရောင်အောက်တွင် ချွေးအေးစက်တစ်စက်သည် ဂါရက်၏ ကျောရိုး၌ တိတ်တဆိတ် စီးဆင်းသွားသည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်ရာနီးပါးတွင် မည်သူမျှ ထုံဆေးမပါဘဲ အူခွဲစိတ်မှု မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ သီအိုရီ သို့မဟုတ် စမ်းသပ်ဒေတာမရှိဘဲ အစာရှောင်ချိန်ကို မည်သို့ အကဲဖြတ်နိုင်မည်နည်း။

အလိုလိုသိစိတ်ကို အသုံးပြုမလား…

သူသည် အကြမ်းဆုံးနည်းလမ်းကိုသာ အားကိုးရတော့သည်။ ဂါရက်သည် အံကြိတ်ကာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ထိုင်ပြီး သူ့လက်များကို မြေပြင်ပေါ်တင်ကာ အနီးကပ် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဦးလေး ကရင် ခဏလေးပဲ သည်းခံပါ။ ကျွန်တော် နားထောင်ပါဦးမယ်"

သူသည် ဒဏ်ရာရသူ၏ သံချပ်ကာနှင့် အဝတ်အစားများကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဦးလေး ကရင်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို နားဖြင့် ကပ်လိုက်သည်။ ချွေးနံ့ပြင်းပြင်းနှင့် သွေးနံ့သင်းသင်းတို့ ရောစပ်နေသော အနံ့က ဂါရက်၏ နှာခေါင်းကို ထိုးခိုက်သွားပြီး သူသည် မူးမေ့လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

အို ဘာလို့ သူ့မှာ နားကြပ် မရှိတာလဲ…..

ငါ့ရဲ့ ဈေးကြီးပေးဝယ်ထားတဲ့ 3M နားကြပ်လေးရော၊ ဆေးရုံကပေးတဲ့ ယွီယွဲ့ နားကြပ်လေး၊ ဈေးက 3M ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပဲရှိပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားမှုက အဆပေါင်းများစွာ နိမ့်ပေမယ့် ဘာမှမရှိတာထက်တော့ ကောင်းသေးတယ်။ ယွီယွဲ့ ငါ့ဆီလာခဲ့။ ငါ မင်းကို နောက်တစ်ခါ အထင်မသေးတော့ဘူး….

အဲဒါမဟုတ်ရင်တောင် အာလူးကြော်ဗူးတောင် ရတယ်။ ထိပ်တန်းဂျာနယ်တွေမှာ မတင်နိုင်ပေမယ့် အနည်းဆုံး ယာယီနားကြပ်အဖြစ်တော့ သုံးလို့ရတယ်….

ထိုကမ္ဘာ၏ပထမဆုံးနေ့မှာပင် ဂါရက်၏ မျက်ရည်များအကြိမ်ပေါင်းများစွာ စီးကျခဲ့ရသည်။

ဝမ်းနည်းမှုက ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ဒဏ်ရာရသူကို နှစ်သိမ့်နေရင်း သူသည် ထိုဝမ်းနည်းမှုကို ဖုံးကွယ်ထားရသည်။ "ဦးလေး ကရင် စိတ်မပူပါနဲ့။ ဗိုက်ထဲက ဂွမ်ဂွမ်မြည်မှ ရေသောက်လို့ရမယ်"

"အစားအသောက်ရော"

"မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး တကယ် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နည်းနည်းလေး ထပ်သည်းခံပါ။ သက်သာလာရင် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အရသာရှိတာတစ်ခု ချက်ကျွေးမယ်"

"ဂါရက်လေး မင်း ငါ့ကို အဆိပ်ခတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ခေါင်းဆောင် ကရင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ဂါရက်က တိတ်ဆိတ်နေသည်။

“ငါ့ကို လျှော့မတွက်နဲ့ ဟမ့်… ယခင်ပိုင်ရှင်က ချက်ပြုတ်မတတ်လို့ ငါ မတတ်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။ ငါ့ကိုယ်ငါ သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရမယ်”

သို့သော် ထိုအခွင့်အရေးသည် ယခုလာမည်မဟုတ်ပေ။ ဂါရက်သည် အသက်အောင့်ထားပြီး နားထောင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အူများ၏ ဂွမ်ဂွမ်မြည်သံကို မကြားရပေ။ သူသည် အသက်ရှူမဝစွာ မတ်တတ်ရပ်ကာ လူနာကို အားပေးလိုက်သည်။

"ဦးလေး ကရင်၊ အခု ရေသောက်လို့ မရသေးဘူး။ နည်းနည်းလေး ထပ်သည်းခံပါ၊ အများဆုံး နှစ်ရက် သုံးရက်လောက်ပဲ ကြာမယ်ထင်တယ်။ တကယ် ရေဆာနေရင် ဒီအဝတ်နဲ့ နှုတ်ခမ်းကို စိုစွတ်အောင် လုပ်ပါ"

နားပြီးနောက် သူတို့ ခရီးဆက်ကြသည်။ တိုက်ပွဲနှင့် ကုသမှုကြောင့် နောက်ကျသွားသောကြောင့် ညရောက်မှ လယ်တဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ တောအုပ်မှ အဖွဲ့နှင့်အတူ ထွက်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်၏ သာမန်အခြေအနေနှင့်မတူဘဲ လယ်ကွင်းက တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်ကို သတိပြုမိကြသည်။

"ထူးဆန်းတယ် မီးတွေ အများကြီးပဲ"

ဦးဆောင်နေသော ဒိုင်းကိုင်စစ်သည်တော် ဗေလီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မတူညီသော အရာတစ်ခုကို သူတို့အားလုံး သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ လယ်ကွင်း၏ ကောက်နယ်ရာတွင် ရပ်ထားသော ခမ်းနားသော လှည်းသည် ကျေးလက်ဆန်သော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင် ဝက်သစ်ချသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှည်း၊ ဘေးနှင့် နောက်တွင် ဒေစီပန်းပုံသဏ္ဌာန် ငွေရောင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ပွင့်ချပ်များ၏ အလယ်တွင် မီးအိမ်ရောင်အောက်၌ ကြီးမားသော နီလာရောင်သည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။

ဒါဟာ ချမ်းသာသူတွေအတွက် ထုတ်ထားတဲ့လှည်းပဲ။ ရိုးရိုးချမ်းသာသူတွေတင် မဟုတ်ဘူး။ အမှတ်တံဆိပ်ကို ကြည့်ရင် သူတော်ကောင်းမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ မဟုတ်လား….

ဂါရက်သည် တပ်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားစေသည်။ သာမန်လူတန်းစားမှ မွေးဖွားလာပြီး ယခုမှ ဘုန်းတော်ကြီး၏ တပည့်ဖြစ်လာသော လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန်သည် သူကောင်းမျိုးနွယ်များနှင့် မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို မလိုလားပေ။ သူတို့သည် အဓိကဝင်ပေါက်ကို ရှောင်ရှားကာ တိတ်ဆိတ်စွာ အဖွဲ့နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။

လယ်တဲသည် အတော်အတန် ကျယ်ဝန်းပြီး အနိမ့်နှင့် မညီမညာ တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အိမ်များကို ဝိုင်းရံထားသော ခြံစည်းရိုးသည် ချွန်ထက်သော သစ်သားတိုင်များကို အချင်းချင်း နီးကပ်စွာ စိုက်ထူထားပြီး ကာကွယ်ရေးကို အလေးပေးထားသည်။

တပ်ဖွဲ့သည် ခြံစည်းရိုး၏ အပြင်ဘက်အစွန်းတစ်လျှောက် နောက်ဘက်တံခါးသို့ ပတ်သွားသည်။ ပိုင်ရှင်သည် ထွက်လာပြီး သူတို့ကို မီးဖိုချောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လယ်တဲပိုင်ရှင်သည် တစ်ချိန်က မြို့စောင့်တပ်တွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင် ကရင်နှင့် ရင်းနှီးသည်။ သူ ဒဏ်ရာရနေသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူတို့ကို မေးခွန်းများဖြင့် တရစပ်မေးမြန်းတော့သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

"အို ကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်ပါရဲ့၊ သူ အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ ဒါ ကောင်းလိုက်တာ။ တစ်ခုခု စားလိုက်ပါဦး၊ ဒီနေ့ ဧည့်သည်တွေ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ဆိတ်သားဟင်းချက်ထားတယ်"

"ဘာ အခုထိ မစားနိုင်သေးဘူးလား။ ကောင်းပြီလေ ကျန်တဲ့လူတွေ ပိုစားကြ"

မီးဖိုချောင်သည် ညစာအတွက် ပြင်ဆင်မှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ဂါရက်သည် ခန်းမသို့ ဦးတည်သော တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး အတွင်းသို့ သတိဝီရိယရှိစွာ ချောင်းကြည့်နေသည်။ ခန်းမသည် ရှည်လျားကျယ်ဝန်းသော်လည်း အံ့အားသင့်စရာကောင်းလောက်အောင် မျက်နှာကျက်နိမ့်ပြီး အမြင့်နှင့် ဧရိယာ မမျှတပေ။ မြေပြင်သည် ကျစ်လစ်ပြီး မီးခိုးရောင်သန်းနေကာ ဒေသတွင်း ထုံးနှင့် ရွှံ့စေး ရောနှောထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အတွင်းပိုင်း၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့်ကို စင်မြင့်တစ်ခုအဖြစ် မြှင့်တင်ထားပြီး ကျန်နေရာထက် တစ်ဆင့်မြင့်ကာ သဘာဝအဝတ်အစားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော စားပွဲတစ်ခုရှိသည်။ နောက်ထပ် ပိုရှည်သော်လည်း ပိုတိုသော စားပွဲတစ်ခုသည် မြှင့်တင်ထားသော စင်မြင့်၏ အလယ်မှ ဝင်ပေါက်အထိ ဆန့်တန်းကာ T ပုံသဏ္ဌာန် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အောက်ပိုင်းစားပွဲသည် ကြမ်းတမ်းပြီး သစ်သားပြားများကို အနည်းငယ်သာ ညှိထားပုံရကာ လုပ်သားများနှင့် အောက်ခြေလူတန်းစားများအတွက် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤစားပွဲအစီအစဉ်သည် ဂါရက်အတွက် ယခင်ရုပ်ရှင်များနှင့် မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်များမှ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။ အောက်စဖို့ဒ်၊ ကိန်းဘရစ်ချ်၊ ထိုရှေးခေတ်ကောလိပ်များနှင့် ဟယ်ရီပေါ်တာတွင်ပင် အလားတူ တည်ဆောက်ထားသည်။

အဓိကစားပွဲက စားသောက်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက ဝိုင်ကို ညင်သာစွာ သောက်နေသည်။ ဘုန်းတော်ကြီးရှေ့တွင် ဓားမနှင့် ခက်ရင်းများ စီတန်းထားပြီး ဂါရက် ချောင်းကြည့်သောအခါ ဘုန်းတော်ကြီး၏ အပြာနုရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံက တောက်ပနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

အောက်ခြေတွင် သံချပ်ကာ တောက်ပနေသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ထိုင်နေပြီး ဘေးတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချွတ်ထားကာ တင်ထားသည်။ အောက်ပိုင်းစားပွဲက ရှုပ်ပွနေပြီး အစောင့်စစ်သားများ၏ တစ်ဝက်ခန့် ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ လယ်သမားများနှင့်တူသော ကြမ်းတမ်းသော လျှော်ပင်အင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်အချို့သည် သူတို့၏ အစားအစာများကို အလုအယက် စားနေကြသည်။

"ဘာကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ"

ခိုင်မာသော လက်တစ်ဖက်က ဂါရက်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရေမွန်သည် မရိုးသားစွာ ပြုံးပြီး သူ့နောက်မှ ခန်းမထဲသို့ ကြည့်နေသည်။

"အို ဒါ နွေဦးနတ်သမီးရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးပဲ။ ကြည့်စမ်း၊ ဒါက လေးစားလောက်တဲ့ ကုသပေးသူတွေကို ဆက်ဆံတဲ့ပုံစံပဲ။ လှည်းတွေ၊ ပိုးသားဝတ်ရုံတွေ၊ ငွေခွက်နဲ့ ပန်းကန်တွေနဲ့ ဝိုင် ဂါရက်လေး စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းလည်း မကြာခင် ရလိမ့်မယ်"