အခန်း (၁၀)

လှည်းတွေ၊ ပိုးသားဝတ်ရုံတွေ၊ ငွေခွက်တွေ၊ ဝိုင်တွေ…

မကြာခင် ငါလည်း အဲဒီဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေ ရတော့မှာလား…

ဂါရက် နော့ဒ်မတ်ခ်က ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဆရာဝန်ဖြစ်ခြင်းဖြင့် သက်သောင့်သက်သာရှိသော ဘဝကို ငါ လိုက်စားနေတာလား။

အလုပ်သင်ဆရာဝန်အဖြစ် စတင်ကာ လက်ထောက်ညွှန်ကြားရေးမှူးအထိ တက်လှမ်းပြီး သုံးရက်တစ်ကြိမ် ညဆိုင်းဆင်းကာ လူနာတင်ယာဉ်သံကြားရုံဖြင့် နှလုံးခုန်မြန်လာသော အရေးပေါ်ဌာနတွင် အဘယ်ကြောင့် ငါ အမြစ်တွယ်နေခဲ့တာလဲ။

ဆေးရုံတစ်ခုလုံးတွင် အဆင်းရဲဆုံးသော ဌာနတစ်ခုတွင်။ ကုန်ကျစရိတ်ကိုပင် မလုံလောက်သော လစာအနည်းငယ်အကြောင်း မပြောကြပါနဲ့တော့။

ဘာလို့ ငါ ပိုကောင်းတဲ့ဌာနကို မလိုက်စားခဲ့တာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်မပြောင်းခဲ့တာလဲ။

အရိုးအထူးကု ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။

ဒါမှမဟုတ် ကင်ဆာရောဂါဗေဒ..

ပုဂ္ဂလိကဆေးရုံတွေရော…

အခုအချိန်အထိ မပြောနဲ့တော့...

ဒီညံ့ဖျင်းတဲ့ တစ်ဖက်ကမ္ဘာက ဘယ်လို သက်သောင့်သက်သာမျိုး ပေးနိုင်မလဲ။

ပထမတန်းစား ကုသမှု၊ပထမတန်းစား ရထားထိုင်ခုံတွေ၊လေအေးပေးစက်၊စမတ်ဖုန်းတွေ၊ဂိမ်းတွေ၊ ဝက်ဘ်ဆိုက်တွေ၊ ပလက်ဖောင်းတွေ..

ဒီနေရာမှာ သင့်တော်တဲ့ အိမ်သာတောင် မရှိဘူး…

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ဟာသတစ်ခု ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည်။ လယ်သမားအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကိုယ်လက်မလှုပ်ရှားသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပွေ့ချီကာ အော်ဟစ်သံပြင်းပြင်းဖြင့် ခန်းမထဲသို့ အလုအယက် ဝင်လာပြီး ဘုန်းတော်ကြီး၏ ထိုင်ခုံဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

"သူ့ကို ကယ်တင်ပါ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ပေးပါ"

လူနာ…

ဂါရက်က ရှေ့သို့ အလုအယက် ပြေးသွားလိုက်သည်။

သူသည် မြန်ဆန်သော်လည်း အတွေ့အကြုံရင့်သော စစ်သည်တော်များက ပိုမြန်သည်။ အစ်ကိုကြီး ရေမွန်၊ လေးသမား တမ်၊ လှံကိုင် ဗေလီတို့သည် သူ့ရှေ့မှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလုအယက် ပြေးထွက်ကာ လမ်းရှင်းပေးကြသည်။

ဂါရက်ရောက်လာသောအခါ လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် စုရုံးနေပြီဖြစ်သည်။ လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေစဉ် လယ်သမားအမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော ကလေးငယ်အပေါ်သို့ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု တိတ်တဆိတ် သက်ဆင်းလာသည်။

တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။

အသက် ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်အရွယ် ယောက်ျားလေးသည် ကိုယ်လက်မလှုပ်ရှားဘဲ တိုးတက်မှု လက္ခဏာများ မပြသဘဲ လဲလျောင်းနေသည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်း သက်ဆင်းလာသောအခါ ကလေးငယ်သည် အသက်ရှူရန် အားတင်းကာ လေကို အလုအယက် ရှူရှိုက်သည်။

ကြမ်းတမ်းသော၊ လေဝင်ပေါက်မရှိသော အသက်ရှူသံသည် လူအုပ်ကြားမှပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်လောက်အောင် ဂါရက်၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ခဏလေးအတွင်း ဂါရက်၏ ကျောရိုးတွင် အေးစိမ့်သွားသည်။

အသက်ရှူသံ။ ဒါဟာ အသက်ရှူသံပဲ အသံက အရမ်းကျယ်ပြီး လူအုပ်ကြားကတောင် ကြားနိုင်တယ်။ လူနာရဲ့ အခြေအနေက အတော်ဆိုးရွားရမယ်….

သူသည် လူအုပ်ကို တွန်းထိုးကာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ ချောင်းကြည့်လိုက်သောအခါ ယောက်ျားလေး၏ မျက်နှာသည် ခရမ်းရောင်သန်းလာပြီး ကိုယ်လက်များ ရုန်းကန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကလေးငယ် လေကို အလုအယက် ရှူရှိုက်နေသော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကော်လာအရိုးအထက်နှင့် အောက် အရေပြားနှင့် လည်ပင်းအောက်ခြေတို့သည် ချိုင့်ဝင်သွားသည်။

လည်ပင်းနာခြင်း၊ ဖုဖောင်းခြင်းနှင့် ကြွက်သားအာရုံကြောနေရာများ၏ ကျုံ့ဝင်ခြင်း လက္ခဏာသုံးမျိုးလုံး ရှိနေသည်။

ရှူသွင်းချိန်တွင် ပျော့ပျောင်းသော တစ်ရှူးများ ကျုံ့ဝင်ခြင်း…

မမှားနိုင်သော အသက်ရှူသံအပြင် ဒါဟာ အနည်းဆုံး တတိယအဆင့် လေလမ်းကြောင်းပိတ်ဆို့ခြင်း မဟုတ်ဘူး။ ကလေးရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ရင် ဒါဟာ စတုတ္ထအဆင့် ပိတ်ဆို့ခြင်းပဲ…

ကလေးက အသက်ရှူကျပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိရောက်သော ကုသမှုမရှိပါက မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း အောက်ဆီဂျင်မလုံလောက်မှုကြောင့် သေဆုံးလိမ့်မည်ပင်။

ကုသခြင်းမန္တန်သည် ဘုန်းတော်ကြီး အံ့အားသင့်လောက်အောင် အကျိုးမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ရုန်းကန်နေသော ကလေးငယ်ကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ပြီး ထပ်မံ ရွတ်ဆိုတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဘုရား၏ မန္တန်သည် အရင်ကနှင့် မတူပေ။ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းအတွင်း၌ အပြာရောင်ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေပြီး ကလေးငယ်ကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် လွှမ်းခြုံနေသည်။ ဦးခေါင်းမှ ခြေထောက်အထိ….

"ဒါက အဆိပ်ထုတ်တဲ့ မန္တန်ပဲ..."

ဂါရက်သည် အနီးအနားမှ တစ်ယောက်ယောက် ပြောသည်ကို ကြားလိုက်သည်။

သို့သော် အဆိပ်ထုတ်သော မန္တန်ပင် အကျိုးမရှိတော့ပေ။ ယောက်ျားလေး၏ ရုန်းကန်မှုများ အားနည်းသွားပြီး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။ အသက်ရှူသံပင် ပို၍ တိမ်ဝင်သွားသည်...

လေလမ်းကြောင်းပိတ်ဆို့နေသော ကလေးငယ်သည် အသက်ရှူရန် အားအင်ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

ဂါရက်သည် နောက်ထပ် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ကုသခြင်းမန္တန်၊ အဆိပ်ထုတ်မန္တန်၊ အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရား၏ မန္တန်များ

ဖြစ်ပြီး သူတို့ မဖြေရှင်းနိုင်သော ပြဿနာများ ရှိသည်။ သို့မဟုတ် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏ရှေ့ရှိ ဘုန်းတော်ကြီး ရွတ်ဆိုနေသော နတ်ဘုရား၏ မန္တန်က ဤပြဿနာများကို မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။

“ဒါဆိုရင် ငါ့အလှည့်ပဲ”

သူသည် ထိတ်လန့်နေသော လယ်သမားအမျိုးသမီးထံမှ ကလေးငယ်ကို ဆွဲယူကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှဲချပြီး သူ၏အင်္ကျီကို အလျင်အမြန် ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ အင်္ကျီကို ခေါက်၍ ကလေးငယ်၏ လည်ပင်းနောက်တွင် ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒူးတစ်ဝက်ထောက်လျက် အရပ်ရှည်သော ရေမွန်၏ ခါးပတ်မှ ဓားတိုတစ်လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ဂါရက်လေး"

"သူ့ကို တားပါ။ သူ့ကို တားပါ"

အော်ဟစ်သံများ နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ ဂါရက်၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် ယောက်ျားလေး၏ လည်ပင်းအလယ်တွင် အနည်းငယ်အောက်သို့ ရောက်ရှိကာ ညင်ညင်သာသာ စမ်းသပ်နေသည်။

အာ ဒီမှာ သိုင်းရွိုက်အရိုးနု၊ ဒီမှာ cricoid အရိုးနု။ ကလေးငယ်၏ အရွယ်အစားသေးငယ်ပြီး လည်ပင်းတိုသော်လည်း အာဒမ်၏ပန်းသီးမပါသော်လည်း သူတို့ကို ရှာဖွေရုံသာဖြစ်ပြီး သူ မကိုင်တွယ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

(T/L- ဆေးပညာနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့နာမည်အချို့ကို English လိုပဲရေးသွားပါမယ်နော်)

သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ခွဲထုတ်ကာ cricothyroid အမြှေးပါး၏ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ အရေပြားကို တည်ငြိမ်စေပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်သည် ဓားတိုကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဒေါင်လိုက်အောက်သို့ ချိန်ရွယ်ပြီး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

"အာ"

လယ်သမားအမျိုးသမီး၏ အော်ဟစ်သံနှင့် ကလေးငယ်၏ လည်ပင်းမှ လတ်ဆတ်သော သွေးများ တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အလျင်စလို မလုပ်နဲ့၊ အလျင်စလို မလုပ်နဲ့ …..

ဂါရက်သည် ရုန်းကန်နေသော ကလေးငယ်ကို အာရုံစိုက်ကာ ဓားတို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော ခံစားချက်ကို ခံစားနေသည်။ ဤအရေးကြီးသောအချိန်တွင် အလျင်စလို မလုပ်ပါနှင့်၊ ခဏလေးပဲ ပေးပါ၊ တကယ်တော့ ခဏလေးပဲ လိုအပ်ပါသည်။

သူသည် အနည်းငယ် အားစိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ဓားတို၏ ထိပ်သည် နိမ့်ဆင်းသွားပြီး ခဏတာ ရပ်တန့်သွားကာ ထို့နောက် လက်ထဲသို့ အနည်းငယ် ဟင်းလင်းပြင်သလို ခံစားလိုက်ရသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဓားတိုသည် cricothyroid အမြှေးပါးကို ထိုးဖောက်ကာ လေလမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ဝူကျိုးက ဓားတိုကို လျှပ်တစ်ပြက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

လေစီးဆင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂါရက်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်။ cricothyrotomy အောင်မြင်ခဲ့သည်၊ လေလမ်းကြောင်း ပွင့်သွားခဲ့သည်၊ အရေးပေါ်ကုသမှု အောင်မြင်ခဲ့သည်။

အသက်ရှူကျပ်ခြင်းနှင့် သေခြင်း၏ အစွန်းရောက်နေသော ဤကလေးငယ်ကို သူ ပြန်ဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။

သူ ဖြေလျှော့လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့အမြင်အာရုံကို ဖြတ်သွားသည်။ သူ နားလည်နိုင်ခြင်းမပြုမီ ရင်ဘတ်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လိမ့်ကာ စင်မြင့်မှ အောက်သို့ လဲကျသွားသည်။

အလွန်ရှက်စရာကောင်းသော လဲကျခြင်းဖြစ်သည်။ ပခုံး၊ ခြေထောက်၊ တံတောင်ဆစ်နှင့် ဒူးများ နာကျင်ကိုက်ခဲရုံသာမက သူ့ဖိနပ်တစ်ဖက်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ ဂါရက်သည် မူးဝေစွာ ထထိုင်လိုက်သောအခါ ဘုန်းတော်ကြီးဘေးတွင် ထိုင်နေသော သူရဲကောင်းသည် ဓားကို မြှောက်ကာ ကလေးငယ်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ... ငါ့ကို ကန်ချလိုက်တာလား...

မေးမြန်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဂါရက်သည် ဘေးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘုန်းတော်ကြီးက ကိုင်းညွှတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖျော့တော့သော အပြာရောင် ဘုန်းတော်ကြီးဝတ်ရုံသည် ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်တွင် လှုပ်ခတ်နေပြီး သူ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများသည် ကလေးငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကာ လုံးဝ အာရုံစူးစိုက်နေသည်။

"မလှုပ်နဲ့"

ဂါရက်သည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းများ တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ ထိတ်လန့်တကြား ဂါရက်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖိနပ်ကို ဆွဲယူကာ အားကုန်သုံး၍ ပစ်လိုက်သည်။

"ဒုန်း"

ဖိနပ်သည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဘုန်းတော်ကြီး၏ ဝတ်ရုံကို မထိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဘုန်းတော်ကြီးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်ဆုတ်ကာ လက်ချောင်းထိပ်ရှိ အဖြူရောင်အလင်းတန်း မှိန်သွားသည်။ ဘေးနားရှိ သူရဲကောင်းသည် ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ဓားအိမ်ပါသော ဓားကို ပြန်မြှောက်ကာ ဂါရက်ကို တည့်တည့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"မင်း"

သူရဲကောင်း၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကြောင့် စားပွဲရှည်တွင် ဘုရားကျောင်းမှ ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သားများ ခုန်ထလာကြသည်။ ဤသူများသည် မြို့စောင့်တပ်သားများထက် အများကြီး ပိုသန်မာသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဂါရက်သည် သူ့လက်ကို လိမ်ဆွဲခံရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ဖိချခံလိုက်ရသည်။

သူရဲကောင်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ့ကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ ဂါရက်က သူ့လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူရဲကောင်း၏ ခြေထောက်ကြားမှ ဘုန်းတော်ကြီးဆီသို့

"မကုသနဲ့။ ကလေး အသက်ရှူကျပ်တာကို မင်းလိုချင်တာလား"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ကွဲပြားခြားနားစွာ ပြောသော အသံနှစ်ခု။ ဘုန်းတော်ကြီးသည် အံ့သြသွားပြီး သူရဲကောင်းက ဒေါသတကြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်။ ဂါရက်သည် သူ့ခေါင်းကို မြှောက်ရန် အားတင်းကာ ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူ့လေလမ်းကြောင်း ပိတ်နေတယ်။ အသက်ရှူနိုင်အောင် သူ့လည်ပင်းကို ဖောက်ပေးလိုက်။ အဲဒီအပေါက်ကို ကုသလိုက်ရင် သူ ထပ်ပြီး အသက်ရှူကျပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ဘုန်းတော်ကြီးက တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ကိုင်းညွှတ်ကာ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရုန်းကန်နေသော ကလေးငယ်ကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကလေးငယ်၏ မျက်နှာသည် ခရမ်းရောင်မှ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဲဒါ... အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်"