အခန်း (၁၂)

လေပြွန်ထည့်သွင်းခြင်းက ဂါရက်သည် သူ၏ယခင်ဘဝတွင် အကြိမ်တစ်သောင်းသာမက အကြိမ်ရှစ်ထောင်ခန့် ပြုလုပ်ခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။ ဆေးရုံများတွင် ဤအရာကို မကြာခဏ ပြုလုပ်သော ဌာနသုံးခုရှိသည်။ ထုံဆေး၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်းနှင့် ဘက်စုံသုံး အရေးပေါ်ဌာန။

စီစဉ်ထားသော ခွဲစိတ်မှုများအတွက် လွယ်ကူသည်။ ထုံဆေးဆရာဝန်က ပြုလုပ်မည် သို့မဟုတ် နား၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်းဌာနမှ အကူအညီတောင်းမည်။ သို့သော် အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် မတူညီပေ။ လူနာတစ်ဦးသည် အသက်ရှူကျပ်နေပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ထိုပြွန်ကို လိုအပ်ပါက အထူးကုဆရာဝန်များ ဆင်းလာရန် စောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်မရှိပါ။ အရေးပေါ်ဌာနမှ ဆင်းရဲသော ဝိညာဉ်များသည် လက်ကို ခေါက်တင်ကာ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ရသည်။

ပြဿနာမှာ ဂါရက်သည် အမျိုးမျိုးသောနည်းလမ်းများဖြင့် လေပြွန်ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပါးစပ်မှ၊ နှာခေါင်းမှ၊ လည်ချောင်းကို ခွဲစိတ်၍၊ ခွဲစိတ်ခြင်းမပြုဘဲ စံပြွန်များ၊ သံမဏိအားဖြည့်ထားသော ပြွန်များ၊ အချို့တွင် အပိုစုပ်ပြွန်ပင် ပါရှိသည်။ သို့သော် သူသည် ဤအရာကို တစ်ခါမှ မသုံးခဲ့ပေ။

ကြက်ရိုးတစ်ချောင်း။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဖြတ်တောက်ထားပြီး အနည်းငယ် ချောမွတ်ကာ သံသယဖြစ်ဖွယ် အရိုးတွင်းခြင်ဆီအချို့ပါရှိပြီး ပိုးသတ်ခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ်...

ဂါရက်က တွေးလိုက်သည်။ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိလျှင် လေပြွန်အစား ဤအရာကို သူ အသုံးမပြုပေ သို့သော် အရင်းအမြစ်များ ရှားပါးသောအခါ အစားထိုးအဖြစ် ကြက်ရိုးရှိခြင်းက ဘာမှမရှိတာထက် ကောင်းသည်။

သူ အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဘုန်းတော်ကြီးကို အဆင်မပြေစွာ ရှင်းပြရသည်။

"cricoidotomy ပြီးနောက်... cricoid ဆိုတာဘာလဲ။ လည်ပင်းရဲ့ ဘယ်နေရာမှာမဆို မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော် ခွဲစိတ်ခဲ့တဲ့နေရာ၊ အဲဒါက အလုံခြုံဆုံးနေရာပဲ...

ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ပျက်စီးသွားသော cricoid အရိုးနုသည် လေလမ်းကြောင်းကို ဖိအားပေးကာ ကျဉ်းမြောင်းစေခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် လေပြွန်ထဲသို့ ပြွန်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထည့်သွင်းခြင်း။ cricoid အရိုးနုဆိုတာဘာလဲ။ ဘာလို့ ပျက်စီးတာလဲ။ လေလမ်းကြောင်း ဘာလို့ ကျဉ်းမြောင်းတာလဲ။ အဲဒါကို အခု ရှင်းပြဖို့ အချိန်မရှိဘူး...

ကလေးရဲ့ လေလမ်းကြောင်းက ကျဉ်းတော့ ပြွန်ကို အရမ်းနက်နက် ထည့်လို့မရဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် အစာပြွန်ထဲ ရောက်သွားပြီး ပြဿနာဖြစ်လိမ့်မယ်..."

ဘလာ၊ ဘလာ၊ ဘလာ………..

သူတို့သည် သူ၏ ကျောင်းသားများဖြစ်ပြီး ဤအခြေခံ မေးခွန်းများကို မေးနေခြင်းဖြစ်ပါက သူသည် သူတို့အား နှင်ထုတ်မည်မှာ သေချာသည်။

“ဒါတွေကိုမသိဘဲ ဘယ်လိုတက်ခဲ့တာလဲ”

သို့သော် ဤတစ်ဖက်ကမ္ဘာမှ ဘုန်းတော်ကြီးများသည် ၎င်းကို နားလည်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ပေ။ ထို့ပြင် အခြေအနေသည် ပိုမို အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။ ဂါရက်သည် သူ့အာရုံကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ အကောင်းဆုံး ရှင်းပြရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူ အလုပ်လုပ်ရင်း ရှင်းပြသည်။ ခွဲစိတ်မီး မရှိ၊ တောက်ပသော မီးလုံးများ မရှိ၊ မှိန်ဖျော့သော ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်နှင့် မီးရှူးတိုင်များသာ ရှိသည်။ မည်သူမျှ မှန်ပင် မကိုင်ပေးပေ။ အက်ဒီဆင်သည် သူ၏ မိခင်ကို ကယ်တင်သောအခါ မှန်သုံးရန် သိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်... ၎င်းကို နောက်ပိုင်း၌ တီထွင်ဖန်တီးထားသည်ဟု ဆိုပါကပင်...

"အို ဒါဆို..."

"မပြောနဲ့ စတော့မယ်"

ဘုန်းတော်ကြီးသည် သူ၏ ပြင်းထန်သော လေသံကြောင့် လန့်သွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။ ဂါရက်သည် သူ့ခေါင်းကို ငုံ့ကာ တဖျတ်ဖျတ်လင်းနေသော အလင်းရောင်အောက်၌ cricoid ခွဲစိတ်ကြောင်းတွင် ကြက်ရိုးကို ချိန်ညှိကာ တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ညင်ညင်သာသာ အတွင်းသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

အနည်းငယ် ခံနိုင်ရည်ရှိပြီးနောက် လက်ချောင်းထိပ်တွင် ရင်းနှီးသော ဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရခြင်းက ယာယီပြွန်ဖြစ်သည့် ကြက်ရိုးသည် ခွဲစိတ်ကြောင်းကို ဖောက်ထွင်းကာ ကလေးငယ်၏ လည်ချောင်းထဲသို့ ရောက်သွားကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

ကလေးငယ်၏ လည်ချောင်းရှိ ကြက်ရိုးမှ ချက်ချင်း ဖြတ်သန်းသွားသော အားပျော့သော လေတိုးသံက ဂါရက်၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ခွဲစိတ်မှု ပြီးစီးပြီ။

နောက်တစ်ခုကတော့... လုံခြုံအောင်လုပ်ဖို့...

အိုး မဟုတ်ဘူး။

ကော်မရှိဘူး။

ကြက်ရိုးကို ကလေးငယ်၏ လည်ပင်းတွင် တည်ငြိမ်စွာ ကပ်ထားပြီး လှုပ်ရှားမှုကို ကာကွယ်ရန် ဘာမှမရှိပေ။

ဤအရေးပေါ်အခြေအနေတွင် သူ ဘာကို အသုံးပြုနိုင်မည်နည်း...

ဤအခြားကမ္ဘာတွင် ပထမဆုံးနေ့၌ ဒုတိယအကြိမ် အရေးပေါ်ခွဲစိတ်မှုတွင် ဂါရက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထင်သည့်အတိုင်း ဆရာဝန်တစ်ဦး၏ စိတ်ကူးဉာဏ်နှင့် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းက အသက်ကယ်တင်ရာတွင် အဆုံးအစမရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဂါရက်သည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ကလေးငယ်၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ကြက်ရိုးတစ်ချောင်း ပိတ်မိနေသည့် အခက်အခဲကို ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးငယ်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လယ်တဲပိုင်ရှင်၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဦးလေး အက်ဒမွန် သူ့ကို ကိုင်ထားပေးပါ"

သူသည် လယ်သမား၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကလေးငယ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ဖိထားရင်း တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"သူ့ကို မလှုပ်စေနဲ့။ တစ်မတ်သားတောင် မလှုပ်နဲ့။ အထူးသဖြင့် သူ့လည်ပင်းက ဒီပြွန်ကို လုံးဝ မလှုပ်နဲ့"

မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် လယ်သမားသည် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကာ အခြားလူအချို့ကို ကလေးငယ်ကို ဖိထားရန် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ နွေဦးနတ်သမီး၏ ဘုန်းတော်ကြီးသည် အသက်အောင့်ကာ စောင့်ကြည့်နေပြီး ယခုမှသာ သက်ပြင်းချရဲကာ အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဒါ လုံလောက်ပြီလား"

"မလုံလောက်သေးဘူး"

ဂါရက်၏ မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသည်။ သူသည် ကလေးငယ်၏ လည်ချောင်းကို ညွှန်ပြကာ ဘုန်းတော်ကြီးကို ကြည့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ကြည့်ပါဦး လည်ချောင်းက ဖောင်းနေတုန်းပဲ။ ကလေးက ကောင်းကောင်း အသက်မရှူနိုင်သေးဘူး။ ဖောင်းတာ လျော့သွားမှ အန္တရာယ်ကင်းမှာ"

"အဲဒီလိုလား"

ဘုန်းတော်ကြီးသည် ကိုင်းညွှတ်ကာ သေချာကြည့်ရန် ကြိုးစားပြီး ကလေးငယ်ကို ပါးစပ်ဖွင့်ရန်ပင် ချော့မြှူသည်။ သို့သော် ခန်းမသည် မှိန်လွန်းသောကြောင့် ခဏကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဘာကိုမှ မမြင်နိုင်တော့ပေ။ စိတ်ပျက်ကာ လက်ညှိုးကို တောက်ခတ်လိုက်သည်။

တိုးတိတ်သော "ဖောက်" သံနှင့် တဖျတ်ဖျတ်လင်းနေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ကလေးငယ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လွင့်ဝင်သွားသည်။

"အာ"

ဂါရက်သည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။

"သူ့ကို အခု မကုသနဲ့။ ဒီလိုမျိုး ကုသလို့ မရဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အလင်းပေးတဲ့ မန္တန်ပဲ..."

ဂါရက်၏ ဆူပူခြင်းအောက်တွင် ဘုန်းတော်ကြီးက အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး အနည်းငယ် မတရားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

(T/L ဒီဘဲတော့ ဓားနဲ့ခုတ်ခံရတော့မယ်)

သူရဲကောင်း ဆာရိုမန်သည် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဂါရက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဂါရက်သည် သူရဲကောင်း၏ စိုက်ကြည့်မှုကို သတိမထားမိဘဲ ဘုန်းတော်ကြီးဘေးတွင် ကိုင်းညွှတ်ကာ ဆက်တိုက် ရှင်းပြနေသည်။

"သူ့လည်ချောင်းထဲကို ကြည့်ပါ... အထဲနက်နက်ကို၊ အားလုံး ဖောင်းနေတယ် မဟုတ်လား။ အမှန်က အပေါက်အမည်းတစ်ခု ရှိရမှာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ဘာမှ မမြင်ရဘူး။ အဲဒီထက် နက်နက်ကို ကြည့်ရင်လည်း ဖောင်းနေတုန်းပဲ၊ ကောင်းကောင်း အသက်ရှူလို့ မရဘူး၊ ခုနကတောင် လည်ချောင်းပိတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။ ဟေ့ မင်းက နွေဦးနတ်သမီးရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးပဲ၊ ရေစီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ အဲဒီဖောင်းတာကို လျှော့ချပေးနိုင်မလား"

"ဖောင်းတာ လျှော့ချတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ"

"ဒီဖောင်းနေတဲ့ နေရာတွေကို ရေထုတ်လွှတ်ခိုင်းတာဟ လည်ချောင်းကို မပိတ်စေနဲ့။"

"ဒါ..."

ဘုန်းတော်ကြီးက အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အဲဒီနားနီးစပ်တဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့ မန္တန်တစ်ခုရှိတယ်၊ အဆင့်မြင့်တယ်၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ အစိုဓာတ်ကို ဆွဲထုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် အဲဒီအဆင့်နဲ့ အများကြီး ဝေးသေးတယ်။ အဲဒီလို သေးငယ်တဲ့ နေရာက အစိုဓာတ်ကို ဆွဲထုတ်ဖို့... ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဆုတောင်းပြီး နတ်ဘုရားရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို တောင်းကြည့်မယ်..."

သူသည် ထိုသို့ပင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီးသည် သူ၏ ပိုးသားဝတ်ရုံက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များ စုပုံနေနိုင်သည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပုံစံကို ပြောင်းလိုက်ကာ ဒူးနှစ်ဖက်ထောက်ထိုင်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ခေါင်းကို မော့ကာ စိတ်ပျက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မရဘူး။ နတ်သမီးက ကျွန်တော့်ကို တုံ့ပြန်မလာဘူး။ ...မင်းရော။ မင်းမှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိလား"

မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများက ဂါရက်ဆီသို့ တစ်ဖန် လှည့်လာကြသည်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း……

နတ်ဘုရား၏ မန္တန်ကို အသုံးပြု၍ အဆင့်များကို ကျော်ပြီး တိုက်ရိုက် အဖြေကို သွားလိုခဲ့သည်။ သို့သော် မဖြစ်နိုင်သေးဘူးလား။

နတ်ဘုရား၏ မန္တန်၏ ကန့်သတ်ချက်များက အလွန်အားကောင်းလွန်းသည်။ ရှိပြီးသား အဖြေတစ်ခုရှိလျှင် တိုက်ရိုက်ကူးယူပါ။ မရှိလျှင် ဖြေရှင်းနည်း၏ အရိပ်အယောင်ပင် မရှိပေ...

ဒါကို ခေတ်မီဆေးပညာနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်……