အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး

တုရွင်းများ ဝယ်ယူရန်အတွက် ရှားလော့ခ်သည် လွတ်လပ်မြို့တစ်ခု၏ ကြားနေဈေးတန်းသို့ သွားရမည်။ အနီးဆုံးမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၌ ရှိသည်။ ထာဝရတိုင်းပြည်မှ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ လမ်းလျှောက်သွားပါက ဆယ်ရက်ကြာပေမည်။သို့သော် အချိန်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိ‌ချေ။ ဂိုဘလင်များအား သူ၏ ဒန်ဂျင်ဆောက်လုပ်ရေး စတင်ခိုင်းရန် သူ မစောင့်နိုင်တော့ပြီ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဈေးအကြီးဆုံး ခရီးသွားနည်းကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏—နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းစာလိပ်... သုံးရမည်။

အင်အားကြီးမားသော မှော်ဆရာများသာ မြို့အသီးသီး၏ နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်များကို ၎င်းတို့စိတ်ကြိုက် ဖွင့်နိုင်သည်။ သို့သော် ရှားလော့ခ်မှာ နတ်ဆိုးဖြစ်နေသည်၊ မှော်ဆရာ မဟုတ်။ ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံဆိုသည်မှာ ပြဿနာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

စိတ်ထဲက နာကျင်မှုကို သည်းခံရင်း နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းစာလိပ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်၏။ မှော်အလင်းတန်းများ၏ အလင်းတန်းက သူ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီးနောက် နေရာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“အဲဒီမှာ ငတုံးလို မတ်တပ်ရပ်မနေနဲ့။ မှတ်ပုံတင်ပြီးရင် ထွက်သွားစမ်း။ နောက်မှာ နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းလာတဲ့လူတွေ ရှိသေးတယ်။”

နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်လက်ခံရေးတွင် အလုပ်လုပ်နေသော အော့ခ်တစ်ယောက်က စာရွက်တစ်ရွက်ကို ရှားလော့ခ်လက်ထဲ ကြမ်းတမ်းစွာ ထိုးပေးသည်။ ရှားလော့ခ်သည် အော့ခ်၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ ရိုင်းစိုင်းလှသည် မဟုတ်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်သည်။ ၎င်းမှာ အလုပ်တာဝန်ပိလာမှုနှင့် အော့ခ်၏ ပင်ကိုယ်သဘာဝကြောင့်သာ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံခံရခြင်းဟု စိတ်ဖြေလိုက်၏။

သူသည် စာရွက်ကိုင်ရင်း နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်မှ ဆင်းလာသည်။ သူ့နောက်တွင် နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်များမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လက်ခံရေးသို့ လျှောက်သွားရင်း စာရွက်ကို ဖြည့်သည်။ လက်ခံရေးနောက်တွင် ဂနိုမ်းလေးတစ်ယောက်က ပြောနေသည်၊ “...ငါ ဝိုင်နည်းနည်းပိုသောက်လိုက်တာပဲ ရှိတာကွ။ ဒါပေမယ့် ငါ့မိန်းမက ငါ့ကို ဆတ်ခနဲ ရိုက်လိုက်တာ။ ငါ့နားရွက်ကို မြင်လား။ သူက ဆွဲဖြတ်လိုက်တာ။ အိုင်း၊ ငါငယ်ငယ်တုန်းက မှတ်တမ်းဝင် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာပါကွာ။”

ဂနိုမ်းက သူ၏ သွေးထွက်ပြီး ပတ်တီးစည်းထားသော အစိမ်းရောင်ဦးခေါင်း၏ ဘယ်ဖက်ကို ပြနေရင်းဖြင့် ရှားလော့ခ်၏ စာရွက်ပေါ်တွင် တံဆိပ်ရိုက်ပေးလိုက်၏။

မြေအောက်လောကတွင်ပင် ၎င်း၏ စည်းမျဉ်းများ ရှိသည်။ ကြားနေလွတ်လပ်မြို့များမှာ ပိုကောင်းသည်။ အကြောင်းမှာ ကုန်သည်များက ဆောက်ထားသောကြောင့်ပင်။ စာရွက်ဖြည့်ပြီး တံဆိပ်ရသည်နှင့် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်သည်။

ရောက်ရှိသည့်အခါ ခရီးသွားသည် စာရွက်ကို ပေးလိုက်ရုံဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးသည်။ သို့သော် အခြားဒန်ဂျင်များတွင်မူ ကန့်သတ်ချက်များ ပိုများသည်။ ဥပမာ၊ အခြား အမှောင်မျိုးနွယ်များက ရှားလော့ခ်၏ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို ကျူးကျော်လာပါက၊ သူသည် အနိုင်ယူနိုင်မည်ဆိုလျှင် အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် ဝန်မလေးပေ။

တံဆိပ်ရိုက်ထားသော စာရွက်ကို ကိုင်ရင်း ရှားလော့ခ်သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ဈေးတန်းသို့ အပြေးသွားသည်။ ဈေးတန်းမှာ ကြီးမားသော တူးထားသည့် ဂူထဲတွင် ရှိသည်။ ယာယီဆိုင်ခန်းများ၊ ကုန်သွယ်နေသော ဂနိုမ်းများ၊ ဂိုဘလင်များ အများအပြား ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ အများအားဖြင့် အခြားဒန်ဂျင်အရှင်များပင်။ လွတ်လပ်မြို့တွင် သာမန်ပစ္စည်းများ ရောင်းရန် ဆိုင်ဖွင့်ပါက ငှားရမ်းခ အလွန်မြင့်သည်။ သို့သော် အကဲဖြတ်တတ်သော နတ်ဆိုး ရှားလော့ခ်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ၎င်းတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများ အားလုံး အမှိုက်များသာ။

“တောက်ခ်၊ အဲဒီ ငွေရောင်စကေးရင်ကာချပ်ဝတ်က ဘာလို့ အရမ်းတောက်နေတာလဲ။ ငါ့ပိုက်ဆံဖြုန်းဖို့ ဆွဲဆောင်နေတာနေမှာ။”

ရှားလော့ခ်ကဲ့သို့ အခြားနတ်ဆိုးများလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ခြောက်မီတာခန့်ရှိသော ဘီလူးကြီးများကို ခေါ်လာပြီး မှော်သားရဲကောင်များ၏ အလောင်းများကို သယ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ကြီးကြီးမားမား ကုန်သွယ်ရန် လာကြခြင်း။

ရှားလော့ခ်သည် ညစ်ညမ်းသောလေကို တစ်ချက်ရှူသွင်းပြီး ရင်ကို ဖွင့်ကာ သူ၏ ဂုဏ်ယူဖွယ် ဒန်ဂျင်အရှင်ဘဝ၏ ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို စတင်လိုက်၏။

“မှော်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်ယူလာလဲ၊ အရှင်။” ဒန်ဂျင်အမြုတေ ဘရုက ရှားလော့ခ်စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် မေးသည်။

“တစ်ထောင်။ ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ပေါင်နှံပြီး ရလာတာ။ တော်တော်များတယ်လေ။” သူက သတ္တုပစ္စည်းကုန်သည်ကို ရှာရင်း ပြောသည်။

ဘရုက ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောသည်၊ “အရှင်ကတော့... သိပ်ချွေတာတတ်တဲ့သူပဲ။ ကျွန်တော် သဘောကျတယ်။”

ရှားလော့ခ်သည် ဘရု၏မှတ်ချက်ကို မကြားသလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ ထိုမှော်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကို အိမ်ခြံမြေရောင်းသော မိန်းကလေးနှင့် ဈေးဆစ်ပြီးမှ ရခဲ့ခြင်းပင်။ ဒီရက်ပိုင်း ငွေကြေးဖောင်းပွမှု မြင့်တက်နေပြီး ဘဝမှာ ခက်ခဲလှသည်။

ဈေးတန်းထဲတွင် သတ္တုပစ္စည်းကုန်သည်များ အများအပြားရှိသောကြောင့် ရှာရသည်မှာ မခက်ခဲပေ। ရှားလော့ခ်သည် အနည်းငယ်ဟောင်းနွမ်းနေသော ဆိုင်တစ်ခုကို တွေ့ပြီး ဝင်သွားသည်။ ဆိုင်ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် “ဈေးကြီးပစ္စည်းမရှိပါ” ဟု ရေးထားသည်။

ဆိုင်ရှင်မှာ ဝတုတ်ပြီး သန်မာသော ကျောက်ဂိုလမ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏တူကို ဆူညံစွာ ထုနေသည်။ ဖောက်သည်ဝင်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် တူကို ချပြီး ရှားလော့ခ်အား သွေးဂန္ဓမာလက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးသည်။ ထို့နောက် စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးသည်၊ “စိတ်ဓာတ်ကျဆေးလား၊ စာပို့ပြာလား။ ကျွန်တော်က အရည်အသွေးမြင့်ပစ္စည်းအတုတွေ ရောင်းတာဗျ။ အစစ်နဲ့ မခြားဘူး။”

ရှားလော့ခ်က ခေါင်းခါပြီး ပြောသည်၊ “သတ္တုတုရွင်း တစ်ရာ ဝယ်ချင်လို့ပါ။”

“ပြဿနာမရှိဘူးဗျ။ မှော်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်။ အခမဲ့ပို့ပေးမယ်။” ကျောက်ဂိုလမ်က အားရပါးရ ပြောသည်။

ရှားလော့ခ်သည် လေအေးတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။ တုရွင်းများ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်ဈေးကြီးသွားသနည်း။ သူသည် တုရွင်းများ ဝယ်နိုင်သော်လည်း၊ မှော်ကျောက်တုံးအားလုံးကို ကိရိယာများအတွက် သုံးလိုက်ပါက ဂိုဘလင်များ ဘာစားမည်နည်း။ ၎င်းတို့ကို အစာငတ်သေအောင် မည်သို့ထားနိုင်မည်နည်း။

ကျောက်ဂိုလမ်က ရှားလော့ခ်၏ မျက်နှာပျက်သွားသည်ကို မြင်သော်လည်း အံ့ဩမသွားပေ။ သူက နွေးထွေးစွာ မေးသည်၊ “ခင်ဗျားက ဒန်ဂျင်သစ်အတွက် တုရွင်းတွေ ဝယ်မယ့် လေးစားရတဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်တစ်ဦးလို့ ထင်တယ်၊ မဟုတ်လား။ အိုင်ယာ၊ မကြာသေးခင်ကမှ ဒန်ဂျင်သစ်တွေ အများကြီး ထွက်လာတာ။ တုရွင်းတွေ ဝယ်လိုအားတက်လာလို့ ဈေးတက်တာ ပုံမှန်ပဲ။ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒီလောက်များများ ဝယ်စရာမလိုပါဘူးဗျာ။ ခင်ဗျားလို မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်အတွက် အထူးလျှော့စျေးရှိတယ်။ တစ်ချက်ကြည့်ပါဦး။”

သူက လျှော့စျေးပိုစတာတစ်ခုကို ရှားလော့ခ်ရှေ့တွင် ချပေးသည်။

“နှစ်တစ်ရာပြည့်အထိမ်းအမှတ်ရောင်းချမှု: ပန်းပဲဆိုင်အသစ်စက်စက်ကို မှော်ကျောက်တုံး ရှစ်ရာနဲ့သာ။ သတ္တုပုံသွန်းတာ၊ အတုလုပ်တာ၊ ထမင်းချက်တာ၊ ရေဆူအောင်ပြုတ်တာတောင် လုပ်လို့ရတယ်။ သုံးပုံသုံးနည်းက ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကူးဉာဏ်ပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ဘာကို စောင့်နေသေးလဲ။ မှော်ကျောက်တုံး ရှစ်ရာနဲ့ ပန်းပဲဆိုင်အသစ်ကို အိမ်ပြန်ယူလိုက်ပါ။ (တစ်ခါတည်း ငွေပေးချေရင် တုရွင်းအလက် နှစ်ဆယ် လက်ဆောင်ပါ။)”

ရှားလော့ခ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ပန်းပဲဆိုင်ရှိပါက တုရွင်းများကို ကိုယ်တိုင်လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်လား။ ဤနေရာတွင် တုရွင်းများ ဝယ်ရန် လာစရာမလိုတော့‌ချေ ။ မှော်ကျောက်တုံး ရှစ်ရာအတွက် ပန်းပဲဆိုင်နှင့် တုရွင်းအလက် နှစ်ဆယ် ရမည်ဆိုသည်မှာ တော်တော်တန်သည်ဟု ထင်သည်။

“ဘရု၊ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။”

“ကောင်းတယ်၊ အရှင်။ တစ်ခုပဲ၊ ပန်းပဲဆိုင်ရှိရင် ပန်းပဲဆရာတော့ လိုမယ်။ ဒါပေမယ့် ဝယ်လိုက်ရင် တုရွင်းတွေတင်မကဘူး။ ဂိမ်းမာတွေကို ရောင်းဖို့ လက်နက်တွေ၊ ချပ်ဝတ်တွေလည်း လုပ်လို့ရတယ်။ အဲဒီ ဂိုဘလင်တွေအတွက်ပေါ့။”

“ဘာပြောလိုက်တယ်။ အဲဒီပစ္စည်းတွေကို သူတို့ကို အလကားပေးရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ ရောင်းလို့ရတယ်ပေါ့။”

“ဟုတ်တယ်လေ၊ အရှင်။ သူတို့မှာ ပိုက်ဆံရှိရင် တိုက်ရိုက်ဝယ်မယ်। မရှိရင် မစ်ရှင်တွေလုပ်မယ်။ ပစ္စည်းတွေကို မစ်ရှင်ဘယ်လောက်လုပ်ပြီးမလဲဆိုတဲ့ ဆုလာဘ်အပေါ်မူတည်ပြီး ပေးလို့ရတယ်။ စားစရာအတွက်တောင် အလုပ်လုပ်ရမယ်။ တခြားလောကရဲ့ ပုံစံက အဲဒီလိုပဲ။”

ဒါဆိုရင် ရှားလော့ခ်တစ်ယောက် ပိုက်ဆံအများကြီး သက်သာမသွားဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် အမြတ်တောင် ရနိုင်ဦးမည်။ ရှားလော့ခ်သည် ဒန်ဂျင်အရှင်များက သူတို့ လူအုပ်ကို ကျွေးဖို့ ပိုက်ဆံသုံးရသည်ဟု ကြားဖူးရုံသာ။ အခု တခြားလောကရဲ့ ဂိုဘလင်များက သူ့ကို ရှာကျွေးမည်တဲ့။ သူ စိတ်လှုပ်ရှားတာကို မထိန်းနိုင်တော့ပြီ။

ရှားလော့ခ်သည် ကောင်တာကို ရိုက်ပြီး မှော်ကျောက်တုံး ရှစ်ရာနှင့် သဘောတူလိုက်၏။ ဆိုင်ရှင်က ပြောသည်၊ “ဆောက်လုပ်ဖို့ နေ့တစ်ဝက်ပဲ ကြာမယ်။ ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့က နာရီဝက်အတွင်း အဆင်သင့်ဖြစ်မယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဒန်ဂျင်ကို သူတို့ကို ခေါ်သွားလို့ရတယ်။”

ပန်းပဲဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက် လိုအပ်သည်။ ဂိမ်းမာများကို ပန်းပဲပညာနှင့် စွမ်းရည်များ သင်ပေးပို့လို့ ရသော်လည်း၊ ထိုအရာမှာ အနာဂတ်တွင်သာ ဖြစ်နိုင်မည်။ ရှားလော့ခ်သည် ဆိုင်ရှင်ထံမှ အရည်အချင်းမြင့် ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်ကို တစ်လအတွက် မှော်ကျောက်တုံး တစ်ရာနှင့် ငှားလိုက်သည်။

ပန်းပဲဆရာသည် ထမင်းချက်ပြုတ်ပြီး အစားအသောက်ပြင်ဆင်နိုင်သည်။ ပြီးပြည့်စုံသည်။ ပန်းပဲဆရာသည် မနက်ဖြန်တွင် အလုပ်စဝင်လိမ့်မည်။

ကျန်ရှိသော မှော်ကျောက်တုံးများကို ဂိုဘလင်များအတွက် အစားအသောက်—ဥပမာ အူမကြီးများ၊ အင်းဆက်ပိုးမွှားအမျိုးမျိုးများ—ဝယ်ရန် သုံးလိုက်သည်။ တစ်ကြိမ်တည်း ဈေးဝယ်ထွက်ရင်း သူ၏ မှော်ကျောက်တုံးအားလုံးကို ကုန်အောင် သုံးလိုက်သည်သာ။

ရှားလော့ခ်က အကြာကြီး မနေတော့ဘဲ “ဈေးကြီးပစ္စည်းမရှိ” ဆိုင်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်လာပြီး ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို သူ၏ ဒန်ဂျင်သို့ ခေါ်သွားသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ကျောက်ဂိုလမ်အလုပ်သမားများကို ဒန်ဂျင်အမြုတေသို့ ခေါ်လာသည်။ သူ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျောက်ဂိုလမ်အလုပ်သမားများကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာတွင် ပန်းပဲဆိုင်အား စတင်ဆောက်လုပ်စေသည်။

ရှားလော့ခ်က ၎င်း၏ မာနာစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ဂိုဘလင်များ၏ အစားအသောက်ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရွှေ့ထားသည်။ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် အခန်းများ တူးဖော်ရန် ဂိုဘလင်များ မရှိသေးသောကြောင့်ပင်။ ထို့ပြင် အစားအသောက်များသည် တစ်ရက်တည်းနှင့် မပုပ်သိုးသွားနိုင်ပေ।

ပြင်ဆင်မှုအားလုံး ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ရှားလော့ခ်သည် ဒန်ဂျင်အမြုတေသို့ ပြန်လာသည်။ ဘရုက ရှားလော့ခ်အား တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ဝင်ကြည့်ရန် အကြံပေးလိုက်သည်။ ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာများ၏ သံသယများ၊ ချီးကျူးစကားများ၊ တောင်းဆိုမှုများ၊ ဒေါသထွက်နေသော မှတ်ချက်များကို ဖြတ်ကြည့်ပြီး သတင်းအသစ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်၏။

[“ဒန်ဂျင်: ထာဝရတိုင်းပြည်” ဘီတာစမ်းသပ်မှု မနက်ဖြန်စတင်မည်။ ကံကောင်းသော ဂိမ်းမာ တစ်ရာက ဘီတာစမ်းသပ်သူအဆင့် ရရှိပြီးဖြစ်သည်။]

အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ဂိမ်းမာ တစ်ရာ၏ အထောက်အထားများကို ကြေညာရန်၊ ၎င်းတို့အား ဒီညရောက်လာမည့် အမြန်ချောပို့များတွင် လက်ခံရကြောင်း လက်မှတ်ထိုးရန် သတိပေးရန်၊ ပုံရိပ်ယောင်ဂိမ်းလှဲလျောင်းထိန်းချုပ်ခန်းကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို သင်ပေးရန်ပင်။

ရှားလော့ခ်သည် ဤအမြန်ချောပို့ဖြင့် ပို့သော “ပုံရိပ်ယောင်ဂိမ်းလှဲလျောင်းထိန်းချုပ်ခန်း” အကြောင်း သိချင်နေသော်လည်း၊ ဘရုက တခြားလောကတွင် အားလုံးကို သူစီစဉ်ပြီးပြီဟု အာမခံသည်။ ထို့ကြောင့် ရှားလော့ခ်သည် ဤကိစ္စသေးသေးလေးကို သိပ်မစဉ်းစားတော့ပေ။

သတင်းကြေညာချက် ထုတ်ပြီး မကြာခင်မှာပင် တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုက်တွင် မှတ်ချက်များ အများအပြား ပေါ်လာသည်။

[ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကြည့်ရင်း: ဒီမနက်မှပဲ လျှောက်ထားလိုက်တာ၊ ဒီညနေမှာ ရွေးချယ်မှုပြီးသွားပြီ။ ဒါက ဂိမ်းသမိုင်းမှာ ဘီတာစမ်းသပ်မှု အမြန်ဆုံးစတင်တဲ့ ဂိမ်းပဲ။]

[မြက်ရိပ်သူ: ဝမ်းသာတယ် (~^ᄌ^)~ ဘီတာစမ်းသပ်သူအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရခဲ့တယ်။]

[ကီလ်ဘွန်ဟတ်: နေ့တစ်ဝက်ပဲ ကြာသေးတယ်။ ဂိမ်းက အခုထဲက ပျံ့နှံ့သွားပြီ။ ငါ့ QQ အုပ်စုထဲမှာ ဒီဂိမ်းအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြတယ်။ တစ်ယောက်က ဘီတာစမ်းသပ်သူအဆင့်အတွက် ၅၀,၀၀၀ ယွမ် ပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ်။]

[တောင်တစ်ခုနှစ်ခု: ၅၀,၀၀၀ ယွမ်ပဲလား။ ငါသိတဲ့သူက ၁၀၀,၀၀၀ ယွမ် ပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ်။]

[ဒရဂွန်ရာဂျာ.ဓလေ့ဖျက်သူ: ဒရဂွန်ရာဂျာ MMO က ဒီဂိမ်းမှာ အများကြီး ရင်းနှီးထားတယ်။ ဘီတာစမ်းသပ်သူအဆင့်တစ်ခုကို ၁၅၀,၀၀၀ ယွမ်နဲ့။ များများစားစား ဝယ်လို့ရတယ်। ဖုန်းနံပါတ် 139XXXXX၊ QQ နံပါတ် 4506XXXX ကနေ ဆက်သွယ်ပါ। ဒရဂွန်ရာဂျာ MMO က ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ဘီတာစမ်းသပ်သူတွေကို ပိုက်ဆံပေးဖို့ အသင့်ပါ။]

...

ရှားလော့ခ်သည် အခြားသူများ၏ ပြန်ကြားချက်များကို ကြည့်ရင်း F5 ကို ဆက်လက်နှိပ်ပြီး စခရင်ကို ပြန်လည်ရီဖရှ်လုပ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ပြန်ကြားချက်များက သူ့ကို ရယ်မောစေသည်၊ သို့သော် မှတ်ချက်များထဲက အများအပြားကို နားမလည်နိုင်ပေ। အချိန်သည် မြန်မြန်ကုန်သွားသည်။

သူ၏ ပို့စ်အောက်က မှတ်ချက်များအပြင်၊ ဂိမ်းမာများဖန်တီးထားသော အခြားပို့စ်များလည်း ရှိသေးသည်။ ပို့စ်များမှာ ဗျူဟာလမ်းညွှန်များ၊ ဘီတာစမ်းသပ်သူအဆင့်ကို ဈေးမြင့်ဝယ်မှုများ၊ ဘီတာစမ်းသပ်သူအဆင့် ရောင်းချမှုများ၊ အမျိုးမျိုးသော အစည်းအရုံးများ၏ စုဆောင်းမှုများမှ မသက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာများအထိ ပါဝင်သည်။ ဘရုက ထိုအရာများကို အရေးမပါသော ပို့စ်များဟု ပြောပြသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ပို့စ်အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်ကြည့်နေရင်း၊ ကျောက်ဂိုလမ်များက ပန်းပဲဆိုင်ကို ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသွားသည်। ဆိုင်မှာ မကြီးမားသော်လည်း လုံလောက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က တုရွင်း နှစ်ဆယ်ကို ထားခဲ့သည်। ရှားလော့ခ်သည် အလုပ်ပြီးစီးကြောင်း အတည်ပြုပြီး လက်ခံစာရွက်တွင် လက်မှတ်ထိုးပြီးသည့်အခါ ကျောက်ဂိုလမ်များက နေရာ‌ရွှေ့ပြောင်းစာလိပ်သုံးပြီး ပြန်ထွက်သွားသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ယခု တခြားလောကရဲ့ ဂိုဘလင်များ အလုပ်စတင်ရန်သာ စောင့်ရတော့မည်။

“ဟုတ်သားပဲ၊ အရှင်။ လူသစ်မစ်ရှင်တွေအ‌ကြောင်းကို ဆွေးနွေးရဦးမယ်။” ဒန်ဂျင်အမြုတေ ဘရုက အကြံပေးသည်။