ဒါဆို သူက သူဌေးတစ်ယောက်ပေါ့
Vol. 1 Ch. 10
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းစာလိပ်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့ကို သတိပြုမိသည်။ ခဏတစ်ဖြုတ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူကပြောလိုက်၏။
“သန့်ရှင်းအောင် ရေချိုးပြီး ငါနဲ့လိုက်ခဲ့။ မင်းတို့က ငါ့လက်ထောက်တွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး အရှင်ရှားလော့ခ်၏ နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။ ကျန်ဂိမ်းမာများကမူ မနာလိုဖြစ်ကာ မျက်လုံးများ စိမ်းသက်လျက် ကျန်ခဲ့၏။
“သူတို့ကံကောင်းလိုက်တာ။ အထူးမစ်ရှင်တွေ ဆက်တိုက်ရတာပဲ။”
“ဒန်ဂျင်အရှင်က သူတို့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းမလဲ မသိဘူး။”
“သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့အရာတွေပဲ။”
“ဒါက သူဌေးဖြစ်ရတာရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးပေါ့။ ငါက ပိုက်ဆံသုံးတာ နည်းသွားလားမသိဘူး။”
“ဒါက သူဌေးဖြစ်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူးကွာ။ တခြားသူဌေးဂိမ်းမာ သုံးယောက်ကိုကျ မရွေးခဲ့ဘူး။ ဒီဂိမ်းမှာ ငွေလဲလှယ်စနစ်လည်း မရှိဘူး။ ပိုက်ဆံသုံးချင်ရင်တောင် မသုံးနိုင်ဘူး။”
ဂိမ်းမာများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စကားပြောလျက် ပြန်စည်ကားလာကြသည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ဂိမ်းမာများ၏ စုဝေးစကားပြောလိုသည့် အကျင့်ကို နားလည်သည်။ ကြင်နာသော ဒန်ဂျင်အရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့ကို တားဆီးမထားပေ။ သူတို့သည် သာမန်ဂိုဘလင်များထက် ဒန်ဂျင်ကို ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးစေသည်။ သူတို့၏ စကားပြောရန် နှစ်သက်မှုသည် ကြီးကြီးမားမား ချို့ယွင်းချက်မဟုတ်ပေ။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဒန်ဂျင်စီမံခန့်ခွဲမှုကို ဘရုအား တာဝန်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အမည်မသိ မာနာစွမ်းရည်ပါသည့် သတ္တုဘောလုံးကို ယူကာ အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့ကို သူ့အနီးတွင် ရပ်ရန် လှမ်းခေါ်လိုက်၏။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် တံတွေးမျိုချရင်း ဂနာမငြိမ်ပေ၊ အာသာကမူ ဘော့စ်မွန်းစတားနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသည့်အလား မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည်။ ကျန်ဂိမ်းမာများကမူ မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် နေရာရွှေ့ပြောင်းစာလိပ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ၊ သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းမှော်ကွင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ မာနာစွမ်းရည်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ မှော်ကွင်းသည် အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့ကိုပါ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ မာနာအလင်းတန်းများ တောက်ပလှုပ်ယမ်းလျက်၊ သူတို့သုံးဦး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဂိမ်းမာများသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းမှော်ကွင်း၏ ခဏတာ တောက်ပမှုကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။ ဗလာဖြစ်နေသော နေရာကို အချိန်အတန်ကြာ ငေးကြည့်နေပြီးမှ ဂိမ်းမာတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်၏။
“ဘုရားရေ၊ အဲဒါ ဘာလဲ။”
“အဲဒါ မာနာစွမ်းရည်ပဲ။ ဒန်ဂျင်အရှင်ရဲ့ စွမ်းရည်လား။”
“စွမ်းရည်စာအုပ်နဲ့ တူတယ်။ ရှားလီက စာလိပ်တစ်ခုထုတ်ပြီး ဆုတ်ဖြဲတာ ငါမြင်တယ်။”
“ဒါကို ဝယ်လို့ရလား။”
“သူတို့ ဘယ်ကိုသွားကြတာလဲ။ မြေပုံအသစ်လား။ မနာလိုလိုက်တာကွာ။”
ဒန်ဂျင်တစ်ခုလုံး စကားပြောသံများဖြင့် ပြန်လည်စည်ကားလာသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို၊ အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်များ၏ ဧည့်ကြိုခန်းမတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဖောင်ဖြည့်ပြီးရင် ထွက်သွားကြ။ နောက်က ဝင်ပေါက်တွေကို သုံးမယ့်သူတွေ ရှိသေးတယ်။”
ယခင်ကလည်း အရှင်ရှားလော့ခ်နှင့် ဂိုဘလင်များကို အော်ငေါက်ခဲ့ဖူးသည့် အော့ခ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ချေသည်၊ ဖောင်တစ်စောင်ကို အရှင်ရှားလော့ခ်၏ ရင်ဘတ်ပေါ် ထိုးပေးလိုက်ပြန်၏။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဖောင်ဖြည့်နေစဉ်၊ အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူတို့အတွက်၊ ဤသည်မှာ လုံးဝကမ္ဘာသစ်တစ်ခုပင်။
အိပ်မက်နတ်ဆိုးမယ်များ၊ ဂနိုမ်းများ၊ ဘီလူးကြီးများ၊ ဂိုလမ်းများ၊ မန်တစ်လူသားများ၊ တောရွန်များ... နှင့် သူတို့နှင့်တူသည့် ဂိုဘလင်များတောင် ရှိသည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဤထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများကို အကျွမ်းတဝင်ရှိသော်လည်း၊ အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့အတွက်မူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်များ၏ ဧည့်ကြိုခန်းမကြီး၊ အသေးစိတ်ထုလုပ်ထားသော တိုင်များဖြင့် ခန်းမမိုးကို ထောက်ကူထားပုံ၊ နှင့် မီးလျှံအလယ်တွင် ဝိုင်းထားသည့် သာမန်လူသားတစ်ဦးထံ လက်ညှိုးထိုးနေသော အတောင်ပံပါ နတ်ဆိုးတစ်ဦးကို ပုံဖော်ထားသည့် မျက်နှာကျက်ပန်းချီကားကိုပါ သူတို့သည် အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေကြသည်။ ထိုနတ်ဆိုးအား အခြားနတ်ဆိုးများက ဝန်းရံ အားပေးထားကြသည်။
“ဒါက ‘ကမ္ဘာပျက်သုဉ်း’ ဆိုတဲ့ ပန်းချီကားပဲ။ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုဆိုတဲ့ နတ်ဆိုးကြီးက မျက်နှာပြင်ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာကို ပုံဖော်ထားတာ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုဟာ မျက်နှာပြင်ကမ္ဘာကို ပျက်သုဉ်းလုနီးပါးဖျက်ဆီးနိုင်လိုက်ပေမယ့် တားဆီးခံလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက တကယ်ဖြစ်ခဲ့တာ ဟုတ်၊မဟုတ် ဘယ်သူမှမသိဘူး။ ပန်းချီကားတစ်ခုပဲလေ။” အရှင်ရှားလော့ခ်က အံ့ဩနေသော အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့အား ဖောင်ဖြည့်ရင်း ရှင်းပြလိုက်၏။
ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း အာသာကို ပြောလိုက်သည်။
“ဒါ အရမ်းကောင်းတဲ့ အချက်အလက်ပဲ။ ဓာတ်ပုံတွေ ထပ်ရိုက်ထားရမယ်။ ဒီည ငါ ဖိုရမ်မှာ ရှင်းပြတဲ့ပိုစ့်တင်မယ်။”
အာသာကမူ ဘောင်းဘီမဝတ်သူထက် တည်ငြိမ်သည်။ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ လှည့်ကြည့်နေသည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဖောင်ကို ထွက်ပေါက်ရှိ ဂနိုမ်းတစ်ဦးထံ ပေးလိုက်သည်။ ထိုဂနိုမ်း၏ နားနှစ်ဖက်စလုံးတွင် ပတ်တီးစည်းထားပြီး၊ ယမန်ညက သူ၏ ဆိုးရွားသည့် အခြေအနေအကြောင်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ထံ ညည်းညူနေရင်း ဖောင်ပေါ်တွင် တံဆိပ်ထုလိုက်သည်။
ဗီဇာလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြီးစီးပြီးနောက်၊ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့ကို ဧည့်ကြိုခန်းမအပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာသည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ လမ်းများသည် စည်ကားလှသည်။ ဘီလူးကြီးများက လေးလံသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ဆွဲယူရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး၊ ဟေးဒီးစ်မြင်းများနှင့် အရိုးစုမြင်းများကမူ ရထားများကို အဆောတလျင် ဆွဲယူလျက် အစိမ်းရောင်ခင်းထားသော လမ်းများပေါ်တွင် ပြေးလွှားနေကြသည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် လမ်းမပေါ်တွင် အကြာကြီး မရပ်ဘဲ၊ ဈေးတန်းသို့ အလျင်စလို ဦးတည်သွားသည်။ အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့သည်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အချိန်ယူလေ့လာရန် အခွင့်မရဘဲ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်၏ နောက်မှ တန်းလန်းလိုက်လာရသည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဈေးတန်းသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဂိုဘလင်များ၏ ယာယီဆိုင်ခန်းများကို လျစ်လျူရှုကာ၊ သူ၏ ဂိုဘလင်နှစ်ဦးကို ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ဆိုင်၏ ပြတင်းပေါက်တွင် အစိမ်းရောင် ရေပွက်များထွက်နေသော ဖန်ပုလင်းများ ရှိသည်။ မျက်လုံးတစ်ဖက်ဖုံးထားသော၊ ချွန်ထက်သည့် သွားများပါသည့် ကြက်မျိုးနွယ်တစ်ကောင်က သစ်သားတန်းပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အတွင်းကလီစာနှင့်တူသည့် အရာတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ “ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ မှော်ပစ္စည်းဆိုင်” ဟု ရေးထားသည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ၎င်းမှာ မှော်ပစ္စည်းဆိုင်ဖြစ်ကြောင်း သေချာစစ်ဆေးပြီးမှ ဝင်သွားသည်။
အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့သည် နောက်မှ လိုက်လာရင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တီးတိုးပြောနေကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုရင်း၊ စင်ပေါ်တွင်ထားသော မှော်တုတ်တံတစ်ခုကို မရဲတရဲ ထိတွေ့ကြည့်ကြသည်။
“ဒါက မျက်နှာပြင်ကမ္ဘာက ကြီးကျယ်တဲ့ မှော်ဆရာတစ်ဦးဆီက မှော်တုတ်တံပါ။ သူက သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ အချိန်မှာတော့ ဒီမှော်တုတ်တံကို ရဖို့အတွက် လူ့နိုင်ငံတွေက စစ်ပွဲနှစ်ကြိမ်တောင် ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဘုရင်သုံးပါး သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။ သူတို့က တုတ်တံအတုအတွက် တိုက်နေမှန်း မသိခဲ့ကြဘူး။ တကယ့်မှော်တုတ်တံက ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ—ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာ မှော်ပစ္စည်းဆိုင်မှာပဲ။” ဂနိုမ်းတစ်ဦးက မှော်တုတ်တံ၏ သမိုင်းကြောင်းကို အလျင်စလို ရှင်းပြသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် မွေးကင်းစကလေးနှင့်တူပြီး၊ လုံးချည်ဦးထုပ်၊ ရှည်လျားသည့် နှာခေါင်းနှင့် ညာနားထိပ်တွင် တစ်ဖက်မျက်မှန်တပ်ထားသည်။
ဂနိုမ်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး ဆက်လက်ပြောသည်။
“လေးစားအပ်သော နတ်ဆိုးအရှင်၊ အခုဝယ်မယ်ဆိုရင် မိတ်ဖြစ်ဆွေဖြစ် လျှော့ဈေးအနေနဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးပါမယ်။ မှော်တုတ်တံကို မှော်ကျောက်တုံး ၉,၈၀၀ နဲ့ပဲ ယူသွားနိုင်ပါတယ်။ တစ်နာရီခြားတစ်ခါ ပြန်လည်အားဖြည့်ပြီး သုံးလို့ရမယ့် နေရာရွှေ့ပြောင်းမှော်စွမ်းရည်နဲ့ ပုံသေနေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်ပေါက်တစ်ခုပါ ထည့်ပေးပါမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ နေရာရွှေ့ပြောင်းစာလိပ်ကို ထပ်ဝယ်သုံးစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ ပစ္စည်းအများကြီးဝယ်မယ်ဆိုရင် အခမဲ့ပို့ဆောင်ပေးပြီး လက်ဆောင်လေးတစ်ခုပါ ထည့်ပေးပါမယ်။ ဒီဈေးနဲ့ အဆင်ပြေတယ်မဟုတ်လား။”
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဈေးနှုန်းကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကြွက်သားများ တင်းမာသွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့သည် မှော်ကျောက်တုံးအကြောင်း မသိကြပေ။ အာသာက ရုတ်တရက် ထပြောသည်။
“ဒါ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မစ်ရှင်ဆုလား။ မှော်ကျောက်တုံးက ဂိမ်းထဲမှာ နောက်ပိုင်းသုံးမယ့် ကြားခံငွေကြေးလား။ ငွေလဲလှယ်တဲ့ဝန်ဆောင်မှုက ဘယ်မှာလဲ။ ယွမ် ၁,၀၀၀,၀၀၀ မကျော်ရင် ငါအဆင်ပြေတယ်။”
“အိုဘုရား၊ မင်းက သူဌေးပဲ။” ဘောင်းဘီမဝတ်သူက အာသာကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
အာသာက ဘောင်းဘီမဝတ်သူကို လျစ်လျူရှုပြီး ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်ကာ အဖြေစောင့်နေသည်။
ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်သည် တခြားလောကအကြောင်း မသိသလို၊ ဂိုဘလင်နှစ်ဦးမှာ တခြားလောကမှ ဖြစ်မှန်းလည်း မသိပေ။ အတွေ့အကြုံများပြီး ဗဟုသုတရှိသူဖြစ်သော်လည်း၊ အာသာပြောသည့်စကားကို နားမလည်ခဲ့ချေ။ ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်က အရှင်ရှားလော့ခ်ကို မေးခွန်းထုတ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် အာသာနှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့၏ နောက်ခံသမိုင်းနှင့် ကမ္ဘာနှစ်ခု၏ ယဉ်ကျေးမှုကွာခြားချက်ကို သိထားသည်။ ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်က အာသာပြောသည့်စကားကို နားမလည်သည်မှာ ပုံမှန်ပင်။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ရှင်းပြလိုစိတ်မရှိပေ။ ၎င်းမှာ သူ၏ စီးပွားရေးလျှို့ဝှက်ချက်သာဖြစ်သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ပစ္စည်းဝယ်ဖို့လာတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုကို စစ်ဆေးခိုင်းဖို့ လာတာပါ။”
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် အိတ်ထဲမှ မှော်အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့ထွက်နေသော သတ္တုဘောလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သတ္တုဘောလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အားနည်းသော မာနာစွမ်းရည်ကို ခံစားရသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို သူမသိပေ। တန်ဖိုးရှိသည်ဟု သိရှိထားရုံသာ။
ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်က တစ်ဖက်မျက်မှန်ကို ပြန်လည်ချိန်ညှိပြီး၊ ရှည်လျားသည့် လက်ချောင်းများဖြင့် သတ္တုဘောလုံးကို ယူကာ၊ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများဖြင့် ခြစ်ကြည့်သည်။ ယင်းဆီမှ စူးရှသော အသံထွက်ပေါ်လာသည်။
အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဆိုင်ရှင်၏ စစ်ဆေးမှုကို စောင့်နေစဉ်၊ အာသာကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဘောင်းဘီမဝတ်သူကို မေးလိုက်သည်။
“ငါ့အကောင့်ထဲ ပိုက်ဆံဘယ်မှာထည့်ရမလဲဆိုတာ ဘာလို့ မပြောကြတာလဲ။”
ဘောင်းဘီမဝတ်သူက မျက်လုံးလှန်ပြီး ပြောသည်။
“သူဌေးကြီးရယ်၊ မင်းက ပင့်ကူကို သတ်ပြီးမှ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မစ်ရှင်ကို ဖွင့်လိုက်တာ။ အခု ငါတို့က မစ်ရှင်ထဲမှာပဲ ရှိသေးတယ်။ မှော်တုတ်တံအကြောင်း မတွေးနဲ့။ ဒါက ပြသဖို့သက်သက်ပဲ။”
သူတို့သည် ဘေးတွင် တီးတိုးပြောနေကြသည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ၎င်းတို့၏ အပြုအမူကို အကျွမ်းတဝင်ရှိပြီး၊ အရာအားလုံးကို မစ်ရှင်တစ်ခုအဖြစ် သဘောထားကြသည်ကို သိထားသည်။ ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်က ဂိုဘလင်များ၏ ထူးဆန်းသည့်စကားများကို ကြားပြီး သံသယဖြစ်စွာ ကြည့်ကာ၊ အရှင်ရှားလော့ခ်ကို တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
“နတ်ဆိုးအရှင်၊ သင့်အစေခံတွေရဲ့ ဦးနှောက်မှာ တစ်ခုခုတော့ မူမမှန်နေဘူးထင်တယ်…”
“ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ…”
ဆိုင်ရှင်သည် သတ္တုဘောလုံးကို အချိန်ကြာရှည်စွာ ကြည့်ရှုပြီး၊ စာအုပ်တစ်အုပ်ထုတ်ကာ ကိုးကားလိုက်သည်। စာအုပ်ကို လှန်လှောရင်း သတ္တုဘောလုံးကို လျှာဖြင့် လျက်ကာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် သတ္တုဘောလုံးမှာ ပင့်ကူ၏ ဗိုက်ထဲမှ ခွဲထုတ်ယူလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း အသိပေးမည်ပြုပြီးမှ ဆိုင်ရှင်က လုံးဝအာရုံစူးစိုက်နေသည်ကိုမြင်၍ အနှောင့်အယှက်မပေးဘဲနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်က တစ်ဖက်မျက်မှန်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ကျွန်တော်သိပြီ။ ဒါက သော့ပဲ၊ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ သော့တစ်ခု။”