ဖယ်ရီမလေး (ပထမပိုင်း)

ဖယ်ရီမလေးတစ်ယောက် သတိလစ်မေ့မျောနေရင်း ဝိုးတဝါးပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဒါက ဖယ်ရီမလေးလား။ ဒီမျိုးနွယ်ကို ငါတို့ ရွေးလို့ရမလား။”

“မရဘူးထင်တယ်။ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ ပြောတာကြားဖူးတယ်။ ဒါက မျက်နှာပြင်လောကက မျိုးနွယ်မို့ ငါတို့ရွေးလို့ မရဘူးတဲ့။”

ဘယ်သူတွေ ပြောနေတာလဲ။ ဘယ်သူတွေလဲ။

“ဒီဖယ်ရီမလေးက ငါတို့ရဲ့ နောက်လာမယ့် ဘဝစွမ်းရည်ဆရာမဖြစ်လာမယ်လို့ ကြားတယ်။”

“ဘဝစွမ်းရည်ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဘယ်ဟာလဲ။”

“ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးနည်းတဲ့။ တူးဖော်ထားတဲ့ နေရာတွေမှာ ရေတွင်းနဲ့ ဖန်လုံအိမ်တွေ ပြည့်နေတာကို မမြင်ဘူးလား။ ‘ဖယ်ရီမလေးကို ဂရုစိုက်ပါ’ ဆိုတဲ့ မစ်ရှင်တွေ ငါတို့ရထားတယ်။ အာသာနဲ့ ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ရှားလီ ဒီဖယ်ရီမလေးကို ခေါ်မလာခင် ဆက်စပ်မစ်ရှင်တွေ ပြီးအောင်လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုပဲ။”

“ဘယ်လိုဂရုစိုက်ပေးရမှာလဲ။ သူ ဘာစားလဲမသိဘူး။ မြေကြီးစားလား။”

ဆက်စပ်မစ်ရှင်။ ဘဝစွမ်းရည်ဆရာ။ ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ အာ… ဟုတ်သား… ငါ့ကို နတ်ဆိုးရဲ့ ဒန်ဂျင်ထဲ ခေါ်လာခံရတာပဲ…

“ရှားလီက သူက ပန်းတွေစားတယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါတို့ထဲက အများကြီးက ပန်းရှာဖို့ မစ်ရှင်တွေ ရထားတယ်။”

“သူ ဆာလောင်ပြီး မသေပါစေနဲ့။ သေသွားလို့ မစ်ရှင်မအောင်မြင်ရင် ငါတို့ ဘဝစွမ်းရည်တွေ သင်ယူလို့မရတော့ဘူးမလား။”

“ဖြစ်နိုင်တယ်… ဂိမ်းမာတွေ ပြန်ရောက်လာပြီ။ မြန်မြန်လုပ်။ ဖယ်ရီမလေးက မရတော့ဘူး။”

ငါ သေတော့မှာလား။ ဒန်ဂျင်ထဲက မွန်းစတားတွေရဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံရတာထက်စာရင် သေသွားတာက ပိုကောင်းတယ်…

ဖယ်ရီမလေးတစ်ယောက် သတိစိတ်တဖြည်းဖြည်း လွတ်ထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ပါးစပ်ထဲ တစ်စုံတစ်ခု ထည့်ပေးနေပြီး အနီးအနားမှာ စကားပြောနေတဲ့လူတွေ ဝိုင်းနေသလို ခံစားရသည်။ ထို့နောက် ဘာမှထပ်မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘဲ နက်ရှိုင်းတဲ့ သတိလစ်မှုထဲ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ ဂိမ်းမာများထဲမှ တဖြည်းဖြည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ကာ “အော့ဖ်လိုင်း” ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အိပ်ရန်နေရာကောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ အနားယူကြသည်။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်များက အိပ်မောကျနေသော်လည်း ဝိညာဉ်များက တခြားလောကသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ဘရုက ဒါကို “အော့ဖ်လိုင်း” ဟု ခေါ်သည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် နှစ်ရက်အတွင်း နှစ်ဆကျယ်ပြန့်လာသော သူ၏ ဒန်ဂျင်အတွင်း လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေသည်။ ဂိမ်းမာများက အစားအစာသိုလှောင်ရုံကို တူးဖော်ပြီးစီးပြီး ယခုအခါ သန့်ရှင်းရေးပြုလုပ်သည့်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ အဆိုပါအခန်းကို ကျောက်ပြားများဖြင့် ခင်းထားခြင်း မရှိသေးသလို နံရံများကိုလည်း အုတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။ ဆင်းဘက လက်နက်ပစ္စည်း တစ်ရာပြည့်အောင် ပြုလုပ်ပြီးသည်နှင့် ဆောက်များနှင့် တူများကို ပြုလုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဂိမ်းမာများသည် ထိုကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ ကြမ်းပြင်နှင့် လမ်းများကို ကျောက်ပြားများဖြင့် ခင်းပြီး အုတ်နံရံများ တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဒန်ဂျင်သည် ယခုအခါ ဟောင်းနွမ်းနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အရှင်ရှားလော့ခ်တစ်ယောက် သူ၏ ဒန်ဂျင်သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့လောက် ခမ်းနားလာမည်ကို စိတ်ကူးမြင်ယောင်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ထိုထက်ပင် ပိုမိုခမ်းနားလာနိုင်သည်။

အစားအစာသိုလှောင်ရန် ပင်မခန်းမတည်ဆောက်ရုံသာမက၊ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာများအတွက် အနားယူခန်းတစ်ခုလည်း တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဂိမ်းမာများက နေရာအနှံ့ လှဲအိပ်နေသည်မှာ မြင်မကောင်းပါချေ။ အနားယူခန်းအတွက်မူ မူလစီစဉ်ထားသော နေရာကို ပန်းခင်းနှင့် ရေတွင်းအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ကျောက်ဂိုလမ်များက ထိုအဆောက်အအုံများကို နှစ်ရက်အတွင်း တည်ဆောက်ပြီးစီးမည်ဖြစ်သည်။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့မှ ဖယ်ရီမလေး၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေမှာ ဆိုးရွားလာသည်။ ဒန်ဂျင်သို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူမသည် သတိလစ်နေခဲ့သည်။ ဂနိုမ်းဆိုင်ရှင်၏ပြောပြချက်အရ သူမသည် ဆာလောင်မှုဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု သိရသည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဘရုမှတစ်ဆင့် ‘ဖယ်ရီမလေးကို ဂရုစိုက်ပါ’ ဆိုသည့် မစ်ရှင်များကို ဂိမ်းမာများထံ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အချို့ဂိမ်းမာများက သူမကို ရေတိုက်ကြသည်။ အချို့က ပန်းများရှာဖွေပေးကြသည်။ တချို့ကမူ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အနှိပ်သမားလိုင်စင်ရထားသူတစ်ဦး၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သူမအား ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နှိပ်ပေးကြသည်။

ဖယ်ရီမလေးသည် ယခုထိ သတိလစ်နေသော်လည်း၊ သူမ၏ အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသည်။ မကြာမီ သူမ နိုးလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဖယ်ရီမလေးက ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စိုက်ပျိုးရန်နှင့် ဆေးဝါးများ ပြုလုပ်ရန် ဆန္ဒမရှိသည့်ကိစ္စမှာ အရှင်ရှားလော့ခ်အတွက် ပြဿနာအသေးအမွှားတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ သူ့တွင် သူမနှင့်အတူ အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိသည်။ ဖျောင်းဖျခြင်းသည် သူ၏ အထူးကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးတစ်ယောက်အတွက် အခြေခံစွမ်းရည်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဖယ်ရီမလေး၏ ကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ဆင်းဘထံ သွားကာ ဆောက်များ၊ တူများနှင့် တုရွင်းများ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ တူများနှင့် တုရွင်းများအတွက် လက်ကိုင်အဖြစ် သစ်သားလိုအပ်သည်။ သစ်သားကို မြေအောက်သစ်တောများ၊ မျက်နှာပြင်လောက၏ သစ်တောများမှ ရယူနိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ဈေးမှလည်း ဝယ်ယူနိုင်သည်။ မျက်နှာပြင်လောကသို့ တစ်ရက်ခရီးသာဖြစ်သော်လည်း၊ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ထိုနေရာသို့ စွန့်စားသွားရန် မလိုလားပေ။ အကယ်၍ လူသားများက သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီး စစ်တပ်တစ်ခု သို့မဟုတ် စွန့်စားသူများကို ဒန်ဂျင်သို့ စေလွှတ်လာပါက၊ သူသည် ဒုက္ခကြီးကြီးမားမား ရောက်ရလိမ့်မည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်၏ ဒန်ဂျင်သည် ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ကျူးကျော်သူများကို တားဆီးရန် ဝင်ပေါက်ဝင်္ကပါကိုလည်း တည်ဆောက်ပြီးစီးခြင်း မရှိသေးပေ။ အရှင်ရှားလော့ခ်တွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း၊ မှော်ဆရာများစွာကို တစ်ယောက်တည်း ခုခံရန် မဖြစ်နိုင်ပေ। သူသည် ဒန်ဂျင်ကို ငွေအမြောက်အမြားဖြင့် ဝယ်ယူထားရသဖြင့် သတိထားရမည်ဖြစ်ပြီး မလိုလားအပ်သောဒုက္ခများကို ရှောင်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် မြေအောက်သစ်တောများကို ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ ရှာမတွေ့ပါက၊ တုရွင်းများကို မထုတ်လုပ်တော့ဘဲ လက်ကိုင်မပါသော ဆောက်များနှင့် တူများကိုသာ ထုတ်လုပ်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဂိမ်းမာများအတွက် ပိုမိုပင်ပန်းစေနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ ငွေကို သက်သာစေမည်ဖြစ်သည်။

ဒန်ဂျင်အတွင်း ညဉ့်နက်သည်အထိ အလုပ်လုပ်နေသော ဂိမ်းမာများမှာ ဆယ်ဂဏန်းအောက်သာ ရှိတော့သည်။ အရှင်ရှားလော့ခ်သည် လိုအပ်သော စီစဉ်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒန်ဂျင်အမြုတေ ပင်မခန်းမသို့ ပြန်လာသည်။ သူသည် ကွန်ပျူတာကို အသုံးပြု၍ တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုက်နှင့် ဖိုရမ်ကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသည်။ မနေ့က ဖွင့်လှစ်ထားသော နယ်မြေသစ်အကြောင်း ပိုစ့်တစ်ခုသည် ပြန်ကြားမှု ၈၀,၀၀၀ ရရှိထားပြီး၊ ဖိုရမ်ပိုစ့်များသည် နှစ်ရက်အတွင်း ၂၀၀,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖတ်ရှုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ပထမစာမျက်နှာအနည်းငယ်ကိုသာ ဖတ်ကြည့်သည်။ ၎င်းတွင် ဂိမ်းမာများ၏ ဒန်ဂျင်အကြောင်း ခန့်မှန်းချက်များ ပါရှိသည်။ အချို့က ဘီတာစမ်းသပ်သူ အဆင့်ကို တောင်းခံနေကြသည်။ သူသည် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏ နောက်ဆုံးပိုစ့်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းပိုစ့်ကို [“ဒန်ဂျင်: ထာဝရတိုင်းပြည်” အနာဂတ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော နေရာ: ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြေရှိ!] ဟု အမည်ပေးထားသည်။

ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ဘီတာဂိမ်းမာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နာမည်ကြီး ပိုစ့်တင်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူတင်ထားသော ပိုစ့်များသည် ကြည့်ရှုမှု အများအပြား ရရှိထားသည်။ တစ်နာရီအတွင်း ပြန်ကြားမှု ထောင်ချီရရှိသည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏ ပိုစ့်ကို စတင်ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

---

“မင်္ဂလာပါ၊ ငါက ဘီတာဂိမ်းမာ ဘောင်းဘီမဝတ်သူပါ။ ╰(*°▽°*)╯

အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း ‘ဒန်ဂျင်: ထာဝရတိုင်းပြည်’ မှာ နယ်မြေသစ်တစ်ခု ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီ။ ပင့်ကူဂူပေါ့။ ဒီနယ်မြေသစ်အကြောင်း ပြောကြည့်ရအောင်။ ငါ၊ အာသာ၊ ရင်မွှေးမီးလောင်၊ ဆယ်ဗားနပ်စ်နဲ့ ဆာကူရာနိုမီယာ ကြောင်နတ်ဆိုးတို့က ပင့်ကူဂူထဲ ဝင်သွားခဲ့တယ်။ ဆယ်မိနစ်အတွင်း ငါတို့ အကုန်လုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်။

အာသာရဲ့ ရဲရင့်မှုကြောင့် မြေအောက်ပင့်ကူတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မစ်ရှင်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်နိုင်တယ်။

ပင့်ကူအလောင်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တုဘောလုံးတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါနဲ့ အာသာတို့ ဒန်ဂျင်အရှင် ရှားလီနဲ့ နောက်ထပ် နယ်မြေသစ်တစ်ခုဆီ လိုက်သွားဖို့ မစ်ရှင်ရခဲ့တယ်။ အဲဒီနယ်မြေသစ်က ဒီပိုစ့်ရဲ့ ခေါင်းစဉ်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ပဲ။

ဒါက ‘ရေခဲနဲ့ မီးသီချင်း’ ထဲက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ မဟုတ်ပါဘူး။ နာမည်တူတာက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပါပဲ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က စည်ကားလွန်းနေလို့ ငါ စကားလုံးနဲ့တောင် ဖော်ပြလို့မရဘူး။ အဓိကအချက်ကတော့ ဂိမ်းရဲ့ မဖွင့်ဟရသေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ငါမြင်ခဲ့ရတယ်။ ဒါက ဓားနဲ့မှော်လောကရဲ့ တကယ့်ဘဝအစစ်ပဲ။ တကယ့်ဘဝဆိုတာ ဂရပ်ဖစ်အရည်အသွေးကိုပဲ ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ မျိုးနွယ်အမျိုးမျိုးနဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းဖွဲ့စည်းပုံက တကယ့်လောကတစ်ခုလိုပဲ။ အထူးသဖြင့် အမ်ပီစီတွေပေါ့။ သူတို့က ထပ်ခါတလဲလဲ တသမတ်တည်း လှုပ်ရှားနေတဲ့ အေအိုင်တွေ မဟုတ်ဘူး။ စကားလုံးတွေ အပြုအမူတွေကို ထပ်ခါထပ်ခါမပြောဘူး။ အမ်ပီစီတစ်ယောက်ချင်းစီဟာ သူ့ဘဝဇာတ်ကြောင်းနဲ့ တကယ့်ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်လိုပဲ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို သိမ်းဆည်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဆာဗာအရေအတွက်ကို ငါ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မမှန်းဆနိုင်ဘူး။

ငါခန့်မှန်းချက်ကတော့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က ငါတို့ဒန်ဂျင်လိုပဲ ပစ္စည်းတွေ နေရာရွှေ့ပြောင်းလို့ရတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ ဒန်ဂျင်အရှင်နဲ့ လိုက်သွားရတာမို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းဖို့ အခွင့်မရခဲ့ဘူး။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့အကြောင်း သိပ်မသိရသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရဲ့ ဓာတ်ပုံတချို့ကိုတော့ ရထားတယ်။ ကြည့်ကြည့်ပါဦး။

(ဓာတ်ပုံ၊ ဓာတ်ပုံ၊ နောက်ထပ်ဓာတ်ပုံတွေ…)

ဒီဂိမ်းက ရာနှုန်းပြည့် လက်တွေ့ဆန်တဲ့ မူဝါဒကို ထိန်းထားတယ်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့လည်း ထပ်တူပဲ။ ဒီဓာတ်ပုံတွေနဲ့ဆို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့အကြောင်း အနည်းငယ်တော့ သိလာမှာပါ။ ငါ့ကို ယုံပါ၊ ဒါက ရေခဲတောင်ရဲ့ ထိပ်ဖျားလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ငါတို့ စူးစမ်းလေ့လာဖို့ ဖွင့်လှစ်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ရဲ့ ဝင်ရောက်ထွက်ပေါက်နည်းလမ်းတွေကို ပြောပြမယ်။ ရှားလီပဲ ငါတို့ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပြီး ပြန်ခေါ်လာနိုင်တယ်။ ဒန်ဂျင်ကနေ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့အထိ တိုက်ရိုက်သွားတဲ့ လမ်းကို ငါ မတွေ့သေးဘူး။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ခြေလျင်တက်သွားမယ် ဒါမှမဟုတ် ဂိမ်းချို့ယွင်းချက်သုံးပြီး ဝင်မယ်လို့ တွေးနေသူတွေက စိတ်ကူးယဉ်တာ ရပ်လိုက်ပါ။ ဒီလောက်ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဂိမ်းမှာ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ဝင်ဖို့ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုရှိမယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေလား။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့အကြောင်းက ဒီလောက်ပဲ ပြောနိုင်တယ်။ ငါ အဲဒီမှာ နေခဲ့ရတာ နှစ်နာရီတောင် မပြည့်ဘူး။ ဒါပေမယ့် အလေးအနက်ထားပြောရရင် ဂိမ်းထဲမှာ မျိုးနွယ်တွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။ အံ့သြစရာပဲ။ မာနာစွမ်းရည်၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ အဆောက်အအုံတွေ၊ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးတွေလို ဂိမ်းရဲ့ တခြားလုပ်ဆောင်ချက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါတွေက ငါတို့အတွက် လက်တလော မရနိုင်သေးပေမယ့် အဆင်သင့်ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါ စိတ်ကူးတောင်မယဉ်နိုင်ဘူး။ ငါ့အတွက်တော့ ဒါ ဂိမ်းတစ်ခုမဟုတ်တော့ဘူး။ ဓားနဲ့မှော်လောကမှာ ဒုတိယဘဝတစ်ခုအနေနဲ့ ခံစားနိုင်တာပဲ။

အကျဉ်းချုပ်ရရင်၊ ငါ စကားလုံးနဲ့တောင် ဖော်ပြလို့မရလောက်အောင် အထင်ကြီးမိတယ်။

အခုလက်ရှိ စမ်းသပ်ထားတဲ့ ဆက်တင်တွေကို ဆက်လက်တင်ပြမယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအမြင်ဖြစ်တဲ့အတွက် နောက်ဆုံးဆက်တင်တွေကို တရားဝင်ဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ ဆက်တင်တွေနဲ့ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်ပါ။

ပထမအချက်: မနေ့က ငါ ဂုဏ်ရည်တွေအကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ တိုက်ခိုက်ရေးအခြေအနေမျိုးမှာ ဂုဏ်ရည်ပြဇယားဆိုတာ မရှိဘူး။ အင်အား၊ ဉာဏ်ရည်၊ သွက်လက်မှုနဲ့ ခွန်အားနှုန်းတွေ မရှိဘူး။ ပင့်ကူဂူကို စူးစမ်းပြီးနောက်မှာ ဒီဂိမ်းမှာ ဂဏန်းဂုဏ်ရည်တွေ ဘာလို့မရှိတာလဲဆိုတာ ငါနားလည်လာတယ်။

ဂိမ်းမာတွေရဲ့ စွမ်းရည်က ဒီဂဏန်းဂုဏ်ရည်တွေပေါ်မှာ မမူတည်ဘူး။ ဂိမ်းမာပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဥပမာ၊ မင်းရဲ့ တကယ့်ဘဝဉာဏ်ရည်က ဂိမ်းထဲမှာလည်း ထပ်တူဉာဏ်ရည်ပဲ။ ဂိမ်းထဲက ဂိုဘလင်ရဲ့ အင်အားက မင်းရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအင်အားပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ပိုသန်မာဖို့ဆိုရင် အုတ်ခဲတွေ ပိုသယ်ပြီး အလုပ်ပိုလုပ်ရမယ်။ နှစ်ရက်အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ငါ ပိုသန်မာလာသလို ခံစားရတယ်။

ဒုတိယအချက်: ဒန်ဂျင်ထဲမှာ ဆင်းဘအပြင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ စိုက်ပျိုးပြီး ဆေးဝါးတွေ ထုတ်လုပ်ဖို့ တာဝန်ယူမယ့် ဖယ်ရီမလေးတစ်ယောက်လည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်က ဒန်ဂျင်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဆန့်ကျင်နေတာမို့ ဒန်ဂျင်အတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။ ဒါက နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မစ်ရှင်တစ်ခုလို့ ငါထင်တယ်။ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ ဂိမ်းမာတွေက ဖယ်ရီမလေး အမ်ပီစီကို စမ်းကြည့်ပြီး ဒီဖုံးကွယ်မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြပါ။ အဲ့ဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခု ရှိနိုင်တယ်။ အားလုံး အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြပါ။

တတိယအချက်: ဒီနေ့ ငါတို့ လက်နက်တွေနဲ့ ချပ်ဝတ်တွေ တပ်ဆင်လို့ရပြီ။ ဒါတွေက ဇာတ်ကောင်တွေနဲ့ မတူဘူး။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း၊ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အင်အားနဲ့ အလေးချိန်အပါအဝင် အသေးစိတ် ဂုဏ်ရည်တွေ ရှိတယ်။ အသေးစိတ်အတွက် ဓာတ်ပုံတွေနဲ့ ဂုဏ်ရည်တွေကို တစ်ချက်ကြည့်ပါ။

(ဓာတ်ပုံ၊ ဓာတ်ပုံ။)

[ဒိုင်ယမွန်လက်ကိုင်မပါ ဓားတို (သာမန်အဖြူရောင်ပစ္စည်း)

ထိခိုက်မှု: ၀–၁၀

အလေးချိန်: ၁၀

အကြမ်းခံမှု: ၁၀

ဖန်တီးသူ: ပန်းပဲဆရာ ဆင်းဘ

လိုအပ်သော ဂုဏ်သတင်း: ဒန်ဂျင်: ထာဝရတိုင်းပြည် ဂုဏ်သတင်းအဆင့် ၁ (အခြေခံအဆင့်)

ဒန်ဂျင် ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ အတွေ့ရများဆုံး လက်နက်။ ဒိုင်ယမွန်ဆင်းမှ ဖန်တီးထားသည်။]

ချပ်ဝတ်ဘေးတွင် သတင်းအချက်အလက်ပြဇယားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

[ဒိုင်ယမွန်ချပ်ဝတ် (သာမန်အဖြူရောင်ပစ္စည်း)

ကာကွယ်မှု: ၁၀

အလေးချိန်: ၂၀

အကြမ်းခံမှု: ၁၀

ဖန်တီးသူ: ပန်းပဲဆရာ ဆင်းဘ

လိုအပ်သော ဂုဏ်သတင်း: ဒန်ဂျင်: ထာဝရတိုင်းပြည် ဂုဏ်သတင်းအဆင့် ၁ (အခြေခံအဆင့်)

ဒန်ဂျင် ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ အတွေ့ရများဆုံး ပစ္စည်း။ ဒိုင်ယမွန်ဆင်းမှ ဖန်တီးထားသည်။]

ဒီပစ္စည်းတွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်။ နှစ်ခုပေါင်းရင် ကြေးဒင်္ဂါး ၆၀၀ ကုန်ကျတယ်။ ဒါပေမယ့် အနာဂတ်မှာ စီးပွားရေးသမားတွေက ဂိမ်းထဲမှာ ငွေရှာနိုင်မယ်။ ချမ်းသာတဲ့ ဂိမ်းမာတွေက ကြေးဒင်္ဂါးတွေကို တိုက်ရိုက်ဝယ်နိုင်တယ်။

စတုတ္ထအချက်: ဒီနေ့ ဂုဏ်သတင်းဆက်တင်သစ်တစ်ခု ထပ်ထွက်လာတယ်။ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ဒင်္ဂါးတွေ ရတာအပြင် ဂုဏ်သတင်းလည်း ရတယ်။ လက်ရှိ ဂုဏ်သတင်းစနစ်ကို ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ လိုအပ်ချက်အနေနဲ့ သုံးလိမ်းမယ်။ အပေါ်က ဓာတ်ပုံနှစ်ခုကို ကြည့်ရင် အဆင့်တွေရဲ့ သဘောတရားနဲ့ ဆင်တယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။ အနာဂတ်မှာ နောက်ထပ်အသုံးပြုပုံတွေ ရှိလာနိုင်တယ်။ ဂိမ်းက အိုပင်းဘီတာဖြစ်လာတဲ့အခါ အားလုံးက မစ်ရှင်တွေမှာ ပိုကြိုးစားပြီး ဂုဏ်သတင်းရဖို့ အလုပ်လုပ်ရလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါစေ။

အထက်က အကြောင်းအရာတွေက ငါ ဂိမ်းထဲမှာ အော့ဖ်လိုင်းဖြစ်ပြီးနောက် တွေးမိတာတွေပဲ၊ ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်း အားလုံးက ပစ္စည်းတွေဝယ်ဖို့ ကြေးဒင်္ဂါးရဖို့ မစ်ရှင်တွေမှာ အလုပ်ကြိုးစားနေကြတယ်။ မနက်ဖြန်ဆို ငါတို့ ပင့်ကူဂူကို စူးစမ်းဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့နိုင်မယ်လို့ ခန့်မှန်းတယ်။ လူနည်းနည်းပဲဆိုရင် ပင့်ကူတွေကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူး။ ပင့်ကူတွေက လက်တွေ့ဆန်လွန်းလို့ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အခုထိ ငါ့မှာ ချွေးစေးတွေ ထွက်နေတုန်းပဲ။

ငါ အိပ်တော့မယ်။ မနက်ဖြန်မနက် မစ်ရှင်တွေ ဆက်လုပ်ပြီး ပစ္စည်းတွေအတွက် ဒင်္ဂါးရှာရမယ်။ ပင့်ကူဂူကို စူးစမ်းဖို့ နောက်ထပ်စူးစမ်းရေးအဖွဲ့နဲ့ ပါဝင်ချင်တယ်။ ဖယ်ရီမလေးမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မစ်ရှင်တစ်ခု ရှိ၊မရှိလည်း ကြည့်ချင်သေးတယ်။ အားလုံး စောစောအနားယူကြပါ။ မနက်ဖြန်ညနေမှ မင်းတို့ရဲ့ ပြန်ကြားမှုတွေကို ကြည့်မယ်။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။”

---

အရှင်ရှားလော့ခ်သည် ပိုစ့်စာပိုဒ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် မှတ်ချက်များကို ဖတ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ဂိမ်းမာတစ်ဦးက ဒန်ဂျင်အမြုတေ ပင်မခန်းမအပြင်ဘက်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးလာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

“ဒန်ဂျင်အရှင်။ ဖယ်ရီမလေး နိုးလာပြီ။”