ဂိမ်းမာတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းဗျူဟာ

“အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ၊ ငါကတော့ ဘောင်းဘီမဝတ်သူပါ (๑•̀ᄇ•́)و✧

အရင်ပိုစ့်မှာ ငါတို့ရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲတွေက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းခဲ့တာပါပဲ။ ┭┮_┭┮

ဒါပေမဲ့ ငါတို့ပေးဆပ်ခဲ့ရတဲ့ တန်ဖိုးကတော့ ထိုက်တန်ခဲ့ပါတယ်။ ငါတို့ ခရေမာကို ကာကွယ်နေတဲ့ ခွေးခေါင်းလူသားအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပြီလေ။

ငါတို့တွက်ဆထားခဲ့တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ အဲဒီခွေးခေါင်းလူသားတွေက ပြန်မရှင်လာကြတော့ဘူး။

ငါတို့ ပင့်ကူတွေကို တိုက်ခိုက်နေတုန်းက၊ အဝင်ဝက ပင့်ကူတွေ နည်းပါးသွားတာကို သတိထားမိခဲ့ပြီး ပင့်ကူများများရှာဖို့ ဂူထဲကို ပိုနက်နက်ဝင်ခဲ့ကြရသေး၏။ တစ်ယောက်က ပြောဖူးတယ်၊ သေသွားတဲ့ ပင့်ကူတွေက ပြန်ရှင်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ ပင့်ကူတွေကို မျိုးတုံးအောင် လုပ်နိုင်လောက်တယ်တဲ့။

ဒီဂိမ်းက ငါတို့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ သမားရိုးကျဂိမ်းတွေလို မွန်းစတားတွေကို တောက်လျှောက်တိုက်ခိုက်ပြီး ပိုက်ဆံနဲ့ ပစ္စည်းတွေရှာနေရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဂိမ်းမာတွေရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ဂိမ်းရဲ့ တိုးတက်မှုကို သက်ရောက်မှုရှိနေတယ်၊ ဥပမာ ပင့်ကူတွေကို မျိုးတုံးအောင် သတ်ဖြတ်တာမျိုးပေါ့။ ဘော့စ်တိုင်းကလည်း တစ်မူထူးခြားနေပြန်ရော။

အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့ ငါ့အသည်းတွေ တော်တော်လေး နာကျင်ရတော့မှာပဲ။ ငါသာ တစ်နာရီလောက် အွန်လိုင်းမရှိခဲ့ရုံနဲ့ ဂိမ်းထဲက အရေးကြီးတဲ့ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်တွေကို လွဲသွားနိုင်တာပေါ့။

ဒီဂိမ်းက တကယ့်ကို စွဲမက်စရာကောင်းပြီး ငါတို့ ဘီတာဂိမ်းမာတွေကတော့ “ဒန်ဂျင်: ထာဝရတိုင်းပြည်” ဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ ဒုတိယဘဝတစ်ခုလို ခံစားနေရတယ်။

ဂိမ်းကို ချီးကျူးခန်းတွေ ဒီလောက်ဖွင့်ပြီးပြီဆိုတော့ ဘော့စ်ကို အနိုင်တိုက်မယ့် နည်းဗျူဟာအကြောင်း ဆွေးနွေးရအောင်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စမ်းသပ်ထောက်လှမ်းပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ ငါတို့ ခရေမာရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံအပြုအမူနဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

တစ်ယောက်ချင်းရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူက သူ့ရဲ့တူကြီးကိုသုံးပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ထုချေတယ်။ ရန်သူတွေ ဝန်းရံခံရတဲ့အခါကျတော့ လွှဲရိုက်တိုက်ခိုက်မှုကို သုံးတယ်။ သူ့ရဲ့ တခြားတိုက်ခိုက်မှုတွေကတော့ ခြေထောက်နဲ့ကန်တာ၊ ကိုက်တာ၊ ခေါင်းတိုက်တာ၊ တံတောင်နဲ့တွက်တာ၊ ပြေးဝင်ဆောင့်တာတွေပဲ။ ထိခိုက်မှုက အကန့်အသတ်ရှိတာကြောင့် အသေးစိတ်တော့ မရှင်းပြတော့ဘူး။

အပြင်းထန်ဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုကတော့ သူ့ရဲ့တူကြီးပဲ။ ထုချေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လွှဲရိုက်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ချက်ထိမိသွားတာနဲ့ မင်း ဒုက္ခိတဖြစ်သွားမှာ။ တကယ်လို့ တူကြီးက ခေါင်းတို့ ရင်ဘတ်တို့လို အရေးကြီးတဲ့နေရာတွေကို ထိသွားခဲ့ရင်တော့ ချက်ချင်းပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားမှာဖြစ်တယ်။

တူကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအဝန်းအဝိုင်းက နှစ်မီတာရှိပြီး ရှောင်တိမ်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။ ထိခိုက်မှုရဖို့ လောဘမကြီးကြနဲ့။ ခဏလောက်ဝင်တိုက်ပြီးရင် နောက်ဆုတ်။ အနီးကပ်တိုက်ပွဲက ငါတို့အတွက် အရမ်းအားနည်းချက်ရှိပေမဲ့ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူးလေ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ လေးသမားတွေက ကိုယ့်ဘက်တူချင်းကိုပဲ ထိခိုက်အောင် ပစ်ခတ်နေရလိမ့်မယ်။

ငါတို့ အချိန်နဲ့အမျှ ပြေးလွှားတိုက်ခိုက်ကြရမှာ။ ငါတို့အားလုံးမသေခင်မှာ ဘော့စ်ကို မြေပေါ်လဲကျအောင် တွန်းလှဲနိုင်ရမယ်။

ငါတို့ သူ့ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အားကုန်ပြီးသေဆုံးသွားအောင် လုပ်ဖို့လည်း ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ ငါတို့တွေ့ရှိခဲ့တာက ခရေမာက တိုက်ပွဲပြီးရင် သွေးပြန်မပြည့်ဘူး၊ ဒါကလည်း ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ဂိမ်းမာတွေအနေနဲ့ ငါတို့က သူ့ကို ဂုဏ်သရေရှိရှိ အနိုင်ယူချင်ပေမဲ့၊ အကြပ်အတည်းတွေ့လာရင်တော့ သူ့ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အားကုန်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့။

ခရေမာကို အနိုင်ယူဖို့အတွက်၊ ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်တော် ၇၀ လုံးနဲ့ အင်အားသုံး စုစည်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ သူတို့ကို ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲထားပါမယ်။ ကာကွယ်ရေးအဖွဲ့ကတော့ ထိုးကြိတ်ခံအိတ်လိုမျိုး ထိခိုက်သေဆုံးမှုအများစုကို စုပ်ယူပေးမှာဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့တွေကတော့ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံကနေ တိုက်ခိုက်ကြမှာပါ။ သတ်မှတ်ချိန်တစ်ခုစီတိုင်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့တွေက တစ်ချက်စီဝင်ခုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးနည်းဗျူဟာပုံဖော်ပြချက်အတိုင်း နောက်ဆုတ်ကြရမှာဖြစ်တယ်။

(တိုက်ခိုက်ရေးနည်းဗျူဟာ ပုံဖော်ပြချက်)

ခရေမာမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ချပ်ဝတ်အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုတွေက အဲဒီချပ်ဝတ်ကို မထိုးဖောက်နိုင်ဘူး။ ချပ်ဝတ်အပြင်၊ သူ့မှာ အကာအကွယ်အတွက် အကြေးခွံတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ အကြေးခွံတွေရှိတဲ့နေရာတွေကို တိုက်ခိုက်ရင် ထိခိုက်မှု လျော့နည်းသွားပေမဲ့၊ အနည်းဆုံးတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပါသေးတယ်။

ဒါပါပဲ။ ငါတို့ အခုပဲထွက်ခွာတော့မည်။ ငါတို့ကို ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးကြပါဦး။ o( ̄▽̄)d”

[အတောင်တစ်ဆယ့်နှစ်စုံပါ ဒေါသနဂါး: ခွေးခေါင်းလူသားတွေမှာ ဘာလို့ အကြေးခွံတွေ ရှိနေရတာလဲဗျ။]

[လူပျိုခွေး: သူတို့ကို ခွေးခေါင်းလူသားတွေလို့ ခေါ်ပေမဲ့၊ တကယ်တော့ သူတို့က နဂါးနဲ့တူတဲ့ ပုတ်သင်ကောင်အမျိုးအစားတွေပါပဲ။]

[ရေခဲမီး: မှန်လိုက်တာ။ ဂိမ်းတော်တော်များများမှာ ခွေးခေါင်းလူသားတွေကို ဥကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ပုံစံမျိုး ဒီဇိုင်းဆွဲထားကြတာ။]

[နှင်းရောင်ပြန်: ခင်ဗျားတို့ထဲက ဆယ်ယောက်လောက်က ခရေမာရဲ့ လက်တွေ ခြေထောက်တွေကို ဖိချုပ်ထားပြီး သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ချဖို့ စဉ်းစားကြည့်ပြီးကြပြီလား။]

[လခြမ်းမှိန်: အိုး၊ အရင်မှတ်ချက်ပေးတဲ့သူကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲပါလား။ ┌(.Д.)┐]

[နျူကလီးယားမုတ်ဆိတ်: ဒီလို လမ်းဘေးရန်ဖြစ်တဲ့နည်းလမ်းက အသုံးဝင်နိုင်လောက်ပါရဲ့။]

[ယူစီသတင်းတပ်ဖွဲ့: တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲပါလား။ အရင်မှတ်ချက်ပေးခဲ့တဲ့သူ၊ ခင်ဗျားက လမ်းဘေးရန်ဖြစ်ရင် ခေါင်းဖြတ်လေ့ရှိသလားဟင်။ w(゚Д゚)w]

[ချွမ်းရှန်ဘုန်းတော်ကြီး: ဘော့စ်ကို ဒီလိုနည်းနဲ့ တိုက်လို့ရနိုင်မလား။ သူ့ကို မနိုင်ရင် ဒီနည်းကို စမ်းကြည့်ကြပါဦး၊ ဟုတ်ပြီလား။ ကတိပေးပါနော်။]

[ဓားသခင်ရှဟိုအန်း: ငါကတော့ ဒီဂိမ်းရဲ့ ရူပဗေဒအင်ဂျင်အကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားမိနေပြီ။]

[ယာမာရှီတာဂိုဏ်း: ဘာအင်ဂျင်လဲ။ ဒီဂိမ်းက နည်းပညာအသစ်သုံးထားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အွန်လိုင်းဂိမ်းလေကွာ။]

...

ရှားလော့ခ် ဖိုရမ်ထဲက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတဲ့ မှတ်ချက်တွေကို ကြည့်ရှုနေစဉ်မှာပဲ၊ ဂိမ်းမာ ၇၀ တို့က သူတို့ရဲ့အဖွဲ့တွေကို ဖွဲ့စည်းပြီး ထွက်ခွာသွားကြ၏။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ကျန်ဂိမ်းမာတွေကလည်း နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားကြသည်။

ဒါက သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ဘော့စ်ဖြစ်ပြီး အဓိကဇာတ်လမ်းမစ်ရှင်ရဲ့ ဘော့စ်လည်း ဖြစ်တာကြောင့်၊ ဘယ်သူမှ ဒီစူးစမ်းရှာဖွေရေးခရီးစဉ်ကို လက်လွတ်မခံချင်ကြပေ။ ဒါ့အပြင်၊ ဘေးကနေ ကြည့်ရှုတာကို တားမြစ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေလည်း မရှိခဲ့ဘူး။ တကယ်လို့ လျှို့ဝှက်ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်တွေ ဒါမှမဟုတ် မစ်ရှင်တွေ ရှိနေခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

အော့ဖ်လိုင်းထွက်သွားတဲ့ ဂိမ်းမာအနည်းငယ်ကလွဲလို့ ဂိမ်းမာအားလုံးက တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်ဖြစ်နေတဲ့ ခရေမာဆီသို့ ဆူဆူညံညံ ချီတက်သွားကြလေသည်။

ဒန်ဂျင်ထဲမှာတော့ ရှားလော့ခ်၊ ဆင်းဘ၊ ဖယ်ရီမလေး၊ မိုရိုးစ်နဲ့ ဂိမ်းမာ မိုးလက်ဖက်ရည်တို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

မိုးလက်ဖက်ရည်က ပန်းခင်းကို ရေလောင်းနေသည်။ ဒီဂိမ်းမာက အပြင်ကနေ စုဆောင်းလာတဲ့ ပန်းများစွာကို စိုက်ပျိုးထား၏။ ရှားလော့ခ်ကတော့ အမည်တွေကို မသိပေမဲ့၊ ပန်းဝတ်မှုန်နဲ့ ပန်းပွင့်ဖတ်တွေက ဖယ်ရီမလေးအတွက် အစာဖြစ်လေသည်။

“ဒီဘဝအရသာခံဂိမ်းမာက ဘော့စ်ကို သွားမတိုက်ဘူးလား။”

ရှားလော့ခ်က ပန်းခင်းထဲမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ မိုးလက်ဖက်ရည်ကို ကြည့်ရင်း ဘရုကို မေးလိုက်သည်။

“ဘဝအရသာခံဂိမ်းမာတွေက တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကို စိတ်မဝင်စားကြပါဘူး အရှင်။ တကယ်လို့ အရှင်ရှားလော့ခ်က ငါးမျှားတံလိုမျိုး ဘဝနေထိုင်မှုဆိုင်ရာ ပစ္စည်းကိရိယာအချို့ကို ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ရင် သူတို့ ပိုပြီး ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ကြမှာပါ” ဟု ဘရုက ဆို၏။

“ဒီဂိမ်းမာက အုတ်ခဲတွေသယ်တယ်၊ အစားအစာနဲ့လဲလှယ်တယ်၊ ပြီးတော့ တခြားဂိမ်းမာတွေကို ကြေးဒင်္ဂါးတွေပေးပြီး အပြင်ကနေ တခြားမျိုးစေ့တွေ ယူဆောင်ခိုင်းပြီး စိုက်ပျိုးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပန်းအနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ပါတယ်”

ဘရုရဲ့စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှားလော့ခ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုဘဝအရသာခံဂိမ်းမာကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ ဒန်ဂျင်အမြုတေခန်းမဆောင်ဆီ ပြန်သွားပြီး သူ့ရဲ့မာနာစွမ်းရည်ကိုသုံးကာ ဂိမ်းမာတွေ ခရေမာနဲ့ တိုက်ခိုက်နေပုံကို ကြည့်ရှုနေလေ၏။

ရှားလော့ခ်က သူတို့ရဲ့တိုက်ပွဲကို စိတ်ဝင်တစား မျှော်လင့်နေမိသည်။