အာ၊ ဂိုဘလင်တွေ

ခရေမာအတွက် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။

သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် သူ၏မျိုးနွယ်စုဝင်တို့၏ မြင့်မြတ်သောရုပ်အလောင်းများ ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။ ချီတက်လာသော ဂိုဘလင်တပ်မဟာကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရပ်တည်နေခဲ့သည်။

ခရေမာက ဂိုဘလင်များအား စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး၊ လေး... ထားလိုက်တော့။ မရေမတွက်နိုင်သော ဂိုဘလင်များပါတကား။

ခရေမာ သူ့သံတူကြီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဒီနေ့ သူသေဆုံးရမည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမှာ ဤအားနည်းသော ဂိုဘလင်များသာလျှင် ပျက်စီးကြရမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ခရေမာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း သူတို့၏တပ်ဖြန့်ထားပုံ ပျက်ယွင်းသွားသော ဂိုဘလင်များဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။ ထိုဂိုဘလင်များမှာမူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးစွာ စကားပြောနေကြပြီး တပ်ပုံစံမှာလည်း စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ဖြစ်နေ၏။ နောက်ဆုံးတော့ ဒါတွေက ဂိုဘလင်တွေပဲလေ၊ အနိမ့်ကျဆုံးနဲ့ အမိုက်မဲဆုံး သတ္တဝါတွေပင်တည်း။

ဂနိုင်သား ဟုအမည်ရသော ဂိုဘလင်တစ်ကောင်က “ခရေမာနဲ့ ထိတွေ့တိုက်ခိုက်နေပြီ။ အသင့်ပြင်ကြ။ တစ်၊ နှစ်၊ သုံး။ မြေးလေး။” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုဂိုဘလင်က ခရေမာဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

ခရေမာက ထိုဂိုဘလင် ဘာတွေအော်ဟစ်နေသည်ကို နားမလည်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးစကားလုံးကိုတော့ သူမှတ်မိနေသည်။ ထိုစကားမှာ ခရေမာအား ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခြင်းပင်။

ခရေမာက ဤဂိုဘလင်အား လျင်မြန်စွာ သေဆုံးစေလိုခဲ့သည်။ သူ၏သံတူကြီးကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အားကုန်သုံးကာ ထုချလိုက်သည်။ ဝှစ်။ ဂိုဘလင် ဂနိုင်သားနှင့် သူ၏ဒိုင်းမှာ ကြေမွသွားလေ၏။

“ဝိုး၊ လူရော ဒိုင်းရော ပြားသွားပြီဟ။”

“နောက် ကာကွယ်သူ စတေးဖို့ အသင့်ပြင်။”

“ထိတ်လန့်မနေကြနဲ့။ ငါတို့ ဘော့စ်နဲ့ ထိတွေ့တိုက်ခိုက်တာ အခုမှစတာ။ အစီအစဉ်အတိုင်း တိုက်ကြ။”

ဂိုဘလင်များက ဆူညံစွာ စကားပြောနေကြပြီး ခရေမာမှာ သူတို့၏ ပျားပိတုန်းအုံလိုက်မြည်သကဲ့သို့သော အသံများကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာရသည်။

ခရေမာက တစ်စုံတစ်ယောက် သူ့ဒူးကို ခုတ်လိုက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်မွှေးမီးလောင် ဟုအမည်ရသော ဂိုဘလင်ပုလေးတစ်ကောင်က သူ၏ဒူးကို ဓားဖြင့်ထိုးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒူးမှာ အကြေးခွံများဖြင့် ကာကွယ်ထားသောကြောင့် သူများများစားစား ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။ သူက ရင်မွှေးမီးလောင်အား သံတူကြီးဖြင့် ထုချေပစ်လိုသော်လည်း ထိုဂိုဘလင်က လှိမ့်ထွက်သွားပြီး ပက်လက်လန်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် ထိုဂိုဘလင်က ခရေမာ၏ တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးမှ အလျင်အမြန် လွတ်အောင်ရုန်းထွက်သွားလေ၏။

“ရှု့။ တော်သေးတာပေါ့ ငါက မြန်လို့။ ဘော့စ်က ခုနက ငါ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာ။ ငါတော့ သေပြီထင်နေတာ။” ဟု ရင်မွှေးမီးလောင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ခရေမာက ထိုဂိုဘလင်၏ လှိမ့်ထွက်သွားသော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူ့ဒူးကို နောက်မှလာထိုးသော ဂိုဘလင်တစ်ကောင်ကို သတိမပြုမိလိုက်ပေ။

ခရေမာ ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်ရာ ဘောင်းဘီမဝတ်သူ အမည်ရ ဂိုဘလင်တစ်ကောင် ရင်မွှေးမီးလောင်ကဲ့သို့ မြေပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခရေမာ စိတ်မရှုပ်ထွေးတော့ချေ။ သူ၏သံတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဘောင်းဘီမဝတ်သူအား ထုချေလိုက်တော့သည်။

“ငါတို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် သေပြီဟေ့။ ငါတို့ တပ်မှူး မြေထဲကျွံဝင်သွားပြီ။”

“အိုး၊ သေပုံက ဆိုးလိုက်တာ။”

“ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါတို့ ထိခိုက်မှု နည်းနည်းလေးပဲ ပေးရသေးတယ်၊ ငါတို့ခေါင်းဆောင်က သေနှင့်နေပြီ။”

“ဘော့စ်နဲ့တိုက်ရင် ဒါက ပုံမှန်ပဲ။ ထိတ်လန့်မနေကြနဲ့။ ငါတို့ ဆက်တိုက်လို့ရသေးတယ်။ မတိုက်တဲ့သူတွေက အလောင်းတွေကို ပြန်လည်ရှင်သန်ရေးအတွက် သယ်ယူပေးကြ။ ပြန်ရှင်လာတဲ့ ဂိမ်းမာတွေ ပြန်လာကြ။ မြန်မြန်။”

“မြန်မြန်။ ဘော့စ်ကို ဆွဲထုတ်သွား။ နေရာပြောင်း။ အလောင်းတွေကို ဘယ်လိုထုတ်ယူကြမလဲ။”

ဂိုဘလင်များက မရပ်မနား အော်ဟစ်နေကြသဖြင့် ခရေမာ ပို၍ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာရသည်။ ဂိုဘလင်များက အခြားတစ်ဖက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြရာ ခရေမာက သူတို့ ထွက်ပြေးနေကြသည်ဟု ထင်လိုက်၏။

အာ၊ ဤဂိုဘလင်များကား ရှက်ဖွယ်ကောင်းလှပါတကား။

ဤသို့ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သော ဂိုဘလင်များအား ခရေမာက မည်သို့လျှင် ထွက်ပြေးခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။ သူ သံတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်သည်။ သူ၏အရှိန်က ပို၍မြန်ဆန်ပြီး လိုက်လံရင်း သံတူကြီးဖြင့် ရိုက်နှက်နေ၏။ မကြာမီပင် သူက ပင့်ကူဂူဝင်ပေါက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဂိုဘလင်များ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ဂိုဘလင်တစ်ကောင်က “ဝါးးးးး။” ဟု အော်ဟစ်ရင်း ဒိုင်းကာဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ ခရေမာ သံတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်စဉ် သူ့ကျောဘက်မှ ဓားထိုးချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်မွှေးမီးလောင်က သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးမှ လှိမ့်ထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခရေမာ ဘေးနှစ်ဖက်မှ ထိခိုက်မှုများ ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားနေရ၏။

ခရေမာ စိတ်မရှည်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဂိုဘလင်တစ်ကောင် ဒိုင်းကာဖြင့် ရှေ့သို့ပြေးဝင်လာ၏။ ခရေမာ သူ၏ဒေါသစိတ်တို့ကို သံတူကြီးပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ထိုဂိုဘလင်မှာ အော်ဟစ်ချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြေမွသွားလေ၏။

ဂိုဘလင်တစ်ကောင် သူ၏လက်မောင်းအောက်မှ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်ကာ ဒူးကိုထိုးလိုက်စဉ် အရိပ်တစ်ခု လှစ်ခနဲဖြစ်သွားသည်ကို ခရေမာ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ခရေမာ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

“ငါ ဘော့စ်ကို လှဲလိုက်နိုင်တော့မလိုတောင် ခံစားလိုက်ရတယ်။ ငါကတော့ မိုက်တယ်ကွာ။” ဟု ရင်မွှေးမီးလောင်က မြေပေါ်တွင် လူးလိမ့်ထားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ဖုန်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေရင်း ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒိုင်းများ ကိုင်ဆောင်ထားသော အခြားဂိုဘလင်များက ခရေမာ၏ အာရုံကိုဆွဲဆောင်ရန် ဘေးနှစ်ဖက်မှ ထိုးနှက်နေကြသော်လည်း ခရေမာကမူ ထို ရုပ်ဆိုးသောဂိုဘလင် ရင်မွှေးမီးလောင်ကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

ခရေမာက အခြားဂိုဘလင်များကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏သံတူကြီးဖြင့် ရင်မွှေးမီးလောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။

“ရှီး။ ပစ်မှတ်ပြောင်းပြီဟ။”

“ရင်မွှေး၊ ပြေးတော့။ ပစ်မှတ်ပြောင်းသွားပြီ။”

“သူ့ကို မြန်မြန်ဆွဲဆောင်လိုက်ကြ။”

“မြေးလေး။ မြေးလေး။”

“ခွေး*သား။”

ဂိုဘလင်အုပ်စုက ခရေမာကို ဝန်းရံကာ ဟစ်အော်ကြပြီး သူ၏ဒူးကို ခုတ်ပိုင်းနေကြသော်လည်း ခရေမာက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ ဂိုဘလင်အုပ်စုတစ်စုကို ပြေးဝင်ဆောင့်တိုက်ပြီးနောက် ခရေမာက သူ၏သံတူကြီးဖြင့် ရင်မွှေးမီးလောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

ရင်မွှေးမီးလောင် လှည့်ပြေးသော်လည်း ခရေမာကို သူ မည်သို့လျှင် ယှဉ်ပြေးနိုင်မည်နည်း။

ခရေမာက သူ့ဘေးနှစ်ဖက်မှ ရူးသွပ်နေသော ဂိုဘလင်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူ ရင်မွှေးမီးလောင်၏ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာပြေးဝင်ကာ ရင်မွှေးမီးလောင်၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရင်မွှေးမီးလောင်အား မြေကြီးပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်ရိုက်လေတော့သည်။

ဆယ်ကြိမ်ခန့် ဆောင့်ရိုက်ပြီးနောက် ခရေမာ၏ ဒေါသများ ပြေပျောက်သွားပြီး နေသာထိုင်သာရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

“အိုး... ဒါက ဘော့စ်ရဲ့ စွမ်းရည်လား။ ဒါမှမဟုတ် အရူးထတိုက်ခိုက်မှုလား။”

“မသိဘူး။ စိတ်မပူနဲ့၊ ဆက်ပြီး ထိခိုက်အောင်တိုက်။”

ဂိမ်းမာများက ခရေမာကို ဝန်းရံကာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ခရေမာ သူ၏သံတူကြီးကို လွှဲရိုက်လိုက်ရာ ဂိုဘလင်များ အဝေးသို့ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာမူ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားကြ၏။

ခရေမာ နောက်တစ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း သွေးများအန်ထွက်လာသည်။ သူ၏ကျောကို ဓားတိုတစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးစိုက်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။ အာသာ ဟုခေါ်သော ဂိုဘလင်က ခရေမာ သံတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းနေစဉ် ချပ်ဝတ်ပြားများကြားရှိ ဟာကွက်မှနေ၍ ပြေးဝင်ထိုးစိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အာသာက သူ၏ဓားကို စွန့်ပစ်ကာ ခုန်ချပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။ ခရေမာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ လိုက်လံတိုက်ခိုက်သော်လည်း သူ၏ကျောဘက်မှ ဒဏ်ရာကြောင့် အရှိန်လျော့ကျသွားခဲ့၏။

ဂိမ်းမာများက အာသာ၏အောင်မြင်မှုကြောင့် အားတက်သွားကြသည်။ သူတို့၏လက်နက်များကို မြှောက်ကိုင်ကာ အော်ဟစ်ကြရင်း ခရေမာဆီသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

ခရေမာ မကောင်းသော နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဂိုဘလင်များ သူ၏ဘေးတွင် ပို၍စုရုံးလာကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ဤသည်မှာ သူ၏နောက်ဆုံးထွက်သက် ဖြစ်လေမည်လောဟု သူစိုးရိမ်မိသွားသည်။ သူ သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့သော်လည်း၊ သူ၏ ဥအသိုက်နှစ်ခုမှာ ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ခြင်းခံရမည် မဟုတ်မည်ကိုမူ စိုးရိမ်မိနေသည်။ ပင့်ကူဂူအတွင်းပိုင်းရှိ သူ၏မျိုးနွယ်စုကို တွေးတောရင်း၊ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုရော သူ၏ကလေးများကိုပါ စောင့်ရှောက်နိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ခရေမာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

ခရေမာ ဘယ်သောအခါမှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိခဲ့။

ခရေမာ သူ၏သံတူကြီးကို မြှောက်ကိုင်ကာ ဟိန်းဟောက်ရင်း ဂိုဘလင်များပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ခရေမာက ထိုမိုက်မဲသော ဂိုဘလင်များနှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရင်း တဟားဟား ရယ်မောနေလေတော့သည်။