အခန်း (၂၈)

Tension Pneumothorax (လေဝင်ရင်ပတ်လွှာ ဖိအားမြင့်တက်ခြင်း) ဆိုသည်မှာ အဆုတ်လေအိတ်ကြီးများ ပေါက်ပြဲခြင်း၊ သို့မဟုတ် အဆုတ်တွင် နက်ရှိုင်းပြီး သိသာထင်ရှားသည့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် လေပြွန်ပေါက်ပြဲခြင်းတို့ကို ဆိုလိုသည်။ ထိုအက်ကွဲကြောင်းသည် ရင်ဘတ်အတွင်း လေအိတ်နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ တစ်လမ်းသွား အဆို့ရှင် (one-way valve) ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းကို ဖိအားမြင့် pneumothorax (လေဝင်ရင်ပတ်လွှာ) ဟုလည်း ခေါ်သည်။

Tension pneumothorax (လေဝင်ရင်ပတ်လွှာ ဖိအားမြင့်တက်ခြင်း) ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် အသက်ရှူသွင်းသည့်အခါ ရင်ဘတ်အတွင်း လေအိတ်၏ ဖိအားသည် ကျဆင်းပြီး အဆို့ရှင်ပွင့်ကာ လေသည် ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။ အသက်ရှူထုတ်သည့်အခါ ရင်ဘတ်အတွင်း လေအိတ်၏ ဖိအားသည် တိုးလာပြီး အဆို့ရှင်ပိတ်သွားကာ လေသည် ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ထွက်မလာနိုင်တော့ပေ။

လူနာ အသက်ရှူလေလေ၊ ရင်ဘတ်အတွင်း လေအိတ် ဖိအားမြင့်လေလေ ဖြစ်ပြီး အဆုတ်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဖိသိပ်ထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဆုတ်သည် လုံးဝပြိုလဲသွားပြီး ပြန်လည်ပွင့်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

လူနာ မည်မျှပင် အသက်ရှူရန် ရုန်းကန်နေပါစေ၊ အသက်ရှူသွင်း၍ မရနိုင်တော့ပေ။

၎င်းသည် အသက်အန္တရာယ် အကြီးမားဆုံး အရေးပေါ်အခြေအနေများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ လည်ပင်းရှိ သွေးလွှတ်ကြောမကြီးကို ဓားဖြင့် ခွဲခြင်း သို့မဟုတ် ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် ဝမ်းဗိုက်ရှိ သွေးလွှတ်ကြောမကြီး ပြတ်တောက်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြားအတွင်းပိုင်း သွေးယိုစိမ့်မှုများသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း ဤမျှ မြန်ဆန်ခြင်း မရှိပေ။

အသက်ရှူကျပ်၍ သေဆုံးခြင်းသည် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

"ဘုန်းတော်ကြီးလား"

စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော် သည် စစ်တပ်စခန်းနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိသည်မှာ မှန်ပါသည်။ ထိုနေရာသို့ ပြေးသွားခြင်းနှင့် ပြန်လာခြင်းသည် အများဆုံး ငါးမိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လူနာသည် ငါးမိနစ်ကိုပင် စောင့်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"50ml ဆေးထိုးပြွန်"

ဂါရက် အော်လိုက်သည်။

မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိပေ။

မည်သူမျှ သူ့ကို ဘာတစ်ခုမျှ ပေးခြင်းမရှိပေ။ ဆေးထိုးပြွန်မရှိ၊ ဆေးထိုးအပ်မရှိ၊ ရေဆင်းပိုက်မရှိ...

သူ ဘာတွေလိုအပ်နေသည်၊ ဘာကြောင့် လုပ်ဆောင်နေသည်၊ သို့မဟုတ် လူနာ၏ အခြေအနေသည် ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

၎င်းသည် ကမ္ဘာတစ်ခုခြားနားသည့် နေရာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဆေးရုံမဟုတ်ပေ။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် အရေးပေါ်ဌာနလည်း မဟုတ်ပေ။

ဂါရက် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာများက သူ့ကို ဝန်းရံထားပြီး လူနာကို စိုက်ကြည့်ကာ အနီးနားရှိ ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ မျှော်ကြည့်နေကြသည်။ ဘုန်းတော်ကြီး အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။ အချို့က တံခါးဘောင်များကို ဖြုတ်ရန်၊ ဒိုင်းများကို ဆွဲယူရန်ပင် လက်ဟန်ပြနေကြပြီး လူနာကို ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ မသယ်သွားချင်ကြပေ။

လူနာကို မတင်ခင်ကတည်းက သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

ဂါရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် လူနာရှေ့တွင် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ရပ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆာ ဖလင်း ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကုသရေးသမား ပါ! ကျွန်တော် သူ့ကို ကယ်နိုင်တယ်။ ကပ္ပတိန် ကျွန်တော့်ကို ကူညီပါ"

"မင်း သူ့ကို ကယ်နိုင်လား"

ဆာ ဖလင်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ဂါရက်က သူ့ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်ပြသည်။

"သူ သေတော့မယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို ကယ်နိုင်တယ်။ တစ်ခုခု လိုနေတယ် ကပ္ပတိန်၊ ကူညီပါဦး"

ဆာ ဖလင်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

ဂါရက်သည် ကုသရေးပညာရပ်များကို သင်ယူထားသည်ဟူ၍ သူ အခုမှ ကပ္ပတိန် ကရင်ထံမှ ကြားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ကရင်ကို မည်မျှပင် ယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ၊ ကြားရုံနှင့် ကိုယ်တိုင်မြင်ရခြင်းမှာ မတူညီပေ။ ထို့အပြင် စစ်နတ်ဘုရားကျောင်းတော်၏ ကုသရေးပညာရပ်များသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ တသမတ်တည်း ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း..."

"သူ့မျက်နှာကို ကြည့်ပါဦး။ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေပြီ၊ အသက်ရှူရတာ ခက်ခဲနေတယ်၊ သူ သေတော့မယ် ာဘုန်းတော်ကြီး ရောက်လာတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲပေးနိုင်တယ်"

သူ၏ လေသံသည် ပို၍ အရေးတကြီး ဖြစ်လာသည်။ ဆာ ဖလင်း ရပ်တန့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာရနေသူကို စိုက်ကြည့်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်ကို ဂါရက်ထံ ပြန်ရောက်လာသည်။ ဤလူငယ်လေးသည် အမှန်ကို ပြောနေသည်ဟု ဒါသည် ဆာ ဖလင်း၏ အတွင်းစိတ်က ခံစားမိခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကုသရေးပညာရပ်များကို တတ်ကျွမ်းရုံနှင့် "5050 ဘာလဲဟဲ့" ဟူသော စကားလုံးက အသုံးဝင်ပါ့မလား?

"ကပ္ပတိန် သူ့ကို ယုံကြည်ပါ"

ကရင်က လူအုပ်ကြားထဲ တိုးဝင်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူနာ၏ ရုန်းကန်မှုက ပို၍ ပို၍ အားလျော့လာသည်။

ဆာ ဖလင်း ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလိုလဲ"

"အပ်တစ်ချောင်း ထူပြီး အခေါင်းပါတဲ့အပ်"

ဂါရက်က မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ အမှားပဲ။ ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူမှ '50ml ဆေးထိုးပြွန်' ဆိုတာကို နားမလည်တာ ထင်ရှားတယ်။ မီလီမီတာဆိုတဲ့ အယူအဆတောင် သူတို့မှာ မရှိနိုင်ဘူး။ အပ်တစ်ချောင်းဆိုရင် လုံလောက်တယ်မလား။ ထူပြီး အခေါင်းပါတဲ့ အပ်….

သူ့ကို တွေဝေစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဂါရက်ထံတွင် မျှော်လင့်ချက် မကုန်သေးပေ။

"ဒါဆိုရင် သတ္တုပိုက်ပါးပါးလေး မရှိဘူးလား။ သံ ကြေးနီ ဘယ်လိုပိုက်မဆို ရတယ်။ လက်သန်းလောက် ထူရင်ရပြီ"

"ကျွန်တော်တို့မှာ ရှိတယ်"

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက တုံ့ပြန်ပြီး ပြေးထွက်သွားသည်။ အလျင်အမြန် ပြန်လာပြီး ဂါရက်ကို ပေးလိုက်သည်မှာ သူ မနေ့ကမှ အသုံးပြုခဲ့သည့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သော ကြက်ခြေထောက်အရိုး တစ်ခုပင်။

ဂါရက်: "..."

"ဒီရက်ပိုင်း ကြက်ရိုးတွေနဲ့ပဲ ပတ်သက်နေရတာလား" ဟု ဂါရက် စိတ်ထဲကနေ အော်လိုက်မိသည်။

အဓိကမှာ မနေ့က ရင်ပတ်လွှာ ခွဲစိတ်မှု လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် ကြက်ရိုးတစ်ချောင်းရှိနေသောကြောင့် တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ရင်ဘတ်ဖိအားလျှော့ချခြင်း (chest decompression) အတွက် ဆေးထိုးပြွန်မရှိ၊ ဆေးထိုးအပ်မရှိဘဲ အပ်ထက် အဆများစွာ ထူသော ကြက်ရိုးကို ရင်ဘတ်ထဲ ထိုးထည့်ရန် ကြိုးစားနေရသည်။

လခွမ်း သူတို့ ငါ့ကို စူပါမင်းလို့ ထင်နေတာလား။

ဂါရက် စိတ်ထဲကနေ ကျုံးဝါးလိုက်သည်။

မရှိသည့်ပစ္စည်းများကို တောင်းနေရခြင်း၊ ဤခွဲစိတ်မှုသည် မဖြစ်နိုင်သော အလုပ်များ ဆက်တိုက်လုပ်နေရသကဲ့သို့ပင်။ ဘုရားကျောင်းမှ ဘုန်းတော်ကြီးများသာ မြန်မြန်ရောက်လာလျှင် အကောင်းဆုံးပင်၊ မဟုတ်ပါက ပိုးဝင်ခြင်း (infection) ကိုပင် သူ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းပေး မြန်မြန်"

ညာဘက် ကော်လာရိုး (clavicular midline) အလယ်၊ ဒုတိယ နံရိုးကြားနေရာ (intercostal space) သို့ ဂါရက်က ပြတ်ပြတ်သားသား ထိုးလိုက်သည်။

ထိုး... ထိုး... မဝင်ဘူး

ဒီကမ္ဘာက စစ်သည်တွေ ဒါမှမဟုတ် သူရဲကောင်းတွေက ဒီလောက်တောင် ကိုယ်ခန္ဓာ သန်မာကြတာလား။

"ဘယ်သူကူညီမလဲ" ဂါရက် အော်လိုက်၏။ သူ လက်သန်းနှင့် တိုင်းကြ်ည့လိုက်သည်။

"ဒီလောက်နက်နက်ပဲ ထိုးလိုက်။ ပြန်ဆွဲထုတ်ပြီးတော့ အဲဒီ ကြက်ခြေထောက်အရိုးကို ထိုးထည့်လိုက်"

"ကျွန်တော်လုပ်မယ်"

ဆာ ဖလင်းသည် ဓားမြှောင်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ယူလိုက်သည်။ ဓားသည် ဝင်သွား၊ ပြန်ထွက်လာပြီး ကြက်ရိုးသည် လိုက်ဝင်သွားသည်။ ကြီးမားသောဖိအားတစ်ခု စီခနဲ မြည်ကာ ထွက်လာပြီး အရိုးအလယ်မှ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာသည်။

အောင်မြင်သွားပြီ။

ဂါရက် လုံးဝ စိတ်အေးသွားသည်။ လူနာဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ရင်း သူ၏ အသက်ရှူတာကို စောင့်ကြည့်သည်။ ကြက်ရိုးထဲမှ လေစီးဆင်းသံကို အာရုံစိုက် နားထောင်နေသည်။ သူ၏လက်မသည် ကြက်ခြေထောက်အရိုး၏ ထိပ်ဖျားတွင် တင်ထားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဖိလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ လွှတ်လိုက် လုပ်နေသည်။

ရင်ဘတ်ဖိအားလျှော့ချပြီးသည့်နောက်တွင် ရင်ဘတ်ထဲမှ ဖိအားမြင့်လေများကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး အပြင်လေများ အတွင်းသို့ မဝင်နိုင်အောင် ကူညီပေးသည့် တစ်လမ်းသွား အဆို့ရှင် ကိရိယာ (external one-way valve device) ကို တပ်ဆင်သင့်သည်။ အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် အတွေ့အကြုံရှိသော ဆရာဝန်များသည် ခွဲစိတ်လက်အိတ်များ၊ ပျော့ပျောင်းသော ပလတ်စတစ်အိတ်များ သို့မဟုတ် မီးပုံးများကို အပေါက်သေးသေးလေး ဖောက်၍ အပ်လက်ကိုင်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ကာ အဆို့ရှင်အစား ထိုးသုံးခဲ့ဖူးသည်။ ဂါရက်တွင် ခွဲစိတ်လက်အိတ်များ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏လက်မကို အသုံးပြု၍ အခြေအနေကို လက်တွေ့ ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ လူနာ၏ ညာဘက်ရင်ဘတ် ဖောင်းနေသည်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပြားသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသွေးရောင်မှာလည်း သိသိသာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ ဤအသက်ကို သေမင်း၏လက်မှ ပြန်လည်ဆွဲယူနိုင်ခဲ့သည်ကို မည်သူမဆို သိနိုင်သည်။

"ကယ်နိုင်ခဲ့လား"

"ကယ်နိုင်ခဲ့ပြီ"

"သူ တကယ်ကယ်နိုင်ခဲ့တာနဲ့တူတယ်"

"ရှေးဟောင်း ရှီကိုလည်း ဒီလိုပဲ သေသွားတယ်လို့ ကျွန်တော်မှတ်မိတယ်။ နံရိုးတွေ ကြေမွပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အသက်ရှူကျပ်ပြီး သေသွားတယ်။ ဘုန်းတော်ကြီးတောင် မရောက်သေးဘူး..."

ပတ်ဝန်းကျင်က စစ်သားများ အားတက်သရော ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ဆာ ဖလင်း၏ အကြည့်သည် ဂါရက်ဘက်သို့ ပျော့ပျောင်းသွားပြီး သူက စတင်မေးလိုက်သည်။

"ဂါရက်လေး နောက်ဘာလုပ်ရမလဲ"

"နောက်…."

ရေဆင်းပိုက် ထည့်သွင်းရမယ်၊ ရင်ဘတ်ကို ပိတ်ပြီး ရေဆင်းရမယ်၊ X-ray ရိုက်ရမယ်၊ နံရိုးတွေ ပြန်ဆက်ရမယ်၊ ကံမကောင်းရင် ရင်ဘတ်ကို ခွဲပြီး အဆုတ်ကို ပြင်ဆင်ရမယ်...

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေကို တောင်းနေရတာ၊ ဒီအလုပ်တွေထဲက ဘာတစ်ခုမှ ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး...

ဂါရက် စိတ်ထဲကနေ မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။

ကောင်းပြီ၊ ခေတ်မီကာလဖြစ်ပြီး အရေးပေါ်ဌာန ဝန်ထမ်းတွေ ပြည့်လျှံနေရင်တော့ နှလုံးရင်ခွဲစက္ကပ် ဆီကို ပို့ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး ကမ္ဘာတစ်ခုခြားနေတဲ့ နေရာမှာတော့... ဘုန်းတော်ကြီးကို မေးရမလား။

နောက်ဆုံးတော့ ခြေသံများ တဖြည်းဖြည်း ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ဂါရက် ဘေးတိုက်လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းက ဦးညွတ်ဂါရဝပြုနေကြသည်။

"အရှင်သူမြတ်။"

"အရှင်သူမြတ်"

သိလိုစိတ်ဖြင့် ဂါရက်က ခေါင်းလှည့်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဂါရဝပြုခြင်းအတွက်မူ သူက ဒဏ်ရာရသူဘေးတွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဒူးထောက်ထားပြီးသားဖြစ်၍ ထပ်မံပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

အလယ်ဗဟိုတွင် ဝန်းရံထားသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ပခုံးကျယ်ပြီး ပြောင်လက်နေသော ထိပ်ပြောင်ခေါင်းရှိသည်။ အနောက်တိုင်းသားတို့၏ ထူးခြားသော နှာခေါင်းချွန်နှင့် မျက်လုံးနက်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက ထိုထိပ်ပြောင်ခေါင်းကိုသာ ကြည့်၍ အချို့က လူဇီရှင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြပေလိမ့်မည်။

ဖြူနီရောင် ဝတ်ရုံ၏ ရင်ဘတ်တွင် ဒိုင်းပုံစံတစ်ခု ထိုးထားပြီး နက်ညိုရောင်မဟုတ်ဘဲ တောက်ပသော ငွေရောင်ကြိုးဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ ဒိုင်း၏အပေါ်တွင် စစ်တူရူနှင့် ရွှေစင်တို့ ကြက်ခြေခတ် ဖောက်ထွင်းထားသည်။

အခြားအဆင်တန်ဆာများ မရှိပေ။ လက်သီးတစ်လုံးစာအရွယ်ရှိ လက်တစ်ဖက်က ရွှေစင်ကို ကိုင်ထားပြီး ကျောက်မျက်ရတနာအချို့ ထည့်သွင်းထားသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီး ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘုန်းတော်ကြီး ခုနစ်၊ ရှစ်ဦးခန့်ရှိပြီး အားလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာကြွက်သားများ ထွားကြိုင်းသူများဖြစ်၍ ဘုန်းတော်ကြီးများထက် စစ်သည်များနှယ် ပိုတူနေကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ဂါရက်သိသော လူငယ်ဘုန်းတော်ကြီး ဂျွန် လည်း ပါဝင်သည်။ သူက အငယ်ဆုံးနှင့် အပိန်ဆုံးဖြစ်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီး၏ တပည့်မျှသာ ဖြစ်ပုံရသည်။

အဖွဲ့သည် ဒဏ်ရာရသူကို ဝန်းရံလိုက်သည်။ ထိပ်ပြောင်ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီးက လူနာကို အရင်တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဂါရက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဂါရက်၏ လက်ထဲရှိ ကြက်ရိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏတာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကလေး ငါရောက်ပြီ။ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့..." ဟုဆိုကာ ကြက်ရိုးဘက်သို့ လက်ဟန်ပြရင်း "တာဝန်က ပြီးဆုံးပါပြီ။"

ဂါရက် ပြန်ပြုံးပြသည်။ သူက ရိုသေလေးစားသော်လည်း တည်ငြိမ်ပြီး ခိုင်မာသည်။ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိပေ။

"ကျေးဇူးပြု၍ ကုသမှုကို အရင်ဆက်လက်ပါ။ သင့်လျော်တဲ့အချိန်ကျရင် ကျွန်တော် ဒါကို ဖယ်ရှားပါ့မယ်"